VII SA/Wa 1419/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2012 r. sprawy ze skargi W.K. na pismo Dyrektora Generalnego Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie niedopuszczenia do dalszego etapu naboru postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić W.K. 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu [...] marca 2012 r. w trakcie I etapu naboru na stanowisko [...] w Urzędzie Regulacji Energetyki, czyli na wyższe stanowisko służbie cywilnej W.K. został poinformowany przez członków Zespołu Rekrutacyjnego, iż nie został zwolniony z obowiązku sprawdzenia posiadania kompetencji kierowniczych, gdyż nie ma podstaw prawnych do takiego zwolnienia. W dniu 10 kwietnia 2012 r. W. K. wniósł odwołanie do Dyrektora Generalnego Urzędu Regulacji Energetyki od decyzji Zespołu Rekrutacyjnego, w którym podniósł, że zgodnie z art. 46 ustawy o służbie cywilnej posiadanie przez absolwenta Krajowej Szkoły Administracji Publicznej wiedzy, umiejętności i predyspozycji kierowniczych niezbędnych do wypełniania zadań służby cywilnej sprawdzane jest w toku kształcenia w tej szkole i potwierdzane dyplomem jej ukończenia. Pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. Dyrektor Generalny Urzędu Regulacji Energetyki odrzucił odwołanie. W piśmie tym powołał się na interpretacje wydaną przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów dotyczącą stosowania art. 56 i art. 202 ustawy o służbie cywilnej, zgodnie którą kandydaci będący absolwentami Krajowej Szkoły Administracji Publicznej podlegają ocenie kompetencji kierowniczych na zasadach określonych w art. 56 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. Dz. U. Nr 227, poz. 1505 ze zm. o służbie cywilnej. Poniesiono również, że skarżący został poinformowany o przyjętych zasadach kwalifikacji do poszczególnych etapów naboru przed opuszczeniem sali i rozpoczęciem testów mających na celu zbadanie posiadanych kompetencji kierowniczych kandydatów biorących udział w naborze na stanowisko [...]. W efekcie ponownego zebrania się w dniu [...] kwietnia 2012 r. Zespół Rekrutacyjny podjął jednomyślnie decyzję o niedopuszczeniu skarżącego do dalszego etapu naboru tj. rozmów kwalifikacyjnych w związku z faktem, niewzięcia przez skarżącego udziału w badaniu kompetencji kierowniczych. Pismem z dnia 7 maja 2012 r., W.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] kwietnia 2012 r. utrzymującą w mocy poprzedzającą ją decyzję Zespołu Rekrutacyjnego z dnia [...] marca 2012 r. o niedopuszczeniu skarżącego do III etapu naboru na stanowisko [...] Urzędu Regulacji Energetyki poprzez nieuznanie posiadanych przez skarżącego kompetencji kierowniczych. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 46 i art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505 ze zm.), poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, iż absolwenci KSAP podlegają sprawdzeniu kompetencji kierowniczych w toku naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, -art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o Krajowej Szkole Administracji Publicznej (Dz. U. Nr 63, poz. 266 ze zm.), poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż absolwenci KSAP podlegają sprawdzeniu kompetencji kierowniczych w toku naboru na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, - art. 202 pkt 2 ustawy o służbie cywilnej, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, iż nie ma on zastosowania do absolwentów KSAP mianowanych na urzędników służby cywilnej na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej, - art. 113 i art. 183a ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94) w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej, poprzez jego niezastosowanie w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Zdaniem organu czynności podejmowane w ramach postępowania konkursowego, organizowanego przez Dyrektora Generalnego Urzędu Regulacji Energetyki nie należą do zadań z zakresu administracji, a tym samym w jego działalności nie uwidaczniają się przejawy władztwa administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia). Wskazać jednak należy, iż w art. 5 ppsa zawarto wyliczenie kategorii spraw w stosunku do których wyłączona jest możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego. Zawarta w tym przepisie enumeracja negatywna wyjątków dotyczy wszystkich kategorii skarg, które-w braku takiego wyłączenia-mogłyby być wnoszone w określonych w tym przepisie sprawach. I tak zgodnie z art. 5 pkt. 3 ppsa sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powoływania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że W.K. skarży niedopuszczenie go do III etapu naboru na stanowisko [...] Urzędu Regulacji Energetyki poprzez nieuznanie posiadanych przez skarżącego kompetencji kierowniczych. Postępowanie kwalifikacyjne, poprzedzające mianowanie w służbie cywilnej, pozostaje poza stosunkiem pracy, ponieważ chodzi w nim jedynie o sprawdzenie kwalifikacji kandydata do mianowania go na określone stanowisko, a nie o mianowanie na to stanowisko. Poprzedza ono powstanie stosunku pracy i kończy się rozstrzygnięciem w postaci ustalenia wyniku konkursu. Kwestie zasad przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego regulują przepisy art. 40-50 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505 ze zm.) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 218, poz. 1695). Powołane przepisy nie przewidują możliwości zaskarżenia czynności podejmowanych w trakcie postępowania kwalifikacyjnego, takich jak przypadku skarżącego o niedopuszczeniu do kolejnego etapu postępowania jak również samych wyników postępowania kwalifikacyjnego do sądu administracyjnego. Brak jest więc możliwości dokonywania weryfikacji trafności jak i prawidłowości podjętych decyzji o niedopuszczeniu do kolejnego etapu postępowania przez sąd administracyjny, bowiem nie jest to kategoria spraw, w których kontrola sądu administracyjnego jest dopuszczalna. Zarówno w literaturze jak i w orzecznictwie podkreśla się natomiast, że o ile kontrolą sądu objęta jest decyzja jako akt stosowania prawa materialnego, to nie stanowi podstawy do kontroli ocena egzaminacyjna, będąca wyłącznym atrybutem egzaminatora - por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 1994r., sygn. akt SA 1636/94 (ONSA 1995 r. nr 4 poz.176). Mając powyższe na uwadze analiza powołanych powyżej przepisów art. 3 § 2 ppsa nie pozwala na zakwalifikowanie zaskarżonych działań Zespołu Rekrutacyjnego polegającego na niedopuszczeniu skarżącego do następnego etapu naboru do żadnej z wymienionych w nim kategorii aktów podlegających zaskarżeniu w trybie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę jako niedopuszczalną odrzucił.