II SA/Wa 1223/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędzia WSA Janusz Walawski Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Protokolant starszy asystent sędziego Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi K. S. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty należności pieniężnej w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu zaliczenia do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym oddala skargę Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 K.p.a., utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w sprawie odmowy wypłaty [...] K. S., referentowi [...], należności pieniężnych za okres 3 lat w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Do wydania powyższych rozkazów personalnych doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Raportem z dnia [...] lutego 2012 r., który wpłynął do organu w dniu [...] lutego 2012 r., [...] K. S. zwrócił się do Komendanta Rejonowego Policji [...] o zaliczenie do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców [...], położonym w miejscowości [...] w okresie od [...] stycznia 1991 r. do [...] sierpnia 1997 r. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] ustalił [...] K. S. prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] lutego 2012 r. w wysokości 13 %. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 pkt 1, pkt 5 i § 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.). Od powyższego rozkazu personalnego policjant nie złożył odwołania i z dniem [...] marca 2012 r. stał się on ostateczny. Raportem z dnia [...] marca 2012 r. K. S. zwrócił się do Komendanta Rejonowego Policji [...] o wypłacenie mu, zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego za okres 36 miesięcy wstecz, określonego na dzień [...] lutego 2012 r. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] odmówił K. S. wypłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 101 ust. 1, art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że [...] K. S. został przyjęty do służby w Policji z dniem [...] grudnia 2004 r. Na dzień przyjęcia do służby zaliczono policjantowi następujące okresy: w Policji - 1 dzień, w zakładach pracy -1 rok. Dopiero w dniu [...] lutego 2012 r. wymieniony zwrócił się raportem do Komendanta Rejonowego Policji [...] o zaliczenie dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców do wysługi lat pracy, dołączając do raportu stosowną dokumentację. W oparciu o powyższą dokumentację rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Komendant Rejonowy Policji [...] ustalił, że na dzień przyjęcia do służby należy policjantowi zaliczyć do wysługi lat pracy następujące okresy: w Policji - 1 dzień, w zakładach pracy - 1 rok, w gospodarstwie rolnym - 5 lat, 7 miesięcy i 1 dzień. Wysługa lat, od której zależy wzrost uposażenia zasadniczego wynosi zatem na dzień [...] lutego 2012 r. łącznie 13 lat, 8 miesięcy i 15 dni. Od tego też czasu przysługuje policjantowi procentowy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu zmiany wysługi lat. W odwołaniu od powyższego rozkazu personalnego, skierowanym do Komendanta [...] Policji, K. S. zarzucił, że decyzja organu I instancji rażąco narusza prawo, tj. art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego w wysokości 13 % powstały dopiero w dniu [...] lutego 2012 r., a także art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, poprzez błędne ustalenie, że wygasło prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń. Skarżący, powołując się obszernie na orzecznictwo sądów administracyjnych, wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, wypłatę należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz, tj. od dnia [...] lutego 2009 r. do dnia [...] lutego 2012 r. Podkreślił przy tym, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą prawną określoną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., powodującą jej nieważność. Komendant [...] Policji, rozpoznając powyższe odwołanie, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...]. W uzasadnieniu decyzji, przywołując treść przepisów art. 101 ust. 1, art. 105 ust. 2, art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a także przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego organ podkreślił, iż z powołanych regulacji wynika, że policjant ma możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem dotychczas nieudokumentowanych okresów, a może mieć to miejsce na przykład w sytuacji, gdy przy przyjęciu do służby funkcjonariusz nie dysponował dokumentami potwierdzającymi okresy podlegające wliczeniu do wysługi. Na podstawie akt osobowych [...] K. S. ustalono, że został on przyjęty do służby w Policji z dniem [...] grudnia 2004 r. Rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. zaliczono wymienionemu na dzień przyjęcia do służby w Policji następujące okresy składowe: w Policji - 1 dzień, w zakładach pracy - 1 rok. Łącznie: 1 rok i 1 dzień. Jednocześnie na dzień 27 grudnia 2004 r. ustalono policjantowi procentową wysokość wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na poziomie 0 %. Brak jest jednocześnie informacji w aktach osobowych, że funkcjonariusz ten zwracał się z wnioskiem o zaliczenie do wysługi lat pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców poza raportem z dnia [...] lutego 2012 r. (wpływ do Komendy Rejonowej Policji [...] w dniu [...] lutego 2012 r.), uzupełnionym oświadczeniem z dnia [...] lutego 2012 r., do którego skarżący dołączył określone ustawą z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy dokumenty, potwierdzające jego pracę w tymże gospodarstwie od dnia [...] stycznia 1991 r. do dnia [...] sierpnia 1996 r. Zatem, w myśl art. 106 ustawy o Policji, okolicznością uzasadniającą zmianę wysługi lat w rozpatrywanej sprawie było złożenie przez [...]