IV SA/Wa 264/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o.o., uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. ustalającej lokalizację dla inwestycji polegającej na rozbudowie ulicy [...] na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...] na terenie R., w części dotyczącej działki gruntu oznaczonej - przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji - numerem evv. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W., a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż ponowne rozpatrzenie odwołania B. Sp. z o.o. nastąpiło po uchyleniu uprzedniej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 375/09 ze wskazaniem na konieczność rozpatrzenia zarzutów odwołania zgłoszonych przez M. i S. T. oraz B. Sp. z o.o. Sąd wskazał m.in., że zarzuty te nie zostały rozpatrzone przez organ odwoławczy, który ograniczył się do stwierdzenia, że nie podlegają ocenie w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego, w którego gestii pozostaje ocena prawidłowości zastosowania prawa materialnego i procedury administracyjnej w niniejszym postępowaniu. Kwestie podniesione w odwołaniach skarżących są kwestiami, które organ odwoławczy winien był zbadać w ramach prawidłowości zastosowania tychże przepisów. Zgłaszane w toku postępowania wątpliwości strony winny być przez organ wnikliwie wyjaśnione (w szczególności organ winien rozważyć zwrócenie się do wnioskodawcy o zajęcie stanowiska, które następnie winien zweryfikować), co winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy niezasadnie natomiast odstąpił od dokonania takich wyjaśnień, błędnie przyjmując, że co do zasady pozostają one poza zakresem jego właściwości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. B. Sp. z o.o. zarzuciła naruszenie art. 7 kpa w związku z niedokonaniem przez organ II instancji w postępowaniu odwoławczym oraz przez organ I instancji czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy, w szczególności nieprzeprowadzeniem przez organ II instancji żadnego postępowania dowodowego w zakresie czy uzasadnione i zróżnicowanie szerokości budowlanej drogi na odcinku od ulicy [...] do [...] oraz czy uzasadnione jest objęcie wykupem także działki należącej do skarżącego, na której inwestor nie przewiduje żadnych urządzeń technicznych infrastruktury kadrowej a jedynie chce zabezpieczyć teren o powierzchni większej aniżeli powierzchnia drogi wraz z przyległym chodnikiem pod bliżej nieokreślone cele infrastruktury technicznej; pomimo, iż załączony do decyzji plan sytuacyjno - wysokościowy nie pokazuje żadnych planowanych inwestycji infrastrukturalnych. Zarzucono również naruszenie art. 77 kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego materiału przez organ I i II instancji, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego przez organ II instancji w ogóle, także pomimo uwag Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazującego na konieczność wyjaśnienia przez organ II instancji okoliczności faktycznych, w tym dokładnego wykazania, że odjęcie właścicielskich praw skarżącego jest uzasadnione konkretną potrzebą związaną z realizacją celu publicznego i że nie istnieje możliwość odstąpienia od odjęcia. W uzasadnieniu skargi przytoczono argumenty mające przemawiać za jej uwzględnieniem. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Pomimo wiążących wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 375/09 odnośnie rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych w odwołaniach M. i S. T. oraz B. Sp. z o.o., Wojewoda [...] ograniczył się do rozpatrzenia jedynie odwołania B. Sp. z o.o. Nie wynika natomiast z zaskarżonej decyzji aby w jakikolwiek sposób organ odwoławczy dał wyraz swojej ocenie wobec zarzutów zgłoszonych przez M. i S. T.. Z decyzji tej nie wynika, aby organ odwoławczy w ogóle rozpatrzył odwołanie M. i S. T., skoro organ ten wskazał, iż decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. wydał po rozpatrzeniu tylko odwołania B. Sp. z o.o. Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie poza działką gruntu nr ew. [...] nakazuje przyjąć, iż odwołanie M. i S. T., w którym kwestionowali decyzję organu pierwszej instancji wobec ich działki gruntu nr ew. [...], nie zostało w żaden sposób uwzględnione. W żaden jednak sposób organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów ich odwołania, czym naruszył art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) traktujący o wiążącej mocy orzeczenia sądu administracyjnego co do zawartej w nim oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania. Organ odwoławczy naruszył również art. 138 §1 pkt 2 kpa przyjęty za podstawę do wydania zaskarżonej decyzji ponieważ poprzestał na uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji we wskazanej części bez rozstrzygnięcia co do dalszego losu prawnego postępowania w tej części, podczas gdy z powołanego art. 138 §1 pkt 2 kpa wynika, że skutkiem takiego uchylenia decyzji organ odwoławczy zobowiązany jej jednocześnie orzec w tym zakresie co do istoty sprawy lub umorzyć postępowanie pierwszej instancji w tej części. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, skoro organ odwoławczy nie wypełnił ustawowego nakazu rozstrzygnięcia w sposób przewidziany prawem pozostawiając postępowanie w uchylonej części bez takiego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy wykona wytyczne Sądu wyrażone w wyroku z dnia 3 lipca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 375/09.