I FSK 1810/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, , , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organu upoważnionego: Dyrektora Izby Skarbowej w P.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt I SA/Po 629/12 w sprawie ze skargi S. Sp. z o. o. w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organu upoważnionego: Dyrektora Izby Skarbowej w P.) z dnia 26 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Ministrowi Finansów (organowi upoważnionemu: Dyrektorowi Izby Skarbowej w P.) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), 3) oddalić wniosek S. Sp. z o. o. w S. o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt I SA/Po 629/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. w S. (dalej jako: "Spółka") uchylił interpretację Ministra Finansów (organu upoważnionego - Dyrektora Izby Skarbowej w P.) z dnia 26 marca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług i zasądził od organu zwrot kosztów postępowania sądowego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Minister Finansów wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. (data wpływu do NSA: 11 lutego 2013 r.) pełnomocnik organu cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.“, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz Spółki w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.