V SA/Wa 730/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasadza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz D. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem postępowania prowadzonego przed WSA w Warszawie jest skarga D. M. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] stycznia 2012 roku nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości z sankcjami wieloletnimi. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] o przyznał D. M. płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości z sankcjami wieloletnimi. Odwołanie od ww. decyzji D. M. wniósł w dniu 5 października 2011 r. Organ wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż pełnomocnikowi skarżącego doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 2 sierpnia 2011 r. Podniósł, że zgodnie z art. 129 § 2 KPA odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie lub pełnomocnikowi strony jeśli taki został ustanowiony, a więc termin do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie mijał z dniem 16 sierpnia 2011 r. W związku z powyższym organ wydał przedmiotowe postanowienie stwierdzając, że w niniejszej sprawie został przekroczony termin do wniesienia odwołania. Dodatkowo wskazał, iż strona nie wnosiła podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. M. wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 roku nr [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił liczne i rażące w swej istocie naruszenia norm natury proceduralnej, które miały istotny wpływ na wydanie niezgodnego z prawem, skarżonego postanowienia, a w szczególności: - obrazę przepisu art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez działanie wbrew przepisom prawa i bez ich podstawy; - obrazę przepisu art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez powierzchowne załatwienie sprawy, niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a przede wszystkim nie uwzględnienie mojego słusznego interesu; - obrazę art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez działanie budzące we mnie uzasadnione i słuszne wątpliwości co do rzetelności i zgodności z prawem postępowania Organu, co w oczywisty sposób obniża poziom zaufania do organów władzy publicznej; - obrazę przepisu art. 12 oraz art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przewlekle i powierzchowne prowadzenie postępowania; - obrazę przepisu art. 129 § 2 w zw. z art. 109 § 1, art. 39 oraz art. 57 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji pomimo braku takiego uchybienia, ze względu na fakt, że organ I instancji nie doręczył mu decyzji w dniu 2 sierpnia 2011 roku a dopiero w dniu 21 września 2011 roku, natomiast odwołanie o decyzji wniósł w dniu 5 października 2011 roku, więc bez naruszenia ustawowo zakreślonego 14 sto dniowego terminu. Skarżący wskazał, iż w dniu 2 sierpnia 2011 roku jego pełnomocnikowi Z. M. zostały doręczone dwie decyzje: nr [...] w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2010 roku; i nr [...] w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2010 roku wydane przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]. Podniósł, iż obie ww. decyzje zostały doręczone jednocześnie, w jednej kopercie na adres siedziby spółki "[...]" sp. z o.o. w [...], którą odebrała i otworzyła K. W. pracownica sekretariatu przedsiębiorstwa "[...]" Sp. z o. o. (w której Z. M.i pełni funkcję Prezesa Zarządu). Podkreślił, że zgodnie z zasadami obowiązującymi ww. przedsiębiorstwie dokonała ona odpowiedniego wpisu do księgi korespondencyjnej, gdzie wskazała zawartość przesyłki, a więc obie ww. decyzje. Ponadto odpowiednią, analogiczną adnotację wykonała na kopercie. Skarżący wyjaśnił, iż ponieważ przed organem toczyło się jeszcze jedno postępowanie, które dotyczyło przyznania mu płatności rolno-środowiskowej pismem z dnia 25 sierpnia 2011 roku zwrócił się do organu o termin w jakim zamierza wydać decyzję w sprawie przyznania mu tej płatności. Pismem z dnia 31 sierpnia 2011 roku organ, odpowiedział mu, że wydał decyzję w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowej i została ona doręczona jego pełnomocnikowi w dniu 2 sierpnia 2011 roku wraz z dwoma pozostałymi decyzjami. Skarżący wskazał, iż po otrzymaniu ww. odpowiedzi pismem z dnia 8 września 2011 roku poinformował organ, iż nie otrzymał on, ani jego pełnomocnik decyzji w sprawie przyznania mu płatności rolno-środowiskowej. Jednocześnie zażądał niezwłocznego jej przesłania. Podniósł, że organ w piśmie z dnia [...] września 2011 roku podtrzymał swoje stanowisko co do faktu doręczenia przedmiotowych decyzji pełnomocnikowi i przesłał mu kserokopię decyzji o przyznaniu płatności rolno-środowiskowej w pomniejszonej wysokości z sankcjami wieloletnimi (nr [...]). Pismo to wraz z kserokopią decyzji otrzymał w dniu 21 września 2011 roku. Skarżący zaznaczył, że dopiero po otrzymaniu tego pisma w dniu 5 października 2012 r. wniósł do organu odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]. Skarżący jeszcze raz podkreślił, że w przesyłce z dnia 2 sierpnia 2011 roku jego pełnomocnikowi Z. M. zostały doręczone dwie decyzje: nr [...]; i nr [...]