II FZ 1049/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. B. na postanowienie zawarte w pkt 3. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 533/12 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku 1. Wyrokiem z dnia 19 września 2012 r., I SA/Gd 533/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone przez A. B. (zwany dalej: skarżącym) postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 marca 2012 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu sąd wskazał, że w zakresie kosztów orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania. 2. W zażaleniu skarżący zaskarżył postanowienie WSA w zakresie kosztów zasądzonych w wyroku w całości, zarzucając naruszenie: - art. 200, art. 205 § 4 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) zwanego dalej: rozporządzeniem – poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania w zaniżonej wysokości na skutek przyznania skarżącemu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenia doradcy podatkowego) za prowadzenie innej sprawy, podczas gdy zwrot kosztów zastępstwa procesowego powinien być zasądzony od wartości przedmiotu sprawy, gdyż przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, - § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie skutkiem czego zaniżone zostały koszty zastępstwa procesowego. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz skarżącego kwoty 2.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. 3. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Wymaga podkreślenia, że uzasadnienie wyroku sądu w zakresie zasądzonego zwrotu kosztów postępowania powinno zawierać podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie w tym zakresie. Tak bowiem w tym zakresie należy odczytywać treść art. 141 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 8 lipca 2010 r. II OZ 666/2010, z dnia 5 października 2011 r., I OZ 747/2011, z dnia 5 marca 2008 r., I OZ 1019/07 i z dnia 1 lipca 2008 r., I OZ 472/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA). W niniejszej sprawie sąd nie określił jakie kwoty i z jakiego tytułu składają się na wskazaną w wyroku kwotę zasądzonych kosztów. Wskazany art. 200 p.p.s.a. jedynie ogólnie określa, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie rozstrzyga samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości tych kosztów, ani nie stanowi podstawy dla decyzji sądu co do wysokości zasądzonych kosztów. Lakoniczność uzasadnienia wyroku w omawianej części oraz brak jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za zasądzeniem zwrotu kosztów w przyjętej wysokości, uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zawartego w treści zażalenia wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, stwierdzić należy, iż nie może on zostać uwzględniony, albowiem brak jest podstaw prawnych do orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie tego typu kosztów między stronami. Przypomnieć bowiem należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania we własnym zakresie (art. 199 p.p.s.a.). W szczególności podstaw tych nie ma w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących zażalenia, a w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie mogą ich stanowić przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. (por: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. J.P.Tarno, wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 511; postanowienia NSA: z dnia 24 czerwca 2010 r. II OZ 594/2010, z dnia 14 września 2004 r. FZ 266/2004 CBOSA) Reasumując, rozpoznając sprawę ponownie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy uzasadni podstawy zwrotu kosztów postępowania. Dopiero bowiem w tej sytuacji możliwe będzie odniesienie się do pozostałych podnoszonych w zażaleniu zarzutów. 4. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.