III SA/Lu 491/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi F. B. i J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] – na podstawie art. 7 b ust. 2 pkt 2 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) oraz § 36-39, § 45 i § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – po rozpatrzeniu odwołania J. i F. małż. B. – utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu 14-S., gm. S., dotyczących działek o numerach: [...], [...], 2586, [...], [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Starosta z urzędu orzekł o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu 14-S., gm. S. w odniesieniu do działek: nr [...] stanowiącej własność F. i J. małż. B., nr [...] stanowiącej własność M. W. J., nr [...] i [...] stanowiących współwłasność K. S. C. w ¼ części, J. J. w ½ części, I. G. K. w ¼ części oraz nr [...] stanowiącej własność małż. J. J. i E. T. J., w następujący sposób: 1. w części graficznej zmienił przebieg granicy pomiędzy działkami zgodnie z mapą aktualizacji ewidencji zawartą w operacie technicznym nr ewid. [...] z dnia [...] listopada 2010 r.: – dotychczasowa granica pomiędzy działkami o nr: [...] i [...] przebiegała przez punkty 3149-3209, po zmianie przez punkty 337-334, – dotychczasowa granica pomiędzy działkami o nr: [...] i [...] a nr: [...] i [...] przebiegała przez punkty 3207-3208-3209-3210, po zmianie przez punkty 339-335-334-3210, – dotychczasowa granica pomiędzy działkami o nr: [...] i [...] a działką nr [...] przebiegała przez punkty 3205-3207-3237, po zmianie przez punkty 3205-339-3237; 2. w części graficznej ww. operatu zmienił użytek gruntowy w działce nr [...] z dotychczas wykazanego "B" na "Br"; 3. w części opisowej zmienił powierzchnie działek i użytków gruntowych, to jest.: – działki nr [...] z dotychczasowej wielkości 0,2465 ha, w tym: RIIIb-0,0318 ha, RIVa-0,0689ha, B-0,1458 ha do wielkości 0,2496 ha, w tym: RIIIb-0,0310 ha, RIVa-0,0698 ha, BrRIIIa-0,0255 ha, BrRIIIb-0,0655 ha, BrRIVa-0,0578 ha, – działki nr [...] z dotychczasowej wielkości 0,0918 ha, w tym: B-0,0918 ha do wielkości 0,0909 ha, w tym: B-0,0909 ha, – działki nr [...] z dotychczasowej wielkości 0,0766 ha, w tym: BrRIVa-0,0766 ha do wielkości 0,0802 ha, w tym: BrRIVa-0,0802 ha, – działki nr [...] z dotychczasowej wielkości 0,1138 ha, w tym: RIIIa-0,0402 ha. RIIIb-0,0533 ha, BrRIIIa-0,0137 ha, BrRIIIb-0,0066 ha do wielkości 0,1093 ha w tym: RIIIa-0,0393 ha, RIIIb-0,0510 ha, BrRIIIa-0,0137 ha, BrRIIIb-0,0053 ha, – działki nr [...] z dotychczasowej wielkości 0,1285 ha, w tym: SRIIIa-0,1285 ha do wielkości 0,1272 ha, w tym: SRIIIa-0,1272 ha. Odwołanie od decyzji Starosty złożyli J. i F. małż. B. podnosząc zarzuty co do ustalonego przebiegu granic działki o nr [...] położonej w S. i wykazanego na niej użytku gruntowego "B" po modernizacji twierdząc, że nie zostały uwzględnione postanowienia sądu o rozgraniczeniu działki nr [...] z działką nr [...] i działki nr [...] z działkami o nr [...] i [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podniósł, że zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej na potrzeby postępowania administracyjnego i sądowego. W razie braku takiej dokumentacji lub jeśli zawarte w niej dane nie są wiarygodne lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia). Geodeta dokonujący czynności na zlecenie Starosty wykazał, iż operat techniczny nr [...] dotyczący rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] w postępowaniu sądowym, zawiera błędnie obliczone współrzędne punktów granicznych, w wyniku przyjęcia nieprawidłowych współrzędnych dla jednego punktu osnowy pomiarowej oznaczonego nr 385. Zasadnym było zatem ustalenie przebiegu granic na gruncie, co jest zgodne z § 37 rozporządzenia. W ramach pomiaru kontrolnego dokonanego w dniu [...] października 2010 r. został spisany protokół graniczny, z którego wynika, że strony uczestniczące w czynnościach bezspornie okazały istniejące na gruncie punkty "C" (kątownik metalowy) i "D" (słupek betonowy), określające przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], ustalony został postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 1984 r. w sprawie sygn. akt [...] wzdłuż linii "C-D" oznaczonej na mapie biegłego (operat o nr ewid. [...]). Punkty te zostały wyznaczone i utrwalone na gruncie przez biegłego geodetę podczas czynności egzekucyjnych w dniu [...] listopada 1984 r. Istniejącemu na gruncie punktowi "D" nadano nr "334", a ponieważ punkt "C" na gruncie nie leży na granicy pomiędzy działkami [...] i [...], oznaczono go jako przecięcie linii 334-16/C z linią 3149-1237 i oznaczono nr "337". Punkt "D" odpowiada punktowi nr "8" z rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...] i [...]. Granicę pomiędzy działkami nr [...] a działkami nr [...] i [...] ustalono postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] października1983 r. w sprawie sygn. akt [...] wzdłuż linii 6-7-8 oznaczonej na mapie biegłego (operat o nr ewid. [...]), a punkty te wyznaczono i utrwalono przez biegłego geodetę podczas czynności egzekucyjnych w dniu [...] listopada 1984 r. Punkt nr "6" obecnie nie zachował się. Jak wykazał geodeta, na gruncie wzdłuż przedmiotowej granicy jest ogrodzenie z płyt betonowych zakończone słupkiem betonowym ogrodzenia, które skarżący wskazują jako słupek ogrodzenia betonowego postawionego po wyznaczonej przez komornika granicy w przeprowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Podczas czynności geodezyjnych w dniu [...] października 2010 r. F.B. zmienił zdanie odnośnie położenia punktu nr 6 i domaga się przyjęcia jego położenia zgodnie z wyznaczonym przez komornika. Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowe dane w operacie o nr ewid. [...], przyjęto granicę według stanu istniejącego na gruncie. Geodeta mgr inż. E. J. dokonujący pomiaru kontrolnego przyjął granice dla działki nr [...] z działkami sąsiednimi o numerach [...] oraz [...]i [...] wzdłuż linii 337-334-335-339, którą stanowi istniejące na gruncie ogrodzenie i ściany budynków. Punkt nr 337 wyznaczony został (powstał) z przecięcia linii 16/C-334(8/D), gdzie – punkt 16/C to istniejący metalowy kątownik pokazany przez strony jako wbity podczas czynności egzekucyjnych komornika, natomiast punkt 334 to istniejący betonowy słupek wkopany podczas czynności egzekucyjnych komornika (8/D) z linią 1237-3149 (punkty graniczne z modernizacji, przyjęte zgodnie z operatem scaleniowym). Punkt 339 stanowi północna krawędź słupka zamierzonego jako punkt 62, a ponieważ punkt 339 leży na granicy działek nr: [...], [...] i [...], wprowadzono korektę granicy działki nr [...] z działkami nr: [...] i [...], to jest z punktu 339 na istniejący punkt 3205 oraz z punktu 339 na istniejący punkt 3237. Podobnie dokonano korekty granicy działki nr [...] z działką nr [...], to jest granicę z punktu 334 poprowadzono na istniejący punkt 3210. Na podstawie tak ustalonych i przyjętych granic obliczono powierzchnie przedmiotowych działek, zwracając uwagę, że powierzchnia działki jest funkcją jej ustalonych granic. Organ odwoławczy dokonał analizy operatu z pomiaru kontrolnego i stwierdził, że dokumentacja ta została sporządzona zgodnie z obowiązującymi standardami technicznymi i może stanowić podstawę aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu 14-S., gm. S.. Dokumentacja, na podstawie której organ I instancji wydał w dniu [...] stycznia 2011 r. decyzję, określa przebieg granicy działki nr [...] z działkami nr: 2588, [...], [...] i [...] – według stanu istniejącego na gruncie, uwzględniając okazane przez strony bezsporne znaki graniczne istniejące na gruncie wyznaczone w 1984 r. przez komornika przy udziale biegłego geodety inż. K. P. podczas czynności egzekucyjnych wykonania orzeczeń o rozgraniczeniu przedmiotowych nieruchomości w dniu [...] listopada 1984 r. Organ stwierdził, że żądanie skarżących dotyczące wyznaczenia granic działki skarżących o nr [...] zgodnie z dokumentacją geodezyjną z postępowania sądowego o rozgraniczeniu tej działki z nieruchomościami sąsiednimi, w sposób ścisły na podstawie operatów z rozgraniczenia o nr ewidencyjnych [...] i [...] nie może zostać spełnione, bowiem udowodnione zostały błędy w tej dokumentacji, uniemożliwiające wykorzystanie wszystkich danych w niej zawartych do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Z uwagi na wykazane błędy, jak również brak dokumentów z postępowania egzekucyjnego wobec ich zniszczenia, żądanie ustalenia punktu granicznego oznaczonego w postanowieniu Sądu Rejonowego jako punkt nr 6, w taki sposób, jak wyznaczył go komornik – jest niemożliwe. Zaskarżoną decyzją organ II instancji utrzymał również w mocy zmienione przez organ I instancji oznaczenie użytku gruntowego w działce skarżących nr [...], zastępując dotychczas wykazany użytek "B"-tereny mieszkaniowe, zaktualizowanym oznaczeniem "Br"-grunty rolne zabudowane. Takie działanie w ocenie organu odwoławczego było prawidłowe, bowiem podstawę zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych stanowią przepisy § 66, 67 i 68 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, z uwzględnieniem kryteriów wymienionych w załączniku nr 6 do rozporządzenia. Z akt