I SA/Ke 304/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia (...) 2012 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r. oddala skargę. I SA/Ke 304/12 Uzasadnienie 1.1 Decyzją z dnia [...] 2012 roku [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z dnia [..]2012r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...]2011r. w sprawie określenia dochodu za 2009r. w wysokości [...] zł nie powodującego powstania zobowiązania podatkowego oraz wysokość zaliczek za zwłokę od zaniżonych kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych na dzień złożenia zeznania podatkowego w łącznej wysokości [...]zł i określającej dla A. Sp. z 0.0. w K., zwanej dalej skarżącą, dochód za 2009r. w wysokości [...] zł nie powodujący powstania zobowiązania podatkowego. 1.2. Organ ustalił, że [...] Sp. z o.o. w K. w zeznaniu podatkowym CIT-8 za 2009r. wykazała: Przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP w kwocie [...] zł Koszty uzyskania przychodów [...] zł Stratę [...]zł Podstawę opodatkowania [...] zł Organ pierwszej instancji stwierdził zawyżenie zeznanych przez skarżącą kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł, na którą składają się nieopłacone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki na ubezpieczenia społeczne pracowników w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. 1.3. Decyzją nr [...] z dnia [...]2012r. Naczelnik Świętokrzyskiego Urzędu Skarbowego w K. określił dla A. Sp. z o.o. w K. dochód za 2009r. w wysokości [...] zł nie powodujący powstania zobowiązania podatkowego, z uwagi na odliczoną stratę za 2008r. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W odwołaniu zarzuciła nieprawidłową wykładnię art. 7 ust. 5, art. 15 ust. 4h pkt 2, art. 16 ust. 1 pkt 57a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że decyzja narusza prawo, gdyż kwota [...] zł stanowiąca kwotę niewpłaconych składek ZUS stanowi koszt uzyskania przychodu, gdyż kwota tych składek stanowi koszty bezpośrednie, które powinny być potrącone już w momencie uzyskania przychodu. Decyzją z dnia [...]2012r, znak [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ustalono bezspornie, że składki na ubezpieczenie społeczne pracowników w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w łącznej kwocie [...]zł nie zostały przez skarżącą opłacone w 2009r., a w przypadku składek za grudzień 2009r. nie zostały opłacone w terminie do 15 stycznia 2010r 1.4.Organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 57a ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. nr 54, poz. 654 z późn. zm), (zwanej dalej u.o.p.o.p) , w brzmieniu nadanym przez art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6.11.2008r. (Dz.U. Nr 209 poz. 1316) o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od 1 stycznia 2009r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek. Zgodnie z art. 16 ust. 7d u.p.d.o.p przepis ust. 1 pkt 57a tejże ustawy stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Podkreślił, że jak wynika z pisma pełnomocnika A. Sp. z o.o. w K. z dnia 10.10.201 Ir. w Spółce wypłata wynagrodzeń następowała do 10-go dnia następnego miesiąca. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 4h pkt 2 u.p.d.o.p składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007r., Nr 11, poz. 74, z późn. zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem, że składki zostaną opłacone - z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca. W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d. Organ stwierdził, że przywołane wyżej przepisy w sposób jednoznaczny regulują kwestię zaliczenia w/w składek do kosztów uzyskania przychodów. Nieuzasadnione jest zatem powoływanie się przez pełnomocnika na możliwość potrącenia tych składek w momencie uzyskania przychodu jako koszty bezpośrednie. 2.1.Na powyższą decyzję A. Sp. z o.o. w K., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnosząc o jej uchylenie 2.2.Skarżąca zaskarżyła w/w decyzję w części w jakiej nieuznano za koszt uzyskania przychodu zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne pracowników w części finansowanej przez płatnika oraz składek na FP i FGŚP za grudzień 2009r. Zarzuciła nieprawidłową wykładnię art. 7 ust. 5, art. 15 ust. 4h pkt 2, art. 16 ust. 1 pkt 57a u.o.p.d.o.p. Podniosła, że składki ZUS stanowią koszty bezpośrednie związane ze świadczonymi usługami, które powinny być potrącane już w momencie uzyskania przychodu. Ponadto skarżąca podkreśliła, że składki za miesiąc grudzień 2009r. zostały opłacone przed złożeniem zeznania za 2009r. 2.3. Pismem z dnia 23 sierpnia 2012 roku uzupełniła skargę wskazując, że naruszenie art. 122 ordynacji podatkowej poprzez nieustaleni wielkości składek na ubezpieczenie społeczne, które zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodu poprzez samą jednostkę i w efekcie wyłączenie z kosztów ponownie tych samych kwot, co prowadzi do naruszenia przepisów art.18 ust.1 u.o.p.d.o.p. 2.4.W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi i powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny. Zasadnie przyjął, że składki na ubezpieczenie społeczne pracowników w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w łącznej kwocie [...]zł nie zostały przez skarżącą opłacone w 2009r., a w przypadku składek za grudzień 2009r. nie zostały opłacone w terminie do 15 stycznia 2010r. 3.3 Trafnie organ wskazał, że jak stanowi art. 16 ust. 1 pkt 57a u.o.p.d.o.p. w brzmieniu nadanym przez art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6.11.2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od 1 stycznia 2009r. (Dz.U. Nr 209 poz. 1316), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek. Zgodnie z art. 16 ust. 7d przepis ust. 1 pkt 57a u.o.p.d.o.p stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 4h pkt 2 u.o.p.d.o.p. składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007r., Nr 11, poz. 74, z późn. zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem, że składki zostaną opłacone - z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca. W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d u.o.p.d.o.p. Skarżąca składek na ubezpieczenie społeczne pracowników w części finansowanej przez płatnika składek, składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w wykazanej kwocie nie opłaciła w 2009r, a w przypadku składek za grudzień 2009r. opłacone w terminie do 15 stycznia 2010 r. W świetle powyższych przepisów bezzasadny jest postawiony w skardze zarzut naruszenia przez organy podatkowe przepisu art 7 ust. 5, art. 15 ust. 4h pkt 2, art 16 ust. 1 pkt 57a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez nieuznanie za koszt uzyskania przychodu zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne pracowników w części finansowanej przez płatnika oraz składek na FP i FGŚP za grudzień 2009r. Skoro sporne wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu dopiero z chwilą ich poniesienie, to jest faktycznej zapłaty, to w niniejszej sprawie zarachowanie ich w miesiącu danego roku podatkowego, którego dotyczyły było niemożliwe. Ponieważ koszty te nie zostały poniesione, to też nie stanowiły one jeszcze kosztu uzyskania przychodu. 3.4. Bezzasadny jest zarzut opisany w pkt.2.3. Wbrew twierdzeniom skarżącej protokół z kontroli zawiera szczegółowe wyliczenie wysokości omawianych powyżej składek z uwzględnieniem składanych przez skarżącą wyjaśnień. Brak podstaw do ich kwestionowania. Tym samym bezzasadny jest zarzut skarżącej naruszenia art.122 ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom skarżącej organy podjęły wszelkie działania w celu dokładnego stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo, a zaskarżona decyzji nie narusza prawa. Z tych względów na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalono.