VI SA/Wa 1575/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sek. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Wiadro" nr [...] udzielonego na rzecz K. R., decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), dalej cyt. jako p.w.p., oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., unieważnił prawo z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego oraz orzekł o kosztach postępowania. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2002 r. udzielono na rzecz K. R., zwany dalej skarżącym, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Wiadro". Pismem z dnia 10 sierpnia 2006 r. został złożony przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w R., dalej zwaną uczestnikiem postępowania, wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego. Za podstawę swojego żądania uczestnik postępowania podał przepisy art. 102, 103 oraz art. 104 p.w.p. mające zastosowanie w związku z art. 316 ust. 1 p.w.p. Swój interes prawnego uczestnik postępowania uzasadniał tym, iż on i uprawniony są konkurentami w dziedzinie opakowań z tworzyw sztucznych, w tym wiader, przy czym uprawniony skierował na drogę karną sprawę o naśladownictwo spornego wzoru, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia działalności gospodarczej uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku uczestnik postępowania podniósł, że przedmiotowy wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji (18 kwietnia 2000 r.) nie spełniał przesłanki wymogu nowości, gdyż był znany z publikacji w BUP nr [...] z dnia [...] września 1999 r. zgłoszenia wzoru użytkowego [...], a ponadto wszystkie cechy istotne spornego wzoru [...] zostały ujawnione w opisie wzoru [...] zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem (5 października 1999 r.), przy czym podkreślił, że istotnymi cechami są tylko elementy wskazane w zastrzeżeniu. Ponadto sporny wzór nie spełnia wymogu oryginalności w rozumieniu powołanych przepisów art. 102 ust.1 oraz art. 104 p.w.p., stanowiąc co najwyżej kombinację cech wzorów znanych z publikacji w BUP nr [...] z dnia [...] września 1999 r. zgłoszenia wzoru użytkowego [...], a także z opisu patentowego nr [...], opisu patentowego nr [...], opisu zgłoszeniowego [...] oraz opisu niemieckiego wzoru użytkowego [...] i wzoru zdobniczego [...] - rozpatrywanych łącznie, gdyż ogólne wrażenie jakie wywierają jest takie same jak wrażenie wywierane przez sporny wzór. Uprawniony – K. R. - w piśmie z dnia 10 listopada 2009 r. nie zgodził się z zarzutami uczestnika postępowania i wniósł o oddalenie wniosku. Wskazał na fakt nie udzielenia przez Urząd Patentowy RP prawa na wzór użytkowy zgłoszony (i opublikowany w BUP) pod numerem [...]. W aspekcie samego podobieństwa spornego wzoru z przeciwstawionym mu wzorem zgłoszonym za numerem [...], wskazał natomiast na odmienne kształty obu rozwiązań. Wskazał iż "zupełnie odmienne jest obrzeże korpusu według [...] ([...] - przyp. UPRP) co na rysunku ukazuje fig. 3. Obrzeże korpusu posiada obły kształt odchylony w prawo i przechodzący w ściankę. Nie zawiera zewnętrznej powierzchni stożkowej ani ostrej krawędzi, co w przypadku zdjęcia pokrywy uwidacznia estetyczne obłe ukształtowanie obrzeża [...] w zgłoszeniu [...], co ukazuje fig. 3, powierzchnia pokrywki znacznie opada w dół zaraz za krawędzią łączenia z obrzeżem korpusu. W [...] bezpośrednio za krawędzią łączenia powierzchnia pokrywki jest pierścieniem równoległym do dna, co ukazuje fig. 1. Jakże istotnie różni się ukształtowanie rowka pokrywki nachodzące na obrzeże korpusu. W zgłoszeniu [...] - fig. 3 jest rowkiem o jednakowej długości ścianek, natomiast w [...] występuję rowek ukształtowany w narożu jednej opadającej iv dół ścianki". W dalszej części swojego stanowiska wskazał także na odmienny kształt usytuowania plomby, jej zaczepów oraz właściwości powierzchni. Ponadto zakwestionował pogląd, iż