III SA/Lu 309/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W., Z. A., E. W., A. Z., M. B., M. T., J. J., I. F., W. R., P. J., M. M. i A. K. na uchwałę Nr XVII/102/12 Rady Gminy Horodło z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie likwidacji Szkoły podstawowej w M. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. grupa mieszkańców gminy reprezentowana przez A. K.(na podstawie art. 101 ust. 2a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.; dalej jako: u.s.g.) wniosła skargę na uchwałę Nr XVII/102/12 Rady Gminy Horodło z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie likwidacji Szkoły podstawowej w M. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. W piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2012 r. skarżący stwierdzili, iż wielokrotnie zwracali się do władz gminy o cofnięcie rozstrzygnięcia w kwestii likwidacji szkoły w M., na dowód czego przedstawiają korespondencje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z ust. 2a cytowanego artykułu skargę na uchwałę lub zarządzenie można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. W świetle przytoczonego przepisu bezwarunkowym wymogiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazali, aby przed wniesieniem skargi wezwali Radę Gminy Horodło do usunięcia naruszenia prawa, jakiego w ich ocenie miał się dopuścić organ podejmując kwestionowaną uchwałę. Żadnego tego typu pismo nie zostało załączone do skargi, również w jej treści skarżący nie wzmiankują w żadnym miejscu o fakcie wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie sądu, w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2012 r. skarżący wyjaśnili, iż wielokrotnie zwracali się do władz gminy o cofnięcie rozstrzygnięcia w kwestii likwidacji szkoły w M. Żadne z pism dołączonych do skargi oraz do pisma procesowego z 12 lipca 2012 r. nie może być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jakiego w ocenie skarżących miało dojść poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały. Ustawa o samorządzie gminnym nie stawia szczególnych wymogów odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Aby spełniło ono swoja rolę musi jednak zachować pewne minimum treści i formy: musi być skierowane do organu, który podjął kwestionowany akt; wskazywać uchwałę, której dotyczy oraz wyrażać wolę zakwestionowania tej uchwały. Żadne z pism przedłożonych przez skarżących tych minimalnych wymogów nie spełnia. Pismo z 20 kwietnia 2012 r., w którym mieszkańcy zwracają się o "pozostawienie szkoły w M." jest skierowane do Wójta, a nie do Rady Gminy, nie wspomina w ogóle o kwestionowanej uchwale. Dokumentacja dotycząca powołania przez mieszkańców stowarzyszenia, któremu szkoła miałaby zostać przekazana do prowadzenia, nie ma nic wspólnego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą z 28 marca 2012 r. Podobnie pisemne oświadczenia skarżących dotyczące rozmów ustnych z władzami gminy w kwestii uchylenia kwestionowanej uchwały nie mogą być żadną miarą potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (poza wymienionymi w punktach 1-5 cytowanego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopełnienie przez skarżącą wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, to zaś prowadzi do jej odrzucenia. Sąd uznaje ponadto za zasadne zwrócenie uwagi na treść art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza możliwość wniesienia skargi na akt lub czynność organu gminy w sytuacji, gdy w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Z przepisu tego wynika, że odrzucenie skargi przez sąd, następujące z przyczyn formalnych, bez merytorycznej oceny zasadności skargi, nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej rozpoznanie merytoryczne zarzutów wobec organów gminy w przypadku ponownego wniesienia skargi, tym razem z zachowaniem wszystkich wymogów prawnych. Jeżeli skarżący podtrzymują wolę zaskarżenia uchwały Rady Gminy Horodło z dnia 28 marca 2012 r. powinni uprzednio dopełnić obowiązku wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa kwestionowaną uchwałą. Wniosek organu o zasądzenie od skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych nie może być uwzględniony, ponieważ obowiązujące przepisy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji pozwalają co do zasady jedynie na zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej, w razie uwzględniania skargi przez sąd (art. 200 p.p.s.a.). W ocenie sądu nie ma podstaw do zasądzenia kosztów wywołanych niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem strony na podstawie art. 207 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.