sprawy wynika zaś, że geodeta ustalił, iż działka nr [...] wchodzi w skład gospodarstwa rolnego małż. B., składającego się z gruntów położonych we wsiach: S., B. i P., zaś budynki gospodarcze znajdujące się na tej działce służą do obsługi gospodarstwa rolnego (w oborze trzymany jest inwentarz żywy, w stodole przechowywane są pasze i sprzęt rolniczy), dlatego należy grunt pod budynkami zaliczyć do gruntów rolnych zabudowanych, o których mowa w pkt 3 ppkt 1 załącznika nr 6 do rozporządzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J. i F. małż. B. Podnieśli w niej, że nie wiedzą dlaczego organ nie wziął pod uwagę dołączonych przez nich dokumentów z sądowego postępowania rozgraniczeniowego z lat 80-tych. Zarzucili, że dokumentacja z przeprowadzonego obecnie pomiaru kontrolnego jest niezgodna z postanowieniami sądu powszechnego w sprawie rozgraniczenia, a modernizacja przeprowadzona na gruncie została sfałszowana. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z Starosty z dnia [...] stycznia 2011 r., w części dotyczącej ustalonych granic ich działki oznaczonej nr [...] i jej powierzchni. Jednocześnie zaakceptowali zakwalifikowanie użytku gruntowego w ich działce jako użytek rolny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Spośród uczestników postępowania na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stawił się J. J. (współwłaściciel działek nr [...] i [...] oraz właściciel na zasadzie ustawowej wspólności małżeńskiej działki nr [...]), który wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269, z późn. zm. oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."). Ocena ta polega na zbadaniu, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa (materialnego i procesowego),a jeżeli doszło do ewentualnego naruszenia przepisów postępowania, czy skala tego naruszenia uzasadnia zastosowanie rozstrzygnięć przewidzianych w art. 145-149 p.p.s.a. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty w oparciu o wyżej wskazane kryteria należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem nie zawiera uzasadnionych podstaw. Podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy przez organy stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.). Ustawa ta reguluje, między innymi, sprawy dotyczące ewidencji gruntów i budynków (art. 1 pkt 3 ustawy). Do kwestii związanych z prowadzeniem ewidencji gruntów odnosi się przepis art. 20 ustawy. Zgodnie z art. 20 ust. 1, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków – ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali – ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty lub ich części. Nośnikiem wskazanych informacji jest zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy, ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga ono sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W przypadku regulacji dotyczących ewidencji gruntów chodzi o naniesienie do ewidencji prawidłowych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji wynikających z odpowiedniej dokumentacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 1998 r., sygn. akt II SA 1094/98, LEX nr 41305). Zasady zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych określone są w rozdziale 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U Nr 38, poz. 454). Z art. 20 ustawy w związku z § 44 pkt 2 i § 47 ust. 1 powołanego rozporządzenia wynika obowiązek zachowania ewidencji w stanie aktualności. Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia może nastąpić w dwojakim trybie. Po pierwsze, w trybie czynności materialno-technicznej w postaci wprowadzenia do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia (art. 22 ust. 2 i 3 ustawy w zw. z § 48 ust. 1 i 2 rozporządzenia), po drugie w formie decyzji administracyjnej, gdy aktualizacja operatu wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub uzyskania dodatkowych dowodów (§ 47 ust. 3 rozporządzenia). Wówczas starosta przeprowadza postępowanie administracyjne, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. W niniejszej sprawie skarżący uznali F. i J. małż. B. za sporny uznali przebieg granic ich nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym S., gmina S., z nieruchomościami sąsiednimi. Z akt sprawy wynika, że granice pomiędzy działką [...] oraz działkami nr [...] i [...] zostały ustalone postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] października 1983 r., sygn. akt [...] w sprawie o rozgraniczenie. Przebieg linii granicznej ustalono wzdłuż linii wyznaczonej punktami nr 6-7-8, oznaczonej na mapie biegłego inż. K. J. (operat o nr ewid. [...]), zaś granica na gruncie została utrwalona dwoma słupkami cementowymi podczas czynności egzekucyjnych komornika przeprowadzonych w dniu [...] listopada 1984 r. Punkt "D" stanowi istniejący na gruncie słupek betonowy, natomiast punkt nr "6" wyznaczony i utrwalony przez biegłego w czasie czynności egzekucyjnych komornika – nie zachował się. Z kolei postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 1984 r., sygn. akt [...] w sprawie o rozgraniczenie, ustalono natomiast przebieg linii granicznej granicę pomiędzy działką skarżących nr [...] i działką nr [...]