II SA/Wa 981/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Janusz Walawski (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant asystent sędziego Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowego dodatku specjalnego oddala skargę Dowódca Jednostki Wojskowej [...], działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 80 ust. 1 pkt 1 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) oraz § 9a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 z późn. zm.), w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił J. K., pełniącemu zawodową służbę wojskową w dyspozycji Dowódcy Jednostki Wojskowej [...], przyznania jednorazowego dodatku specjalnego w wysokości 600% kwoty pobieranego dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, tj. w kwocie 16.200 zł. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że oficer od dnia [...] października 2011 r. pozostaje w dyspozycji Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] do czasu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2012 r. Oficer od dnia [...] marca 1989 r. wykonywał loty na wojskowych statkach powietrznych. Ostatnio pełnił służbę w Jednostce Wojskowej [...] na stanowisku służbowym [...] do dnia [...] października 2011 r. Na dzień przeniesienia do dyspozycji posiadał nalot przeliczeniowy w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w wymiarze 3165 godzin i 29 minut. W 2011 r. wykonał nalot na innych wojskowych statkach powietrznych w wymiarze 41 godzin 9 minut ustalony przy zastosowaniu współczynników, o których mowa w § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Z tego tytułu oficer otrzymywał miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,80, który wynika z § 9 ust. 1 pkt 1 powyżej określonego rozporządzenia. Zgodnie z § 9a ust. 2 w zw. z § 9 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu przyznaje się po zakończeniu roku kalendarzowego jednorazowy dodatek specjalny w sytuacji kiedy żołnierz pełni wojskową służbę na stanowisku instruktora – pilota w dowództwach związków organizacyjnych. Z przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem koniecznym do otrzymania jednorazowego dodatku specjalnego jest pełnienie zawodowej służby wojskowej przez pełny rok kalendarzowy na stanowisku służbowym określonym w § 9 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia oraz pełnienie tych obowiązków po zakończeniu roku kalendarzowego. W ocenie Dowódcy Jednostki Wojskowej [...], oficer nie spełnia warunków określonych w przytoczonych przepisach, a tym samym przedmiotowe świadczenie nie może zostać mu przyznane. Dowódca Sił Powietrznych, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, art. 8, art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 9a w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, w dniu [...] marca 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ w uzasadnieniu decyzji przytoczył za organem stan faktyczny sprawy i treść przepisów mających w sprawie zastosowanie, stwierdzając, że oficer nie spełnia przesłanki określonej w § 9 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, tj. nie pełnił obowiązków na stanowisku [...] od dnia [...] października 2011 r., gdyż od tego dnia pozostawał w dyspozycji Dowódcy [...] Skrzydła Lotnictwa Transportowego. Organ odwoławczy stwierdził, że oficer nie nabył prawa do jednorazowego dodatku specjalnego, o którym mowa w § 9a powołanego rozporządzenia. Decyzja Dowódcy Sił Powietrznych stała się przedmiotem skargi wniesionej przez J. K., reprezentowanego przez pełnomocnika, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego zarzucił, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy prawa materialnego, tj. art. 76 ust. 1, art. 81 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 9 i 9a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Podnosząc te zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Wniesiona skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zgodnie z § 9a ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 z późn. zm.), żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 9 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni staż zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego, który wykonał bezawaryjnie zadania określone w indywidualnym rocznym planie szkolenia, w wymiarze nie niższym niż: 1) 30 godzin – samolotem naddźwiękowym albo 2) 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym - po zakończeniu roku kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym. Wysokość jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o 20% kwoty pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym, za każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego ponad dziesięć lat. Dla celów ustalenia jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się staż zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 9 ust. 1, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu jest przyznawany ten dodatek. Analiza powyżej przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że organ zasadnie odmówił skarżącemu wypłaty jednorazowego dodatku specjalnego za rok 2011. Podkreślić należy, że przedmiotowy dodatek specjalny przyznaje się żołnierzowi zawodowemu po zakończeniu roku kalendarzowego przy równoczesnym spełnieniu warunków określonych w powyżej przytoczonych przepisach. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie spełnia warunków uzasadniających przyznanie i ustalenie wysokości kwoty jednorazowego dodatku specjalnego. Dyrektor Departamentu Kadr w Ministerstwie Obrony Narodowej w dniu [...] września 2011 r. wydał rozkaz personalny nr [...] którym przeniósł skarżącego z dniem [...] października 2011 r. do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej do dyspozycji Dowódcy [...] Skrzydła Lotnictwa Transportowego. Od tego dnia skarżący zaprzestał pełnienia służby na stanowisku [...]. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącego, że "organ i dowódca jednostki potwierdzili wykonanie przez skarżącego w 2011 r. wszystkich warunków do otrzymania dochodzonego dodatku i że warunki te wykonał pełniąc stanowisko [...]". Organ stwierdził jedynie, że z tego tytułu skarżący otrzymywał miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożnika wynikającego z § 9 ust. 1 pkt 1 przedmiotowego rozporządzenia. W ocenie Sądu organ zasadnie uznał, że sporny dodatek jest przyznawany żołnierzom zawodowym, którzy na zakończeniu roku kalendarzowego pełnią służbę na stanowisku służbowym, które uprawniało do otrzymywania miesięcznego dodatku specjalnego, o którym mowa w § 9 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia. Wypłata jednorazowego dodatku specjalnego żołnierzowi zawodowemu, który nie pełni służby na stanowisku związanym z wykonywaniem lotów nie stanowiłaby bodźca do pełnienia służby na tego rodzaju stanowisku. W takiej sytuacji dodatek ten utraciłby charakter motywacyjny. Bez znaczenia jest przy tym z jakiej przyczyny żołnierz zaprzestał lotów. Istotne jest, że żołnierz lotów nie wykonuje w zakreślonym przepisami wymiarze i co należy podkreślić przez pełny rok kalendarzowy. Gdyby celem przedmiotowej regulacji była gratyfikacja za wykonane loty, to dodatek ten wypłacany byłby za godziny lotu (por. wyrok WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1427/11). Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd uznał je za niezasadne. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego organ dokonał prawidłowej interpretacji przepisów stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Całkowicie chybiony jest zarzut naruszenia przez organ art. 76 ust. 1 i art. 81 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, gdyż przepisy nie miały w sprawie zastosowania, nie były przez organ stosowane, tak więc nie mogło dojść do ich naruszenia. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji.