I SA/Wa 1075/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. I SA/Wa 1075/12 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 2 lutego 2012 r. Z. K. złożyła wniosek o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Prezydent [...] odmówił dopuszczenia Z. K. do udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] uregulowanej w księdze wieczystej [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. K. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołanie Z. K. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że organ I instancji przyjął nieprawidłową formę odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony (decyzja zamiast postanowienia) jak i błędnie pouczył o możliwości wniesienia odwołania od decyzji o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony. Przywołało treść orzeczeń sądów administracyjnych, w których wyrażono pogląd, że odmowa dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony innego podmiotu niż organizacja społeczna następuje w drodze postanowienia. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postanowienia służy zażalenie, jeżeli kodeks tak stanowi. Przepisy kpa nie przewidują zażalenia na postanowienie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie innego podmiotu niż organizacja społeczna. Z tych względów Kolegium uznało, że na postanowienie (a tym bardziej na decyzję) w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie w postępowaniu administracyjnym na prawach strony nie służy zażalenie. Tym samym należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 kpa. Skargę na powyższe postanowienie wniosła Z. K. wnosząc o jego uchylenie , ponieważ narusza ono jej prawa . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wnosząc jednocześnie o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Z. K. poinformowana o wniosku organu dotyczącego rozpoznania skargi, nie wniosła w tym przedmiocie sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 dalej ppsa ), zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Powyższe regulacja określa podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Rozpoznawana sprawa dotyczy postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] , którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania Z. K. od decyzji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Prezydenta [...] o odmowie dopuszczenia Z. K. do udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...]. W pierwszej kolejności należy podnieść , że postanowienia- w myśl art.123 kpa -wydaje się, co do zasady w toku postępowania w kwestiach wynikających w trakcie tego postępowania. Inaczej mówiąc postanowienia dotyczą kwestii proceduralnych - rozstrzygają o prawach i obowiązkach procesowych. Zatem orzeczenie Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r. jest w istocie postanowieniem, gdyż rozstrzyga sprawę proceduralną , a nie co do istoty . Ponadto regułą jest, iż postanowienia wydawane są w przypadkach przewidzianych w kpa. Jednak w doktrynie i orzecznictwie przyjęto dopuszczalność rozstrzygania o kwestiach proceduralnych w tej formie także w sytuacjach, gdy brak jest wyraźnego, uprawniającego do tego przepisu. Decyduje o tym charakter danej czynności procesowej - czy dokonanie jej wymaga aktu woli organu administracji publicznej. Wobec złożenia przez Z. K. konkretnego wniosku o dopuszczenie go w charakterze strony do udziału w toczącym się postępowaniu, wydanie w tym przedmiocie postanowienia było, w ocenie Sądu , uprawnione ( tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2008 r. II OSK 1258/08 niepublik., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2001 r. II SA 2645/01 niepublik.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego na postanowienie ( nazwane decyzją ) organu I instancji właśnie orzekające o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony Z. K. Skoro zatem na postanowienie wydane w kwestii proceduralnej tj. odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony nie przysługuje zażalenie, ( bowiem zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. na postanowienia wydane w toku postępowania służy stronie zażalenie, tylko gdy kodeks tak stanowi), prawidłowo organ odwoławczy wydał zaskarżone rozstrzygnięcie o niedopuszczalności wniesionego odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Z niedopuszczalnością bowiem środka zaskarżania, w rozumieniu wyżej przywołanego przepisu mamy do czynienia, między innymi, tak jak w rozpoznawanej sprawie, wówczas, gdy przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia takiego środka na określony akt. Zasadnie więc organ odwoławczy, po stwierdzeniu niedopuszczalności wniesionego przez skarżącego odwołania, wydał zaskarżone postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a. Na marginesie należy zauważyć, że skoro organ odwoławczy zauważył, że orzeczenie Prezydenta [...] dnia [...] marca 2012 r. jest w istocie postanowieniem, mimo nazwania go mylnie decyzją, winien wydać postanowienie o w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia , a nie odwołania. Jednak to uchybienie nie ma wpływu na merytoryczną prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.