I OSK 20/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej O. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1705/12 o odrzuceniu skargi O. T. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty części zaległego uposażenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1705/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. T. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty części zaległego uposażenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 30 lipca 2012 r. Skarga została nadana na adres organu w dniu 21 sierpnia 2012 r. za pośrednictwem operatora I. Sp. z o.o. A zatem, zdaniem Sądu za datę wniesienia skargi należy uznać datę jej wpływu do organu, tj. dzień 3 września 2012 r. Sąd zważył bowiem, że stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Użyte w tym przepisie określenie "w polskim urzędzie pocztowym" należy odnieść wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska", świadczących powszechne usługi pocztowe, i której to na mocy art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t. j. D. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.), jako jedynemu podmiotowi, powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji z datą wniesienia skargi Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, bowiem ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 sierpnia 2012 r. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył O. T. Postanowienie zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 83 § 3 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że użyte w tym przepisie określenie "w polskim urzędzie pocztowym" odnosi się wyłącznie do placówek "Poczta Polska". W oparciu o powyższy zarzut kasacyjny wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." , skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Pismo uznaje się za wniesione w terminie, jeżeli w terminie wpłynęło ono do sądu. Jedyny wyjątek od tej zasady dotyczy oddania pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., w takim przypadku za datę wniesienia pisma do sądu należy przyjąć datę oddania tego pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie konsularnym. Należy zauważyć, iż w treści art. 83 § 3 p.p.s.a. - na dzień wydania zaskarżonej decyzji (21 sierpnia 2012 r.) - ustawodawca posługuje się pojęciem "polski urząd pocztowy", które to pojęcie nie występuje w obowiązującej wówczas ustawie dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t. j. D. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.). Ustawa ta bowiem posługuje się pojęciem "operatora" oraz "operatora publicznego". Wskazać należy, iż w przepisach innych ustaw, np. kodeksu postępowania cywilnego czy kodeksu postępowania administracyjnego ustawodawca w przepisach dotyczących nadawania pism posługuje się pojęciem "polskiej placówki pocztowej operatora publicznego" (art. 165 § 2 k.p.c., art. 57 § 5 pkt 1 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 46 ust. 2 tej ustawy obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego powierzono Poczcie Polskiej S.A. W takiej sytuacji według przytoczonych przepisów k.p.c. i k.p.a. za polską placówkę operatora publicznego można uznać jedynie placówkę Poczty Polskiej S.A. Jak już wyżej wskazano – na dzień wydania zaskarżonej decyzji - pojęcie "operatora publicznego" nie występuje w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A zatem, skoro w ustawie tej ustawodawca nie posługuje się powyższym pojęciem "operatora publicznego", tylko "polskiego urzędu pocztowego" to pod pojęciem tym należy rozumieć również placówkę dowolnego operatora pocztowego, mającego siedzibę na terenie Polski oraz który uzyskał stosowne zezwolenie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na świadczenie usług pocztowych. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie nie podziela poglądu prezentowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż brak dostosowania przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a. do brzmienia ustawy Prawo pocztowe wprowadzającej wyodrębnione usługi tzw. operatora publicznego świadczącego powszechne usługi pocztowe nie oznacza, iż za "polski urząd pocztowy" można uznać każdego operatora uprawnionego do wykonywania usługi pocztowej. Stanowisko takie godzi bowiem w konstytucyjne prawo do sądu określone w art. 45 ust.1 Konstytucji. Obywatel nie może ponosić ujemnych konsekwencji z uwagi na brak dostosowania przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do brzmienia przepisów ustawy Prawo pocztowe. W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 30 lipca 2012 r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 sierpnia 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została nadana za pośrednictwem operatora I. Sp. z o.o. w dniu 21 sierpnia 2012 r., a zatem z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.