II SA/Bd 688/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie niewykonania wyroku sądu z dnia[...] października 2010 r. w sprawie o sygn. II SA/Bd 804/10 oddala skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta B. w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 października 2010 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 804/10. Skarżący wskazał, iż złożenie skargi poprzedzone zostało wezwaniem zarówno Prezydenta Miasta B., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. do wykonania przedmiotowego wyroku. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt II SA/Bd 804/10, wyrokiem z dnia 7 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu skargi Z. R., uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2010r., Nr [...] w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu i zasądzając od organu drugiej instancji zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne od dnia [...] grudnia 2010 r., odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy przesłany został organowi w dniu [...] grudnia 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż zastosował się do wszelkich wytycznych zawartych w treści wyroku z dnia 7 października 2010 r., uzupełniając w niezbędnym zakresie materiał dowodowy. Organ wskazał, iż skarżący był informowany o wszelkich czynnościach podejmowanych w toku ponownego rozpoznania sprawy. Zwrócono ponadto uwagę, iż skarżący dwukrotnie skierowany został na badania lekarskie, którym nie poddał się. Prezydent podniósł wreszcie, że w dniu [...] czerwca 2011r. wydana została decyzja Nr [...], odmawiająca Z. R. wydania wtórnika prawa jazdy z powodu braku orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia winny uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny. Istotą skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest możliwość zastosowania przez rozpoznający sprawę sąd ustawowo określonych środków, celem nałożenia kary za uchylanie się od wykonania prawomocnego wyroku, zatem środka represyjnego, ale także zdyscyplinowanie organu, co sprowadza się do zapewniania skuteczności wykonywania orzeczeń sądowych Analizując stan sprawy, sąd bierze pod uwagę zachowanie wszystkich stron postępowania, nie tylko organu, bezczynność którego obowiązany jest zbadać na podstawie akt sprawy. W niniejszej sprawie odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy przekazany został organowi drugiej instancji w dniu [...] grudnia 2010 r. do organu pierwszej instancji, Prezydenta Miasta B. akta sprawy wpłynęły w dniu [...] stycznia 2011 r. Zwrócić uwagę należy, iż organ nie został wyrokiem sądu zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie, wytyczne zatem odnośnie terminu wynikają z kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Analizując zatem tok postępowania po przekazaniu sprawy organowi, który obowiązany został do rozpoznania sprawy, w dniu [...] stycznia 2011r. organ ten dokonał w niniejszej sprawie pierwszej czynności, polegającej na skierowaniu do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. pisma, zobowiązującego powyższy organ do zajęcia stanowiska w przedmiocie legalności orzeczenia lekarskiego nr [...], wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B. w dniu [...] września 2009 r. W odpowiedzi na powyższe pismo, wniesionej w dniu [...] stycznia 2011r., zawarto informacje, iż badanie zakończone wydaniem przedmiotowego orzeczenia przeprowadzone zostało w trybie odwoławczym, z zachowaniem procedury określonej przepisami prawa i wykazało u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Z uwagi jednakże na niewykonanie względem skarżącego badań psychologicznych i niewydanie w tym przedmiocie stosownego orzeczenia, Prezydent Miasta B., pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. zobowiązał Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w B. do skierowania skarżącego na badanie psychologiczne. W dniu [...] lutego 2011 r. skarżący odebrał skierowanie na badanie psychologiczne, termin którego wyznaczono na dzień [...] lutego 2011 r. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy o udzielenie informacji odnośnie wyniku badań, na zapytanie to, pismem z dnia [...] marca 2011 r. udzielono odpowiedzi, że skarżący nie poddał się przedmiotowym badaniom. Powtórny termin badania wyznaczono na dzień [...] kwietnia 2011r., przesyłkę zawierającą zawiadomienie o terminie skarżący odebrał w dniu [...] kwietnia 2011 r. Z pisma skierowanego w dniu [...] kwietnia 2011 r. przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy do organu pierwszej instancji wynika, iż skarżący ponownie nie stawił się na badanie psychologiczne. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. skarżący wezwał Prezydenta Miasta B. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 października 2010r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie poinformowano skarżącego, że w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy w dalszym ciągu toczy się postępowanie, o przebiegu którego skarżący informowany jest na każdym etapie. Powyższe pismo skarżący odebrał w dniu [...] maja 2011 r. W dalszym toku postępowania administracyjnego organ pierwszej instancji, na podstawie pisma Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] maja 2011 r. ustalił, iż w dniu [...] maja 2011 r. dokonano korekty podstawy prawnej w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia [...] września 2009r. Powyższe pismo do Prezydenta Miasta B. wpłynęło w dniu [...] czerwca 2011r., w dniu natomiast [...] czerwca 2011r. organ ten wydał decyzję nr [...]. W dniu [...] czerwca 2011r. skarżący złożył do Sądu skargę o wymierzenie organowi grzywny. Powyższy tok postępowania wskazuje, że organowi pierwszej instancji nie można zarzucić bezczynności. Działania organu, podejmowane w sposób metodyczny, miały na celu zebranie całego materiału dowodowego, co wymagało współpracy z innym organem, Wojewódzkim Ośrodkiem Medycyny Pracy w B. Zwrócić uwagę należy, iż odstępy pomiędzy poszczególnymi czynnościami, dokumentowanymi pismami urzędowymi były niewielkie, a skarżący na bieżąco informowany był o przebiegu całego postępowania, każde z pism otrzymując do wiadomości. Szczególną uwagę należy zwrócić na okoliczność, iż skarżący swoim zaniedbaniem sam przyczynił się do przedłużenia postępowania administracyjnego, mimo wezwania nie stawiając się na badaniach psychologicznych. W ocenie sądu, sposób procedowania organu po przekazaniu akt administracyjnych nie daje podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie organ pozostał w sposób nieuzasadniony w zwłoce uzasadniającej wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z czym, na podstawie art. 151 tej ustawy, należało orzec o oddaleniu skargi.