II SA/Lu 529/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Danuta Małysz,, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi P. G. - redaktora naczelnego dziennika "[...]" na odmowę Polskiego Związku Ł. - Zarządu Okręgowego w przedmiocie udzielenia informacji prasowej I. uchyla zawartą w piśmie Polskiego Związku Ł. - Zarządu Okręgowego z dnia [...] r. L.dz. [...] odmowę udzielenia P. G. – redaktorowi naczelnemu dziennika "[...]" informacji dotyczących wysokości kosztów szkolenia i egzaminu uprawniającego do wykonywania polowania – zgodnie z wnioskiem z dnia [...] r.; II. zasądza od Polskiego Związku Ł. - Zarządu Okręgowego na rzecz P. G. - redaktora naczelnego dziennika "[...]" kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] września 2011 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga P. G. – redaktora naczelnego dziennika "Ł." z siedzibą w G. na odmowę Polskiego Związku Łowieckiego - Zarządu Okręgowego w [...] w przedmiocie udzielenia informacji prasowej. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, iż wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. zwrócił się do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] o udzielenie informacji prasowej na temat kosztów przyjętych do kalkulacji ceny szkolenia i egzaminu na uprawnienia podstawowe do wykonywania polowania organizowanego przez ten Zarząd. Żądane informacje obejmowały wskazanie kosztów wynajmu sali, wynagrodzenia wykładowców, w tym trenera strzelectwa sportowego, wynagrodzenia kierownika kursu, kosztów dojazdu wykładowców zamiejscowych, materiałów szkoleniowych (podręczniki, akty prawne), materiałów biurowych (kserokopie), kosztów amunicji, rzutek i tarcz podczas szkolenia, kosztów amortyzacji broni podczas szkolenia, kosztów wynagrodzenia egzaminatorów, podziału kosztu egzaminu jednej osoby na koszty: amunicji, rzutek, tarcz, amortyzacji broni, wynagrodzenia egzaminatorów. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w [...] odmówił udzielenia skarżącemu żądanej informacji, uzasadniając swą odmowę koniecznością jej przetworzenia. Wysokość wynagrodzeń osób przeprowadzających szkolenia Zarząd uznał zaś za sprawę wewnętrzną Związku, która w myśl przepisów Kodeksu cywilnego i ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest objęta tajemnicą handlową. W dniu [...] lipca 2011 r. skarżący zwrócił się do ZO PZŁ w [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to wezwanie Zarząd w dniu [...] lipca 2011 r. ponownie odmówił udzielenia informacji powołując tę samą argumentację. W ocenie skarżącego odmowa udzielenia żądanych przez niego informacji, wyrażona przez ZO PZŁ w [...], jest niezgodna z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.), dalej Pr. pras. Żądana informacja jest bowiem informacją prasową, a zatem odmowa jej udzielenia byłaby dopuszczalna tylko wówczas, gdyby informacja ta, na podstawie odrębnych przepisów, była chroniona ustawową tajemnicą. W przypadku zaś informacji na temat kosztów przeprowadzenia szkolenia i egzaminów na uprawnienia podstawowe do wykonywania polowania, sytuacja taka nie zachodzi. P. G. zarzucił ponadto ZO PZŁ w [...] naruszenie art. 4 ust. 3 Pr. pras. poprzez zwłokę w doręczeniu wnioskodawcy odmowy udzielenia informacji prasowej oraz niewskazanie w pismach z dnia 6 lipca 2011 r. oraz 29 lipca 2011 r. przyczyn odmowy. Skarżący podkreślił, że przedmiotem jego wniosku nie były dane dotyczące wysokości wynagrodzeń konkretnych osób zatrudnionych w związku z realizacją szkoleń i egzaminów, lecz chodziło mu jedynie o podanie ogólnej wysokości kosztów obejmujących te wynagrodzenia. W ocenie skarżącego nie zachodziła ponadto potrzeba przetworzenia posiadanych przez Związek informacji w celu ich udzielenia w formie wskazanej we wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r., ponieważ w chwili złożenia powyższego wniosku przedmiotowe szkolenie już trwało, a przed jego otwarciem Związek był zmuszony przetworzyć żądane dane w celu ustalenia ceny tego szkolenia. Wynika to z treści art. 42 ust. 9 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066 ze zm.), dalej Pr. łow., w myśl którego organizator szkolenia ustala wysokość opłat za szkolenie i egzaminowanie, uwzględniając poniesione koszty. W ocenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja ZO PZŁ w [...], który odmawiając udzielenia żądanych informacji stwierdził, iż podlegają one ochronie na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), jako informacje objęte tajemnica handlową. Związek nie jest bowiem przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą, a zatem nie podlega ochronie na mocy przepisów powyższej ustawy. Zdaniem redaktora naczelnego dziennika "Ł." zaskarżona odmowa narusza również art. 