II SA/Kr 859/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Ewa Rynczak Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi T.G. na decyzję Wojewody z dnia 4 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, a także decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz T.G. kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. wyroku z dnia 11 września 2012 r. Starosta D. decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] po wznowieniu postępowania uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] znak: [...] dot. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego: - rozdział wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalno-handlowym na działce nr [...] położonej w D. przy ul. [...] . - jednocześnie odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego obejmującego przedmiotowy rozdział wewnętrznej instalacji gazowej, dla T.G. . Od w/w decyzji odwołanie wniosła T.G. podnosząc iż jest właścicielką nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] , na której znajduje się sporny budynek. W związku z czym domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Wojewoda w dniu [...] lutego 2012 r. wydał decyzję znak: [...] którą uchylił decyzję organu I instancji w części dot. odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i w tym zakresie umarzającą postępowanie przed organem I instancji i utrzymującą w mocy w pozostałej części decyzję Starosty D. z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia Nr [...] z dnia 15 lutego 2007 r. T.G. zam. [...] na rozdział wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalno-handlowym na działce nr [...] w D. przy ul. [...] , po wznowieniu postępowania przez Starostę D. na wniosek C.B. . W dniu 13 marca 2012 r. C.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na w/w decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] . Uzasadniając skarżąca podniosła, że w/w decyzja jest niezgodna z prawem, wobec czego wniosła o jej uchylenie. Ponadto dodała, iż instalacja gazowa została wykonana w części budynku mieszkalno - handlowego należącej do C.B. , domagając się równocześnie wykonania przez T.G. rozgraniczenia obiektu. Skarżąca stwierdziła, że inwestor instalacji, do wniosku o wydanie pozwolenia dołączył fałszywe oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 860/12 umorzył postępowanie sądowe ze skargi C.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] . W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Nadto Sąd stwierdził, że Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] dokonał autokontroli w stosunku do własnej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] stwierdzając, że nie miał on prawa do uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania w części dot. odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej instalacji. Ponadto Sąd stwierdził że warunkiem zastosowania autokontroli przez organ administracji publicznej jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, a także wniosków, co też w ocenie Sądu Wojewoda uczynił wydając w dniu [...] kwietnia 2012 r. decyzję znak: [... ]. W/w decyzją Wojewoda uchylił zaskarżoną (własną) decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] w całości i utrzymał w mocy decyzję Starosty D. w całości z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] . W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] Wojewoda napisał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (II OSK 1680/08 - wyrok NSA z dnia 9 marca 2010 r.), przystąpienie do budowy przed zakończeniem postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę prowadzi do sytuacji, w której wydanie pozwolenia jest bezprzedmiotowe i jeżeli nie zostało zakończone ostateczną decyzją administracyjną, powinno być umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.. Bezprzedmiotowości takiej nie ma więc w sytuacji, gdy budowa została zrealizowana na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę, następnie uchylonego. Dalej Wojewoda stwierdził, że w zaistniałej sytuacji nie miał on prawa do uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania w części dot. odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej instalacji. Wojewoda dodał ponadto, iż w celu uzyskania pozwolenia na budowę instalacji inwestor do wniosku na jej wykonanie winien poza projektem budowlanym, dołączyć oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane z którego by wynikało, że wszyscy współwłaściciele budynku wyrażają zgodę na jej wykonanie. Również winna wyrazić zgodę na wykonanie tej instalacji C.B. jako że instalacja została wykonana w części jej budynku (korytarz plus klatka schodowa) przeznaczonej do wspólnego użytkowania, usytuowanego na działce nr [...] W końcowej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wojewoda wskazał, że o przyczynach wznowienia postępowania C.B. dowiedziała się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. , które otrzymała w dniu 22 września 2011 r., przy czym wniosek o wznowienie postępowania złożyła w dniu 26 września 2011 r. tj. w wymaganym jednomiesięcznym terminie. Nadto Wojewoda stwierdził, iż po