II SAB/Bd 77/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność pracownika urzędu miasta postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] czerwca 2012r. K.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] grudnia 2010r. na bezczynność pracownika urzędu miasta. W odpowiedzi skargę, Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a"). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, złożone przez K.R. pismo jest skargą na nierozpoznanie przez Prezydenta Miasta [...] skargi z dnia [...] grudnia 2010r. na pracownika urzędu miasta w związku z wezwaniem skarżącej do zapłaty. Zgodnie z treścią art. 227 kpa, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Przepis ten zamieszczony jest w Rozdziale 2 zatytułowanym "Skargi" Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) Ocena natomiast prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010r. , sygn. akt II OSK 1578/10, LEX nr 737711) W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych stanowiskiem, sprawy rozpoznawane przez organy administracji publicznej w trybie działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego skarg i wniosków, nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (vide: postanowienie z dnia 31 grudnia 2007 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 586/07, czy postanowienie z dnia 24 listopada 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 948/06). Zgodnie wyrażonym w tej materii poglądem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.) (...), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Wskazać należy ponadto, że również w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (zob. postanowienie NSA z dnia 14 października 2010r., sygn. akr II OSK 2019/10, LEX nr 743368) Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.