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), bowiem Polski Związek Łowiecki wykonuje szereg czynności w imieniu państwa, do których zalicza się wydawanie państwowych uprawnień do polowania. Cena szkoleń i egzaminów na te uprawnienia powinna zaś uwzględniać poniesione koszty. Dlatego, zdaniem skarżącego, jak każdy inny obywatel, jest on uprawniony do uzyskania informacji na temat wysokości tych kosztów. W odpowiedzi na skargę ZO PZŁ w [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zarząd podniósł, iż żądane przez skarżącego informacje zostały mu udzielone w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. (stanowiącym odpowiedź na pismo strony z dnia [...] maja 2011 r.), w którym szczegółowo wyjaśniono skarżącemu sposób szacowania kosztów szkolenia i egzaminu na uprawnienia podstawowe do wykonywania polowania. Podkreślił, iż nie odmówił udzielenia żądanych przez P. G. informacji, lecz jedynie poinformował, iż wymagają one przetworzenia, do czego Związek nie jest zobowiązany. Odmowa ZO PZŁ w [...] dotyczyła zaś jedynie informacji na temat wynagrodzeń wykładowców, trenerów i egzaminatorów, które są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Wyrokiem z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 698/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał ZO PZŁ w [...] do udzielenia skarżącemu informacji dotyczących wysokości kosztów szkolenia i egzaminu na uprawnienia podstawowe do wykonywania polowania – zgodnie z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. Sąd I instancji stwierdził, iż żądane przez redaktora naczelnego dziennika "Ł." informacje bezspornie stanowią informację prasową, o której mowa w art. 4 Pr. pras. Podkreślił, iż informacja prasowa jest informacją o działalności przedsiębiorcy i podmiotów nie zaliczonych do sektora finansów publicznych oraz niedziałających w celu osiągnięcia zysku, zaś Polski Związek Łowiecki jest takim podmiotem. Sąd wskazał ponadto, iż odmowa udzielenia informacji prasowej jest możliwa tylko wówczas, gdy żądana informacja objęta jest ustawową tajemnicą i gdy jej udzielenie naruszyłoby prawo do prywatności, zaś w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. W ocenie Sądu - wobec wyraźnego brzmienia art. 42 Pr. łow. – nie można przyjąć, że informacje, o których mowa w tym przepisie podlegają ochronie jako tajemnica przedsiębiorstwa. Informacje o wydatkach Związku ponoszonych na organizację szkolenia i egzaminu uprawniającego do wykonywania polowania nie dotyczą bowiem sfery prywatnej Związku i nie podlegają ochronie jako tajemnica przedsiębiorstwa. Sąd stwierdził, że konieczność przetworzenia informacji również nie stanowiła dostatecznego uzasadnienia odmowy udzielenia informacji prasowej w niniejszej sprawie. Prawo prasowe nie umożliwia bowiem odmowy udzielenia informacji prasowej ze względu na konieczność jej przetworzenia ani nie wprowadza dodatkowych warunków udzielenia takiej informacji, jak to ma miejsce w przypadku informacji publicznej, o której mowa w ustawie o dostępie do takiej informacji (gdzie wymagane jest wykazanie szczególnego interesu publicznego w ujawnieniu informacji przetworzonej - art. 3 ust. 1 pkt 1). Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi konieczność przetworzenia żądanych przez skarżącego informacji, bowiem Związek - stosując art. 42 Pr. łow. - musiał uwzględnić przy ustalaniu ceny szkolenia i egzaminu poniesione na ten cel wydatki, a więc w chwili złożenia przez stronę przedmiotowego wniosku, dysponował już odpowiednimi zestawieniami kosztów. W konsekwencji Sąd I instancji, uwzględniając skargę na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., w zw. z art. 4 Pr. pras. oraz w zw. z art. 42 Pr. łow., zobowiązał ZO PZŁ w [...] do udzielenia skarżącemu informacji dotyczących wysokości kosztów szkolenia i egzaminu uprawniającego do wykonywania polowania - zgodnie z wnioskiem z dnia 13 czerwca 2011 r. ZO PZŁ w [...] wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia wyroku Sądu I instancji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Strona skarżąca kasacyjnie zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 35 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na dopuszczeniu do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej osoby niebędącej pracownikiem skarżącego oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na uznaniu, że dane, których przekazania domagał się skarżący, nie wymagały ich przetworzenia, podczas gdy charakter tych danych i sposób ich tworzenia bez wątpienia przetworzenia wymagały. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 284/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. NSA uznał ze bezzasadny zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 35 § 2 p.p.s.a. Stwierdził, iż reprezentujący P. G. w niniejszym postępowaniu S. P. pracuje dla dziennika "Ł.". Pracownikami dla redakcji są bowiem dziennikarze, których teksty redakcja publikuje, niezależnie od tego, czy są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, czy pracują dla niej na podstawie umów o dzieło czy zleceń, czy też są pracownikami wydawcy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, NSA uznał, iż jest on zasadny. Stwierdził wprawdzie, iż udzielenie informacji w zakresie żądanym przez skarżącego nie powinno wygenerować dodatkowych kosztów po stronie Związku, jednak wskazał przy tym, iż zarzut ten wyłania istotny błąd w rozstrzygnięciu Sądu I instancji. Sąd ten – zdaniem NSA – nie rozpoznał bowiem tego, co jest istotą sprawy. Sąd II instancji podkreślił, iż na podstawie art. 4 ust. 4 Pr. pras., można zaskarżyć do sądu administracyjnego jedynie odmowę udzielenia informacji prasowej, ewentualnie niezachowanie wymogów formy tej odmowy, przy czym w postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych, co oznacza, że kwestionując prawidłowość odmowy udzielenia informacji prasowej, sąd administracyjny stwierdza jej nieważność albo ją uchyla, względnie, gdy uznaje ją za legalną, oddala skargę. Tymczasem Sąd I instancji dokonywał oceny zaskarżonej odmowy (decyzji), o czym świadczy uzasadnienie wyroku, jednak jego rozstrzygnięcie wskazuje, że w rzeczy samej rozpoznał skargę na bezczynność, zobowiązując ZO PZŁ w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego w odpowiednim zakresie. W takiej sytuacji NSA uznał, iż sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając ponownie skargę zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, iż Sąd – rozpoznając ponownie skargę P. G. - redaktora naczelnego dziennika "Ł." na odmowę Polskiego Związku Łowieckiego - Zarządu Okręgowego w [...], zawartą w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. L.dz. [...], w przedmiocie udzielenia informacji prasowej dotyczącej wysokości kosztów szkolenia i egzaminu uprawniającego do wykonywania polowania, zgodnie z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. – w myśl art. 190 p.p.s.a., związany jest oceną prawną dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przez ocenę prawną, o której mowa w powołanym przepisie należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ciąży na sądzie, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania i może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1311/07). W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając niniejszą sprawę po raz drugi - zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego – ponownie uznał, iż skarga P. G. – redaktora naczelnego dziennika "Ł." zasługuje na uwzględnienie, zaś zaskarżona odmowa podlega uchyleniu. Przede wszystkim należy podnieść, iż skład orzekający w przedmiotowej sprawie podziela stanowisko wyrażone w wyroku Sądu I instancji z dnia 25 października 2011 r., a niezakwestionowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z którym żądane przez skarżącego we wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. informacje stanowią informację prasową w rozumieniu art. 4 Pr. pras. Należy bowiem zauważyć, iż w myśl ust. 1 tego unormowania, przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności Z treści art. 42 ust. 9 Pr. łow. wynika, iż działalność Polskiego Związku Łowieckiego obejmuje ustalanie wysokości opłat za szkolenie i egzaminowanie na uprawnienia do wykonywania polowania, zaś Związek uwzględnia przy tym poniesione koszty. Skoro zatem skarżący domagał się wskazania wysokości poszczególnych kosztów szkolenia i egzaminu uprawniającego do wykonywania polowania, to bezspornym jest, iż jego wniosek dotyczył informacji na temat zadań mieszczących się w ramach wykonywanej przez PZŁ działalności. Nie budzi ponadto wątpliwości zasadność stanowiska, zgodnie z którym Polski Związek Łowiecki jest podmiotem, o którym stanowi przepis art. 4 Prawa prasowego, tj. zobowiązanym do udzielenia prasie informacji o swojej działalności (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1767/07). Należy podkreślić, iż przedmiotowy obowiązek dotyczy również zarządów okręgowych tego związku, co słusznie zauważył tut. Sąd w poprzednim wyroku wydanym w niniejszej sprawie, powołując się w tej kwestii m.in. na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 735/06. W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma okoliczność iż P. G. – redaktor naczelny dziennika "Ł." zwrócił się do ZO PZŁ w [...] o udzielenie informacji dotyczącej działalności tego Związku na podstawie przepisu ustawy Prawo prasowe. Należy zatem uznać, iż wniosek skarżącego winien być rozpatrzony w trybie przewidzianym w tej ustawie. Bez znaczenie w takiej sytuacji pozostaje fakt, iż żądane przez P. G. informacje noszą również cechy informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W orzecznictwie sadów administracyjnych obecny jest bowiem pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni aprobuje, zgodnie z którym w sytuacji, gdy wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie niż przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, wyłączone jest stosowanie trybu z tej ustawy (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 44/10, Lex nr 668317). Przenosząc powyższy pogląd na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skoro P. G. zwrócił się do ZO PZŁ w [...] o udzielenie informacji na temat działalności tego podmiotu jako redaktor naczelny dziennika "Ł.", a zatem jako przedstawiciel prasy, wskazując przy tym jako podstawę swojego żądania przepis art. 4 Pr. pras., to jego wniosek winien być rozpatrzony w trybie przewidzianym ustawą Prawo prasowe, zaś nie znajdował zastosowania w niniejszej sprawie tryb przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznych. Konsekwencją takiego stanowiska jest konieczność uznania, iż odmowa udzielenie przez ZO PZŁ w [...] żądanych przez skarżącego informacji ze względu na konieczność ich przetworzenia była całkowicie nieuzasadniona. Należy bowiem zauważyć, że ustawa Pr. pras. – odmiennie niż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznych - nie wskazuje jako przesłanki odmowy udzielenia żądanej informacji konieczności jej przetworzenia, które może wiązać się z poniesieniem kosztów finansowych. Art. 4 ust. 1 Pr. pras. przewiduje bowiem możliwość odmowy udzielenia informacji prasowej jedynie wówczas, gdy informacja ta jest objęta tajemnicą na podstawie przepisów odrębnych lub narusza prawo do prywatności. Konieczność przetworzenia żądanej informacji prasowej nie może zatem stanowić podstawy odmowy jej udzielenia przedstawicielowi prasy. Ubocznie należy zauważyć, iż w wydanym w niniejsze sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poddano w wątpliwość stanowisko skarżącego, iż udzielenie przez ZO PZŁ w [...] żądanych przez P. G. informacji wiązać się będzie z koniecznością poniesienia nakładów finansowych. NSA uznał bowiem, iż udzielenie przedmiotowych danych nie powinno wygenerować dodatkowych kosztów. W kontekście tego stanowiska należy uznać za prawidłowe ustalenia zawarte w wyroku WSA w Lublinie z dnia 25 października 2011 r., wskazujące iż udzielenie skarżącemu żądanych przez niego we wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. informacji nie wymagało ich przetworzenia przez ZO PZŁ w [...], bowiem Zarząd, stosując art. 42 ustawy - Prawo łowieckie, musiał przy ustalaniu ceny szkolenia i egzaminu uwzględnić poniesione wydatki, a więc w chwili składania wniosku o udzielenie informacji dysponował już odpowiednimi zestawieniami kosztów. Za nieuzasadnioną należy uznać również odmowę udzielenia żądanych przez redaktora naczelnego