V SA/Wa 1447/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant spec. - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2012 r. sprawy ze skargi B. na informację zawartą w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... maja 2012 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia Strona skarżąca wniosła skargę na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju o rozstrzygnięciu w przedmiocie odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w sprawie protestu dotyczącego wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Badania nowych technologii w systemach sterowania stacjami energetycznymi NN". Na rozprawie przed Sądem w dniu 3 lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącej spółki oświadczył, iż do informacji z dnia ... maja 2012 r. nie została dołączona opinia eksperta zewnętrznego natomiast spółka zawracała się do PARP o udostępnienie arkusza ocen merytorycznych otrzymując je ... czerwca 2012 r. faksem. Następnie zwracała się do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju o udostępnienie opinii eksperta zewnętrznego, na którą powoływało się Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w piśmie z dnia ... maja 2012 r., otrzymała ją faksem bądź emailem ... czerwca 2012 r. przed wniesieniem skargi do Sądu. Opinie te nie zostały dołączone do skargi z uwagi na to, iż strona skarżąca nie uważa ich za dokument. Pełnomocnik organu oświadczył, iż Narodowe Centrum Badań i Rozwoju nie ma obowiązku doręczenia z urzędu opinii eksperta zewnętrznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z 6 grudnia 2005 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 roku Nr 84, poz. 712; dalej: u.z.p.p.r.), reguluje postępowanie sądowo-administracyjne, wywołane skargami dopuszczalnymi w sytuacjach przewidzianych w omawianej ustawie, pod wieloma względami odmiennie od ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. – w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna być oparta na odniesieniu się do systematyki i celów regulacji, w obrębie której ma być odpowiednio zastosowany przepis. Mimo na pozór enumeratywnego wyliczenia niepodlegających zastosowaniu przepisów, ustawodawca wprowadza regulacje stanowiące przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych jednostek redakcyjnych Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, względnie powodujące daleko idące modyfikacje (por. NSA w postanowieniu z 2 września 2009 roku, sygn. akt: II GSK 734/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tak dzieje się w przypadku art. 49 p.p.s.a. dającego stronie możliwość uzupełnienia lub poprawienia pisma w razie niezachowania jego warunków formalnych. Przepis ten nie ma zastosowania do skargi wnoszonej w trybie u.z.p.p.r. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 30c u.z.p.p.r. – skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Zgodnie natomiast z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. – wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Z powyższych uregulowań – które stanowią lex specialis w stosunku do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd strony skarżącej do usunięcia braków skargi. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi, bez potrzeby jego uzupełniania. Należy zauważyć, że ustawodawcy poprzez modyfikacje sądowego postępowania administracyjnego (m.in. skrócenia terminu do złożenia skargi, wyeliminowania pośrednictwa organu przy jej wnoszeniu, wprowadzenia terminu do rozpatrzenia skargi) chodziło o uzyskanie efektu szybkości postępowania idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, stosuje się bez potrzeby uzupełniania braków pisma, zgodnie z art. 49 § 1 bądź art. 220 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę niekompletną, która nie wypełnia wszystkich wymogów formalnych, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 u.z.p.p.r. Do skargi nie dołączono bowiem opinii eksperta zewnętrznego, na którą powoływało się Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w zaskarżonym piśmie z dnia ... maja 2012 r. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Sąd nie dysponuje tymi samymi dokumentami, którymi dysponował organ oceniając projekt złożony przez skarżącą w ramach konkursu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia