VII SA/Wa 664/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M. R., C. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. R. kwotę 200 zł (dwieście złotych), oraz na rzecz skarżącego C. S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]listopada 2011 r. (nr [...]), na podstawie art. 105 § 1, w zw. z art. 157 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku R. R., C. S. i M. R. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...]z dnia [...]marca 2010 r. (nr [...]), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "C." S.A. pozwolenia na budowę mieszalni [...]: budynku administracyjnego, wieży technologicznej, dozowni, budynku ekspedycji, budynku przyjęcia zbóż, magazynu płaskiego surowców workowanych do produkcji, magazynu płaskiego na [...]e workowane wraz z kotłownią, zespołu magazynów silosowych z systemem podnośników i przenośników, suszarni zboża, dwóch wag samochodowych, dwóch bezodpływowych zbiorników na ścieki, zbiornika p.poż., dwóch pompowni, na działkach nr ew. [...],[...],[...]w R. przy ul. [...]- umorzył postępowanie administracyjne. Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 568/11 uchylił uprzednio wydane decyzje w części dot. wniosku C.S.. Sąd stwierdził, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla ww. inwestycji nakazano zastosować urządzenia o równoważnym poziomie dźwięku nieprzekraczającym dla urządzeń: suszarni - 84 dB, wentylatora nadmuchu przy silosie suszarni - 84 dB, wentylatora nadmuchu przy zbiorniku operacyjnym - 94 dB, wentylatora nadmuchu suszarni - 90 dB. Nadto, w uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...]listopada 2009 r. pozytywnie zaopiniował realizację inwestycji, ale pod warunkiem przestrzegania zaleceń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, w tym w szczególności wyposażenia urządzeń technologicznych w urządzenia odpylające o skuteczności co najmniej 90% oraz zastosowanie wentylatorów o wskazanej mocy akustycznej. Sąd podkreślił, że jeśli normy te nie zostaną spełnione, oddziaływanie inwestycji wykroczy poza granice działek inwestycyjnych i wskazał, że z projektu zatwierdzonego ww. decyzją nie wynika, jakie normy poszczególne urządzenia mieszalni [...] będą spełniały. Nie można np. ustalić norm akustycznych wentylatorów, gdyż w projekcie wskazano, iż suszarnia zboża stanowi gotowe urządzenie dostarczane przez producenta, wszystkie parametry wg opracowania producenta, jednak z projektu nie wynika, jakie parametry przewidział producent. Podobnie w kwestii wyposażenia maszyn w urządzenia odpylające. W konsekwencji, zdaniem Sądu, nie ustalono, czy oddziaływanie inwestycji rzeczywiście zamknie się w granicach działek inwestora. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda wyjaśnił, że 14 lipca 2011 r. M. R. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z [...]marca 2010 r., co stanowi nową sprawę nie rozstrzyganą przez sąd administracyjny. Organ podał, że inwestor przesłał "Oświadczenie" Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "W." w O. informujące, iż urządzenia linii technologicznych wytwórni [...] są wyposażone w systemy odpylające o skuteczności 95% oraz "Informację techniczną dla użytkownika" Przedsiębiorstwa [...] "A." Sp. z o.o., w której wskazano, że zastosowano urządzenia o poziomie emitowanego dźwięku dla: suszarni - 80 dB, wentylatora nadmuchowego przy silosie suszami - 82 dB, wentylatora przy zbiorniku operacyjnym - 92 dB, 8 wentylatorów suszarni, których całkowity poziom emitowanego hałasu przez wszystkie urządzenia suszarni wynosi 80 dB. Następnie podniósł, że M. R. i C. S. w pismach z 2 listopada 2011 r. wskazali, iż decyzja środowiskowa zobowiązywała do zastosowania hermetyzacji, dlatego skuteczność urządzeń odpylających powinna wynosić 100%, zatem skuteczność 90% wyklucza hermetyzację i projekt jest sprzeczny z ww. decyzją. Nadto zarzucono, że raport nie odnosi się do oddziaływania substancji odorotwórczych. Powołując się na art. 144 ustawy Prawo ochrony środowiska stwierdzili, że standard jakości środowiska w zakresie poziomów hałasu ustanowiono dla zabudowy mieszkaniowej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku na 50 dB dla pory dziennej w przedziale 8h i 40 dB dla pory nocnej. Zdaniem wnioskodawców inwestor nie podał w projekcie budowlanym wymaganych decyzją środowiskową wartości norm hałasu. Nadto, zakres pozwolenia na budowę nie jest tożsamy z decyzją o warunkach zabudowy, jak i z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Pozwoleniem objęto m.in. budynek przyjęcia zbóż, suszarnię, dwie wagi, dwa bezodpływowe zbiorniki na ścieki, zbiorniki p.poż., dwie pompownie, a których nie dotyczyła decyzja o warunkach zabudowy. Wskazali też, że pojemność silosów przekroczono o 2456 ton, ponieważ decyzja o warunkach zabudowy określa maksymalną ilość, uwzględniając dwa etapy, na 50000 ton, gdy pojemność silosów o wskazanych parametrach ma łączną pojemność 52456 ton. Starosta [...]wyszedł przy tym poza granice wniosku inwestora, gdyż wydał pozwolenie na budowę suszarni, której wniosek nie obejmował. W odpowiedzi inwestor wskazał, że pkt IV decyzji środowiskowej mówi o hermetyzacji urządzeń technologicznych, co nie oznacza, że każdy punkt inwestycji ma być w 100% hermetyczny, a co potwierdza postanowienie decyzji środowiskowej wskazujące, iż linie granulacji należy wyposażyć w urządzenia odpylające o skuteczności co najmniej 90%. Wojewoda [...]stwierdził, że inwestycja spełnia wskazania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wymienione w piśmie z 24 listopada 2009 r. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w postanowieniu z [...]grudnia 2009r., a w konsekwencji decyzji środowiskowej. Dodał, że decyzja o warunkach ogólnie ustala warunki zabudowy działek inwestycyjnych. Powołując się na pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 11 stycznia 2010 r. wskazał, że odcinki drogi krajowej nr [...]przebiegające przez R. pozbawiono dotychczasowej kategorii i zaliczono do dróg gminnych. W związku z tym uzgodnienia zjazdu na ul. [...]dokonał Burmistrz m. R. (załącznik graficzny do projektu zagospodarowania terenu). Organ przytoczył wyjaśnienia inwestora o zmiennym ciężarze zbóż, który zależy od wielu czynników, więc ani decyzja środowiskowa, ani decyzja o warunkach zabudowy nie określały maksymalnej pojemności zbiorników. Dane skarżących dotyczące pojemności silosu płaskodennego typu SPA 22,5/19 są błędne, co daje różnicę na jednym silosie 2387 ton, a na 4 silosach 9548 ton. Po uwzględnieniu danych producenta łączna pojemność wynosi 42908 ton, czyli poniżej wartości określonej w decyzji o warunkach zabudowy. Inwestor w piśmie z dnia 17 listopada 2011 r. dodał, że obiekty tworzą ciągłość technologiczną i organ nie wyszedł poza granice jego wniosku. Następnie przytoczył ustawy i rozporządzenia mające zastosowanie w sprawie oraz powołując art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wskazał, że związany oceną prawną Sądu zobligowany był wszcząć postępowanie z wniosku C. S. i zbadać, czy projekt budowlany jest zgodny z decyzją środowiskową, zwłaszcza w zakresie poziomu dźwięku emitowanego przez poszczególne urządzenia mieszalni [...] oraz wyposażenia w odpowiednie urządzenia odpylające. W przypadku zgodności winien postępowanie z wniosku C. S. umorzyć, jeżeli nie - rozpoznać wniosek merytorycznie". W tym miejscu powołując się na orzecznictwo organ wskazał, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu jest wiążąca tylko o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych sprawy i stwierdził, że wniosek M. R. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji wpłynął po uprawomocnieniu się wyroku, zatem nie podlegał ocenie Sądu. Zdaniem organu, z przedstawionych przez inwestora, opisanych wyżej dokumentów wynika, że inwestycja spełnia wymogi decyzji środowiskowej i podkreślił, że ustalenia decyzji o warunkach zabudowy wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Starosta [...]zobowiązany był dokonać sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, co uczynił. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]stycznia 2012r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania C. S. oraz M. R.- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy organ odwoławczy przypomniał, że Sąd kontrolował decyzję z [...] stycznia 2011 r. stwierdzającą, że R. R. i C. S. nie posiadają interesu prawnego w kwestionowaniu pozwolenia na budowę. Skargę na powyższą decyzję wniosła również M. R., którą Sąd oddalił wskazując, że skarżąca nie jest uprawniona do żądania przeprowadzenia sądowej kontroli ww. decyzji. W konsekwencji Sąd badał decyzje wydane z wniosku C. S. i R. R.. Sąd uchylił badane decyzje jedynie w części rozstrzygającej wniosek C. S., w stosunku do wniosku R. R. funkcjonuje zatem ostateczna decyzja z dnia [...] stycznia 2011 r. odmawiająca R. R. przymiotu strony, utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...]odmawiającą wszczęcia postępowania w tej sprawie. Organ I instancji nie zauważył, iż wniosek R. R. został już "skonsumowany". GINB stwierdził, że w stosunku do C. S. organ wojewódzki był związany ww. wyrokiem, w stosunku do R. R. takiego zobowiązania Sąd nie zawarł. Postępowanie w stosunku do R. R. wszczęto zatem bez wniosku strony, jednakże z uwagi na to, że rozstrzygnięcie odpowiadałaby treści orzeczenia Wojewody należało utrzymać w mocy decyzję w części dotyczącej R. R.. Następnie po przeprowadzeniu ponownej oceny sprawy organ podzielił argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że prawidłowo umorzono postępowanie wszczęte wnioskiem C. S.. Organ dodał, że w ww. wyroku Sąd nie badał interesu prawnego M. R., która dopiero 14 lipca 2011 r. złożyła wniosek o stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Z tej przyczyny Wojewoda zawiadomił strony o wszczęciu postępowania na wniosek M. R. i jednym orzeczeniem rozstrzygnął sprawę, co z kolei obligowało GINB do zbadania interesu prawnego wnioskodawczyni. W związku z powyższym organ wyjaśnił, że M. R. jest właścicielką niezabudowanych działek nr ew. [...]i [...]w R.. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że działki te nie są działkami bezpośrednio sąsiadującymi z działkami inwestycyjnymi. Działkę nr ew. [...]oddzielają od inwestycji działki: [...]oraz [...], zaś działkę nr ew. [...]oddzielają działki: [...],[...],[...],[...]. Najbliżej leży działka nr ew. [...]oddalona od działki inwestycyjnej o ok. 50 m. Organ stwierdził, że inwestycja nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu działek wnioskodawczyni, w tym wynikających m.in. z § 12, 13, 57, 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz nie narusza prawa własności. Wnioskodawczyni nie jest zatem stroną niniejszego postępowania. Zarzuty skarżącej organ uznał za bezzasadne. Przesłane "Sprawozdanie z pomiarów hałasu emitowanego do środowiska z terenu Wytwórni [...]C. S.A. w R." nie mogło stanowić dowodu w postępowaniu mającym za przedmiot zbadanie, czy projekt odpowiada decyzji środowiskowej. Ewentualne odstępstwa od dopuszczalnych poziomów hałasu ustanowionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz. U. z 2007r., Nr 120, poz. 826) mogą stanowić jedynie podstawę do wszczęcia postępowań przez organy ochrony środowiska, nie mogą zaś prowadzić do przyznania statusu strony, czy też ewentualnego stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Według organu nieuzasadnione było również stanowisko C. S., że "na potrzeby niniejszej sprawy należy uzyskać stosowne certyfikaty dla zastosowanych przez inwestora urządzeń". Przedstawione przez inwestora dokumenty należy bowiem traktować jako uzupełnienie projektu. Skargę na to rozstrzygnięcie wnieśli M. R. i C.S., zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., które wynikło z niewywiązania się z dyspozycji art. 153 p.p.s.a., co było skutkiem naruszenia art. 7, 77 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz naruszenie art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego w zw. z art. 28 k.p.a. Skarżący wskazali, że GINB przytoczył uzasadnienie wyroku w sprawie VII SA/Wa 568/11 w zakresie ostatecznego załatwienia wniosku R. R. decyzją GINB z dnia [...] stycznia 2011 r., ale nie stwierdził nieważności w tej części decyzji pierwszoinstancyjnej, którą ponownie Wojewoda [...]rozpoznał wniosek R.R.(choć zaistniała przesłanka nieważnościowa z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Zdaniem skarżących organ nie przeprowadził analizy zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją środowiskową, bowiem przywołał wyłącznie dowody złożone przez inwestora, nie dokonał żadnej ich oceny zgodnie z zaleceniami Sądu. Brak takich ustaleń narusza art. 153 p.p.s.a. Skarżący podnieśli, że w oświadczeniu przedstawionym przez inwestora nie wskazano, jakie konkretnie modele urządzeń przewiduje projekt budowlany i czy te urządzenia spełniają wymagania decyzji środowiskowej. Wojewoda pominął też fakt, że w decyzji środowiskowej określono konkretne dopuszczalne wielkości w postaci "równoważnego poziomu dźwięku". Nie wystarczyło więc podać, że urządzenie emituje poziom dźwięku w decybelach, lecz organ winien ustalić poziom równoważnego poziomu dźwięku. W zakresie odpylania należało ustalić, jakiej wielkości cząsteczki pyłu będą wytwarzane przez urządzenia technologiczne i dla jakich konkretnie struktur dane urządzenie odpylające spełnia konkretne wymagania zawarte w decyzji środowiskowej. Wskazali, że obecnie w wyniku użytkowania Mieszalni [...]w R. na należących do nich działkach osadza się pył, a zatem wątpliwe jest, by urządzenia te posiadały 95 % skuteczności. Ponadto podczas produkcji wydziela się gaz mrówkowy, odczuwany jest jego charakterystyczny odór, powodujący też podrażnienie oczu. Zarzucili, że organy obu instancji nie odniosły się do stanowiska M. R. i C.S. zawartego we wniosku o stwierdzenie nieważności i w piśmie z 2 listopada 2011 r. Wskazali też, że wbrew twierdzeniom organu, działka M. R. nr [...]jest zabudowana budynkiem jednorodzinnym. Skarżący podnieśli, że w zakresie ustalenia ich interesu prawnego kwestionują wyłącznie hałas i pył. Nie wystarczy zatem dla podważenia ich interesu złożenie pism producenta, bowiem nie wiadomo, czy urządzenia mieszalni [...] zostały w odpowiedni sposób zbadane. Urządzenia winny posiadać odpowiednie certyfikaty, które potwierdzałyby sporny stan. W ww. wyroku Sąd wskazał, że zwłaszcza w kwestii ustalenia poziomu hałasu i wyposażenia w urządzenia odpylające organy winny poczynić ustalenia. Powołując się na orzecznictwo sądowe podnieśli też, iż przy ocenie, czy podmiot jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie ma znaczenia czy naruszono jego interes prawny, tylko czy interes taki podmiotowi przysługiwał. Właściciel działki znajdującej się w obszarze oddziaływania winien mieć bowiem możliwość sprawdzenia, czy faktycznie ograniczenia związane z zagospodarowaniem i zabudową działki nie zostaną naruszone. Skarżący stwierdzili, że już z samego charakteru spornej inwestycji, a także jej wielkości wynika ich interes prawny. Przytoczyli § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a i pkt 86 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.), wskazując, że w świetle tego przepisu ww. inwestycja jest rodzajem przedsięwzięcia mogącym znacząco oddziaływać na środowisko. Zdaniem skarżących nie ulega wątpliwości, że zakład produkcyjny tego typu zalicza się do ww. przedsięwzięć z uwagi na emitowanie do środowiska hałasu i pyłu zawieszonego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W pismach uzupełniających skargę ( z dnia 31 maja i 18 czerwca 2011r.) skarżący podnieśli dodatkowo, że w dniu 5 kwietnia 2012 zapadła decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, z której wskazuje się, że inwestycja ma być realizowana w dwóch etapach, który to fakt nie wynika z akt niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jej wydania. Biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. oraz art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna, o jakiej mowa w powołanym przepisie dotyczyć może zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Związanie organu oceną prawną wyrażoną w wyroku może być wyłączone tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w prawem przewidzianym trybie. W sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu toczyło się już postępowanie sądowoadministracyjne zakończone wyrokiem zapadłym w dniu 11 maja 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 568/11, uchylającym – w części dotyczącej wniosku C. S. - decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. i decyzję organu I instancji, odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...]z dnia [...]marca 2010 r. nr [...]. W wyroku tym Sąd wskazał, że określając obszar oddziaływania mieszalni [...]w R. organ oparł się o treść decyzji Burmistrza Miasta R. z [...] stycznia 2010r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla tej inwestycji, w której przyjęto, że oddziaływanie na środowisko projektowanej wytwórni [...] zamknie się w granicach działek inwestycji, nie zauważając jednak, iż w decyzji tej Burmistrz Miasta R. przyjął, iż należy zastosować urządzenia o równoważnym poziomie dźwięku nie przekraczającym dla urządzeń: suszarni – 84 dB, wentylatora nadmuchu przy silosie suszarni – 84 dB, wentylatora nadmuchu przy zbiorniku operacyjnym – 94 dB, wentylatora nadmuchu suszarni – 90 dB. Wskazano także w tejże decyzji, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wprawdzie pozytywnie zaopiniował realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, ale pod warunkiem przestrzegania zaleceń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, w tym w szczególności wyposażenia urządzeń technologicznych w urządzenia odpylające o skuteczności co najmniej 90 % oraz zastosowanie wentylatorów o wskazanej mocy akustycznej. Sąd podkreślił, że jeśli normy te nie zostaną spełnione, oddziaływanie inwestycji wykroczy poza granice działek objętych inwestycją, tymczasem z projektu budowlanego nie wynika, jakie normy poszczególne urządzenia mieszalni [...]będą spełniały. Sąd zauważył, że nie można ustalić norm akustycznych wentylatorów, bowiem w projekcie budowlanym mieszalni zbóż wskazano, iż suszarnia zboża stanowi gotowe urządzenie dostarczane przez producenta, w projekcie budowlanym brak jest natomiast informacji na temat tego, jakie parametry zostały przewidziane przez producenta. Podobnie Sąd ocenił kwestię wyposażenia maszyn w urządzenia odpylające. Tym samym, zdaniem Sądu, co najmniej przedwcześnie przesądzono, iż należące do C. S.działki nr [...], nr [...]i nr [...]nie znajdują się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji. Obowiązkiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponownie rozpoznającego sprawę po ww. wyroku było zbadanie, czy projekt budowlany zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...]marca 2010 r. jest zgodny z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, zwłaszcza w kwestii poziomu dźwięku emitowanego przez poszczególne urządzenia mieszalni [...] oraz wyposażenia w odpowiednie urządzenia odpylające. Kwestia ta mimo zaleceń zawartych w powołanym wyroku nie została nadal wyjaśniona, a w konsekwencji nie ustalono, czy wnoszącym o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...]z dnia [...]marca 2010 r. przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu. Ponownie rozpoznając sprawę organ stwierdził, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono w oparciu o dokumenty przesłane przez inwestora, że inwestycja spełnia wymogi decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] stycznia 2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla spornej inwestycji. Dokumentami, na których oparł się organ były: oświadczenie Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "W.", informujące, że urządzenia linii technologicznych wytwórni [...] są wyposażone w systemy odpylające o skuteczności 95% oraz "Informacja techniczna dla użytkownika" Przedsiębiorstwa [...] "A." Sp. z o.o., w której wskazano, że podczas realizacji budowy wytwórni [...] przy ul. [...]w R. zastosowano urządzenia o poziomie emitowanego dźwięku dla: suszarni - 80 dB, wentylatora nadmuchowego przy silosie suszarni - 82 dB, wentylatora przy zbiorniku operacyjnym - 92 dB, wentylatora suszarni – 8 szt. wchodzących w skład instalacji suszarni, której całkowity poziom emitowanego hałasu przez jej wszystkie urządzenia wynosi 80 dB. Na podstawie tak sformułowanych dokumentów organ stwierdził, że parametry inwestycji są zgodne z ww. decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. W ocenie Sądu, dla ustalenia zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, a w konsekwencji do uznania, że obszar oddziaływania inwestycji ogranicza się jedynie do działek inwestycyjnych nie jest wystarczające pozbawione pogłębionej analizy oparcie się na ww. dokumentach, tak jak to uczynił organ odwoławczy. Skoro w decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji stwierdzono, że obszar jej oddziaływania zamknie się w granicach działek objętych inwestycją - ale pod warunkiem zastosowania rozwiązań mających chronić środowisko, przewidzianych w tej decyzji - to organ badając przymiot strony wnioskodawców winien rzetelnie zbadać, czy projekt budowlany zatwierdzony decyzją z dnia [...]marca 2010 r. odpowiada zaleceniom w niej zawartym, w szczególności w zakresie poziomu dźwięku emitowanego przez urządzenia mieszalni [...] oraz wyposażenia w odpowiednie urządzenia odpylające. Należało zatem szczegółowo ustalić, jakie urządzenia technologiczne emitujące hałas i pył zostały przewidziane w projekcie budowlanym i zbadać, czy spełniają one parametry określone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ winien mieć przy tym na uwadze, jak zasadnie podniesiono w skardze, że w decyzji środowiskowej jednoznacznie wskazano na konieczność uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia budowlanego na zastosowanie urządzeń, których równoważny poziom dźwięku nie będzie przekraczał wielkości wyrażonej w decybelach dla wymienionych urządzeń. Z treści przytoczonej "Informacji technicznej dla użytkownika" wynika natomiast, że: "podczas realizacji budowy wytwórni [...]o docelowej produkcji 60mg/h przy ul. [...]w R. na działkach [...],[...],[...] zgodnie z projektem budowlanym zastosowano urządzenia o poziomie emitowanego dźwięku (...)". Powtórzyć zatem należy, że istotne w niniejszej sprawie nie było to, jakie urządzenia zastosowano w trakcie realizacji inwestycji, lecz jakie urządzenia zostały przewidziane w projekcie budowlanym oraz to, czy spełniają one wskazany równoważny poziom dźwięku, a nie emitowany poziom dźwięku. W konsekwencji, w kontrolowanym postępowaniu, pomimo zaleceń Sądu zawartych w wyroku sygn. akt VII SA/Wa 568/11, nie zostało w sposób wyczerpujący i bezsporny ustalone, czy projekt budowlany jest zgodny z ww. decyzją środowiskową, a co za tym idzie, czy oddziaływanie inwestycji w istocie zamknie się w granicach działek nią objętych. Nie ustalono zatem jednoznacznie, czy C. S. i M. R. - której wniosek złożony po wydaniu ww. wyroku został objęty decyzją Wojewody [...]z dnia [...]listopada 2011 r. - przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę spornej inwestycji. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2012 r. została zatem wydana z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. oraz art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. Nie zasługiwały natomiast na uwzględnienie pozostałe zarzuty przedstawione w skardze oraz pismach skargę uzupełniających. Przede wszystkim nie można było podzielić argumentacji skarżących dotyczącej niestwierdzenia przez organ odwoławczy nieważności decyzji pierwszoinstancyjnej, na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., w części ponownie rozpoznającej wniosek R. R. wobec tego, że w tym zakresie zapadły już ostateczne decyzje, których prawidłowości rozstrzygnięcia odnośnie tego wnioskodawcy nie zakwestionował Sąd w ww. wyroku. Wskazać bowiem trzeba - że choć uszedł uwadze organu I instancji powyższy fakt - to w postępowaniu odwoławczym mogłaby zapaść jedynie decyzja uchylająca decyzję organu I instancji i umarzająca postępowanie w tym zakresie (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zasadnie zatem wyjaśnił organ odwoławczy, że wobec bezprzedmiotowości postępowania i konieczności jego umorzenia w części rozpoznającej wniosek R. R., w konsekwencji zapadłoby rozstrzygnięcie odpowiadające treści decyzji z dnia [...]listopada 2011r., bo umarzające postępowanie, co z kolei uzasadniało jej utrzymanie w mocy w tym zakresie. Bez wpływu na ustalenie przymiotu strony skarżących w niniejszej sprawie pozostaje również, zdaniem Sądu, sygnalizowane w pismach uzupełniających skargę wydanie przez Burmistrza Miasta R. w dniu [...] kwietnia 2012r. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Wytwórni [...]w R. o zdolności produkcyjnej 120 Mg/h [...]y granulowanej – rozbudowa II etap 60 Mg/h [...]y granulowanej. Z akt rozpatrywanej sprawy, w szczególności decyzji środowiskowej z dnia [...] stycznia 2010r., wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego, oraz decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]marca 2010r. nie wynika, że budowa miała być wykonywana etapami. Ewentualne zarzuty, co do rozbudowy ww. inwestycji winny być zatem podnoszone, w postępowaniach uruchomionych nowymi wnioskami inwestora. W związku z powyższym rzeczą organu odwoławczego przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem przestawionego wyżej stanowiska Sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c p.p.s.a. orzekł , jak w pkt I sentencji. Na podstawie art. 152 i 200 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II i III wyroku.