I SA/Kr 756/12

Sygn. akt I SA/Kr 756/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędzia: WSA Paweł Dąbek (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2012 r., sprawy ze skargi "C." Sp. z o.o.w K., na postanowienie Ministra Finansów, z dnia 12 marca 2012 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, - skargę oddala - Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 12 marca 2012r. Minister Finansów, działający przez Dyrektora Izby Skarbowej, powołując się na art. 233 § 1 pkt 1, art. 221 w zw. z art. 239 oraz art. 14g § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749; dalej: O.p.) utrzymał w mocy swoje postanowienie nr [...] z dnia 19 grudnia 2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Ośrodku "C" w K. Sp. z o.o. (dalej: skarżącej) z dnia 25 sierpnia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia podano, że ww. wnioskiem skarżąca zwróciła się z zapytaniem: 1) czy otrzymana, zgodnie z umową zawartą przez skarżącą z Polską Agencją Przedsiębiorczości z dnia 29 kwietnia 2011 r. o dofinansowanie projektu: Szkolenia techniczne dla pracownic i pracowników branży chłodnictwa w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Kapitał Ludzki, kwota 1.469.144,82 zł stanowi dotację mającą bezpośredni wpływ na cenę świadczonej przez skarżącą usługi szkoleniowej i jako taka powinna być udokumentowana fakturą wewnętrzną, przy wykazaniu w całości jej zwolnienia z VAT (również w zakresie cross-flnansing), zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 r. Nr 73 poz. 392 ze zm.; dalej: u.p.t.u.)? 2) czy z tytułu dokonanych przez skarżącą w ramach cross-finansing zakupów środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu, skarżącej nie przysługuje w całości prawo odliczenia podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u.? 3) czy skarżąca powinna dokonać rozliczenia ich nabycia, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 u.p.t.u.? 4) czy ich zakup powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.; dalej: rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.)? 5) czy Beneficjent winien wykazać na fakturze wystawionej dla przedsiębiorcy, że świadczone przez niego usługi kształcenia zawodowego oraz usługi ściśle z tymi usługami związane podlegają zwolnieniu w podatku od towarów i usług, zgodnie z § 13 ust 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.? Organ interpretujący przyjął, iż wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 17 listopada 2011 r. wezwano skarżącą do jego uzupełnienia. W ww. wezwaniu w zakresie objętym pytaniem nr 2 stwierdzono, że zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związanymi. Z przedmiotowego przepisu wynika w sposób oczywisty, że przedmiotowe zwolnienie dotyczy świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane dokonywane przez podmiot świadczący usługi szkoleniowe. Zatem zwolnienie to nie dotyczy zakupu przez podmiot świadczący usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby przedmiotowych szkoleń. W konsekwencji wezwano stronę skarżącą aby jednoznacznie wskazała o jakie zwolnienie (stawiając to pytanie) pyta w odniesieniu do nabycia przedmiotowych środków trwałych i wyposażenia. Przy czym wskazano że skarżąca może pytać tylko o własną sytuacje podatkową, a nie o sytuacje podatkową dostawcy wskazanych we wniosku środków trwałych i wyposażenia nabytego w ramach realizacji programu. Zaznaczono, iż w przedmiotowym zakresie podmiotem działającym (bądź nie) w charakterze podatnika nie będzie strona skarżąca, lecz dostawca przedmiotowego wyposażenia. Na ww. wezwanie udzielono odpowiedzi pismem z dnia 30 listopada 2011 r. W zakresie objętym wskazanym pytaniem dotyczącym stwierdzenia czy zakup przez skarżącą w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. strona skarżąca stwierdziła, że jako czynny podatnik podatku od towarów i usług może zadawać pytania tak w zakresie "swojego" podatku VAT należnego jak i naliczonego. Obydwa bowiem rodzaje podatku VAT dotyczą jej własnej sytuacji prawno-podatkowej. Skarżąca w złożonym wniosku nie pyta zatem zastępczo o sytuację podatkową dostawcy środków trwałych i wyposażenia, nabytych w ramach cross-financingu, oraz pozostałych wydatków służących realizacji projektu, lecz o swoją własną sytuację. Skarżąca, podobnie jak w złożonym wniosku wskazała, że również dostawa towarów i świadczenie usług związanych z kształceniem (przekwalifikowaniem) zawodowym, finansowanych w co najmniej 70 % ze środków publicznych korzysta ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie z ww. przepisem rozporządzenia. Wnioskodawca podniósł, że sformułowanie "związanych" nie jest równoznaczne z faktem że towar lub usługa związana ze szkoleniem muszą być wytworzone/dostarczone przez skarżącą. Mogą one pochodzić od podmiotów trzecich i służyć wykonaniu usługi szkolenia przez skarżącą i również z powyższego zwolnienia korzystać. Postanowieniem nr [...] z dnia 19 grudnia 2011 r. Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia podano m.in. art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h O.p. Organ uznał, iż wniosek z dnia 25 sierpnia 2011 r. o wydanie interpretacji indywidualnej częściowo dotyczy indywidualnej sprawy kontrahenta skarżącej, który dokonuje na rzecz skarżącej dostaw środków trwałych lub wyposażenia, a nie samej skarżącej. Postanowienie to obejmuje swoim zakresem wniosek o stwierdzenie czy zakup przez skarżącą w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Organ zauważył ponadto, że wniosek o wydanie interpretacji został uwzględniony w zakresie dotyczącym skarżącej bezpośrednio. W zakresie pytań nr 1 i 4 wydane zostały odpowiednio interpretacje z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...] oraz [...]. Natomiast w zakresie prawa do odliczenia przez skarżącą podatku naliczonego wydana została interpretacja z dnia 19 grudnia 2011 r. nr [...] W zażaleniu na powyższe postanowienie zawartym w piśmie z dnia 4 stycznia 2012 r. skarżąca zarzuciła rażące naruszenie: – przepisów postępowania, mających wpływ na wydane rozstrzygnięcie: art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005r. Nr 8, póz. 60 ze zm.; dalej: O.p.), – przepisów prawa materialnego: art. 5 O.p. w związku z art. 15, art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 73, poz. 392 ze zm.) w związku z § 14 ust. 1, § 15 ust. 1 i § 5 ust. 1 pkt 9 oraz 11-12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, póz. 360). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. Minister Finansów utrzymał w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie o odmowie wszczęcia postępowania. Minister Finansów stwierdził, że nie może w przedmiotowym trybie udzielać ogólnych interpretacji dotyczącej opodatkowania dostaw różnych podmiotów i różnych towarów. Organ stwierdził, że postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem wyodrębnionym i nie stosuje się do niego wszystkich przepisów O.p. regulujących postępowanie podatkowe. W szczególności, w postępowaniu tym nie znajduje zastosowania art. 133 O.p. normujący status strony postępowania. Stąd na gruncie procedury wydawania interpretacji indywidualnej, jego uczestnikiem jest "zainteresowany" w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. W tym kontekście organ uznał, że zainteresowanym może być podatnik, płatnik, inkasent i podmioty uprawnione do występowania z wnioskiem o interpretację na podstawie szczególnych przepisów. To zaś dowodzi w ocenie organu, że zainteresowanym może być jedynie ten, którego odpowiedzialności podatkowej dotyczy przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe). Tylko taki podmiot może bowiem skutecznie korzystać z przywileju "nieszkodzenia" w razie zastosowania się do treści interpretacji. Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca przedstawiła problem z zakresu podatku od towarów i usług, przy czym zakres ten dotyczył w istocie działań prawnopodatkowych jej kontrahenta od którego nabywa w ramach cross-financingu środki trwałe i wyposażenie tj. czy kontrahent jako dostawca środków trwałych i wyposażenia na rzecz skarżącej dla celów realizacji Projektu może korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. To kontrahent skarżącej wystawia fakturę VAT w której podaje stawkę i kwotę podatku, i choć stanowi ona wyliczenie należności za fakturę, to na etapie opodatkowania tej czynności skarżąca nie ma już wpływu na dane umieszczane na fakturze. Ponadto, organ zauważył, że interpretacja w spornym zakresie nie stanowiłaby dla skarżącej żadnej ochrony (skoro nie jest wystawcą faktury), a i kontrahent skarżącej – faktyczny wystawca faktury nie będzie tą interpretacją związany (nie występował o jej wydanie). Pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. wniesiono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie go w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) rażące naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na nieprawidłowej wykładni § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. oraz art. 14b § 1-3 w zw. z art. 14h O.p., a także art. 5 O.p. w zw. z art. 15, art. 86 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u. w zw. z § 14 ust. 1, § 15 ust. 1 i § 5 ust. 1 pkt 9 oraz 11-12 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r., 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 233 § 1 pkt 1, art. 221 w zw. z art. 239 oraz art. 14g § 1 w zw. z art. 165a O.p. W uzasadnieniu skargi przytoczono słownikową definicję pojęcia "zainteresowany" podającą, iż "to taki, którego dotyczy, obchodzi poruszana sprawa". W tym kontekście skarżąca podała, że jako podatnik podatku VAT ma ona obowiązek ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku VAT za dany okres rozliczeniowy, czego dokonuje odliczając od podatku należnego podatek naliczony, wynikający z faktury VAT. Prawidłowo wystawiona faktura VAT stanowi więc dla skarżącej podstawę do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli natomiast kontrahent skarżącej błędnie zakwalifikuje daną dostawę czy usługę jako zwolnioną od podatku VAT, skarżąca będzie zobowiązana do wystąpienia do kontrahenta o korektę faktury VAT. Oznacza to, że sporny zakres wniosku o wydanie interpretacji z dnia 25 sierpnia 2011 r. dotyczy podatkowej sytuacji skarżącej, a nie wyłącznie jej bliżej nieokreślonego kontrahenta, a to dlatego, że skarżąca ma bezpośredni wpływ na treść faktury VAT obrazującej transakcję, której jest stroną. Odpowiadając na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria nie wykazała, by zaskarżone postanowienie Ministra Finansów naruszało obowiązujące prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W ocenie Sądu, skarżąca w istocie kwestionuje odmowę przyznania jej statusu podmiotu "zainteresowanego" w zakresie stwierdzenia, czy zakup przez skarżącą w ramach cross-financingu środków trwałych i wyposażenia, dla celów realizacji Projektu powinien korzystać ze zwolnienia w podatku VAT, zgodnie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Należy wobec tego przypomnieć, iż zgodnie z art. 165 § 1 O.p. postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl art. 165a § 1 O.p. gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na mocy art. 14h O.p., art. 165a stosuje się odpowiednio w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej. Organ podatkowy, do którego wpływa wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, jest w pierwszej kolejności zobowiązany do przeanalizowania tego wniosku pod kątem ustalenia dopuszczalności wydania interpretacji tj. do wyjaśnienia, czy przedstawiony opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) odnosi się do indywidualnej sprawy wnioskodawcy. Rację ma więc organ podatkowy stwierdzając, że w przypadku wniosku o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego niepochodzącego od osoby uprawnionej, tj. od "zainteresowanego", należy wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. W art. 14b O.p. ustawodawca posłużył się pojęciem "zainteresowany", określając w ten sposób podmiot uprawniony do złożenia wniosku o interpretację indywidualną. Zakres tego pojęcia nie został wprost zdefiniowany w przepisach prawa, jednakże można go ustalić w drodze wykładni przepisów dotyczących interpretacji indywidualnych, a w szczególności dotyczących skutków wydania interpretacji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 2010 r., sygn. II FSK 923/09 (LEX nr 607812) "osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są: podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników (niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji), osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 O.p., osoby planujące utworzenie spółki (w sprawach związanych z przyszła sytuacją tej spółki), a także przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo (w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa)". NSA wskazał również w powołanym wyroku, że jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego (jako zasadnicza podstawa wniosku interpretacyjnego) stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową (albo odpowiedzialnością podatkową projektowanej spółki lub tworzonego oddziału albo przedstawicielstwa), będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa zainteresowany, to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b § 1 O.p.". Minister Finansów w niniejszej sprawie dokonał podobnej wykładni i prawidłowo wskazał, że pomiędzy wnioskodawcą a sprawą, której dotyczy wniosek, musi zachodzić ścisły związek przekładający się na prawa i obowiązki wnioskodawcy (por. J. Brolik, Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, LexisNexis str. 86-88). Istotą interpretacji indywidualnej jest bowiem jej wiążący charakter, określony w art. 14k § 1 O.p. W myśl tego przepisu zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Jak bowiem słusznie wskazał Minister Finansów interpretacja indywidualna daje ochronę prawną tylko i wyłącznie temu podmiotowi, który się o nią zwraca. Na temat związku pomiędzy wnioskodawcą a przedmiotem interpretacji wypowiedział się m. in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. I SA/Bk 49/11 (LEX nr 