II SA/Bd 554/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki środowiskowe korzystania ze środowiska naturalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2012 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Bd 554/12 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] r. Wójt Gminy [...] orzekł o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko polegającego na eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" o powierzchni obszaru górniczego 1,4 ha i projektowanym wydobyciu poniżej 20 tys. m³/rok na części działki nr geod. 44/8 – obręb[...]. Następnie decyzją z dnia Wójt Gminy Lubicz ustalił warunki środowiskowe [...] korzystania ze środowiska naturalnego dla powyższego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] ustalającej warunki środowiskowe korzystania ze środowiska naturalnego dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, polegającego na eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża "[...]-działka nr 44/8 – obręb[...]. Zdaniem Kolegium, przedsięwzięcie polegające na eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" o powierzchni obszaru górniczego 1,4 ha i projektowanym wydobyciu poniżej 20 tys. m³/rok na części działki nr geod. 44/8 - obręb [...] jest bezspornie przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisu § 3 ust. 1 pkt 40) ppkt a) tiret czwarty rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z dnia 12 listopada 2010 r.) z uwagi na fakt, że położone jest w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu[...]. Na mocy przepisu art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2009 r., nr 151, poz. 1220 z późn. zm.) właściwym organem do wyznaczenia obszaru chronionego krajobrazu jest sejmik województwa, który w uchwale określa między innymi zakazy właściwe dla danego obszaru. Obszar Chronionego Krajobrazu [...] ustanowiony został w załączniku nr 22 do uchwały Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa [...] dnia 21 marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu, która weszła w życie po upływie 14 dni od daty jej ogłoszenia, co nastąpiło 22 kwietnia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr 2011.99.793. Kolegium podniosło, że zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 2 powyższej uchwały, na Obszarze Chronionego Krajobrazu [...] wprowadza się zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Natomiast z ust. 2 wynika, że zakaz o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy realizacji nowych lub rozbudowy i modernizacji istniejących przedsięwzięć, mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona procedura oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę obszarów. W przytoczonej uchwale Sejmiku Województwa [...] dnia 21 marca 2011 r. wprowadzono również w § 2 ust. 1 pkt 4 i 5 zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu oraz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych. Kolegium zaznaczyło, że powyższe zakazy nie dotyczą wydobywania piasku i żwiru z udokumentowanych złóż wyznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy na obszarze do 2 ha i przy wydobywaniu nie przekraczającym 20 tys. m³ rocznie (§ 2 ust. 3 uchwały), jednak eksploatacja wskazana w ust. 3 nie może powodować zmian stosunków wodnych i zagrożeń dla chronionych ekosystemów, a brak negatywnego oddziaływania na środowisko został wykazany w sporządzonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Kolegium, organ administracji zgodnie z zasadą określoną w art. 6 k.p.a. stanowiącym, że działa on na podstawie przepisów prawa, przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy zobowiązany był stosować prawo obowiązujące w dacie wydawania postanowienia, a więc również regulacje zawarte we wskazanej wyżej uchwale Sejmiku Województwa[...], jednoznacznie wskazujących na konieczność przeprowadzenia w niniejszej sprawie procedury oddziaływania na środowisko. Orzekając o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i następnie ustalając warunki środowiskowe korzystania ze środowiska naturalnego dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko polegającego na eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" - działka nr 44/8 – obręb[...], Wójt Gminy [...] w ocenie Kolegium rażąco naruszył wskazane wyżej przepisy uchwały nr VI/106/11 Sejmiku Województwa [...] dnia 21 marca 2011 r., przy czym treść decyzji z dnia [...] r. pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że postanowienie takie nie może być zaakceptowane jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinno ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Z. P. (inwestor) przytoczył poszczególne przepisy uchwały nr VI/106/11 i wskazał, że przedmiotowe przedsięwzięcie jest zgodne z zapisami prawa miejscowego - w gminie [...] obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego zmianę przyjęto uchwałą XLIII/651/02 Rady Gminy [...] z dnia 28 lutego 2002 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. nr 63, poz. 1271). Według tej zmiany, obejmującej tereny pod eksploatację kruszywa szereg działek położonych w miejscowości [...] (w tym np. działka nr. 44/8) znajduje się w granicach terenu oznaczonego symbolem PE-1, o przeznaczeniu podstawowym pod odkrywkową eksploatację kruszywa. Kopalnie zlokalizowane są na gruntach rolnych, w sąsiedztwie przedsięwzięć o podobnym charakterze. Ich opis w kartach informacyjnych przedsięwzięcia, czy raportach o oddziaływaniu na środowisko zawsze wykazuje brak negatywnego wpływu inwestycji na poszczególne elementy środowiska. Mimo lokalizacji w granicach obszaru chronionego podlegają one wyłączeniom od zakazów: są zlokalizowane w terenie objętym miejscowym planem z przeznaczeniem pod eksploatację kruszywa, a ich powierzchnia nie przekracza dopuszczalnej wielkości - nawet, jeżeli jest to już złoże nr[...], o powierzchni mniej niż 2 ha. Zdaniem skarżącego, w takiej sytuacji Regionalny Dyrektor[...], w oparciu o analizę otrzymanych z gminy dokumentów i informacje własne, stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub - jeżeli przedmiotem postępowania było uzgodnienie - określa warunki jego realizacji i eksploatacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu jest bezsporne, że obszar przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża [...] o powierzchni obszaru górniczego 1,4 ha na części działki nr geod. 44/8 w[...], objęty jest obszarem chronionego krajobrazu[...], co wynika z załącznika 22 uchwały nr VI/106/11 z dnia 21 marca 2011 Sejmiku Województwa [...] w sprawie obszarów chronionego Krajobrazu (Dz.Urz. nr 99, poz. 793). Obszar ten obejmuje bowiem całą gminę[...]. W § 2 ust. 1 pkt 4 i 5 uchwały wprowadzono zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu oraz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych. Przy czym w myśl ust. 3 zakaz wymieniony w ust. 1 pkt 4 i 5 nie dotyczy wydobywania piasku i żwiru z udokumentowanych złóż wyznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Taka sytuacja zdaniem Kolegium zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem przedmiotowy grunt (działka nr 44/8) jest położony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] na terenie przeznaczonym pod odkrywkową eksploatację kruszywa. Faktu tego organ odwoławczy nie kwestionuje, podobnie jak i również faktu eksploatacji kruszywa na obszarze do 2 ha i przy wydobywaniu nieprzekraczającym 20 tys. m³ rocznie, jednakże nie zwalniało to strony od spełnienia kolejnych przesłanek określonych w ust. 4 § 2 uchwały, zgodnie z którymi eksploatacja wskazana w ust. 3 nie może powodować zmian stosunków wodnych, zagrożeń dla chronionych ekosystemów, a brak negatywnego oddziaływania na środowisko został wykazany w sporządzonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Bezsprzecznie, w przedmiotowej sprawie nie został sporządzony raport o oddziaływaniu na środowisko, a zatem nie wykazano w ocenie kolegium braku negatywnego oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, a tym samym naruszono w sposób rażący wskazany przepis. Uchwała Sejmiku Województwa [...] należy do kategorii przepisów prawa miejscowego, a zatem stanowi przepis powszechnie obowiązujący i w dacie wydawania zaskarżonej decyzji miała moc obowiązującą, dlatego argumentacja strony, mająca prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, z powyższych względów nie mogła być uwzględniona. W skardze do Sądu Z. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. oraz o utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...], zarzucając naruszenie: 1. art. 6, art. 7, art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98,poz. 1071, ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, 2. § 2 ust. 3 uchwały VI/106/11 Sejmiku Województwa [...] z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego Krajobrazu (Dz.U. Woj. Kuj.-Pom. z 2011 r., Nr 99, poz. 793) poprzez jego niezastosowanie. Konsekwentnie, analogicznie jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący podniósł, iż zgodnie z uchwałą Rady Gminy [...] Nr XL III/651/02 z dnia 28 lutego 2002 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] obejmującej tereny pod eksploatację kruszywa, przedmiotowa działka, tj. działka nr 44/8 znajduje się w granicach obszaru oznaczonego symbolem PE-1 tj. o przeznaczeniu podstawowym pod odkrywkową eksploatację kruszywa. W związku z powyższym za spełnione uznać w ocenie skarżącego należy przesłanki określone § 2 ust. 3 powołanej uchwały i jednocześnie uznać, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie jest objęte zakazem prowadzenia przedmiotowej inwestycji, podkreślając przy tym, iż w sąsiedztwie przedmiotowej działki znajdują się przedsięwzięcia o podobnym charakterze, a opisy zawarte w kartach informacyjnych przedsięwzięcia, czy raportach o oddziaływaniu na środowisko zawsze wykazywały i wykazują brak negatywnego wpływu inwestycji na poszczególne elementy środowiska. Skarżący wskazał, że w ramach planowanej inwestycji prowadzone będzie wydobycie kopaliny na obszarze o powierzchni 1.4 ha oraz do 20 tys. m³ rocznie, przy czym złoże jest częściowo zawodnione, a kruszywo eksploatowane będzie bez obniżania poziomu wody w wyrobisku. Zgodnie z kartą informacyjną przedsięwzięcia nie będzie miała ona znaczącego wpływu na poziom wód gruntowych i jej oddziaływanie zamknie się w granicach przedmiotowej działki. Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem skarżącego uznać należy, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko, a w świetle przedstawionych okoliczności, za całkowicie zasadną i zgodną z przepisami prawa uznać należy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. Ponadto skarżący podniósł, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując przedmiotową sprawę zobowiązane było, w myśl art. 77 § 1 kpa do rozpatrzenia wszystkich dowodów i okoliczności zgromadzonych i ujawnionych w trakcie całego postępowania oraz do ich rozpatrzenia we wzajemnej łączności. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 listopada 1994 roku, III ARN 55/94, za dowolne uznać należy rozstrzygniecie oparte na materiale dowodowym nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczą dopiero ustalenia oparte na całokształcie materiału dowodowego. Organ zatem wydając zaskarżoną decyzję naruszył również postanowienia art. 80 kpa, gdyż orzekając w przedmiotowej sprawie oparł się na niekompletnym materiale dowodowym. Naruszenie art. 77 ust. 1 i art. 80 kpa bezwzględnie spowodowało naruszenie przez organ podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 6 i art. 7 kpa, które winny zostać zastosowane przy wydawaniu każdego aktu administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd uznał, iż kwestionowana decyzja, jak również utrzymana nią w mocy decyzja naruszają obowiązujące przepisy prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.) uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397). W myśl § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a powołanego rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się wydobywanie kopalin ze złoża metodą odkrywkową inne niż określone w § 2 ust. 1 pkt 27 lit. a, na obszarze objętym jedną z form ochrony przyrody, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. W rozpoznawanej sprawie dotyczy to obszaru chronionego krajobrazu (art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody). Jednocześnie stosownie do treści art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli obowiązek ten został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1, tj. w drodze postanowienia, wydanego przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu uwarunkowań wskazanych w tym przepisie. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 powołanej ustawy). Należy zaznaczyć, iż postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 64 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy). W rozpoznawanej sprawie inwestor złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wymienionego przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie jest tym, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r., a tym samym jego realizacja jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli taki obowiązek został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jak wynika z akt sprawy Wójt Gminy [...], po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora [...] oraz Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego[...], postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, uwzględniając wskazane w powołanym przepisie uwarunkowania takie, jak rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Organ pominął tu opinię Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w[...], gdyż na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji (...) w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 2 organ ten był wyłączony z procedury opiniowania (nie dot. procedury opiniowania przedsięwzięć określonych w art. 72 ust. 1 pkt 5). Ponadto zgodnie z art. 84 wskazanej ustawy w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ (Wójt Gminy[...]) stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zawierała - w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 powołanej ustawy). Istotnym elementem, który należało rozważyć, był fakt że nieruchomość, na której planowano przedmiotowe przedsięwzięcie, położona jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu wyznaczonego uchwałą Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa [...] z 21 marca 2011 r., która weszła w życie z dniem 22 kwietnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. Nr 99, poz. 793). Powyższa uchwała została wydana na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220, ze zm.), zgodnie z którym przy wyznaczaniu obszaru chronionego krajobrazu, określa się jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, dokonuje ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów oraz ustanawia zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1 (ustawy o ochronie przyrody), wynikające z potrzeb jego ochrony. Jednym z zakazów ustanowionych w uchwale jest określony w § 2 ust. 1 pkt 2 zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jednakże zakaz ten nie ma charakteru bezwzględnego, bowiem w § 2 ust. 2 uchwały wskazano, że zakaz nie dotyczy realizacji nowych lub rozbudowy modernizacji istniejących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona procedura oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę obszarów. Uchwała wydana na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody stanowi akt prawa miejscowego, który może być źródłem stosowanych ograniczeń prawa własności (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 943/06, LEX nr 340125). W związku z tym, iż uchwała sejmiku w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu nie została uchylona, jej przepisy mają moc obowiązującą i ich zastosowanie w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie stwierdzono, że przewidziana przez inwestora działalność nie będzie wiązała się z negatywnym wpływem na środowisko. Jednocześnie uchwała w § 2 ust. 1 pkt 4 i 5 przewiduje zakazy dla wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu, a także wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych, przy czym wymienione zakazy nie dotyczą wydobywania piasku i żwiru z udokumentowanych złóż wyznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (ust. 3) na obszarze do 2 ha i przy wydobywaniu nie przekraczającym 20 tyś. m3 rocznie. W § 2 ust. 4 ustalono, że eksploatacja wskazana w ust. 3 nie może powodować zmian stosunków wodnych zagrożeń dla chronionych ekosystemów, a brak negatywnego oddziaływania na środowisko został wykazany w sporządzonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie organu świadczy to o konieczności przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a skoro inwestor jego nie przedłożył, wydana decyzja dotknięta jest istotną wadą skutkującą koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej. Sąd nie podziela tego stanowiska organu. Prowadzi ono do wniosku, że pomimo ustalenia w ramach przeprowadzonej procedury wynikającej z ustawy o udostępnieniu informacji(...), że zamierzenie gospodarcze skarżącego nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko, na podstawie niniejszego aktu prawa miejscowego, wymagane jest sporządzenie raportu. Niewątpliwie akt prawa miejscowego jest źródłem prawa, ale po pierwsze jest - on wydany na podstawie określonej delegacji ustawowej i ściśle musi odpowiadać przewidzianemu zakresowi regulacji, a po drugie musi być interpretowany w kontekście kompleksowej regulacji danego zagadnienia. Na podstawie wskazanego już art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody upoważniono sejmik województwa do podjęcia uchwały o wyznaczeniu obszaru chronionego krajobrazu, z dopuszczeniem ustanowienia zakazów o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Z tego przepisu nie wynika, by sejmik był upoważniony do decydowania o tym, czy dany podmiot, który będzie realizował określone przedsięwzięcia - tu prowadził określoną działalność jest zobowiązany do sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W przypadku przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko procedurę oceny ich wpływu na środowisko zawiera ustawa o udostępnieniu informacji (...). Niezależnie od tego w ustawie o ochronie przyrody w art. 24 ust. 3 wyraźnie przewidziano, że w odniesieniu do zakazu realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji (...), zakaz nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko dla których przeprowadzona ocena na środowisko wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Godzi się zauważyć, że dokonujące tej oceny organy miały świadomość, że przedsięwzięcie będzie realizowane w obszarze chronionego krajobrazu, gdyż Regionalny Dyrektor[...], wyrażając swoje stanowisko odwołał się do tego faktu. Oznacza to, że nie ma podstaw do akceptacji przedstawionej przez organ rozpoznający niniejszą sprawę interpretacji § 2 pkt 4 uchwały, gdyż pomimo uznania przez właściwe organy braku negatywnego wpływu ocenianego przedsięwzięcia na środowisko, organ do tego nieuprawniony z przekroczeniem granic upoważnienia ustawowego nakłada obowiązek, którego nałożyć nie może (tu sejmik województwa). W konsekwencji należy zapis § 2 ust. 4 uchwały odczytać w taki sposób, że wymienienie w § 2 ust. 1 pkt 4 i 5 zakazy nie dotyczą wydobywania piasku i żwiru ze złóż wyznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (czy studium) z uwzględnieniem pkt 1 i 2, o ile w ramach przeprowadzonej oceny wykazano, że eksploatacja nie spowoduje zmian stosunków wodnych zagrożeń dla chronionych ekosystemów, i to wynika z raportu, który inwestor sporządzał będąc zobowiązany przez właściwe organy w ramach procedury określonej w przepisach ustawy o udostępnieniu informacji (...) i w owym raporcie nie stwierdzono negatywnego oddziaływania na środowisko o którym mowa w ust. 4 § 2 uchwały. Skoro w rozpoznawanej sprawie skarżący nie był zobowiązany do sporządzania raportu, bo przedsięwzięcie (działalność) nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko i był zwolniony z obowiązku sporządzenia raportu nie można wbrew stanowisku organu przypisać decyzji środowiskowej kwalifikowanego naruszenia prawa. Zdaniem Sądu, organ zatem wadliwie ocenił decyzję środowiskową stwierdzając jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa i utrzymując w mocy takie rozstrzygnięcie (art. 138 § 1 pkt 1 kpa). Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 wskazanej ustawy.