. Skarżący wskazał, że gdyby otrzymał w otrzymanej kopercie trzecią decyzje (tj. decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]) to by odwołałby się od niej tak samo jak uczynił to w przypadku w dwóch pozostałych decyzji. Podniósł, że organ rozpoznał ww. odwołania i utrzymał decyzje w mocy, a on wniósł skargi na te decyzje II instancyjne do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do skargi dołączył kserokopię koperty w której otrzymał przedmiotową decyzję oraz kserokopię ksiązki korespondencyjnej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wniósł o oddalenie skargi. Podczas rozprawy w dniu 6 września 2012 r. skarżący oświadczył, iż ,,dokumenty w postaci oryginału koperty, w której otrzymał decyzje oraz książki korespondencyjnej nie ma przy sobie w chwili obecnej, ma je w swoim biurze". Sąd postanowił dopuścić dowód z ww. dokumentów pod warunkiem przedstawienia Sądowi w terminie 7 dni od dnia rozprawy potwierdzonych za zgodność z oryginałem w sposób przewidziany prawem tych dokumentów. Skarżący w terminie przedstawił Sądowi żądane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy. Podstawowym zagadnieniem w niniejszej sprawie jest stwierdzenie czy pełnomocnikowi skarżącego doręczono skutecznie decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]. Organ wskazał, iż doręczenie nastąpiło w dniu 2 sierpnia 2012 r. ten fakt stwierdził na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru podpisanego przez pełnomocnika skarżącego. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdowały się numery dokumentów oraz numery spraw jakich dotyczy korespondencja, w tym znajdował się numer dokumentu decyzji w sprawie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 - [...]. Zadaniem Sądu nie można się zgodzić z argumentem organu, iż o skutecznym doręczeniu zaskarżonej decyzji świadczy fakt wymienienia jego numeru na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Należy wskazać, że działanie skarżącego tj. wniesienie odwołań od decyzji, które znajdowały się w kopercie oraz zwrócenie się do organu przez skarżącego w piśmie z dnia 25 sierpnia 2011 roku o wskazanie terminu w jakim zamierza wydać decyzję w sprawie przyznania mu przedmiotowej płatności uprawdopodobniają twierdzenie skarżącego, iż decyzja z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] nie została dołączona do koperty a tym samy doręczona pełnomocnikowi skarżącego. O tym fakcie także świadczyć może dołączona do skargi przez skarżącego dokumentacja tj. kserokopię koperty (k-35 akt sądowych) w której otrzymał dwie decyzję oraz księga korespondencji(k-34) - oba dokumenty poświadczone za zgodność przez notariusza. Należy zauważyć, iż na kopercie nie jest opisana jej zawartość, a adnotacja z tyłu koperty ,,dwie decyzję" pochodzi od pracownicy sekretariatu przedsiębiorstwa "[...]" Sp. z o. o. Także z treści księgi korespondencji (pozycją 1160) z dnia 2 sierpnia 2012 r. wynika, że w przesyłce były dwie decyzję nr [...] i nr [...]. Organ nie może jednoznacznie stwierdzić, że przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego. Organ nie może opierać swojego twierdzenia jedynie na tym, że numer przedmiotowej decyzji wymieniono na zwrotnym potwierdzeniu obioru. Organ również nie może udowodnić tego faktu ponieważ w aktach administracyjnych nie znajduje się pismo przewodnie skierowane do pełnomocnika skarżącego wymieniające zawartość przesyłki tj. ilości decyzji ich dat i numerów. Należy również domniemywać, iż nawet gdyby takie pismo znajdowało się w kopercie a skarżący (lub jego pełnomocnik) stwierdził by, że przesyłka zawiera dwie a nie trzy decyzje to zwróciłby się zapewne do organu odpowiednim zapytaniem. O takim prawdopodobnym działaniu skarżącego świadczy fakt, iż skarżący nie wiedząc, że została wydana przedmiotowa decyzja zwrócił się do organy z zapytaniem co się dziej w jego sprawie (pismo z 25 sierpnia 2011 roku). Należy również zauważyć, iż w przypadku pozostałych decyzji doręczonych w tej kopercie w dniu 2 sierpnia 2011 r. skarżący wniósł odwołania, a po rozpatrzeniu ich przez organ odwoławczy wniósł on skargi na decyzje zapadłe w przed organem II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Takie zachowanie skarżącego oraz przedstawione przez niego dokumenty uprawdopodobniają twierdzenie, że w przesyłce doręczonej pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 sierpnia 2012 r. nie znajdowała się decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]. W tak ustalonym stanie faktycznym należy uznać, iż doręczenie skarżącemu przedmiotowej decyzji nastąpiło w dniu 21 września 2011 roku, kiedy to otrzymał on kserokopie ww. decyzji. W związku tym stwierdzić należy, że skarżący wnosząc odwołanie w dniu w dniu 5 października 2011 r. nie uchybil terminowi do jego wniesienia, tym samym koniecznym było uchylenie zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) orzekł jak sentencji. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 i 205 § 2 i 3 cyt. ustawy.