785624) stwierdzając, iż art. 14b § 1 O.p. wymaga istnienia pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą związku wyrażającego się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych wnioskodawcy. Należy jednak przy tym podkreślić, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego daje zainteresowanemu podmiotowi swoistą ochronę prawną w sprawach, w których nie było lub nie jest prowadzone postępowanie kontrolne lub podatkowe". Gdyby w rozpoznawanej sprawie organ wydał skarżącej interpretację, to taka interpretacja nie dawałaby żadnej ochrony wynikającej z powołanego wyżej art. 14k O.p. ani skarżącej, ani niezidentyfikowanemu obecnie kontrahentowi skarżącej. Strona skarżąca jako nabywca środków trwałych i wyposażenia opodatkowanych podatkiem VAT nie ma bowiem możliwości powoływania się przed organami podatkowymi na uzyskaną interpretację, natomiast podatnik (w tym przypadku: kontrahent skarżącej) jako podmiot niewystępujący o interpretację indywidualną, nie może się na nią powoływać. Należy zaznaczyć, że konieczność zapłaty usługodawcy takiej czy innej kwoty nie wpływa na sytuację podatkową wnioskodawcy. Wprawdzie ma to wpływ na sytuację ekonomiczną skarżącej, lecz to nie przekłada się na rozliczenie podatku VAT w deklaracji podatkowej skarżącej i w konsekwencji, nie ma jednak wpływu na relację skarżącej z organem podatkowym. Wypada także zauważyć, że we wniosku z dnia 25 sierpnia 2011 r. skarżąca podała, że jej uprawnienie do występowania z wnioskiem – w odniesieniu do wszystkich zawartych w nim okoliczności faktycznych i pytań – wynika z faktu, iż jest ona podatnikiem (część B.2 wniosku). Tymczasem jak wykazano powyżej, w zakresie spornej części wniosku przymiot ten przysługuje kontrahentowi skarżącej (sprzedawcy środków trwałych i wyposażenia), nie zaś skarżącej spółce. Odnosząc się natomiast do poglądu, iż w sytuacji wystawienia błędnej faktury obowiązkiem skarżącej jest wystąpienie do kontrahenta o fakturę korygującą należy przypomnieć, iż stosownie do § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Wbrew jednak twierdzeniom strony skarżącej, z przepisu tego nie wynika sankcjonowany prawnie obowiązek wystąpienia do wystawcy faktury o jej korektę. Co jednak ważniejsze, nawet w razie wystąpienia skarżącej do jej kontrahenta o korektę faktury, decyzja o korekcie zawsze będzie należała do kontrahenta jako wystawcy faktury i to on będzie ponosił odpowiedzialność wobec organów podatkowych i nie będzie mógł powołać się na wydaną na wniosek skarżącej interpretację. Tak oto nawet w tym kontekście skarżąca – dysponując interpretacją w spornym zakresie – nie będzie mogła się na nią skutecznie powoływać w sporze o korektę faktury ze swoim kontrahentem, gdyż obecnie obowiązujące przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują horyzontalnej skuteczności zasady nieszkodzenia (art. 14k O.p.). Powyższe dowodzi, że nawet w kontekście ewentualnej korekty faktury interpretacja indywidualna prawa podatkowego w tym zakresie dotyczy osoby trzeciej: kontrahenta skarżącej. Na marginesie należy wskazać, że powołany przez skarżącą § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. nie dotyczy faktury korygującej, lecz tak zwanej noty korygującej. Do jej wystawienia może dojść w razie dostrzeżenia w fakturze lub fakturze korygującej pomyłek, jednak innych niż dotyczące miary i ilości sprzedanych towarów lub zakresu wykonanych usług; ceny jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartości towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku oraz kwoty należności ogółem wraz z należnym podatkiem (§ 15 ust. 1 zdanie 2 w zw. z § 5 ust. 1 pkt 6-12 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r.). To zaś oznacza, że strona skarżąca mogłaby wystawić notę korygującą w przypadku pomyłek obejmujących nazwy sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; daty wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, jak również daty sprzedaży oraz dotyczących nazwy (rodzaju) towaru lub usługi (§ 5 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r.). W zakresie tym nie mieści się więc zastosowanie zwolnienia od podatku VAT. Nie jest zatem możliwe wystawienie noty korygującej, co do zastosowanej stawki VAT. Sporny przedmiot wniosku o udzielenie interpretacji dotyczy więc sytuacji prawnej innego podmiotu niż skarżąca. To zaś na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej wykluczało udzielenie interpretacji indywidualnej w powyższym zakresie na wniosek skarżącej. Zarzuty skargi okazały się wobec powyższego bezzasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić jego uchylenie (art. 134 p.p.s.a.). Z tych przyczyn, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.