II GSK 1523/12
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-10-03
Skład orzekający: sędzia NSA Stanisław Gronowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji w przedmiocie środków odwoławczych, wydane przez organ administracji, podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, w tym w zakresie środków odwoławczych, nie jest samodzielnym aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Kontroli sądowej podlega decyzja, której uzupełnienia odmówiono, a nie samo postanowienie o odmowie. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie powinien był odrzucać skargi na takie postanowienie.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej odmawiające uzupełnienia decyzji w sprawie częściowego unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił tę skargę, uznając postanowienie za niezaskarżalne. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zarzucając m.in. naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących rozdzielenia skarg i błędne uznanie postanowienia za niezaskarżalne.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] spółka jawna w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 956/12 w sprawie ze skargi [...]spółka jawna w L. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2012 r., nr Sp. [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie częściowego unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 956/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę [...] sp. j. z siedzibą w L. na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2012 r., nr Sp. [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w spawie częściowego unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Urząd Patentowy RP unieważnił w części prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny "[...]" R-. oraz [...] Sp. jawna (dalej: skarżąca lub spółka) kwotę 2129 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 4 stycznia 2012 r. skarżąca spółka wniosła do organu pismo zatytułowane "wniosek o sprostowanie pouczenia o środkach odwoławczych". Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Urząd Patentowy RP odmówił uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., w zakresie środków odwoławczych. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jak podkreślił, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, gdyż środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie. Ustawodawca nie nadał podejmowanym w tym trybie aktom rangi odrębnych rozstrzygnięć, pozwalających przyjąć dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach. Brak jest także przepisów szczególnych, które w takich przypadkach pozwalałyby na kontrolę sądowoadministracyjną. Zatem na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie służy stronie zażalenie, bowiem nie stanowi ono samoistnego aktu administracyjnego. Dlatego zakwestionowane rozstrzygnięcie jest niezaskarżalne i tym samym nie podlega kontroli sądów administracyjnych, skoro ten kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 i § 3 tej ustawy).
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła skarżąca spółka, jednocześnie zaskarżając zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2012 r., którym to zarządzeniem skargę dotyczącą kosztów postępowania spornego nr Sp. 477/10 rozdzielono na dwie odrębne sprawy o sygnaturach: VI SA/Wa 955/12 oraz VI SA/Wa 956/12.
Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz umorzenie postępowania w zakresie wydzielonym do sygn. akt VI SA/Wa 956/12 z uwagi na bezprzedmiotowość odrębnego procedowania w tym zakresie. Wniosła o rozpoznanie odmowy sprostowania postanowienia o środkach odwoławczych od postanowienia o kosztach postępowania spornego w Urzędzie Patentowym a także sprawy – w ramach postępowania objętego sygnaturą akt VI SA/Wa 955/12, ponieważ są ze sobą związane.
Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 17 maja 2012 r. skarżąca zarzuciła:
Naruszenie art. 57 § 3 w zw. z art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 40 § 3 k.p.a., aczkolwiek brak jest takiej jednostki redakcyjnej, poprzez wydzielenie do odrębnego rozpoznania wpadkowego postanowienia o odmowie sprostowania pouczenia o środkach odwoławczych mimo, iż jako nie podlegającą odrębnemu zaskarżeniu, ujęto ją w skardze na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2011 r., którego to skarga dotyczy, czyniąc zbędnym i bezprzedmiotowym całe wydzielone postępowanie jak i kończące go postanowienie odrzucające nieistniejącą skargę.
Zaskarżonemu postanowieniu z dnia 30 maja 2012 r. skarżąca zarzuciła naruszenie art. 111 § 1 w zw. z art. 135, 165, 167 p.p.s.a. w zw. z art. 140 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie połączenia rozdzielonych skarg, co skutkowało rozpoznaniem odrębnej skargi, której skarżąca nie wnosiła i wydaniem zbędnego postanowienia. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 141 § 4 zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niepełne przedstawienie w uzasadnieniu postanowienia przebiegu sprawy, z pominięciem informacji o wydzieleniu skargi z postępowania głównego sygn. akt VI SA/Wa 955/12, co może mieć wpływ na kontrole drugoinstancyjną, sugerując prawidłowość zaskarżonego postanowienia.
Jak wskazała, wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji, nie składała oddzielnej skargi na postanowienie odmawiające sprostowania pouczenia, lecz to postanowienie zaskarżyła w skardze, którą wnosiła od postanowienia z [...] grudnia 2011 r. w zakresie kosztów postępowania spornego nr Sp. [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Z urzędu znane jest Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, że zarządzeniem z dnia 17 maja 2012 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W rozdzielił skargi, uznając, że skarżąca wniosła w istocie dwie skargi na różne akty administracyjne.
Analiza treści skargi strony z dnia 12 kwietnia 2012 r. prowadzi do wniosku, że skarżąca wskazała, wprawdzie, jako zaskarżone dwa akty administracyjne, jednakże wydane w jednym, a nie w dwóch postępowaniach administracyjnych. Zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a. jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Celem tego przepisu jest w szczególności doprowadzenie do sytuacji, by w jednym postępowaniu sądowym przedmiotem kontroli sądu administracyjnego były akty lub czynności organu administracji podjęte w jednym postępowaniu administracyjnym a nie w wielu takich postępowaniach. Przepis ten należy zatem rozumieć w ten sposób, że rozdzieleniu podlegają skargi dotyczące aktów lub czynności wydanych w różnych sprawach administracyjnych.
Za wadliwe uznać natomiast należy rozdzielanie skarg na akty dotyczące jednego postępowania administracyjnego w jednej sprawie administracyjnej, tak jak to miało miejsce w okolicznościach sprawy. W sytuacji, gdy strona wskazuje jako zaskarżone rozstrzygnięcia organu wydane w jednym postępowaniu administracyjnym, to choćby pierwsze rozstrzygnięcie miało charakter merytoryczny a drugie procesowy, należy uznać, że strona wnosi jedną skargę, w której kwestionuje ostateczne rozstrzygnięcie podjęte przez organ odwoławczy, które to rozstrzygnięcie prowadzi jednocześnie do utrwalenia merytorycznego rozstrzygnięcia organu, kwestionowanego przez stronę (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2390/11).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 189 p.p.s.a, uchylił zaskarżone postanowienie.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSA i WSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi i dlatego nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło