I OZ 1899/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1197/12 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1197/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. K. na zarządzenie z dnia 26 listopada 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 r. została oddalona skarga M. K. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. W dniu 29 i 30 września 2013 r. M. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania opisanej czynności procesowej nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w piśmie z dnia 8 października 2013 r. wezwał skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, do uzupełnienia jego braku formalnego przez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wezwanie zostało doręczone M. K. w dniu 14 października 2013 r., który wykonał je w dniu 25 października 2013 r., zatem po upływie 7 dniowego terminu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zarządzeniem z dnia 26 listopada 2013 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. M. K. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 10 grudnia 2013 r. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek (pismo z dnia 21 stycznia 2014 r.) o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 26 listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2014 r., wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówiono M. K. przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 2 maja 2014 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. M. K. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2014 r., które zostało oddalone postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014r., sygn. akt I OZ 669/14. Pismem z dnia 8 września 2014 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 19 września 2014 r.), ponownie wezwano M. K. do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z dnia 26 listopada 2013 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 7 listopada 2014 r. skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie powołał się na art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazał, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia (wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie), strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu i nie uiściła należnego wpisu sądowego. W związku z powyższym, zażalenie jako nieopłacone podlega odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. zażalenie, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, skarżący zarządzeniem z dnia 1 września 2014 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 stycznia 2014 r. wzywającego do uiszczenia wpisu. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2014 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał w dniu 26 września 2014 r. Skarżący wpisu nie uiścił, co skutkowało odrzuceniem zażalenia przez Sąd I instancji. Podkreślić należy, że z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego stronie zwolnienia z kosztów sądowych wynika obowiązek strony do zapłaty wymaganego wpisu oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, publik. ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 118). Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 578/14 oraz z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FZ 135/16). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.