II FZ 1349/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-09-29
Skład orzekający: Stanisław Bogucki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego, od którego nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego, powinno zostać odrzucone na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. Podstawą odrzucenia było nieuiszczenie wymaganego wpisu sądowego pomimo wezwania, co stanowi naruszenie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że organy działają na podstawie i w granicach prawa, a nieuiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Gliwicach o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. WSA wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł pod rygorem odrzucenia. Skarżący zakwestionował to wezwanie, jednak jego zażalenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA). Następnie WSA ponownie wezwał do uiszczenia wpisu, a po bezskutecznym upływie terminu, odrzucił pierwotne zażalenie skarżącego. NSA rozpoznał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 777/12 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.
1. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r., I SA/Gl 777/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie Z. W. (dalej: Skarżący) na postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 17 lutego 2014 r., I SA/Gl 777/12, oddalające wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi Skarżącego na Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji:
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Gliwicach podał, że postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. tenże Sąd oddalił wniosek Skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Bożeny Miliczek-Ciszewskiej. Skarżący złożył na zażalenie na to postanowienie.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 12 marca 2014 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący zakwestionował ww. zarządzenie zażaleniem, które oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r., II FZ 567/14.
W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2014 r. Skarżący wezwany został do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 12 marca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 17 lutego 2014 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, z pouczeniem, iż na zarządzenie nie służy zażalenie.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była po raz pierwszy w dniu 9 czerwca 2014 r. a następnie wydana została Skarżącemu w dniu 20 czerwca 2014 r. Należny wpis od zażalenia nie został uiszczony.
3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (Sądu pierwszej instancji):
Z uwagi na to, że w wyznaczonym terminie wpis od zażalenia na postanowienie z dnia 17 lutego 2014 r. nie został uiszczony (termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 27 czerwca 2014 r.), Sąd pierwszej instancji odrzucił to zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
4. Stanowisko Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:
Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. postanowienie WSA w Gliwicach, Skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji; ponowił wniosek o wyłączenie ww. sędziego WSA w Gliwicach i sformułował wniosek o zmianę ww. postanowienia WSA w Gliwicach.
5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, w związku z tym zażalenie podlega oddaleniu. Odnosząc się do cech formalnych zażalenia, a przede wszystkim braku adekwatnego uzasadnienia zgłoszonego wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie odpowiada ono również w pełni wymogom prawa.
5.2. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. "zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia". Wniesione przez Skarżącego zażalenie nie zostało uzasadnione w zakresie wniosku o zmianę zaskarżonego postanowienia WSA w Gliwicach. W konkretnym przypadku niezbędne jest zatem ustalenie, czy brak ten czyni niemożliwym merytoryczne rozpoznanie wniesionego środka odwoławczego.
W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Uwzględniając specyfikę środka odwoławczego, jakim jest zażalenie oraz postępowania, które inicjuje, należy stwierdzić, że wykluczona jest możliwość odpowiedniego stosowania art. 174 i 176 p.p.s.a. Przemawia za tym systemowe odczytanie art. 197 § 2 i art. 194 § 3 i 4 p.p.s.a. Ten ostatni przepis określa wyczerpująco wymogi formalne stawiane przez przepisy prawa środkowi odwoławczemu określonemu w p.p.s.a. jako zażalenie. Tym samym nie ma potrzeby do sięgania po dyspozycję norm znajdujących się w art. 174 i 176 p.p.s.a. Wadliwe uzasadnienie zażalenia nie może zatem prowadzić do tak rygorystycznych konsekwencji, jakie miałyby miejsce w postępowaniu zainicjowanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Rygoryzm formalny, mający swoją podstawę w art. 174 i 176 p.p.s.a., nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, gdyż ww. przepisów nie stosuje się. Tym samym, jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywiedzenie, jakimi intencjami i racjami kierował się wnoszący zażalenie, to nie ma przeszkód do nadania sprawie dalszego biegu i rozpoznania merytorycznego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA: z dnia 5 marca 2014 r., II FZ 140/14; z dnia 19 sierpnia 2014 r., II FZ 1048/14; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że intencją Skarżącego jest uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA Gliwicach, zatem należy ocenić zaskarżone postanowienie w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a.
5.3. Skarżący w rozpoznawanym zażaleniu nie kwestionuje stanu faktycznego sprawy. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach zarządzeniem z dnia 12 marca 2014 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 17 lutego 2014 r., I SA/Gl 777/12, oddalające wniosku o wyłączenie sędziego, w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący zakwestionował ww. zarządzenie zażaleniem, które oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r., II FZ 567/14. W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2014 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 12 marca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 17 lutego 2014 r. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była po raz pierwszy w dniu 9 czerwca 2014 r., a następnie wydana została Skarżącemu w dniu 20 czerwca 2014 r. Pomimo stosownego pouczenia o skutkach nieuiszczenia ww. wpisu sądowego (por. k. 186 i 208 akt WSA w Gliwicach), Skarżący nie wpłacił należnej opłaty sądowej. W tym stanie rzeczy WSA w Gliwicach wykonał dyspozycję normy zwartej w art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił zażalenie Skarżącego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podkreślić, że wydając zaskarżone postanowienie z dnia 7 lipca 2014 r., I SA/Gl 777/12, Sąd pierwszej instancji działał zgodnie z prawem, tzn. wykonywał obowiązki prawne wynikające z ww. przepisu p.p.s.a. W myśl art. 7 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Zgodnie z wyrażoną w tym przepisie zasadą praworządności, organy władzy publicznej nie mogą wykraczać poza wyznaczone prawem kompetencje oraz nie mogą uchylać się od realizacji swoich obowiązków prawnych. Odrzucając zażalenie Skarżącego, na skutek nieuiszczenia należnego mocą prawa wpisu sądowego, WSA w Gliwicach procedował w sposób praworządny, co zasługuje na pełną aprobatę.
5.4. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło