II SA/Sz 942/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić dopuszczenia E. B. - N. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącej. K. M., reprezentowana przez E. B. – N., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie wymeldowania skarżącej z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. [...] Skarga została podpisana przez pełnomocnika E. B. – N., przy tym brak było dokumentu stwierdzającego umocowanie pełnomocnika do występowania w imieniu skarżącej K. M. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 września 2012 r. zobowiązano E. B. – N. do wykazania - w terminie 7 dni - czy należy do kręgu osób uprawnionych, wymienionych w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. Dodatkowo, w przypadku, gdy zachodzą przesłanki z art. 35 § 1 P.p.s.a., zobowiązano E. B. – N. do nadesłania pełnomocnictwa wskazujące umocowanie od skarżącej E. M., dla pełnomocnika, do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zobowiązanie to zawierało w swej treści pouczenie, że brak pełnomocnictwa należy uzupełnić w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pouczono E. B. – N. o treści art. 35 § 1 P.p.s.a. W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie, w dniu [...] r., wpłynęło do Sądu pełnomocnictwo, podpisane przez K. M., udzielające umocowania dla E. B. – N. do występowania w imieniu skarżącej, jako jej pełnomocnik w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca podtrzymała zarzuty skargi. Natomiast brak było odniesienia się do zobowiązania sądowego, w części związanej z wykazaniem ustawowych przesłanek do pełnienia funkcji pełnomocnika przez E. B. – N. Dlatego też, pismem z dnia [...] r., wezwano E. B. – N., do jednoznacznego wskazania – w terminie 7 dni – jaki stosunek rodzinny, bądź inny, o którym mowa w art. 35 § 1 P.p.s.a., łączy ją z mocodawcą – pod rygorem uznania, że skarżąca K. M. działa osobiście w niniejszym postępowaniu sądowym. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, doręczono E. B. – N. dniu [...] r. (k. [...] akt sądowych). W zakreślonym w wezwaniu terminie ani później, E. B. – N. nie udzieliła żądanej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Powołana regulacja prawna, zawiera w swej treści wskazanie kręgu podmiotów, w obszarze którego strona może dokonać swobodnego wyboru w sposobie reprezentacji. W świetle art. 35 § 1 P.p.s.a., można wyróżnić dwie grupy pełnomocników. Do pierwszej grupy, zalicza się pełnomocników profesjonalnych, tj. adwokatów radców prawnych. Do drugiej grupy zaliczą się, pełnomocników nieprofesjonalnych, do których zalicza się: grupę innych skarżących lub uczestników postępowania, rodziców, małżonków, rodzeństwo lub zstępnych strony, tj. jej dzieci, wnuki, prawnuki, oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, tj. przysposabiany i przysposabiający (zob. art. 114-127 k.r.o.). Osoby te dopuszczono do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na ich związek ze sprawą albo w wypadku osób fizycznych - z uwagi na bliskie pokrewieństwo lub zbliżony do niego stosunek przysposobienia. (por. komentarz do art. 35 P.p.s.a., M. Niezgódka – Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydanie IV. Opubl. w Lex nr 99817). Stosownie do art. 37 § 1 P.p.s.a., przy pierwszej czynności procesowej, pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jednocześnie należy podkreślić, że w art. 35 § 1 P.p.s.a., określono w sposób wyczerpujący, katalog podmiotów, którym przysługuje legitymacja do występowania w charakterze pełnomocnika, co oznacza, że inne osoby, nawet jeśli łączy je ze stroną stosunek rodzinny np. w dalszej stopniu pokrewieństwa, czy też z uwagi na inne powiązania o charakterze międzyludzkim itp. nie mogą stanowić podstawy do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie może jednak stanowić argumentu, że dana osoba pełniła funkcję pełnomocnika w postępowaniu administracyjnymi. Regulujący tę kwestię art. 33 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, umożliwiający działanie w charakterze pełnomocnika, osobie fizycznej mającej zdolność do czynności prawnych, nie znajduje zastosowania w postępowaniu sądowym. Przewidziane w postępowaniu sądowym ograniczenia, co do kręgu osób mogących uzyskać skutecznie umocowanie od strony, wynikają z samodzielnej podstawy prawnej, jaką stanowi art. 35 § 1 P.p.s.a. Powołanie powyższych wywodów, jest konieczne, z uwagi na dostrzeżone braki w zakresie ustalenia, jakie więzi rodzinne lub inne łączące skarżącą K. M. z E. B. – N., konstytuują uprawnienie pełnomocnika. Z akt sprawy wynika jedynie, że E. B. – N. była pełnomocnikiem w sprawie o wymeldowanie skarżącej, przed organami administracji publicznej. Pełnomocnictwo skarżącej, które wpłynęło do Sądu w dniu [...] r., nie powoduje usunięcia braku w zakresie umocowania, ponieważ z jego treści nie wynika, jaki rodzaj więzi łączy skarżącą, z osobą, którą określiła swym pełnomocnikiem. Wobec powyższego, dwukrotnie wezwano E. B. – N. do wykazania, że należy do kręgu osób, o których jest mowa w art. 35 § 1 P.p.s.a., którym przysługuje przymiot pełnomocnika. Ostatnie z dwóch wezwań kierowanych do E. B. – N. zostało jej doręczone w dniu [...] z pouczeniem, że niewykonanie wezwania, skutkować będzie uznaniem, że skarżąca K. M. działa osobiście w niniejszym postępowaniu. Siedmiodniowy termin do udzielenia stosownej odpowiedzi, upływał w dniu [...] r., który nie przypadał na sobotę, ani dzień uznany za ustawowo wolny od prawy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). W zakreślonym terminie ani później E. B. – N. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie sądowe. Powyższe powoduje, że E. B. – N. nie może zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jako pełnomocnik skarżącej. W dalszym toku niniejszego postępowania, w tym prowadzenia korespondencji, czynności sądowe będą się odbywać z uwzględnieniem, że skarżąca działa osobiście. Z tych względów, na podstawie art. 37 § 1 w związku z art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w postanowieniu.