VI SA/Wa 923/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2012 r. Minister Finansów, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej jako Ordynacja - po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez T. S.A. z siedzibą w W. (skarżąca spółka), utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z [...] lutego 2012 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] grudnia 2006 r. na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich "T.". Do wydania tego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] grudnia 2006 r. decyzją nr [...] z późniejszymi zmianami, Minister Finansów udzielił T. S.A. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich "T.". W związku z kontrolami doraźnymi w zakresie urządzania i prowadzenia zakładów wzajemnych przeprowadzanymi przez organy Służby Celnej, zgłoszone zostały Ministrowi Finansów nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm. - dalej jako u.g.h.) w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych należących do Spółki T. S.A. z siedzibą w W. przy ulicy T. [...], w których stwierdzono przyjmowanie zakładów wzajemnych przez Internet w ramach E. Jak wynika z oświadczenia złożonego w dniu [...] maja 2011 r. przez członków Zarządu Spółki T. S.A., tj. Pana E. M. i Pana L. S., w trakcie postępowania kontrolnego prowadzonego przez Urząd Celny [...] w W. - możliwość sprzedaży zakładów wzajemnych, co do których mogą mieć zastosowanie warunki E., dotyczy wszystkich punktów przyjmowania zakładów wzajemnych T. S.A. W związku z powyższym organ - stosownie do zapisu art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej - postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. wszczął postępowanie w celu cofnięcia zezwolenia z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] z późn. zm. W/w postanowienie zostało doręczone stronie w dniu [...] listopada 2011 r. W toku postępowania strona wniosła o przeprowadzenie dowodów w postaci: - eksperymentu na okoliczność, czy jest możliwe przyjęcie zakładu bez fizycznej obecności gracza w punkcie; - powołania biegłego z zakresu języka polskiego w celu ustalenia znaczenia pojęć: "zakładu", "przyjęcia zakładu", "urządzania gier hazardowych", "zakładu otwartego", "doprecyzowania zakładu", "wytypowania" i "typowania"; - przesłuchania w charakterze świadka pracownika organu, który w sierpniu 2009 r. otrzymał informacje od Spółki w zakresie E. (pismo Spółki z dnia [...] sierpnia 2009 r.). Po zapoznaniu się ze stanowiskiem Strony, Minister Finansów, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. odmówił Spółce przeprowadzenia dowodów we wnioskowanej postaci. W dniu [...] grudnia 2011 r. Spółka złożyła wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania prowadzonego w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich "T.", w związku z rażącym naruszeniem prawa, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (także w trybie sądowo-administracyjnym) w przedmiocie częściowego cofnięcia w/w zezwolenia. Uzasadniając wniosek o zawieszenie postępowania strona wskazała, iż w aspekcie E. toczy się już postępowanie w zakresie częściowego cofnięcia zezwoleń Spółki, a postępowanie to dotyczy tego samego zagadnienia prawnego czyli zgodności z prawem mechanizmu funkcjonowania E. Zagadnienie zgodności z prawem E. należy traktować - zdaniem Spółki jako zagadnienie wstępne. Zdaniem Spółki nie jest wystarczające samo stwierdzenie naruszenia prawa. Do oceny zasadności cofnięcia zezwolenia w trybie art. 59 u.g.h. niezbędne jest bowiem naruszenie określane jako bezsprzeczne. Ponadto, w razie nieuwzględnienia wniosku o zwieszenie postępowania, o skierowanie przez organ pytania prawnego do Sądu Administracyjnego w tym zakresie. Spółka - sugerując brak bezstronności organu - jednoznacznie uzależniła wydanie rozstrzygnięcia przez organ w niniejszym postępowaniu od otrzymania bezstronnego stanowiska Sądu w przedmiotowym zakresie. Z uwagi na fakt, iż nie wystąpiła przesłanka obligująca do zawieszenia postępowania, Minister Finansów po rozpatrzeniu wniosku T. S.A. z dnia [...] grudnia 2011 r., postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. odmówił zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] grudnia 