I GZ 191/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. w P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Go 474/12 w zakresie wezwania [...] Sp. z o.o. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z 10 lipca 2012 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 474/12 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wezwał skarżącą I.E. Sp. z o.o. w P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z [...] kwietnia 2012 r. wydanej w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego. Jako podstawę prawną wskazano § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej zwane rozporządzeniem). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA w Gorzowie Wielkopolskimi lub uchylenie tego zarządzenia w całości i wydanie nowego zarządzenia określającego wysokość wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazała, że przepis § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia nie może mieć w rozpoznawanej sprawie zastosowania bowiem odnosi się on do zobowiązań podatkowych, a przedmiotowy spór nie jest sporem o zobowiązanie podatkowe. Przedmiotem sprawy jest zatem kwestia proceduralna związana z niedopuszczeniem złożenia przez skarżącą zabezpieczenia w formie przez nią proponowanej, a nie zobowiązanie podatkowe. Kwestia odmowy przyjęcia zabezpieczenia w proponowanej formie dotyczy przyszłych zobowiązań podatkowych, jednak zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczy odmowy przeprowadzenia procedury w zakresie przyjęcia proponowanej przez skarżącą formy zabezpieczenia. Wobec tego wpis powinien być ustalony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 lub § 2 ust. 6 rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 p.p.s.a. należny jest w niej wpis stały. Zgodnie art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. W judykaturze przyjmuje się, że z treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wynika, że norma wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych", a nie "zobowiązań podatkowych" określonych we wskazanym art. 5 Ordynacji podatkowej. Sformułowanie – "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar spraw, do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadminstracyjne, które pozostają w związku ze zobowiązaniem podatkowym (zob. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 736/09). Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego zalicza się do spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych" w ujęciu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. W tego typu decyzjach organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 71 ustawy o Podatku akcyzowym z 6 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626) skutkujące odmową przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego. Przesłanką taką zgodnie z tym przepisem jest stwierdzenie organu, że zabezpieczenie to nie zapewni pokrycia w należnej wysokości kwoty zobowiązania podatkowego. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu, że w przypadku decyzji odmawiającej przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego należy pobrać wpis stały w kwocie 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak sentencji postanowienia.