zastrzeżenia decydują o zakresie ochrony wzoru przemysłowego. Powołał się na pogląd prof. Marii Poźniak-Niedzielskiej zawarty w publikacji "Naruszenie praw na dobrach materialnych", PIZP 2001, str. 72. Powołał także wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 1967 r., w którym Sąd wypowiedział się, że przedmiotem ochrony (wzoru zdobniczego) jest ogólny efekt, ogólne wrażenie jakie wywołują istotne cechy wzoru. Podkreślił, że także w orzecznictwie wspólnotowym bierze się pod uwagę wyłącznie rysunek wzoru przemysłowego, gdyż opis nie jest w ogóle wymagany. Na dowód małej swobody twórczej przy projektowaniu opakowań w formie wiader skarżący przedłożył szereg materiałów ukazujących różne rozwiązania kształtu obrzeża wiadra, które uzyskały ochronę patentową lub prawo ochronne na wzór użytkowy. W piśmie z dnia 19 listopada 2007 r. uczestnik postępowania, w aspekcie identyczności i podobieństwa, wskazał także na wzór pt. "Pojemnik z uchwytem" zgłoszony w dniu 5 października 1999 r. i zarejestrowany pod numerem [...]. Skarżący pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. wskazał, iż przytoczone przez wnioskodawcę wiadra i pojemniki różnią się cechami kształtu elementów w odniesieniu do wiadra uprawnionego, które nie jest wyłączną kombinacją znanych wzorów. Na rozprawie w dniu [...] lutego 2008 r. strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie, przy czym uczestnik postępowania wskazał, iż rozwiązanie [...] jest identyczne ze spornym rozwiązaniem, zaś jedyną różnicą jest szerokość plomby z drugiego zastrzeżenia. Tym samym, jego zdaniem, ogólne wrażenie przeciwstawionych rozwiązań jest takie samo. W odpowiedzi na powyższe skarżący podtrzymał swoją dotychczasową argumentację oraz wskazał, że obie firmy są konkurentami na rynku, gdyż produkują wiadra. W aspekcie samego podobieństwa wzorów, podkreślił natomiast, że ten rodzaj wzorów stanowi bardzo popularny typ opakowań stanowiący wzory przemysłowe. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] oddalił wniosek o unieważnienie spornego prawa z rejestracji. Powyższa decyzja została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1088/08. Sąd stwierdził, iż organ winien dokonać oceny spornego wzoru zgodnie z przepisami p.w.p. w pierwotnym brzmieniu z 2002 r., podkreślił także, iż zakres prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego cechy istotne wskazane w opisie. W trakcie ponownego rozpoznawania sprawy skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko podnosząc, iż w świetle przepisów ustawy - Prawo własności przemysłowej w pierwotnym brzmieniu sporny wzór jest nowy i oryginalny. Na rozprawach w dniach 24 maja 2009 r. oraz 13 lipca 2009 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska, przy czym uczestnik postępowania podkreślił, że zgłoszenie spornego wzoru użytkowego [...] świadczy o braku nowości i oryginalności spornego wzoru. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Urząd Patentowy RP unieważnił sporne prawo, gdyż jego zdaniem jedyną różnicą między wzorem spornym a przeciwstawionym jest szerokość wgłębienia na plombie, węższa w spornym wzorze, a różnica ta ze względu na niewielkie rozmiary wgłębień w stosunku do wielkości wiader powoduje, że sporny wzór nie różni się w sposób wyraźny od wzoru przeciwstawionego. Skarga na powyższą decyzję została uwzględniona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 33/10 uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd uznał, iż Urząd Patentowy nie wyjaśnił sprawy w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia i w konsekwencji podjął zaskarżoną decyzję z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Zarzucono organowi, iż będąc związanym wskazaniami Sądu, winien w swej ocenie uwzględnić analizę całej dokumentacji zgłoszenia, o której mowa w art. 107 ust. 2 p.w.p. Zarzucił, iż Urząd Patentowy nie dokonał łącznej analizy rysunku, opisu i zastrzeżeń oraz nie omówił szczegółowo rysunków, które według uprawnionego nadają wzorowi nowy i oryginalny walor. Na rozprawie w dniu 15 maja 2011 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] maja 2011 r. [...] unieważnił prawo z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego oraz orzekł o kosztach postępowania. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w jego ocenie uczestnik postępowania wykazał, iż posiada interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji udzielonego na przedmiotowy wzór przemysłowy. Nie budzi wątpliwości fakt, iż konkuruje on z uprawnionym w dziedzinie opakowań z tworzyw sztucznych w tym wiader a sporne prawo prowadzi do ograniczenia działalności gospodarczej. Organ wskazał, że wzór przemysłowy został zgłoszony do rejestracji w dniu 18 kwietnia 2000 r. Przedmiotem wzoru przemysłowego jest wiadro w postaci przedstawionej na zawartym w uzasadnieniu decyzji rysunku nr 1 (składający się z trzech figur) oraz opisie. Według opisu przedmiotem wzoru przemysłowego jest wiadro z pokrywą, uchwytami i pałąkiem, przeznaczone, zwłaszcza na materiały sypkie i płynne. Istotę wzoru zdobniczego stanowi nowa postać wiadra przejawiająca się w kształcie. Przedmiotem wzoru zdobniczego jest uwidoczniony na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia półwidok - półprzekrój wiadra z pokrywą i uchwytem, fig. 2 - wiadro w widoku od dołu, fig. 3-fragment wiadra w przekroju wzdłuż linii A-A na fig. 1. Wiadro składa się z korpusu, pokrywy, uchwytów i pałąka. Korpus ma kształt stożka ściętego zwężającego się ku dołowi. W części górnej i w pobliżu wywiniętego na zewnątrz obrzeża na jego zewnętrznej powierzchni usytuowany jest szeroki pierścień oporowy tworzący od góry z powierzchnią boczną obwodowy rowek, a od dołu połączony z nią za pomocą promieniowo rozmieszczonych płytek stanowiących żeberka usztywniające. Na powierzchni pierścienia oporowego uformowane jest wgłębienie otwarte od góry w kształcie zbliżonym do prostokąta o szerokości około dwukrotnie mniejszej od szerokości pierścienia oporowego. Wgłębienie zakryte jest łamliwą plombą połączoną z pierścieniem oporowym za pomocą przewężek tak, że widoczna jest w miejscu łączenia szczelin. Plomba na powierzchni zewnętrznej ma wyraźne tło w postaci kratki i napis OPEN. Na powierzchni zewnętrznej pierścienia oporowego naprzeciwległe rozmieszczone są uchwyty o zarysie zewnętrznym korpusu, a od czoła zbliżone do prostokątów. Powyżej uchwytów usytuowane są przelotowe otwory okrągłe do zamocowania pałąka. Wysokość korpusu jest w przybliżeniu równa jego średnicy górnej. Korpus od dołu ma lekko zaokrąglone naroże a w dnie wykonanych jest duża ilość wystających garbików rozmieszczonych promieniowo i tworzących obwodowy pierścień. W części środkowej w denku wykonane jest wgłębienie kołowe. Pałąk z drutu połączony jest z korpusem zatrzaskowo w sposób rozbieralny za pomocą rozciętych czopów walcowych z lekko pogrubionymi końcami. Zastrzeżenia ochronne według opisu to 1. Wiadro w kształcie stożka ściętego zwężającego się ku dołowi składające się z korpusu, pokrywy, uchwytów i pałąka, znamienne tym, że w pobliżu wywiniętego górnego obrzeża na zewnętrznej powierzchni korpusu ma szeroki pierścień oporowy tworzący od góry z powierzchnią boczną obwodowy rowek, przy czym na powierzchni pierścienia oporowego uformowane jest wgłębienie otwarte od góry zakryte łamliwą plombą o tym samym kształcie, jak pokazano na załączonym rysunku fig. 1 do 3. 2. Wiadro według zastrz. 1 znamienne tym, że wgłębienie ma kształt zbliżony do prostokąta o szerokości w przybliżeniu dwukrotnie mniejszej od szerokości pierścienia oporowego, jak pokazano na załączonym rysunku, fig. 1. 3. Wiadro według zastrz. 1 znamienne tym, że plomba na powierzchni zewnętrznej ma wyraźne tło w postaci kratki i napis OPEN jak pokazano na załączonym rysunku, fig. 1. Organ, przytaczając pierwotne brzmienie art. 102 ust. 1 p.w.p. wskazał, że aby postać wytworu uznać za wzór przemysłowy podlegający ochronie, muszą występować kumulatywnie dwie przesłanki: cecha oryginalności i cecha nowości. Organ uznał, że sporny wzór narusza pierwszą ze wskazanych powyżej przesłanek, określoną w art. 104 p.w.p, zgodnie z którą wzór przemysłowy uważa się za oryginalny, jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów uznanych i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów. Wskazał, że ocena oryginalności wzoru przemysłowego wymaga zbadania w pierwszej kolejności zagadnienia wcześniejszego udostępnienia publicznego wzorów przeciwstawionych. Udostępnienie publiczne wzoru przemysłowego może nastąpić poprzez jego stosowanie, wystawianie lub ujawnienie w inny sposób. Organ uznał, że uczestnik postępowania przedstawił dowody na ujawnienie przed datą zgłoszenia spornego wzoru, podobnych wiader, w szczególności w postaci zgłoszenia wzoru "Wiadro z pokrywą" [...] oraz patentów "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...] i "Pojemnik z pokrywą z tworzywa sztucznego" [...], gdyż jako przeciwstawienia uczestnik postępowania wskazał m.in. na zgłoszenie [...] pt. "Wiadro z pokrywą", którego publikacja w Biuletynie Urzędu Patentowego miała miejsce w dniu [...] września 1999 r., a więc niespełna rok przed zgłoszeniem spornego wzoru. Poza powyższym na uwagę zasługuje także przeciwstawiony patent [...], którego publikacja zgłoszenia międzynarodowego miała miejsce w dniu [...] marca 1994 r. [...], PCT Gazette nr [...], zaś publikacja krajowa w dniu [...] lipca 1995 r. w BUP [...] oraz patent "Pojemnik z pokrywą z tworzywa sztucznego[...], którego publikacja miała miejsce w dniu [...] sierpnia 1996 r. w WUP [...]. Od momentu powyższych publikacji, zgodnie z art. 34 ust. 3 w zw. z art. 82 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości, osoby trzecie (w tym uprawniony) mogły zapoznawać się z opisem, zastrzeżeniami i rysunkami. Tym samym należy uznać, że przeciwstawiony wzór i patenty dotarły lub mogły dotrzeć do wiadomości uprawnionego do spornego wzoru. W uzasadnieniu decyzji zawarto rysunek nr 2 zatytułowany “Zgłoszenie wzoru użytkowego “Wiadro z pokrywą" [...]", składający się z pięciu figur, i wskazano że według opisu zgłoszenia wzoru użytkowego zgłoszonego za numerem [...], przedmiotem wzoru użytkowego jest wiadro z pokrywą z tworzywa sztucznego w kształcie stożka ściętego przeznaczone do stosowania zwłaszcza jako szczelne opakowanie materiałów sypkich, proszkowych i płynnych o różnym stopniu zagęszczenia jak lakiery, oleje, farby, kleje [...] Istotą rozwiązania według wzoru użytkowego jest wiadro z pokrywą z tworzywa sztucznego w kształcie stożka ściętego wyposażone w kołnierz stały i plombę. Kołnierz stały z plombą posiada zaczepy łączące tę plombę z kołnierzem stałym i wiadrem. Pokrywa wiadra posiada na całym swoim obwodzie występ wewnętrzny stanowiący uszczelnienie przy połączeniu z obrzeżem stożkowym wiadra. Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniony jest na rysunku nr 2 na którym fig. 1 przedstawia wiadro z pokrywą z półwiodoku, fig. 2 pokrywę wiadra, fig. 3 przekrój połączenia wiadra i pokrywy, fig. 4 fragment kołnierza stałego wiadra i plombę, fig. 5 połączenie kołnierza stałego wiadra wraz z żebrami, plombą i zaczepami. Wiadro z pokrywą według wzoru użytkowego składa się z wiadra (1) w kształcie stożka ściętego, wyposażonego w kołnierz stały (4), który posiada na całym swoim obwodzie ożebrowanie (5) służące do usztywnienia zamkniętego wiadra. W kołnierzu stałym wiadra (4) znajdują się zaczepy plomb (7) łączące kołnierz stały (4) z plombą (3) i wiadrem (1). Pokrywa wiadra (2) posiada na całym swoim obwodzie występ wewnętrzny (8) stanowiący uszczelnienie realizowane przy połączeniu z występem stożkowym obrzeża wiadra (6). Do zdjęcia pokrywy wiadra (2) z wiadra (1) niezbędne jest usunięcie plomby (3) poprzez zerwanie zaczepów (7) plomby. W uzasadnieniu decyzji zawarto także rysunek nr 3 zatytułowany “Patent “Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo [...]", składający się z jednej figury, i wskazano że według opisu patent [...] przedstawia wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo, z dnem i ze ścianą rozszerzającą się stożkowo od dna do górnego obrzeża oraz z pałąkiem, przy czym górne obrzeże ściany, w średnicowo naprzeciw siebie położonych miejscach, ma elementy służące do osadzania pałąka, które mają postać wystających na zewnątrz z górnego obrzeża, czopów, posiadających na końcach elementy zabezpieczające zapobiegające zsunięciu uchwytów pałąka i otoczonych przez uchwyty pałąka połączone z pałąkiem, znamienne tym, że element zabezpieczający wykonany jest w postaci pierścienia zabezpieczającego (12), usytuowanego przy zewnętrznym końcu czopa (7), usytuowanego przy zewnętrznym końcu czopa (7) wraz z co najmniej jednym łącznikiem (13), a inne łączniki (11) usytuowane pomiędzy uchwytami (9) pałąka i czopami (7) bezpośrednio po wytworzeniu wiadra (1), a przed wykorzystywaniem pałąka (6), położone są w jednej linii z łącznikami (13) pomiędzy pierścieniem zabezpieczającym (12) i czopem (7), w kierunku osiowym czopa (7). Zawarto także rysunek nr 4 zatytułowany “Patent “Pojemnik z pokrywą z tworzywa sztucznego “ [...]", składający się z jednej figury, i wskazano że Według opisu "[...] wynalazek może być stosowany bez żadnych zmian dla okrągłych, kanciastych i owalnych pojemników. W pojemnikach owalnych, iv których pałąk nośny (12) zawieszony jest zwykle naprzeciwległe w obszarze największej krzywizny ściany pojemnika [...]". Organ podkreślił, iż analizując "oryginalność" wzoru należy dokonać poprzez pryzmat interpretacji przepisów ustawy - Prawo własności przemysłowej w pierwotnym brzmieniu, a więc przez pryzmat ogólnego wrażenia, jakie wzór ten wywołuje. W pierwszej kolejności zaznaczył, iż pierwszą i zasadniczą cechą wspólną, zarówno spornego wzoru przemysłowego "Wiadro" [...] jak i przeciwstawionym mu zgłoszeniom wzoru użytkowego "Wiadro z pokrywą" [...] oraz patentu "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...], wywołującą tzw. identyczne ogólne wrażenie, jest kształt. Zgodnie z opisem wzór sporny to "wiadro w kształcie stożka ściętego zwężającego się ku dołowi składające się z korpusu", podczas gdy opis zgłoszenia wzoru [...] informuje, iż "przedmiotem wzoru użytkowego jest wiadro z pokrywą z tworzywa sztucznego w kształcie stożka ściętego", zaś opis patentu [...], że mamy do czynienia z "wiadrem z tworzywa sztucznego [...] z dnem i ze ścianą rozszerzającą się stożkowo od dna do górnego obrzeża". Analizując ogólny kształt wiader według wzorów i patentu (na podstawie opisów oraz rysunków), organ uznał, iż wzór sporny przedstawiony na Rys. 1 (fig. 1) nie różni się w sposób zasadniczy od wiader na Rys. 2 (fig. 2) oraz Rys. 3 (fig. 1), gdyż kąt nachylenia ścian względem podstawy oraz proporcje szerokości i wysokości (wysokość korpusu jest w przybliżeniu równa jego średnicy - zob. opis wzoru [...]), są w zasadzie identyczne we wszystkich porównywanych wiadrach. Ponadto sporny wzór w zastrzeżeniach (jak i na rysunkach) "pokrywę (Rys. 1.fig. 1 i fig. 3), uchwyt (Rys. 1 fig. 1 i fig. 3) i pałąk (Rys. 1 fig. 1)", które to elementy są bardzo podobne (przez co nie są nieoryginalne), do analogicznych elementów przedstawionych w opisie i na rysunkach zgłoszenia wzoru "Wiadro z pokrywą" [...], którego "istotą [...] jest wiadro z pokrywą (Rys. 2 fig. 1 i fig. 3)", oraz w opisie i na rysunkach patentu [...] "pałąk nośny zawieszony zwykle naprzeciwległe" (k. 90 akta [...]). Elementy te różnią się jedynie szerokością ścianki bocznej pokryw (okrągłych) oraz nieznacznie kształtem uchwytu wzoru spornego, które zbudowane są niejako z zaokrąglonych prostokątów wychodzących z uchwytów pałąków, podczas gdy odpowiednik w patencie [...], jest bardziej półokrągły i znajduje się "w średnicowo naprzeciw siebie położonych miejscach [...] służące do osadzania pałąka, które mają postać wystających na zewnątrz z górnego obrzeża czopów" (Rys. 3). Należy również zauważyć, że pałąk wzoru spornego jest w zasadzie identycznego kształtu z tym przedstawionym i opisanym w patencie "Pojemnik z pokrywą z tworzywa sztucznego" [...]