II OZ 238/14

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-03-13

Skład orzekający: Sędzia NSA Maciej Dybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, wydane przez Przewodniczącego Wydziału WSA, jest prawidłowe, jeśli wpis ten nie został opłacony, a strona skarżąca nie uzyskała zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Zgodnie z art. 214 § 1 PPSA, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W przypadku braku opłaty, przewodniczący wzywa do jej uiszczenia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, w tym wpisu od zażalenia, powstaje niezależnie od zasadności samego zażalenia, chyba że przepisy stanowią inaczej (np. art. 222 PPSA).
Stan faktyczny
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA we Wrocławiu, które wzywało ich do solidarniejszego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA. Skarżący kwestionowali zasadność opłaty. Sprawa dotyczyła odmowy wznowienia postępowania w sprawie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego.
Rozstrzygnięcie
1. Sprostowano oczywistą omyłkę w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału WSA we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 384/12. 2. Oddalono zażalenie D. W. 3. Odrzucono zażalenie M. W.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 384/12 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia D. W. i M. W. w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem o w sprawie przekazaniu według właściwości wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym postanawia 1. sprostować oczywistą omyłkę w zarządzeniu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 384/12 Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w ten sposób, że po słowach: a) "Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia", pominąć słowo "solidarnie; b) "wzywam stronę skarżącą", pominąć słowa "w osobach"; c) "D. W.", pominąć słowa ",M. W.; d) "(art. 220 § 3 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)", pominąć słowa "Uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia."; 2. oddalić zażalenie D. W.; 3. odrzucić zażalenie M. W. Zarządzeniem z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 384/12 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał D. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2013 r., II SA/Wr 384/12. Jako podstawę wezwania Sąd I instancji wskazał § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. W. i M. W. (dale żalący się) wskazując, że "brak podstaw do opłat", podnosząc szereg zarzutów personalnych, w tym dotyczących innych spraw, toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu (k. 220-221 akt II SA/Wr 284/12). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 ppsa). Skargę z dnia 9 maja 2012 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] 2012 r. nr [...] wywiodła wyłącznie D. W. i tylko D. W. była skarżącą w niniejszym postępowaniu (k. 2-8, 29, 39-40, 44-47, 55, 56-58, 65, 71-73, 75-78 akt II SA/Wr 384/12). Skarżącej nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 239 pkt 4 ppsa). Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 września 2012 r., II SA/Wr 384/12 D. W. odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, utrzymanym w mocy postanowieniem NSA z 8 listopada 2012 r., II OZ 969/12 (k. 31-34, 44 akt II SA/Wr 384/12). Żaląca się ma obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, do których należy wpis od zażalenia (art. 230 § 1 i 2 ppsa). Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. Zaskarżone zarządzenie nie narusza powołanych wyżej przepisów. Żalący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2013 r., II SA/Wr 384/12, nie opłacili go, nie złożyli też skutecznie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał D. W. do wniesienia wpisu od środka odwoławczego. Kwestia zasadności zażalenia nie ma znaczenia dla powstania obowiązku uiszczenia stosownej opłaty. Ustawodawca wprowadza zakaz pobierania opłat jedynie od pism, co do których już w momencie ich wniesienia wiadomo, że podlegają odrzuceniu (art. 222 ppsa). O sprostowaniu oczywistej omyłki w zaskarżonym zarządzeniu orzeczono na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa. M. W. nie był i nie jest stroną ani uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Wr 384/12 (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2013 r., II OW 161/13; k. 188-190 akt II SA/Wr 384/12), i nie jest legitymowany do wniesienia zażalenia na zarządzenie z 28 stycznia 2014 r., II SA/Wr 384/12. Zażalenie M. W. na zarządzenie z 28 stycznia 2014 r., II SA/Wr 384/12, należało zatem jako niedopuszczalne odrzucić (art. 194 § 1 i art. 173 § 2, art. 178, 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa). Na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa zażalenie D. W. należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło