VII SA/Wa 1001/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant ref. staż. Anna Dmowska-Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia pełnomocnictwa skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku K. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...]; odmawiające przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa w sprawie zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], odmawiające wszczęcia na wniosek K. C. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A.S. sp. j. M., P., S., D. w G. pozwolenia na budowę budynku handlowo - magazynowego z częścią administracyjną wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, wentylacją i klimatyzacją, wewnętrzną instalacją wodociągową i kanalizacji sanitarnej na terenie działki nr [...]. położonej w G. , przy ul. K. W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść art. 58 k.p.a. i podkreślił, że strona powinna uprawdopodobnić, iż mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przypisanego dla dokonania danej czynności. W prośbie o przywrócenie terminu zainteresowany powinien wykazać, że mimo całej staranności nie udało mu się zachować terminu. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Następnie organ zauważył, że określony w art. 64 § 2 k.p.a. siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych podania jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez organ administracji ani skrócony, ani przedłużony. Wnoszący podanie może jednak złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu, w razie jego uchybienia bez własnej winy, na zasadach i w trybie określonym w art. 58-59 k.p.a. W przedmiotowej sprawie - pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał radcę prawnego P. S. (który złożył zażalenie w imieniu K. C.) do uzupełnienia braku zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu K. C. w przedmiotowym postępowaniu. W odpowiedzi na ww. wezwanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pełnomocnik przesłał załączone przy piśmie z dnia 1 września 2011 r. pełnomocnictwo, które jednak nie upoważniało radcy prawnego P. S. do występowania w imieniu K. C. w postępowaniu przed organem zażaleniowym. Dodatkowo pełnomocnictwo to zostało przesłane z uchybieniem terminu do jego uzupełnienia. Jak wynika z akt sprawy - ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania – wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone pelnomocnikowi w dniu 30 sierpnia 2011 r., a zatem termin do uzupełnienia braku upłynął w dniu 6 września 2011 r., zaś pełnomocnictwo (ponadto nieprawidłowe) zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 5 października 2011 r., czyli z uchybieniem terminu. Ponadto, złożenie dokumentu potwierdzającego prawo do występowania w imieniu K. C. dla nowego pełnomocnika – M. K. nie stanowiło czynności dla której określony był termin i której dotyczyło wezwanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] (czynnością taką byłoby złożenie pełnomocnictwa dla radcy prawnego P.S.). Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego powyższe dowodzi, że strona nieskutecznie próbowała uzupełnić brak formalny zażalenia z dnia 14 czerwca 2011 r. Jak prawidłowo wskazano w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...]: brak formalny zażalenia polegał na braku pełnomocnictwa dla radcy prawnego P. S., który dokonał na rzecz K. C. określonej czynności (wniesienia zażalenia), a nie jakiegokolwiek pełnomocnictwa do działania na rzecz wnioskodawczyni. Organ zauważył także, że wymóg uprawdopodobnienia braku winy dotyczy również pełnomocnika, jeżeli działa on w imieniu strony. Uchybienie terminu w dokonaniu czynności spowodowane okolicznościami związanymi z osobą pełnomocnika, w pełni odnosi negatywne skutki wobec samej strony. Jednakże dokonując oceny istnienia przesłanki w postaci braku winy trzeba oceniać zaistniałe okoliczności dotyczące pełnomocnika. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona (jej pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W niniejszej sprawie wymagało więc uprawdopodobnienia, że to radca prawny P. S., do którego skierowano wezwanie, nie dokonał czynności bez własnej winy. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano na takie okoliczności. Powyższe dowodzi, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu nie wypełnia dyspozycji art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. tj. nie wykazano, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy P. S. oraz nie dokonano czynności dla której określony był termin. Odnosząc się do treści wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż w jego ocenie nie zaistniała trudna do przezwyciężenia przeszkoda, niezależna od osoby zainteresowanej, skoro dotychczasowy pełnomocnik był w posiadaniu szeregu pełnomocnictw (w tym do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r.). Przy ocenie przesłanki winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, który z oczywistych przyczyn winien być wyższy w odniesieniu do profesjonalnych pełnomocników, których działania/zaniechania obciążają mocodawców. Wobec powyższego należało utrzymać w mocy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa w sprawie zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienione postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. wniosła K. C. W skardze wskazała, że świadomie i celowe naruszenie terminu do wykonania czynności przez radcę prawnego P. S., nie może skutkować ujemnymi konsekwencjami dla strony. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. C. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] jak i poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...]; odmawiające przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa, nie naruszają prawa. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.), sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych podania jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez organ administracji ani skrócony, ani przedłużony. Wnoszący podanie może jednak złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu, w razie jego uchybienia bez własnej winy, na zasadach i w trybie określonym w art. 58-59 k.p.a. Stosownie do art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl zaś art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu może być przyjęty tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, przy nawet największym, w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (zob. np. wyrok NSA z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1459/09, Lex nr 745032). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, które nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą powódź, pożar itp. Wymóg uprawdopodobnienia braku winy dotyczy również pełnomocnika, jeżeli działa on w imieniu strony. Uchybienie terminu w dokonaniu czynności spowodowane okolicznościami związanymi z osobą pełnomocnika, w pełni odnosi negatywne skutki wobec samej strony. Jednakże dokonując oceny istnienia przesłanki w postaci braku winy trzeba oceniać zaistniałe okoliczności dotyczące pełnomocnika. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona (jej pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W przedmiotowej sprawie - pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał radcę prawnego P. S. (który złożył zażalenie w imieniu K. C.) do uzupełnienia braku zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu Kr. C. w przedmiotowym postępowaniu. W odpowiedzi na ww. wezwanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pełnomocnik przesłał załączone przy piśmie z dnia 1 września 2011 r. pełnomocnictwo, które jednak nie upoważniało radcy prawnego P. S. do występowania w imieniu K. C. w postępowaniu przed organem zażaleniowym. Dodatkowo pełnomocnictwo to zostało przesłane z uchybieniem terminu do jego uzupełnienia. Jak wynika z akt sprawy – ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania – wezwanie do uzupełnienia braków podania zostało doręczone w dniu 30 sierpnia 2011 r., a zatem termin do uzupełnienia braku upłynął w dniu 6 września 2011 r., zaś pełnomocnictwo (ponadto nieprawidłowe) zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 5 października 2011 r., czyli z uchybieniem terminu. Ponadto, złożenie dokumentu potwierdzającego prawo do występowania w imieniu K. C. dla nowego pełnomocnika – M. K. nie stanowiło czynności dla której określony był termin i której dotyczyło wezwanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] (czynnością taką byłoby złożenie pełnomocnictwa dla radcy prawnego P. S.). Rację ma zatem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, iż powyższe dowodzi, że strona nieskutecznie próbowała uzupełnić brak formalny zażalenia z dnia 14 czerwca 2011 r. Brak formalny zażalenia polegał bowiem na braku pełnomocnictwa dla radcy prawnego P. S., który dokonał na rzecz K. C. określonej czynności (wniesienia zażalenia), a nie jakiegokolwiek pełnomocnictwa do działania na rzecz wnioskodawczyni. Powyższe dowodzi, że wniosek o przywrócenie terminu nie wypełnia dyspozycji art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., tj. nie wykazano, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy P. S. oraz nie dokonano czynności dla której określony był termin. Odnosząc się do treści wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie uznał, iż w jego ocenie nie zaistniała trudna do przezwyciężenia przeszkoda, niezależna od osoby zainteresowanej, skoro dotychczasowy pełnomocnik był w posiadaniu szeregu pełnomocnictw (w tym do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r.). Przy ocenie przesłanki winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, który z oczywistych przyczyn winien być wyższy w odniesieniu do profesjonalnych pełnomocników, których działania lub zaniechania obciążają mocodawców. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł w wyroku w trybie art. 151 p.p.s.a.