II SA/Lu 537/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], znak: [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi D. S., prowadzącej działalność pn. Kancelaria Adwokacka, pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w związku ze zmianą sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] w parterze budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na działkach nr ewid. [...],[...] i [...], ark. [...], przy ul. L. w B., na lokal usługowy – biuro. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, że do przedłożonego wniosku o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych inwestor dołączył 4 egzemplarze projektu budowlanego sporządzonego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] września 2011 r. ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia, utrzymaną w mocy ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z kserokopią uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] wyrażającej zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego przy ul. L. [...] m. [...] w B. na lokal użytkowy (biuro) oraz na prowadzenie związanych z tą zmianą prac budowlanych obejmujących zmianę układu i funkcji pomieszczeń, wykonaniu otworu drzwiowego w miejscu istniejącego okna od strony ul. L. oraz montaż zadaszenia nad projektowanym wejściem. Organ wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2012 r. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. złożył zastrzeżenie do planowanego zamierzenia inwestycyjnego, w którym stwierdził, że przedmiotowe roboty spowodują naruszenie konstrukcji budynku, pogorszenie jego estetyki oraz utratę ciepła. W złożonym piśmie wskazano również, że uchwała Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B., wyrażająca zgodę na zmianę przeznaczenia lokalu D. S., została zaskarżona do sądu powszechnego. Dokonując oceny wniosku inwestora organ I instancji stwierdził, że z przedłożonego projektu budowlanego wynika, iż zamierzone roboty budowlane nie spowodują naruszenia konstrukcji budynku i nie zagrożą bezpieczeństwu lokatorów. Podkreślił, że w celu zapobieżenia utracie ciepła inwestor zamierza wykonać nad drzwiami wejściowymi zewnętrznymi kurtynę cieplną oraz rolety zewnętrzne w oknach i drzwiach. Odnosząc się do zarzutów Wspólnoty organ podniósł, że wprawdzie przedłożona przez inwestora uchwała z dnia [...] września 2011 r. została zaskarżona do Sądu Okręgowego w Z., jednak Sąd nie wstrzymał jej wykonania, a postępowanie w tej sprawie jeszcze się nie zakończyło. Wspólnota Mieszkaniowa "L." w B. wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, domagając się jej uchylenia oraz zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w Z. wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały Wspólnoty z dnia [...] września 2011 r., nr [...]. Strona odwołująca podniosła, że uchwała ta jest sprzeczna z dyspozycją art. 23 ustawy o własności lokali oraz narusza art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. "f", art. 5 ust. 2 i art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] – zaskarżoną w niniejszej sprawie – Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w całości uznał za prawidłowe stanowisko Starosty [...]. Stwierdził, że D. S., występując o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie jej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego przy ul. L. w B. na lokal usługowy (biuro), spełniła wszystkie wymogi formalne, w związku z czym organ I instancji – w świetle art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego – nie mógł jej odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Wskazał, że inwestorka dołączyła do swego wniosku wszystkie niezbędne dokumenty, tj. 4 egzemplarze projektu budowlanego, ostateczną decyzję o warunkach zabudowy dla zamierzonej inwestycji oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającym z posiadanego prawa własności lokalu oraz zgody na zmianę sposobu jego użytkowania i wykonanie związanych z ta zmianę prac budowlanych, wyrażonej w uchwale Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. z dnia [...] września 2011 r. Wojewoda podkreślił, że pomimo zaskarżenia powyższej uchwały w trybie art. 25 ustawy o własności lokali do Sądu Okręgowego w Z. jest ona ważna, ponieważ Sąd nie wstrzymał jej wykonania. Wykonaniu podlega również decyzja o warunkach zabudowy dla spornej inwestycji, ponieważ stała się ona ostateczna, a jej zaskarżenie do sądu administracyjnego nie wstrzymuje jej wykonania. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego wynikającej z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego powinności użytkowania obiektu zgodnie z przeznaczeniem organ II instancji stwierdził, iż powołany przepis nie wyklucza możliwości dokonania dopuszczalnej prawem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Za chybiony uznał także zarzut naruszenia art. 66 Prawa budowlanego wskazując, że przepis ten należy do kompetencji służb nadzoru budowlanego i jest stosowany w trakcie użytkowania obiektów budowlanych. Wspólnota Mieszkaniowa "L." w B. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo niewyjaśnienia przez ten organ istotnych okoliczności sprawy oraz nierozpoznanie w prawidłowy sposób zarzutów odwołania i niewłaściwe rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego; - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w Z. sprawy o stwierdzenie nieważności uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. z dnia [...] września 2011 r. pomimo, że kwestia ta niewątpliwie stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższego przepisu; oraz mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie przeznaczenia obiektu budowlanego i dowolne zezwolenie na roboty budowlane prowadzące do zmiany sposobu użytkowania tego obiektu. W ocenie strony skarżącej w niniejszej sprawie doszło do przekroczenia przez organy administracji granic uznania administracyjnego i podjęcia decyzji na skutek całkowicie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Wspólnota stwierdziła, że organy nie poczyniły niezbędnych ustaleń polegających na określeniu pierwotnego sposobu użytkowania obiektu i porównaniu tego sposobu z nową – planowaną działalnością z punktu widzenia oddziaływania zmian na warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkości lub układu obciążeń. Strona skarżąca podniosła również, że planowane prace budowlane związane ze zmianą sposobu użytkowania lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. L. w B., negatywnie wpłyną na estetykę tego budynku, jak również narażą go na znaczną utratę energii, co jest sprzeczne z art. 5 ust. 1f Prawa budowlanego. Ponadto autor skargi podkreślił, że przedłożona przez inwestora uchwała z dnia [...] września 2011 r. jest rażąco sprzeczna z przepisami ustawy o własności lokali i na tej podstawie została zaskarżona do sądu powszechnego. Rozstrzygnięcie kwestii ważności tej uchwały stanowi zaś podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Pomimo tego organy nie zawiesiły przedmiotowego postępowania, jak również nie odniosły się do wniosku wspólnoty w tym przedmiocie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. W rozpoznawanej sprawie D. S., w celu dokonania zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego przy ul. L. w B. na lokal usługowy i przeprowadzenia związanych z tą zmianą robót budowlanych zwróciła się do [...] o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Stosownie bowiem do art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), dalej Pr. bud., roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 tej ustawy. Bezspornym zaś jest, że zamierzona przez D. S. inwestycja, obejmująca zmianę układu i funkcji pomieszczeń, wykonanie otworu drzwiowego w miejscu istniejącego okna od strony ul. L. oraz montaż zadaszenia nad projektowanym wejściem, nie należy do przedsięwzięć zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, wskazanych w art. 29 -31 Pr. bud. Zgodnie z art. 32 ust. 4 Pr. bud. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) i złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Stosownie zaś do art. 33 ust. 2 Pr. bud. do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o wpisie autora projektu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnym na dzień opracowania projektu; 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art. 35 ust. 1 Pr. bud. określa z kolei zakres obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Z unormowania tego wynika, że działania organu w pierwszej kolejności sprowadzają się do oceny zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Następnie organ sprawdza zgodność zagospodarowania działki z przepisami, w szczególności techniczno-budowlanymi, kompletność projektu, wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz czy projekt ten został sporządzony (oraz sprawdzony) przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy) uprawnienia budowlane. Podkreślić w tym miejscu wypada, że decyzja o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego jest rozstrzygnięciem o charakterze związanym. Oznacza to, że przesłanki wydania takiej decyzji są ściśle określone przepisami prawa, co wyłącza działanie organu w warunkach luzu decyzyjnego na etapie rozstrzygania. Potwierdzeniem powyższej tezy jest treść art. 35 ust. 4 Pr. bud., zgodnie z którym, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr. bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że Starosta [...] dokonał w niniejszej sprawie wnikliwej i rzetelnej kontroli przedstawionej przez D. S. dokumentacji i zasadnie stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie wymagania niezbędne do udzielenia mu pozwolenia na wykonanie wskazanych w jego wniosku robót budowlanych. W tej sytuacji – w świetle art. 35 ust. 4 Pr. bud. – organ zobowiązany był wydać decyzję pozytywną dla inwestora. Przede wszystkim należy wskazać, że przedstawiony przez D. S. projekt budowlany jest kompletny, został wykonany przez osoby posiadające wymagane i aktualne uprawnienia budowlane, a jego treść nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa, w tym przepisami techniczno - budowlanymi. Ponadto projektanci dołączyli do projektu budowlanego wymagane oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (k. 5 akt adm. I instancji). Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę załączył decyzję Burmistrza Miasta B. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], znak: [...]ustalająca warunki zabudowy dla spornego przedsięwzięcia oraz utrzymującą tę decyzję w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...]. Wyjaśnić należy, że okoliczność, iż powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego - wobec niewstrzymania jego wykonania - nie uniemozliwiała wydania w oparciu o ten akt decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl bowiem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Należy zatem zauważyć, że w chwili złożenia w niniejszej sprawie przez inwestora wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, załączona do tego wniosku decyzja o warunkach zabudowy podlegała wykonaniu. Ponadto – co Sąd ustalił z urzędu – decyzja ta stała się w toku niniejszego postępowania prawomocna, bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 140/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. na przedmiotowe rozstrzygnięcie. D. S., wraz z projektem budowlanym i decyzją o warunkach zabudowy, złożyła do organu architektoniczno-budowlanego również oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to zostało poparte uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], wyrażającą zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego przy ul. L. [...] m. [...] w B. na lokal użytkowy (biuro) oraz na prowadzenie związanych z tą zmianą prac budowlanych. Inwestor przedłożyła ponadto decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] zezwalającą na zlokalizowanie schodów w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...] w B. W tym miejscu wskazać należy, że w istocie strona skarżąca nie kwestionowała spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr. bud. Podstawowy zarzut Wspólnoty dotyczył natomiast udzielenia inwestorowi pozwolenia na wykonanie robot budowlanych, pomimo że przedłożona przez inwestora uchwała z dnia [...] września 2011 r. wyrażająca zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego przy ul. L. [...] m. [...] w B. jest – zdaniem strony skarżącej – sprzeczna z przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). W tym kontekście strona skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie również art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w Z. sprawy o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały. Powyższa argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy Prawa budowlanego nie pozwalają bowiem na weryfikowanie przez prowadzący postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę organ administracji zgodności przedłożonej przez inwestora uchwały wspólnoty mieszkaniowej o wyrażeniu zgody na wykonanie robót budowlanych z przepisami regulującymi tryb podejmowania tego rodzaju uchwał i innymi przepisami prawa cywilnego. Słusznie przyjęto zatem w niniejszej sprawie, że brak jest podstaw do zakwestionowania w postępowaniu administracyjnym wykazanego przez inwestor prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającego m.in. z uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. z dnia [...] września 2011 r. Bezzasadny pozostaje również zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Należy wyjaśnić, że przepis ten przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji (por. W. Dawidowicz: Zarys procesu administracyjnego, Warszawa 1989, s. 127-128). Inaczej rzecz ujmując, treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek – 1) postępowanie administracyjne jest w toku, 2) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a ponadto 3) zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Wynika z tego, że obok ustalenia, że postępowanie jest w toku, i że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, organ jest obowiązany ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej od uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego. Dyspozycja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, która tamuje bieg i wstrzymuje ciągłość postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych tej zależności. Przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. W przedmiotowej sprawie organ II instancji zasadnie przyjął brak konieczności zawieszenia postępowania w przedmiocie udzielenia D. S. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych do czasu rozstrzygnięcia przez sąd cywilny sprawy o stwierdzenie nieważności uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej "L." w B. z dnia [...] września 2011 r. Uprzednie zakończenie tej sprawy nie jest bowiem niezbędne do wydania decyzji w postępowaniu przed organem architektoniczno-budowlanym. Wynika to z faktu, że pomimo zaskarżenia powyższej uchwały do sądu powszechnego, podlegała ona wykonaniu. Art. 25 ust. 2 ustawy o własności lokali stanowi bowiem, że zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że sąd wstrzyma jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy. Zatem dopiero wydanie przez sąd cywilny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej uchwały do czasu zakończenia sprawy spowodowałoby konieczność zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., czyniąc kwestię wykonalności uchwały zezwalającej na wykonanie robót budowlanych zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu (por. wyrok NSA oz. w Gdańsku z dnia 23 października 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 371/00, Lex nr 655143). Z akt sprawy wynika natomiast, że Sąd Okręgowy w Z. nie wstrzymał wykonania zaskarżonej uchwały. Ponadto z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...] Sąd ten oddalił powództwo Wspólnoty Mieszkaniowej. Nie znajduje uzasadnienia również zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 5 ust. 2 Pr. bud. poprzez nieuwzględnienie przez organy przeznaczenia obiektu budowlanego, w którym mają zostać przeprowadzone sporne roboty budowlane. Wprawdzie powyższy przepis wskazuje, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem, jednak w art. 71 Pr. bud. ustawodawca przewidział możliwość dokonania zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, regulując jednocześnie procedurę związaną z legalnym dokonaniem takiej zmiany. W tym miejscu należy podkreślić, że utrzymana zaskarżoną decyzją w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r., poza udzieleniem inwestorowi pozwolenia na wykonanie prac budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania lokalu przy ul. L. w B., wyraża jednocześnie zgodę na samo dokonanie zmiany sposobu użytkowania tego lokalu. Stosownie bowiem do art. 71 ust. 6 pkt 1 Pr. bud. jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę - rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę. Za dowolne uznać należy twierdzenia strony skarżącej, iż przeprowadzenie zaplanowanych przez D. S. prac budowlanych negatywnie wpłynie na estetykę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego przy ul. L. w B. W tej samej kategorii należy rozpatrywać zarzut podnoszony w toku postępowania, dotyczący naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f Pr. bud. poprzez narażenie powyższego budynku na znaczną utratę energii cieplnej. Wprawdzie przedmiotowe roboty budowlane przewidują wykonanie w lokalu inwestora otworu drzwiowego zewnętrznego w miejsce istniejącego otworu okiennego, jednak inwestor przewidział również rozwiązania zapobiegające utracie energii cieplnej przez budynek mieszkalny w związku z tą zmianą. Mianowicie projekt budowlany obejmuje instalację kurtyny cieplnej o zasileniu elektrycznym nad zaplanowanym otworem drzwiowym oraz instalację rolet zewnętrznych w oknach i drzwiach. Chybione są także zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, to jest art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Wyjaśnić należy, że celem tych regulacji jest nałożenie na organ administracji publicznej obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez zobligowanie go nie tylko do rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ale również do podjęcia czynności mających na celu zebranie tego materiału oraz udzielania informacji faktycznych i prawnych stronom postępowania. W niniejszej sprawie – zdaniem Sądu – decyzje organów obu instancji zostały podjęte po rzetelnie przeprowadzonych postępowaniach, a zebrany materiał dowodowy pozwalał na należyte ustalenie okoliczności faktycznych i prawnych. W świetle poczynionych rozważań i wskazanych argumentów Sąd nie stwierdził niezgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.