. Zgodnie z tym orzeczeniem przebieg linii granicznej został ustalony przez punkty "C" i "D" oznaczone na mapie biegłego inż. B. S. (operat ewid. nr [...]). Wykonanie orzeczenia nastąpiło także w dniu [...] listopada 1984 r., co wynika z kopii protokołu z akt egzekucyjnych Komornika Sądowego Rewiru w sprawie sygn. akt [...]. Granica na gruncie została utrwalona słupem cementowym w punkcie "D" istniejący na gruncie do dzisiaj i słupkiem żelaznym w punkcie "C", który obecnie nie leży w granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami [...] i [...]. Geodeta przeprowadzający czynności na zlecenie organu dokonał weryfikacji tych operatów, w tym poprzez dokonanie ustaleń zgodnie ze szkicem wyznaczenia projektu rozgraniczenia (operat ewid. nr [...]), uwzględniając jednakże prawidłowe współrzędne punktów osnowy geodezyjnej i w efekcie na podstawie weryfikacji obu tych operatów z postępowań rozgraniczeniowych, otrzymał punkt graniczny o różnych współrzędnych, pomimo, iż był to ten sam punkt wykazany w obydwu rozgraniczeniach (oznaczony nr "8" w operacie nr [...] i literą "D" w operacie nr [...]). W konsekwencji zasadnie uznał, że nie można na ich podstawie wykazać jednoznacznego przebiegu granic. W związku z tym, że nie zachowały się dokumenty z postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika w sprawie czynności wykonania obu postanowień o rozgraniczeniu z dnia [...] listopada 1984 r., bowiem zostały one zniszczone za zgodą Archiwum Państwowego (zgoda nr [...]), a operaty z rozgraniczeń znajdujące się w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej zawierały rozbieżne dane, Starosta zgodnie z § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zlecił uprawnionemu geodecie wykonanie pomiaru kontrolnego granic działki skarżących oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] w stosunku do granic z działkami o nr: [...], [...] i [...], który odbył się w dniu [...] października 2010 r. Wyniki pomiaru zostały opracowane w formie operatu technicznego o nr ewid. [...] z dnia [...] listopada 2010 r. i stanowiły podstawę zmian wprowadzonych decyzją Starosty z dnia [...] stycznia 2011 r. W operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia [...] listopada 2010 pod nr ewid. [...], zmianie uległ w stosunku do figurujących w ewidencji gruntów danych przebieg dotychczasowej granicy pomiędzy działkami o nr [...] i [...], która przebiegała przez punkty 3149-3209 na punkty 337-334, zaś pomiędzy działkami [...] i [...] a działkami nr [...] i [...] przebiegającej przez punkty 3207-3208-3209-3210 na punkty 339-335-334-3210 oraz działkami nr [...] i [...] a działką [...] przebiegającej przez punkty 3205-4207-3237 na punkty 3205-339-3237. Co istotne, podczas modernizacji przyjęto granicę działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie operatu scalenia gruntów wsi S. i N. zatwierdzonego decyzją Wojewody z dnia [...] października 1980 r., Nr [...]. Przebieg ewidencyjnych granic działek, zgodnie z § 36 rozporządzenia wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: w postępowaniu rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości, w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie reguluje szczegółowo trybu i zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Natomiast rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nakłada na starostę jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków (w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), m.in. obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, przepisy rozporządzenia posługują się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Aktualizacja taka nastąpić może z urzędu lub na wniosek (§ 45 ust. 1 i § 46 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z postanowieniami § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, podstawę wprowadzenia zmian stanowić może również zmiana wynikająca z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych. Oznacza to, że w pojęciu "aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych. Tym niemniej, czym innym jest prostowanie błędnych wpisów w ewidencji, mających charakter oczywistych (w świetle złożonych dokumentów) pomyłek, a czym innym merytoryczne ustalanie przez organ prowadzący ewidencję m.in. przebiegu granic pomiędzy sąsiadującymi działkami. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje bowiem poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Dokonuje się jej niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. Dokumenty, na podstawie których dokonuje się tego rodzaju aktualizacji określone zostały w § 46 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i są to między innymi opracowania geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 719/07, LEX nr 505313). W razie braku takiej dokumentacji lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia). W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżących, ustalenie przebiegu granic ich działki nr [...] zostało przeprowadzone prawidłowo. Organ prowadzący postępowanie, zgodnie z wymogiem określonym w § 38 rozporządzenia, ustalił przebieg granic przedmiotowej działki (za wyjątkiem niespornej granicy z drogą), poprzez przyjęcie istniejącego stanu faktycznego na gruncie stosownie do ustaleń prowadzącego czynności na gruncie geodety. Trzeba mieć przy tym na uwadze, że – wbrew twierdzeniom skarżących – uwzględnione zostały ustalenia odnośnie przebiegu granic wynikające z postępowania rozgraniczeniowego jakie miały miejsce przed sądem powszechnym, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim było to możliwe, z uwagi na stwierdzone istnienie rozbieżności w operatach powstałych w czasie rozgraniczenia. Dlatego zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że ustalona obecnie granica jest wiarygodna i odpowiada obowiązującym standardom technicznym. Biorąc pod uwagę zarzuty skargi stwierdzić należy, że granica działki skarżących nie mogła zostać ustalona bezpośrednio w oparciu o postanowienia Sadu Rejonowego o rozgraniczeniu, a w szczególności o dane wyłącznie z operatu rozgraniczeniowego o nr ewid. [...], gdyż – jak wykazano – istnieją rozbieżności w odniesieniu do obliczenia współrzędnych punktów granicznych na podstawie danych wynikających z obu operatów, potwierdzone aktualnie przez geodetę na gruncie i uwidocznione oraz szczegółowo opisane w operacie technicznym sporządzonym na zlecenie Starostwa Powiatowego przez geodetę mgr inż. E. J. Co wydaje się istotne, ustalenia tego geodety przyjęte do aktualizacji danych ewidencyjnych mają ten walor, że znoszą stan, według którego istniejąca na omawianych nieruchomościach zabudowa w przygranicznych pasach gruntów, w niektórych przypadkach naruszała granice nieruchomości sąsiednich. Sytuacja taka nie była zgodna z rzeczywistym przebiegiem granic, tym bardziej, że brak dowodów na to, że zakres posiadania właścicieli poszczególnych nieruchomości (działek), uległ jakiejkolwiek zmianie od czasu dokonania rozgraniczenia nieruchomości przed sądem powszechnym. Tego rodzaju okoliczności nie podnosili również w skardze sami skarżący. Z analizy akt wynika, że w niniejszej sprawie organy dokonały szczegółowego postępowania wyjaśniającego, a zgromadzony obszerny materiał dowodowy i jego szczegółowa analiza nie dają podstaw do uznania, że podnoszone przez skarżących w toku postępowania okoliczności oraz przywoływane przez nich na uzasadnienie ich żądań dokumenty, mogły stanowić podstawę do dokonania innego rodzaju zmian w danych ewidencji gruntów, niż zmiany, które zostały dokonane. Jednocześnie zwrócić trzeba uwagę, że na skutek wprowadzonych przez organ zmian, powierzchnia działki skarżących uległa nieznacznemu zwiększeniu się z 0,2465 ha przed modernizacją, do 0,2496 ha po modernizacji. W konkluzji należy stwierdzić, że materiał dowodowy sprawy zebrano zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. Został on oceniony przez organy stosownie do zasad określonych w art. 80 k.p.a. Ocena ta doprowadziła do uzasadnionej w świetle zebranych dowodów decyzji organów obu instancji. Organy szczegółowo umotywowały swoje rozstrzygnięcia. Organ II instancji ustosunkował się do zarzutów odwołania i prawidłowo uznał, że dysponował materiałem pozwalającym na podjęcie decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.). Dlatego nie były uzasadnione zarzuty skargi, gdyż organy nie naruszyły znajdujących w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego i procesowego. Mając przytoczone motywy na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi – na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.