przeprowadzeniu postępowania potwierdziła się przesłanka co do przyczyny wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Pismem nadanym w dniu 4 maja 2012 r. T.G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] Skarżąca zarzuciła w/w decyzji naruszenie przepisów postępowania i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu T.G. stwierdziła, że do wydania zaskarżonej decyzji doszło wskutek bezzasadnego wniosku C.B. o wznowienie postępowania, zaś w toku tego postępowania doszło do naruszenia przepisów poprzez nienależyte ustalenie stanu faktycznego i prawnego, przy braku jakichkolwiek podstaw do wznowienia postępowania. Skarżąca podkreśliła, iż właścicielem przedmiotowej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] , nadal wpisanym w księdze wieczystej jest ojciec skarżącej – L.G. . Natomiast postępowanie spadkowe po L.G. zostało przeprowadzone przez Sąd Rejonowy w D. (sygn. akt [...] ). Następnie skarżąca wskazała, że będąc współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości i jej jedynym użytkownikiem mogła w świetle przepisów art.195 i nast. k.c. wykonywać wszelkie prawa właścicielskie do tej nieruchomości i nie doznawała ze strony pozostałych współwłaścicieli jakichkolwiek przeszkód przy braku zainteresowania z ich strony. Nadto skarżąca wyjaśniła, że zajmowała się utrzymaniem nieruchomości we właściwym i wymaganym przez przepisy stanie i zmuszona była przedmiotową instalację konserwować, a następnie dokonać jej rozdziału. W dalszej kolejności skarżąca zaprzeczyła jakoby C.B. była właścicielką budynku zlokalizowanego na działce nr [...] i by jej zgoda była do czegokolwiek wymagana. T.G. przyznała w tym miejscu, że co prawda C.B. jest wpisana we właściwej księdze wieczystej jako właścicielka nieruchomości, lecz wpis dotyczy wyłącznie gruntu. Właścicielami budynku wzniesionego na w/w nieruchomości są nieznani z miejsca pobytu: S.M., C.M. i I.M. dla których Sąd Rejonowy w D. wyznaczył kuratora dla reprezentowania ich praw. W konkluzji skarżąca napisała, że w jej ocenie zaskarżona decyzja została wydana z całkowitym pominięciem pozostałych współwłaścicieli działki nr [...] , których sprawa dotyczy, zaś oświadczenie skarżącej o prawie dysponowania nieruchomością nie może zostać uznane za fałszywe. W odpowiedzi na skargę Wojewoda stwierdził, że pozostawia sprawę uznaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. W myśl natomiast art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie administracyjnej doszło bowiem do istotnego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.), i jak wynika z treści zarzutów skargi i dołączonych do niej dokumentów, istotnie naruszony został także art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a. Obydwa uchybienia organu stanowią zatem samodzielną przesłankę do uchylenia tak zaskarżonej - jak i na podstawie art. 135 p.p.s.a. - poprzedzających ją decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, że pozwolenie na budowę dotyczyło robót budowlanych, które miały być przeprowadzone na działce [...] w D. Tymczasem w decyzji organu I instancji z [...].11.2011r. pojawia się działka o numerze [...], a w decyzjach organu II instancji również o numerze [...] . Mimo całkowicie odmiennej numeracji, organ nie wyjaśnił tych rozbieżności w numeracji działek. Analiza niezwykle lakonicznego uzasadnienia decyzji Starosty D. z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], którą po wznowieniu postępowania uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego rozdział wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalno-handlowym na działce nr [...] położonej w D. przy ul. [...] i jednocześnie odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego obejmującego przedmiotowy rozdział wewnętrznej instalacji gazowej, nie daje w zasadzie żadnej odpowiedzi, co było powodem takiego rozstrzygnięcia. Podobnie ma się rzecz z decyzjami organu II instancji. Organ nie zebrał praktycznie żadnego materiału dowodowego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, choć w myśl art. 77 § 1 k.p.a., organ jest obowiązany zebrać i rozpatrzyć go w sposób wyczerpujący. Poprzestanie na informacji z 6.03.2012 roku (k. [...] ) nie można ocenić jako wyczerpującego zebrania (w tym zakresie) materiału dowodowego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, w pierwszej kolejności obowiązkiem organu będzie ustalenie rozbieżności w w/w numeracji działek, w szczególności, czy działka nr [.,..] co do której wydano pozwolenie na budowę, nosi aktualnie numer [...] lub [...] . Następnie organ ustali aktualnych właścicieli nieruchomości, której dotyczyło pozwolenie na budowę i zawiadomi ich o toczącym się postępowaniu, umożliwiając im czynny udział w sprawie w charakterze strony. Dokona też wyczerpujących ustaleń co do tego, czy roboty budowlane, których dotyczyła decyzja o pozwoleniu na budowę zostały wykonane, w jakim zakresie i kiedy i w zależności od tych ustaleń dokona dopiero rozstrzygnięcia na podstawie 151 k.p.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1b i c) p.p.s.a. oraz art. 135 i art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.