IV SA/Wa 2095/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji ekologicznej postanawia: odrzucić skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] oraz orzekł o dopuszczeniu na prawach strony Fundacji "[...]" w toczącym się przed organem I instancji postępowaniu administracyjnym wszczętym z wniosku [...] S.A. z siedzibą w W. (dalej Spółka) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na poszukiwaniu i rozpoznawaniu [...]. Spółka złożyła na postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego, którym po rozpatrzeniu zażalenia organizacji społecznej na postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania w trybie art. 31 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej k.p.a., uchylono zaskarżone postanowienie w całości i dopuszczono organizację społeczną do udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1. wszczęcia postępowania, 2. dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Stosownie natomiast do treści art. 31 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje - gdy chodzi o postępowanie administracyjne - postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Dla oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi pierwszorzędne znaczenie ma zatem interpretacja art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w części, w której przewiduje on kognicję sadów administracyjnych w sprawach dotyczących postanowień, na które służy zażalenie. Interpretacji tej należy dokonywać, uwzględniając treść art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy uwzględnieniu przywołanej regulacji norma prawna zawarta w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zakresie postanowień, na które służy zażalenie, wyznacza kognicję sądów administracyjnych poprzez zaakcentowanie przedmiotu rozstrzygnięcia dokonywanego postanowieniem. Należy rozumieć ją w ten sposób, że jeżeli w określonej kwestii rozstrzyganej postanowieniem służy zażalenie, to po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 352/05. LEX nr 197527). Skarga na postanowienie rozstrzygające kwestię niepodlegającą rozstrzygnięciu postanowieniem, na które służy zażalenie, jest zatem niedopuszczalna. Z treści art. 31 § 2 k.p.a. jednoznacznie wynika, że tylko w kwestiach odmowy wszczęcia postępowania z urzędu i odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu ustawodawca przewidział rozstrzygnięcie w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Jednocześnie zastrzegł to prawo wyłącznie na rzecz organizacji społecznej. Skargę do sądu administracyjnego może zatem wnieść organizacja społeczna, jeżeli po wyczerpaniu środka zaskarżania (zażalenia) jej żądanie nadal nie będzie uwzględnione - nie będzie ona dopuszczona do udziału w postępowaniu lub postępowanie nie zostanie wszczęte z urzędu. Skarga jest natomiast niedopuszczalna, jeżeli po rozpatrzeniu zażalenia organizacji społecznej na rozstrzygnięcie negatywne (postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z urzędu lub postanowienie o odmowie dopuszczenia tej organizacji do udziału w postępowaniu) organ odwoławczy postanowi o wszczęciu postępowania lub o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Ponieważ postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 r. zostało zaskarżone przez Spółkę, której nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji, to skarga jest niedopuszczalna. Jednocześnie postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 r. jest niezaskarżalne dla żadnego z podmiotów biorących udział w postępowaniu, zatem także organizacji społecznej, ponieważ rozstrzyga o dopuszczeniu tejże organizacji do udziału w postępowaniu głównym przed organem I instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.