. K. S. w dniu [...] lutego 2012 r. do organu I instancji raportu w sprawie zaliczenia pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do wysługi lat wraz z dokumentami potwierdzającymi ten okres. Uwzględniając powyższe na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. ustalono policjantowi prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 13 % na dzień [...] lutego 2012 r. Skoro zatem, roszczenie o zaliczenie dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym stało się wymagalne z dniem [...] lutego 2012 r., tj. od dnia złożenia po raz pierwszy przez policjanta raportu w tej sprawie, uzupełnionego oświadczeniem z dnia [...] lutego 2012 r. i z tą też datą ustalono wymienionemu wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, w ocenie organu odwoławczego w odniesieniu do skarżącego nie wystąpiło przedawnienie roszczenia w myśl art. 107 ustawy o Policji. Przedawnienie roszczenia nastąpiłoby bowiem tylko w sytuacji, gdyby organ dysponując kompletem dokumentów nie wydał niezwłocznie decyzji w sprawie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, lecz rozstrzygnął sprawę w późniejszym terminie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ I instancji właściwie odmówił skarżącemu wypłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Odnosząc się zaś do zarzutu odwołania, że decyzja Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. dotknięta jest wadą prawną wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., powodującą jej nieważność, organ odwoławczy stwierdził, iż zarzut ten nie może zostać rozpatrzony w ramach toczącego się postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Z zasady dwuinstancyjności wynika zaś prawo odwołania strony od każdej decyzji nieostatecznej, z którego [...] K. S. skorzystał. Dlatego też postępowanie odwoławcze ma pierwszeństwo przed nadzwyczajnymi trybami postępowania administracyjnego. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Rejonowego Policji [...] - w części dotyczącej odmowy wypłacenia wyrównania poborów za 36 miesięcy wstecz, a także zasądzenie wypłaty wyrównania uposażenia tj. należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz od dnia ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień [...] lutego 2012 r., tj. licząc od dnia [...] lutego 2009 r. Zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji w przedmiocie odmowy wypłaty należności pieniężnych, zarzucił rażące naruszenie: 1. przepisu art. 106 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji – poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego o 13% powstały dopiero w dniu 9 lutego 2012; 2. przepisu art. 107 ust. 1 ustawy o Policji – poprzez błędne ustalenie, że wygasło prawo strony do żądania wyrównania ze względu na przedawnienie roszczeń; 3. przepisu art. 6, art. 7 i art. 8 K.p.a.; 4. wadę prawnej nieważności opisaną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. W uzasadnieniu skargi podniósł, że pracę na roli, której zaliczenie stanowiło i stanowi podstawę uzasadniającą podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego o 13%, wykonywał przed wstąpieniem w szeregi Policji. W związku z tym odmowa wypłaty wyrównania uposażenia, tj. należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz, w sposób rażący narusza treść przepisu art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, wedle którego zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych. Zarzucając rażące naruszenie przepisów art. 6, art. 7 oraz art. 8 K.p.a. skarżący podniósł natomiast, że wydając zaskarżone decyzje zarówno Komendant [...] Policji, jak i Komendant Rejonowy Policji [...], dopuścili się aktu dyskryminacji prawnej w stosunku do skarżącego. Świadczy o tym okoliczność, że w stosunku do innych funkcjonariuszy będących w podobnej sytuacji prawnej co skarżący, ww. organy wydawały decyzje o wyrównaniu wzrostu uposażenia za 36 miesięcy wstecz. Na poparcie powyższego zarzutu skarżący załączył do skargi kserokopie rozkazów personalnych nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. wydanych w stosunku do innych funkcjonariuszy. Komendant [...] Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia - decyzji w sprawie. Sąd administracyjny nie ocenia więc decyzji pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Oceniając zaskarżony rozkaz personalny w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga K. S. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rozkaz personalny Komendanta [...] Policji oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nie naruszają prawa. W sprawie jest okolicznością niesporną, że K. S. na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. [...] grudnia 2004 r. wykazał następujące okresy składowe podlegające zaliczeniu do wysługi lat: w Policji - 1 dzień, w zakładach pracy -1 rok. Następnie raportem z dnia [...] lutego 2012 r., który wpłynął do organu w dniu [...] lutego 2012 r., K. S. zwrócił się do Komendanta Rejonowego Policji [...] o zaliczenie do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców [...], w okresie od [...] stycznia 1991 r. do [...] sierpnia 1997 r. Na podstawie powyższego raportu oraz w oparciu o załączoną do niego dokumentację, Komendant Rejonowy Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. ustalił [...] K. S. prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] lutego 2012 r. w wysokości 13 %, zaliczając do wysługi lat okres pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców. Skarżący nie składał odwołania od powyższego rozkazu personalnego ustalającego prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, a zatem stał się on ostateczny w administracyjnym toku instancji. Ma zatem rację organ wskazując, że dopiero od [...] lutego 2012 r., tj. od daty określonej w ostatecznym rozkazie personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] przysługuje policjantowi procentowy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu zmiany wysługi lat. Okolicznością, która uzasadniała zmianę uposażenia ww. funkcjonariusza w świetle art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji było bowiem zaliczenie mu do wysługi lat okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.), termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat. Należy jednocześnie zaznaczyć, że rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. ustalający [...] K. S. prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat został wydany w odrębnym postępowaniu administracyjnym, a zatem nie może być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie o wypłatę należności pieniężnych w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Nie mogą być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie także załączone do skargi kopie rozkazów personalnych wydanych w stosunku do innych funkcjonariuszy dotyczące ustalenia procentowego wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Konstytucyjnym zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola działalności administracji publicznej, ale ta kontrola może być sprawowana jedynie w granicach danej sprawy ze skargi na konkretną, indywidualną decyzję administracyjną. Wynikający z art. 8 K.p.a. obowiązek praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia sprawy nie może zatem polegać na badaniu okoliczności faktycznych, które były podstawą orzekania w innych konkretnych, indywidualnych sprawach (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt II GSK 183/06 opub. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.