dziennika "Ł." informacji w zakresie obejmującym koszty poniesione na wynagrodzenia wykładowców, w tym trenera strzelectwa sportowego oraz wynagrodzenia kierownika kursu. Należy bowiem zauważyć, iż przedmiotem wniosku skarżącego nie było wskazanie wysokości wynagrodzeń poszczególnych osób zatrudnionych w związku z przedmiotowym szkoleniem oraz egzaminowaniem, lecz jedynie podanie ogólnej wysokości kosztów przeznaczonych na wynagrodzenia tych osób. Taka informacja – w ocenie Sądu – w żaden sposób nie narusza prawa do prywatności, a tym bardziej – mając na uwadze charakter prawny Polskiego Związku Łowieckiego – nie podlega ochronie jako tajemnica przedsiębiorstwa. Należy również wskazać, iż przepis art. 4 ust. 3 Pr. pras. precyzyjnie określa wymogi formalne, jakie wina spełniać odmowa udzielenia żądanej przez redaktora naczelnego informacji prasowej. Zgodnie z tym unormowaniem odmowę doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni; odmowa powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy. Będąca przedmiotem kontroli Sądu odmowa ZO PZŁ w [...], wyrażona w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. nie spełnia zaś w całości powyższych wymogów, bowiem została ona doręczona skarżącemu z uchybieniem wskazanego w tym przepisie trzydniowego terminu do dokonania tej czynności. Należy zatem uznać, iż również ze względów formalnych zaskarżona odmowa jest wadliwa. Mając na uwadze powyższe argumenty należy stwierdzić, iż zaskarżona w niniejszej sprawie odmowa udzielenia informacji prasowej zapadła z naruszeniem przepisów prawa materialnego, jak również przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym miejscu – mając na uwadze stanowisko wyrażone w wyroku z dnia 25 kwietnia 2012 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny – należy wyjaśnić, iż kognicja sądów administracyjnych w przedmiocie badania zasadności odmowy udzielania informacji dziennikarzowi wynika wprost z dyspozycji art. 4 ust. 4 Pr. pras. i znajduje potwierdzenie w art. 3 § 3 p.p.s.a. (por. J. Sobczak: Prawo prasowe. Komentarz. Warszawa 2008, s. 264). Innymi słowy, kontrolując legalność odmowy udzielenia informacji prasowej sądy administracyjne działają na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., w myśl którego sądy te orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przepisem szczególnym – rozumieniu powyższego unormowania – jest w takim przypadku właśnie ust. 4 art. 4 Pr. pras, który stanowi, iż odmowę, o której mowa w ust. 3, lub niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie, można zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni. Unormowanie to wskazuje również, iż w postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych. Środkiem prawnym, o którym stanowi art. 3 § 3 p.p.s.a., określonym w art. 4 ust. 4 Pr. pras., jest zatem odpowiednie stosowanie przepisów o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych. Z tego wynika, że w sytuacji, gdy kontrola legalności zaskarżonej do sądu administracyjnego odmowy udzielenia informacji prasowej wykaże, iż narusza ona prawo, sąd – pomimo, iż odmowa ta w rzeczywistości nie jest decyzją administracyjną (por. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1998 r., sygn. akt I SA 1520/98 oraz postanowienie NSA z dnia 23 listopada 1993 r., I SAB 42/92) uchyla ją, bądź też stwierdza jej nieważność. W niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy prawne do stwierdzenia nieważności zaskarżonej odmowy, jednak nieprawidłowości wytknięte Zarządowi Okręgowemu PZŁ w [...] uzasadniają jej uchylenie. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. w związku z art. 4 ust. 4 Pr. pras. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie wniosek P. G. – redaktora naczelnego dziennika "Ł." zawarty w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. Polski Związek Łowiecki – Zarząd Okręgowy w [...] będzie mieć na uwadze wnioski zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Przede wszystkim Zarząd uwzględni, iż odmowa udzielenia informacji prasowej jest dopuszczalna jedynie w sytuacjach ściśle określonych w art. 4 ust. 1 Pr. pras. W sytuacji zaś zaistnienia przesłanki wskazanej w tym przepisie, niezbędnym jest, by odmowa udzielenia informacji prasowej spełniała wymogi formalne określone w ust. 3 tego unormowania.