2006 roku. W złożonym zażaleniu, strona zarzuca naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: - art. 217 § 2 w związku z artykułem 121 Ordynacji podatkowej poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu poprzez nieprecyzyjne wyjaśnienie w uzasadnieniu postanowienia, dlaczego rozstrzygnięcie okoliczności związanych z E. w postępowaniach wszczętych w maju 2011 r. w przedmiocie cofnięcia części zezwoleń udzielonych Spółce nie ma prejudycjalnego znaczenia dla niniejszego postępowania, które dotyczy de facto 1 z 5 zezwoleń i przekłada się na istnienie i kontynuowanie działalności Spółki; - art. 201 § 1 pkt 2 w związku z artykułem 121 Ordynacji podatkowej przez nieprawidłową interpretację pojęcia "zagadnienie wstępne" oraz nieprawidłowe uznanie, że rozstrzygnięcie o charakterze prawnym programu lojalnościowego E. w postępowaniach wszczętych w maju 2011 r. w przedmiocie cofnięcia części jednego zezwolenia udzielonego Spółce w tym na etapie sądowoadministracyjnym, nie stanowi zagadnienia wstępnego dla niniejszego postępowania, które dotyczy de facto 1 z 5 zezwoleń i przekłada się na istnienie i kontynuowanie działalności Spółki. Po rozpatrzeniu zarzutów zawartych w zażaleniu Minister Finansów nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia i utrzymał je w mocy. W ocenie Ministra Finansów chybiony jest zarzut strony dotyczący naruszenia art. 217 § 2 w związku z art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez niepełne uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżone postanowienie zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, a także w jasny i wyczerpujący sposób wyjaśnia motywy organu leżące u podstaw jego wydania. W uzasadnieniu prawnym postanowienia, organ przytoczył wszystkie przepisy, które brał pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięcia wraz ze wskazaniem zasadności ich zastosowania. W obszernym uzasadnieniu swego stanowiska organ wskazał, że zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z uwagi na fakt, iż w ocenie Ministra Finansów rozpatrzenie sprawy w przedmiocie częściowego cofnięcia Spółce zezwolenia na prowadzenie zakładów wzajemnych przez Sąd Administracyjny, nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie, nie było podstaw do zawieszenia prowadzonego przez organ postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia wszczętego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Zdaniem organu warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności m.in. w zakresie zakładów wzajemnych, określone są w przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Prowadzenie działalności w wyżej wymienionym zakresie dozwolone jest (zgodnie z art. 3 ustawy) wyłącznie na zasadach w tej ustawie określonych. Podkreślić należy, iż w/w ustawa wraz z przepisami wykonawczymi stanowi regulację szczególnej działalności związanej z organizowaniem i urządzaniem hazardu. Działalność ta musi być zgodna z prawem i nie może być prowadzona z uszczerbkiem dla społeczeństwa. Chodzi to bowiem o obszar, który z jednej strony jest działalnością niezwykle rentowną, ale z drugiej strony może stać się i staje się często źródłem wielu zjawisk patologicznych (wyrok NSA z dnia 18 maja 1999 r. sygn. akt II SA 453/99). Zdaniem organu ocena prowadzenia tej działalności określonych w zezwoleniu, zatwierdzonym regulaminie czy wynikających z przepisów prawa należy tylko i wyłącznie do Ministra Finansów, a nie do innego organu czy sądu. Organ uznał za bezzasadne zarzuty zażalenia wskazując, że przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Organ administracji publicznej obowiązany jest ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W razie gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. W określonej w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przesłance chodzi więc o zagadnienie prejudycjalne, z którym mamy do czynienia, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego w drodze orzeczenia, tj. wyroku, postanowienia, decyzji czy ugody sądowej. O rozstrzygnięciu zagadnienia wstępnego można mówić dopiero po wydaniu decyzji ostatecznej przez organ lub prawomocnego orzeczenia przez sąd. Posiłkując się poglądami orzecznictwa i doktryny organ stwierdził, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Z przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wynika, że zagadnienie to nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło prawomocne (ostateczne) rozstrzygnięcie w tej kwestii. Należy ponadto przyjąć, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, co należy rozumieć w ten sposób, że dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu (wyrok NSA z dnia 28 maja 2008 r., II OSK 1698/07, Lex nr 489631). Bezspornym w sprawie jest, iż obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie, a zatem w niniejszej sprawie do Ministra Finansów, co wynika wprost z art. 59 u.g.h. Zdaniem organu koncepcja strony zmierza bowiem do tego, aby po wszczęciu postępowania organ, który - w ocenie Spółki nie jest uprawniony do stosowania przepisów prawa, na podstawie których działa - zawieszał postępowanie i występował do Sądu z wnioskiem o ocenę, czy w konkretnej sprawie - w określonym stanie faktycznym występują przesłanki do podjęcia przez organ rozstrzygnięcia, takie jak choćby w niniejszej sprawie do cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier hazardowych. Pogląd Spółki zmierza zatem do tego, aby to Sąd, a nie Minister Finansów, ocenił, czy działalność prowadzona przez Spółkę na stwierdzonych zasadach stanowi rażące naruszenie warunków określonych w zezwoleniu lub regulaminie, lub innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą udzielono zezwolenia. Tym samym żądanie dotyczące zawieszenia niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi w przedmiocie częściowego cofnięcia Spółce zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych, nie zasługuje na uwzględnienie. Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem strony, iż rozstrzygając w zakresie zawieszenia postępowania zagraża istnieniu Spółki. Odnosząc się do tego organ wskazał że negatywne skutki z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, wystąpić mogą w związku z prowadzeniem tej działalności z naruszeniem obowiązujących przepisów, a nie z powodu braku zawieszenia prowadzonego postępowania. Dlatego też decydując się na przyjmowanie zakładów wzajemnych przez Internet w ramach E., Spółka sama podjęła ryzyko związane z prowadzeniem takiej działalności, w szczególności w kontekście jej zgodności z przepisami prawa. Z uwagi na fakt, iż urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, w tym w zakresie zakładów wzajemnych podlega reglamentacji i może odbywać się tylko i wyłącznie na zasadach i warunkach określonych w ustawie, Spółka przed podjęciem tej działalności winna upewnić się, co do zgodności prowadzonej działalności z obowiązującymi przepisami, udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminie, co pozwoliłoby uniknąć ujemnych konsekwencji związanych z urządzaniem takich gier. Jak wskazano w postanowieniu stanowisko Ministra Finansów w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych za pośrednictwem środków elektronicznych było jednoznaczne, niezmienne i znane stronie przynajmniej od 2006 r., kiedy to organ odmówił Spółce zatwierdzenia regulaminu przyjmowania zakładów wzajemnych za pośrednictwem środków elektronicznych (pisma: z dnia [...] czerwca 2006 r.; z dnia [...] maja 2008 r. i z dnia [...] maja 2009 r. ). Bez znaczenia jest przy tym fakt, iż rozwiązanie projektowane w 2006 r. nie zostało nazwane przez Spółkę E., a nazwa ta pojawiła się w późniejszej korespondencji. Istotne bowiem jest tu, iż wówczas organ wskazał na niedopuszczalność w zakresie urządzania zakładów wzajemnych za pośrednictwem środków elektronicznych niezależnie, jakiego elementu miałaby ta możliwość dotyczyć gier hazardowych. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz w dalszych pismach procesowych skarżąca Spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, zarzuciła naruszenie: - art. 201 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 a Ordynacja podatkowej poprzez nieprawidłowe uznanie, że rozstrzygnięcie o charakterze prawnym programu lojalnościowego "E.", w postępowaniu wszczętym w maju 2011 r. (brak dokładnej daty w postanowieniu) w przedmiocie części jednego zezwolenia udzielonego Spółce (sygn. akt [...]), nie stanowi zagadnienia wstępnego dla niniejszego postępowania, które dotyczy cofnięcia zezwolenia udzielonego Spółce decyzją Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]; - naruszenie art. 121 w zw. z art. 165 a w zw. z art. 165 Ordynacji podatkowej poprzez złamanie zasady budowania zaufania obywateli do organów podatkowych i utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r. wydanego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania wszczętego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., w sytuacji gdy jest ono obarczone wadą prawną, polegającą na tym, iż Organ postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie całościowego cofnięcia zezwolenia z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], pomimo faktu, iż wcześniej, tj. w maju 2011 r. ten sam organ wydał postanowienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia w części w/w zezwolenia, co doprowadziło do sytuacji, iż w chwili obecnej przed Ministrem Finansów toczą się równolegle dwa postępowania częściowo o tym samym zakresie przedmiotowym. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ postanowieniem z maja 2011 r. wszczął jedno postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia udzielonego decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w zakresie dwóch punktów, w których była przeprowadzona kontrola i w których to punktach organ uznał, że doszło do rażącego naruszenia prawa, co stanowi podstawę do cofnięcia zezwolenia. Pomimo trwającego postępowania w tym przedmiocie, organ wszczął kolejne postępowanie - tym razem w przedmiocie tego samego zezwolenia, zatem w obecnej sytuacji przed tym samym organem toczą się dwa postępowania - pokrywające się częściowo swoim przedmiotowym zakresem. W ocenie strony zatem w danej sprawie toczy się już jedno postępowanie to organ nie może uwzględnić wniosku o ponowne jego wszczęcie, jak również nie może wszcząć takiego postępowania z urzędu. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W piśmie z dna [...] lipca 2012 r. stanowiącym uzupełnienie skargi strona wskazała, że: - Minister Finansów w dniu [...] marca 2012 r. w pierwszej instancji (nr [...]) wydał decyzję mocą której cofnął Spółce w całości zezwolenie z [...] grudnia 2006 r. na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych, - Minister Finansów w dniu [...] czerwca 2012 r. wydał w drugiej instancji decyzję (nr [...], na mocy której utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2011 r. cofającej w części to samo zezwolenie z [...] grudnia 2006 r., które to decyzje zostały załączone do ww. pisma. W piśmie z [...] sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. Wydziału) strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania do czasu wypowiedzenia się przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w zakresie pytania prejudycjalnego o treści: "czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należą przepisy ustawowe definiujące pojęcie zakładu wzajemnego oraz regulujące miejsce prowadzenia zakładu wzajemnego, to jest art. 14 ust. 3 oraz art. 4 ust. 1 pkt. 2 ustawy o grach hazardowych" jak również art. 59 przedmiotowej ustawy, dotyczący cofnięcia zezwolenia z uwagi na funkcjonalny związek tego przepisu z urządzaniem zakładów wzajemnych, o którym mowa w art. 14 ust. 3 powołanej ustawy ?". Potrzebę zawieszenia postępowania oraz skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pytania prawnego do ETS-u skarżąca Spółka argumentowała faktem prowadzenia równolegle dwóch postępowań administracyjnych w tym samym przedmiocie, jak też oparciem tego postępowania na art. 59 pkt 2 u.g.h. w związku z art. 14 ust. 3 i art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. W odpowiedzi na te pisma (repliki) Minister Finansów zajmował stanowisko niezmienne, iż brak jest podstaw do zawieszania postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Dokonując oceny skargi wniesionej przez skarżącą spółkę Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie ma usprawiedliwionych podstaw, gdyż zaskarżone postanowienie i poprzedzające je rozstrzygnięcie Ministra odpowiadają prawu. Stosownie do art. 8 u.g.h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie o grach hazardowych stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Z kolei w myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W rozpoznawanej sprawie Minister Finansów odmówił zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] grudnia 2006 r. na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich "T.". Minister w zaskarżonym postanowieniu i poprzedzającym je postanowieniu z dnia [...] lutego 2012 r. słusznie uznał, że w świetle powyższych regulacji rozpatrzenie sprawy w przedmiocie częściowego cofnięcia Spółce zezwolenia na prowadzenie zakładów wzajemnych przez Sąd Administracyjny, nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie, zatem nie było podstaw do zawieszenia prowadzonego przez organ postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia wszczętego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. W szczególności należy podzielić stanowisko Ministra Finansów, że zagadnienie wstępnym, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji nie jest toczące się jednocześnie postępowanie w sprawie częściowego cofnięcia tegoż zezwolenia. Mając na uwadze charakter przedmiotowego zezwolenia jako udzielanego na poszczególne punkty gier wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcie zezwolenia w części (dwa punkty gier) nie stoi na przeszkodzie wszczęciu postępowania w całości (na pozostałe punkty gier). Z zagadnieniem wstępnym, zwanym też kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje zatem w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd. Jeżeli "zagadnienie" wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r., I SA/Łd 970/03, niepubl.). Zagadnieniem wstępnym jest sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (wyrok z dnia 28 listopada 1997 r., I SA/Lu 1199/96, Dor Pod. 1998, nr 5, s. 31) – por . Komentarz do ustawy Ordynacja podatkowa, Piotr Piertasz, Lex, stan prawny 2011.03.01. W tej sytuacji w zaskarżonym postanowieniu słuszne wskazano, że bezzasadne są zarzuty zażalenia wskazujące, że przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś tym zagadnieniem wstępnym jest wcześniej toczące się postępowanie (wszczęte w maju 2011 r.) o cofnięcie zezwolenia z [...] grudnia 2006 r. w części dotyczącej dwóch punktów gier. Powyższe okoliczności w konsekwencji prowadzą do wniosku, iż bezzasadne są także dywagacje strony skarżącej odnoszące się do skierowania do ETS-u pytania prejudycjalnego o stwierdzenie charakteru przepisów art.14 ust. 3 oraz art. 4 ust. 1 pkt. 2 ustawy o grach hazardowych jak również art. 59 przedmiotowej ustawy, dotyczący cofnięcia zezwolenia jako przepisów technicznych z uwagi na funkcjonalny związek tego przepisu z urządzaniem zakładów wzajemnych, o którym mowa w art. 14 ust. 3 powołanej ustawy. Sąd zauważa, że przedmiotowe postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zostało oparte na przepisach Ordynacji podatkowej i w takiej sytuacji brak jest jakichkolwiek przyczyn faktycznych i prawnych do kierowania pytań prawnych do ETS-u, jak również do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z tej przyczyny. Zdaniem Sądu również ustawa o grach hazardowych nie przewiduje podstawy dla Ministra Finansów do zawieszania postępowania w przedmiocie cofania zezwoleń w wypadku równoległego prowadzenia dwóch postępowań tego samego rodzaju lecz w stosunku do innych punktów gier. W ocenie Sądu z przyczyn wskazanych wyżej nie jest trafny zarzut naruszenia art. 217 § 2 Ordynacji w związku z artykułem 121 Ordynacji a także zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji. Ponadto należy wskazać, iż organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa i prowadzą postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Odpowiednio te zasady zapisane są także w art. 6 i 8 k.p.a. Powyższe przepisy statuują zasadę praworządności i zasadę zaufania oraz zobowiązują organy administracji publicznej do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydane rozstrzygnięcia były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Zdaniem Sądu Minister, kierując się tymi zasadami nie mógł wydać innego niż zaskarżone rozstrzygnięcie. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. ----------------------- 8