III SA/Wa 631/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi U. GmbH z siedzibą w Austrii na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz U. GmbH z siedzibą w Austrii kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III SA/Wa 631/12 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego z dnia [...] listopada 2011 r. Minister Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko U. GmbH sp. z .o.o. z siedzibą w Austrii wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji. Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął nastepujący stan faktyczny za podstawę do wydania wyroku. Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2011 r. U. GmbH sp. z .o.o. (dalej “Spółka" lub “Skarżąca") zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego. Z podanych we wniosku informacji wynikało, że Skarżąca jako spółka prawa austriackiego nabyła i zamierza nabywać na terenie Polski na potrzeby prowadzonej w Austrii działalności gospodarczej paliwo BIODIESEL z akcyzą zapłaconą w Polsce. Paliwo będzie w każdym przypadku przemieszczane na terytorium Austrii, na jej koszt, własnymi lub wynajmowanymi środkami transportu. Sprzedającym będzie podmiot, który wcześniej nabył to paliwo od składu podatkowego (będącego spółką-matką). Podatnikiem w przedstawionym łańcuchu transakcji będzie skład podatkowy, który każdorazowo odprowadzi na konto właściwego organu należny podatek akcyzowy. Sprzedaż na rzecz Skarżącej dokonana będzie bezpośrednio przez podmiot, który wcześniej nabył paliwo od podatnika, płacąc akcyzę w cenie nabycia. W cenie , za którą nastapi nabycie paliwa uwzględniona będzie kwota podatku akcyzowego zapłaconego w Polsce. Skarżąca stwierdziła, że każdorazowo przed dokonaniem konkretnej dostawy zgłosi właściwym władzom austriackim planowane wewnątrzwspólnotowe nabycie wyrobów akcyzowych, a nadany zgłoszeniu numer umieści na dokumencie towarzyszącym przemieszczaniu wyrobów. W dalszej kolejności, w odniesieniu do już dokonanych jak i planowanych transakcji (po ich dokonaniu), będzie występowała do właściwego polskiego organu celnego z wnioskami o zwrot akcyzy zapłaconej na terytorium Polski w cenie nabycia wyrobu. Spółka w chwili występowania z poszczególnymi wnioskami o zwrot akcyzy będzie dysponowała dokumentami (dowodami) wymaganymi według przepisów ustawy o podatku akcyzowym i rozporządzeń wykonawczych, tj. dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terenie Polski (w szczególności fakturą wystawioną Skarżącej przez sprzedającego, z wyszczególnioną kwotą akcyzy, fakturą otrzymaną przez sprzedającego od składu podatkowego - podatnika, potwierdzeniem uiszczenia podatku na konto właściwego organu celnego, dodatkowo - potwierdzeniem uiszczenia przez Skarżącą ceny nabycia w odniesieniu do konkretnej transakcji); dokumentami towarzyszącymi przemieszczaniu wyrobów akcyzowych (UDT wraz z potwierdzeniem przez właściwe władze austriackiej administracji celnej, dotyczącym wprowadzenia wyrobów na obszar Republiki Austriackiej, list przewozowy/faktura); potwierdzeniem otrzymania wyrobów akcyzowych przez odbiorcę z państwa członkowskiego (Austrii) - w tym wypadku odbiorcą będzie sama Skarżąca, na potwierdzenie zaś wprowadzenia wyrobu na teren Austrii przedłoży wskazany w pkt 2 powyżej UDT wraz ze wzmianką austriackiego organu celnego, jak również potwierdzi odbiór towarów w swojej siedzibie na dokumencie UDT (karta 2, cz. B); potwierdzeniem zgłoszenia właściwym organom austriackim o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym wyrobów akcyzowych, przed dokonaniem ich przemieszczenia (Verbrauchsteueranmeldung), dokumentem potwierdzającym, że akcyza w Austrii nie jest wymagana w przypadku nabycia paliwa BIODIESEL (zwolnienie przedmiotowe) - oświadczeniem właściwego organu austriackiej administracji celnej, w razie zaś niemożności uzyskania takiego oświadczenia (np. na skutek braku kompetencji po stronie organu do jego złożenia) - oświadczenie samego nabywcy (Skarżącej). Spółka podniosła, że kwota zwrotu będzie każdorazowo przekraczała kwotę minimalną 100 euro według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu złożenia wniosku o zwrot akcyzy, określoną w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 157, poz. 1053). Przy tak nakreślonym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Skarżąca zadała organowi pytanie: Czy jako podmiot prawa austriackiego, ponoszący ekonomiczny ciężar polskiej akcyzy, będzie uprawniona, po przemieszczeniu wyrobów akcyzowych na terytorium innego państwa członkowskiego (Austrii), do otrzymania zwrotu akcyzy zapłaconej na terytorium Polski w cenie nabycia paliwa BIODIESEL? Przedstawiając własne stanowisko Skarżąca uznała, że przysługuje jej prawo do zwrotu akcyzy zapłaconej na terytorium Polski w cenie nabycia paliwa BIODIESEL, przemieszczonego na terytorium Austrii mimo tego, że nie jest podatnikiem albo podmiotem, który nabył wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnatrzwspólnotowej. Zdaniem Spółki, jako podmiot nabywający wyrób z zapłaconą akcyzą nie niebezpośrednio od podatnika, lecz od podmiotu który uprzednio nabył ten wyrób od podmiotu posiadającego taki status (spółka córka od spółki matki) posiada prawo do odzyskania akcyzy. Skarżąca stwierdziła, że będzie dysponowała wszelkimi dokumentami niezbędnymi do odzyskania zapłaconej na terytorium Polski akcyzy. Zdaniem Spółki, przepis art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej "u.p.a". nie przewiduje możliwości odzyskania akcyzy przez podmiot, który uczestniczył w określonym łańcuchu transakcji, jako ostatnie ogniwo tego łańcucha - tj. podmiot, który ostatecznie przemieścił wyroby z zapłaconą akcyzą na terytorium innego państwa członkowskiego (państwa przeznaczenia konsumpcji). Skarżąca wywodziła, że zapłaci podatek akcyzowy sprzedawcy, w cenie nabycia wyrobu akcyzowego (poniesie ekonomiczny ciężar tego podatku), jak również - w dalszej kolejności - przemieści wyrób na terytorium innego państwa członkowskiego. W jej ocenie spełnione zostaną wszelkie materialnoprawne przesłanki do zwrotu akcyzy, wynikające w pierwszej kolejności z przepisów wspólnotowych. – motyw 18 Dyrektywy horyzontalnej (dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania - Dz. U. UE L Nr 9, str. 12 ze zm., dalej: stara Dyrektywa horyzontalna). Spółka podkreśliła, że uiszczenie podatków akcyzowych w państwie członkowskim, w którym wyroby dopuszczone zostały do konsumpcji, musi spowodować zwrot tych podatków w przypadku, kiedy wyroby nie są przeznaczone do konsumpcji w danym państwie członkowskim. Reasumując stwierdziła, że nabywając wyrób od podmiotu nieposiadającego statusu podatnika, przysługuje jej prawo do zwrotu akcyzy. Spółka zarzuciła niepełną implementację Dyrektywy horyzontalnej do krajowego ustawodawstwa, które prowadziło do ograniczenia podmiotowego prawa do zwrotu akcyzy w sposób niezgodny z regulacjami wspólnotowymi. Minister Finansów interpretacją z dnia [...] listopada 2011 r. uznał stanowiska Skarżącej wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ wskazał, że dwie grupy podmiotów mogą składać wniosek o zwrot akcyzy w związku z dostawą wewnątrzwspólnotową wyrobów, od których na terytorium kraju podatek akcyzowy został zapłacony. W pierwszym przypadku, prawo do zwrotu akcyzy przysługuje tym podmiotom, które dokonały zapłaty akcyzy na właściwy rachunek izby celnej jako podatnicy akcyzy, a następnie dokonały dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych. W drugim przypadku, prawo do zwrotu przysługuje podmiotom, które nabyły wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą bezpośrednio od podatnika akcyzy, a następnie dokonały ich dostawy wewnątrzwspólnotowej. W tym przypadku, zapłata akcyzy przez podmiot dokonujący wywozu dokonywana jest w cenie wyrobu akcyzowego nabytego od podatnika akcyzy, który uiścił podatek akcyzowy na rachunek izby celnej. Organ podatkowy stwierdził, że przepisy u.p.a. uprawniają do zwrotu tylko podatnika akcyzy lub pierwszego nabywcę wyrobów po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, czyli pierwszego pośrednika w łańcuchu dystrybucji wyrobów akcyzowych. W ocenie organu podatkowego uprawnionym do zwrotu akcyzy nie jest już drugi lub każdy kolejny pośrednik w obrocie wyrobami akcyzowymi na terenie kraju przed ich wywozem do innego państwa członkowskiego lub poza obszar UE. Zdaniem organu przepisy u.p.a. mają swoje odzwierciedlenie w obowiązujacej Dyrektywie Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (dalej "nowa Dyrektywa horyzontalna"). Minister Finansów wyjaśnił, że w obecnie obowiązującej ustawie o podatku akcyzowym krąg podmiotów uprawnionych do otrzymania zwrotu akcyzy (np. z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej) został ograniczony, m.in. aby zmniejszyć wątpliwości dotyczące prawidłowości udokumentowania zapłaty akcyzy na terytorium kraju. Dodatkowo organ stwierdził, że Spółka może nabywać paliwa BIODIESEL bezpośrednio od podmiotu prowadzącego skład podatkowy, a nie od obecnego podmiotu, dla której ten skład jest spółką-matką. Rozwiąże to problem właściwego udokumentowania faktu zapłaty podatku akcyzowego w opisanej sytuacji. Minister podkreślił, że w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, zwrot podatku akcyzowego Skarżącej nie przysługuje. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka zarzuciła zaskarżonej interpretacji naruszenie: - art. 82 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w związku z art. 33 ust. 1 i 6 i art. 7 nowej Dyrektywy horyzontalnej, w świetle motywu 5 i 18 a także art. 22 ust. 1 starej Dyrektywy horyzontalnej oraz motywu 10, 26 i 28 nowej Dyrektywy horyzontalnej, przez błędną wykładnię przez uznanie, Skarżącej nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu akcyzy zapłaconej w cenie nabycia paliwa, mimo spełnienia przez nią warunków materialnoprawnych prawa do zwrotu wynikających w pierwszej kolejności z przepisów prawa wspólnotowego - nadających się do bezpośredniego stosowania w kontekście nieprawidłowej ich implementacji do krajowego porządku prawnego, Alternatywnie: - naruszenie art. 82 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w związku z art. 33 ust. 1 i 6 i art. 7 nowej Dyrektywy horyzontalnej, w świetle motywu 5 i 18 a także art. 22 ust. 1 starej Dyrektywy horyzontalnej oraz motywu 10, 26 i 28 nowej Dyrektywy horyzontalnej, przez błędną wykładnię wykraczającą poza językowe brzmienie pierwszego z powołanych (krajowego) przepisu, jak również niezgodną z celami i tekstem starej i nowej Dyrektywy horyzontalnej, sprowadzającą się do uznania, iż na gruncie tego przepisu – stanowiącego efekt implementacji ww. przepisów wspólnotowych - uprawnionym do zwrotu akcyzy będzie wyłącznie podmiot nabywający wyrób z zapłaconą akcyzą bezpośrednio od podatnika akcyzy. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą we wniosku o wydanie interpretacji. Skarżącą podniosła, że istotnie nie będzie nabywała wyrobu bezpośrednio od podatnika akcyzy, jednak regulacja art. 22 ust. 2 starej Dyrektywy horyzontalnej nie nadaje takiej okoliczności znaczenia. W ocenie Skarżącej decydującym kryterium uzyskania zwrotu akcyzy jest nabycie wyrobów z akcyzą w jednym kraju członkowskim i przemieszczenie ich do innego państwa członkowskiego, które stanie się państwem ostatecznej konsumpcji i gdzie zostanie rozpoznany obowiązek podatkowy z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia. Zarzuciła organowi podatkowi pominięcie regulacji wspólnotowych w tym zakresie. Spółka wywodziła prawo do zwrotu podatku akcyzowego z treści motywu 18 starej Dyrektywy horyzontalnej (przez motyw 26 nowej Dyrektywy horyzontalnej). Zdaniem spółki uiszczenie podatku akcyzowego w państwie członkowskich, w którym wyroby dopuszczone zostały do konsumpcji, musi spowodować zwrot tych podatków, w przypadku gdy wyroby te nie są przeznaczone do konsumpcji w danym państwie członkowskim. Podkreśliła, że będzie nabywała wyroby na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Na terytorium Polski nie dojdzie do ostatecznej konsumpcji wyrobu nabywanego paliwa. Konsumpcja nastąpi na terytorium Austrii, po przemieszczeniu tam wyrobów akcyzowych. Skarżąca stwierdziła, że wykładnia przepisów krajowych musi być zgodna z celem dyrektywy horyzontalnej. Także w sytuacji nabycia wyrobu od podmiotu nieposiadajacego statusu podatnika, w sytuacji gdy poniosła ekonomiczny ciężar tego podatku. Odnosząc się do art. 82 ust. 2 u.p.a. stwierdziła, iż przepis ten nie wspomina o konieczności nabycia wyrobów akcyzowych bezpośrednio od podatnika akcyzy aby przysługiwało prawo do ubiegania się o zwrot akcyzy. Stwierdziła, że zakup pośredni stanowi "nabycie od podatnika". W konsekwencji Skarżąca podtrzymała stanowisko prezentowane w wniosku, że jako nabywcy będzie jej przysługiwało prawo do zwrotu akcyzy. Spółka powołała orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 716/11, zapadłe w tożsamym stanie faktycznym. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 20 października 2012 r. Skarżąca podtrzymała zarzuty skargi. Podkreśliła, że organy podatkowe mają bezwzględny obowiązek dokonania zwrotu akcyzy, z wyłączeniem sytuacji istnienia nadużycia. Skarżąca stwierdziła, iż art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej określa warunki prawa do zwrotu akcyzy, nie określa jedynie procedury zwrotu akcyzy, pozostawiając w tym zakresie swobodę państwom członkowskim na podstawie art. 9 tej dyrektywy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie ma dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego (nowa Dyrektywa horyzontalna), która weszła w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, to jest 15 stycznia 2009 r. Zgodnie z art. 47 ust. 1 nowej Dyrektywy horyzontalnej, dyrektywa 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. (stara Dyrektywa Horyzontalna) utraciła moc ze skutkiem od dnia 1 kwietnia 2010 r. Nowa Dyrektywa horyzontalna przejęła jednak podstawowe założenia swojej poprzedniczki. W preambule do nowej Dyrektywy horyzontalnej prawodawca wspólnotowy postanowił, że celem nowej Dyrektywy horyzontalnej było doprecyzowanie przepisów podatkowych i proceduralnych odnoszących się do przemieszczania wyrobów, od których podatek akcyzowy został zapłacony w państwie członkowskim (motyw 26 nowej Dyrektywy horyzontalnej). Zgodnie z motywem 10 nowej Dyrektywy horyzontalnej warunki poboru i zwrotu podatków powinny być zgodne z zasadą niedyskryminacji, ponieważ mają one wpływ na właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Z kolei w motywie 28 nowej Dyrektywy horyzontalnej stwierdził, że w przypadkach gdy wyroby akcyzowe po ich dopuszczeniu do konsumpcji w jednym państwie członkowskim są przechowywane do celów handlowych w innym państwie członkowskim, należy ustalić, że podatek akcyzowy jest wymagalny w tym drugim państwie członkowskim. W tym celu konieczne jest w szczególności zdefiniowanie pojęcia "celów handlowych". Z przytoczonych postanowień nowej Dyrektywy horyzontalnej wynika, że dostawa wyrobów akcyzowych opodatkowanych akcyzą w jednym Państwie członkowskim na rzecz podmiotu gospodarczego w innym Państwie Członkowskim powoduje opodatkowanie tego wyrobu w tym drugim Państwie Członkowskim. Wprowadzając ten przepis prawodawca wspólnotowy uznał, że w omawianej sytuacji miejscem konsumpcji wyrobu akcyzowego staje się Państwo do, którego wyrób jest wysyłany. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę organy podatkowe rozpoznając wniosek Skarżącej dokonały wadliwej wykładni art. 82 u.p.a., ze względu sprzeczność tego przepisu z art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej. Zdaniem Sądu należy bezpośrednio zastosować przepisy nowej Dyrektywy horyzontalnej. Zgodnie z art. 33 ust. 1 nowej Dyrektywy horyzontalnej w przypadku gdy wyroby akcyzowe dopuszczone już do konsumpcji w jednym państwie członkowskim są przechowywane do celów handlowych w innym państwie członkowskim w celu ich dostawy lub wykorzystania w tym państwie, podlegają one podatkowi akcyzowemu, a podatek ten staje się wymagalny w tym drugim państwie członkowskim. "Przechowywanie do celów handlowych" oznacza przechowywanie wyrobów akcyzowych przez osobę inną niż osoba prywatna lub przez osobę prywatną do celów innych niż na użytek własny i przewożenie tych wyrobów przez tę osobę, zgodnie z art. 32. Natomiast mając na uwadze art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej, podatek akcyzowy zostaje na wniosek zwrócony lub umorzony w państwie członkowskim, w którym miało miejsce dopuszczenie do konsumpcji, jeśli właściwe organy w tym drugim państwie członkowskim uznały, że podatek akcyzowy stał się wymagalny i został pobrany w tym państwie członkowskim. Postanowienie to ustanawia zasadę jednokrotnego poboru