II SA/Kr 1091/12

Dnia 6 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na czynność Prokuratora Okręgowego w K. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu A.S. uiszczony wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych A.S. złożył do Prokuratora Okręgowego w K. wnioski o udzielenie informacji publicznej. Pierwszym z nich zwrócił się o poinformowanie ile w toku śledztwa (od dnia wszczęcia do dnia wpłynięcia wniosku) w sprawie [...] wydano postanowień o połączeniu spraw prowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. do wspólnego prowadzenia ze sprawą [...], czego te postanowienia dotyczyły (jakie konkretnie sprawy prowadzone przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. zostały połączone do wspólnego prowadzenia, jaka była sygnatura i przedmiot danego postępowania) oraz wniósł o wydanie nieuwierzytelnionych odpisów (kserokopii) w/w postanowień. Kolejnym wnioskiem zwrócił się o udzielenie informacji ile w toku śledztwa w sprawie [...] wydano postanowień o wyłączeniu do odrębnego prowadzenia materiałów w poszczególnych wątkach w/w śledztwa, czego te postanowienia dotyczyły (jakich konkretnie spraw), czy wyłączone do odrębnego prowadzenia materiały zostały zarejestrowane w prokuraturze, jeżeli tak to pod jaką sygnaturą akt, a jeśli nie to jakiemu organowi przekazano do prowadzenia daną sprawę, żądając jednocześnie kserokopii w/w postanowień o wyłączeniu do odrębnego prowadzenia materiałów ze śledztwa [...]. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 21 maja 2012 r. ([...]) Prokurator Okręgowy w K. poinformował skarżącego, że w/w informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, z wyjątkiem wyłączonych materiałów, w zakresie których postępowania zostały prawomocnie umorzone lub zakończone odmową wszczęcia postępowania, jak również za wyjątkiem informacji do jakich jednostek materiały te zostały przekazane. W tym zakresie udzielono skarżącemu informacji publicznej. Nadto w piśmie tym prokurator wyjaśnił, że śledztwo prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w K., Wydział VI do Spraw Przestępczości Gospodarczej w sprawie [...] pozostaje nadal na biegu, dlatego uzyskanie informacji w pozostałym zakresie podlega przepisom art. 156§5 kodeksu postępowania karnego, z którego może skorzystać skarżący jako strona postępowania. Pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. (które do Prokuratury Okręgowej w K. wpłynęło w dniu 11 czerwca 2012 r.) A.S. złożył do Prokuratora Apelacyjnego w K. za pośrednictwem Prokuratora Okręgowego w K. pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej", traktując pismo z dnia 21 maja 2012 r. jak decyzję administracyjną. W dopowiedzi na powyższe, pismem z dnia 25 czerwca 2012 r. Prokurator Okręgowy w K. wyjaśnił, że pismo z dnia 21 maja 2012 r. nie jest decyzją administracyjną, zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej decyzje wydaje się w sytuacji odmowy udzielenia informacji publicznej. Wskazał, że w/w pismo zawierało jedynie stwierdzenie, że żądana przez skarżącego informacja nie jest informacją publiczną; stanowi ono jedynie czynność materialno-techniczną. Dodał Prokurator, że z uwagi na okoliczność, że przepisy prawa nie przewidują środków zaskarżania takiej czynności, pismo skarżącego zatytułowane "odwołanie" zostało potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W pozostałym zakresie podtrzymał organ stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 21 maja 2012 r. i pouczył o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na pismo z dnia 25 czerwca 2012 r. A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaskarżając "powyższą czynność (pismo) w całości" i wnosząc o uchylenie czynności i przekazanie sprawy Prokuratorowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania. Prokuratorowi Okręgowemu w K. zarzucił naruszenie prawa materialnego: art. 54 ust. 1 oraz 61 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 4 ust. 1 i ust. 3, art. 5 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, jak również naruszenie przepisów postępowania: art. 104 kpa w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej – poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że wniosek nie musi być załatwiony w drodze decyzji administracyjnej; art. 6, 7, 8, 10 i 11 kpa w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez zaniechanie sporządzenia prawidłowego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia, pominięcie w trakcie postępowania słusznego interesu skarżącego jako strony postępowania, niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu oraz zaniechanie obowiązku umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i zgłoszonych żądań, zaniechanie podjęcia określonych działań mających na celu wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy; w konsekwencji prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą zaufania do organów państwa i zasadą przekonywania. Nadto zarzucił skarżący naruszenie art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 16 ust. 1 kpa poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w K. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwanej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Pismo, które uczyniono przedmiotem skargi nie należy do żadnej z w/w kategorii, w szczególności nie należy do kategorii aktów i czynności wymienionych w art. 3 §1 pkt 4 w/w ustawy. Akt lub czynność, o jakich mowa w art. 3 § 1 pkt 4 ppsa podejmowane są w sprawach indywidualnych, są kierowane do oznaczonych podmiotów, dotyczą ich uprawnienia lub obowiązku określonych w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Stanowią formę działania administracji publicznej w ramach określonego i zindywidualizowanego stosunku administracyjnoprawnego. Czynności te i akty muszą mieć charakter prawnie wiążący. Takiego charakteru nie posiada pismo informacyjne. Pismo z dnia 25 czerwca 2012 r. nie zawiera rozstrzygnięcia indywidualnej spawy administracyjnej i nie kształtuje sytuacji prawnej wnioskującego. Pismo zawiadamiające o tym, że będąca przedmiotem zgłoszonego żądania informacja nie ma charakteru informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por . postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r. I OSK 928/05 – LEX 167166). W konsekwencji kwestia udostępnienia lub nieudostępnienia informacji publicznej, czy też badania czy objęte wnioskami skarżącego informacje stanowiły w istocie informację publiczną nie podlegają kontroli sądowej w niniejszej sprawie. Na marginesie jedynie wskazać trzeba, że bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje błędne pouczenie udzielone skarżącemu przez Prokuratora. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu w przypadku, gdy uznaje, iż żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków. Orzeczenie wydano w oparciu o przepis art. 58 §1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu zarządzono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 w/w ustawy.