podatku akcyzowego w miejscu ostatecznej konsumpcji. Zasada ta w przypadku wysyłki towarów wcześniej opodatkowanych do innego Państwa Członkowskiego, realizowana jest przez zwrot akcyzy pobranej pierwotnie. Mając na uwadze bezwzględny charakter tego postanowienia należy stwierdzić, że Państwa Członkowskie mają obowiązek implementacji do krajowych porządków prawnych art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej i dalszych przepisów służących realizacji określonego w tym przepisie prawa do zwrotu akcyzy zapłaconej od towarów, które zostaną opodatkowane (dopuszczone do konsumpcji) w innym Państwie Członkowskim. W art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej zostały określone warunki, które muszą być spełnione ażeby mogło dojść do zwrotu podatku akcyzowego. Wśród tych warunków brak jest wymogu nabycia wyrobu akcyzowego przez podmiot występujący o zwrot akcyzy od podmiotu będącego podatnikiem akcyzy. Polski ustawodawca w przepisach art. 82 u.p.a. dokonał implementacji postanowień art. 33 nowej Dyrektywy horyzontalnej. W art. 82 ust. 1 pkt 2 u.p.a. jako warunek dokonania zwrotu podatku akcyzowego wskazano nabycie wyrobu akcyzowego od podatnika podatku akcyzowego. Zestawienie treści art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej i art. 82 ust. 1 pkt 2 u.p.a. prowadzi do wniosku, że przepis krajowy jest sprzeczny z art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej, gdyż zawęża krąg podmiotów uprawnionych do zwrotu podatku akcyzowego do podmiotów, które nabyły wyroby akcyzowe od podatnika podatku akcyzowego. Wskazany przepis nowej Dyrektywy nie zawiera w ogóle ograniczenia zwrotu podatku ze względu na rodzaj podmiotu, od którego nastąpiło nabycie opodatkowanego wyrobu akcyzowego. Z treści art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej wynika, że zwrot akcyzy następuje, gdy wyrób będący przedmiotem wysyłki do innego Państwa został opodatkowany w państwie wysyłki. Nie ma przy tym znaczenia ile razy i kto dokonał obrotu tym wyrobem w państwie wysyłki. Przepis art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej stanowi w istocie odpowiednik art. 22 starej Dyrektywy horyzontalnej. Niezgodność art. 82 ust. 1 pkt 2 u.p.a. ze starą Dyrektywą horyzontalną był wskazywany także w piśmiennictwie (por. Parulski Szymon, Akcyza. Komentarz, LEX, 2010, wyd. II). W sytuacji niezgodności przepisu krajowego z przepisem Dyrektywy Sąd ma prawo do bezpośredniego zastosowania przepisu wspólnotowego. Uprawnienie to wynika z zasady nadrzędności prawa wspólnotowego oraz z zasady bezpośredniego skutku tego prawa (por. Stosowanie prawa Unii Europejskiej przez Sądy, pod. red. A. Wróbla, Kraków 2005, s. 98). Bezpośrednie zastosowanie przepisu Dyrektywy może nastąpić, gdy zawiera ona w swej treści przepisy bezwarunkowe, w sposób precyzyjny regulujące skutki prawne stanu faktycznego występującego w konkretnej sprawie zawisłej przed Sądem (por. wyrok ETS w sprawie Comitato Coordinamento per la Difesa della Cava C-236/92). Zdaniem Sądu przepis art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej w kontekście stanu faktycznego niniejszej sprawy wymogi te spełniają. Z treści art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej wynika, że ustawodawca krajowy miał obowiązek wprowadzić do krajowego systemu prawa przepisy, przyznające Skarżącej Spółce prawo do zwrotu podatku akcyzowego w stanie faktycznym, który wystąpił w niniejszej sprawie, skoro jednak krajowy ustawodawca obowiązku tego nie wykonał, to przedmiotowe uprawnienie należało w niniejszej sprawie wywieść wprost z powołanych przepisów wspólnotowych. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że organ w zaskarżonej interpretacji indywidualnej dokonał błędnej interpretacji art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej uznając za nieprawidłowe stanowisko Skarżącej w sprawie zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego od towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Ponownie rozpoznając wniosek spółki, organ podatkowy dokona właściwej wykładni przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1, art. 152, art. 200 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.