. Ponadto rysunki jak i opis wzoru spornego określające łącznie zakres przedmiotowy spornego prawa wskazują, iż wiadro według tego wzoru jest "znamienne tym, że w pobliżu wywiniętego górnego obrzeża na zewnętrznej powierzchni korpusu ma szerokość pierścień oporowy tworzący od góry z powierzchnią boczną obwodowy rowek, przy czym na powierzchni pierścienia oporowego uformowane jest wgłębienie otwarte od góry zakryte łamliwą plombą o tym samym kształcie (Rys. 1 fig. 1, fig.3)", które to elementy odpowiadają także elementom przedstawionym na Rys. 2 (fig. 1, fig. 3, fig.4) a opisanego jako "wiadro [...] wyposażone w kołnierz stały i plombę. Kołnierz stały z plombą posiada zaczepy łączące tę plombę z kołnierzem stałym i wiadrem". Ponadto zwrócono uwagę na wgłębienie na powierzchni pierścienia oporowego "mającego kształt zbliżony do prostokąta o szerokości w przybliżeniu dwukrotnie mniejszej od szerokości pierścienia oporowego" (Rys. 1), którego element analogiczny według rysunku wzoru użytkowego [...] (Rys.2), posiada bardzo zbliżony kształt, różniący się bardzo nieznacznie jedynie kątami i proporcjami. Powyższe elementy wzoru spornego składające się na ogólne wrażenie, jakie wzór ten wywołuje, przedstawiają niczym nie wyróżniające się od przedstawionych w materiale dowodowym wiader jak i ich poszczególnych elementów, w szczególności przedstawionych na fig. 1, fig. 3 i fig. 4 zgłoszenia wzoru użytkowego "Wiadro z pokrywą" [...] (zob. Rys. 2) oraz od przedstawionego na fig. 1 patentu "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...] (zob. Rys. 3). Tym samym postać spornego wzoru stanowi w dosyć dużym zakresie kalkę upublicznionych wcześniej wiader, przez co nie różni się w sposób wyraźny od rozwiązań wzoru (patentu) znanych z publikacji Urzędu Patentowego. O braku oryginalności wzoru spornego świadczy dodatkowo fakt, iż “w dobie rozwoju wzornictwa przemysłowego klasę wzornictwa udowadnia się przy projektowaniu rzeczy najprostszych, takich jak sztućce do jedzenia" (wyrok WSA z dnia 11 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1088/08), czy jak w niniejszym przypadku wiadra. Projektant spornego wzoru nie stworzył oryginalnego rozwiązania estetyczno - technicznego, którego ogólne wrażenie byłoby odmienne od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzory wcześniejsze, gdyż różnice między porównywanymi wzorami powinny być łatwo dostrzegalne, a to w niniejszej sprawie nie zachodzi, gdyż wszystkie poszczególne elementy wzoru spornego (w bardzo podobnej formie) występują we wzorach i patentach wcześniejszych. Nieistotne różnice pomiędzy wzorem spornym (oraz jego elementami), a przeciwstawionymi "wiadrami" nie decydują o braku podobieństwa pomiędzy ocenianymi wzorami, gdyż są one zbyt mało wyraźne, aby uznać oryginalność wzoru pt. "Wiadro" [...]. Organ wskazał, że dokonał powyższego ustalenia dostrzegając rozbieżności pomiędzy wzorem spornym, a zgłoszeniem wzoru użytkowego "Wiadro z pokrywą" [...] oraz patentem "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...]. Plomba w spornym wzorze (Rys. 1. fig. 1) ma szerokość około połowy szerokości pierścienia oporowego oraz tło postaci kratki na powierzchni i napis OPEN, zaś plomba w opisie zgłoszenia wzoru użytkowego [...] (Rys. 2. fig. 4) ma szerokość pierścienia oporowego i nie zawiera żadnego tła oraz napisów. Różnica ta jednak nie jest na tyle charakterystyczna, aby uznać, iż nadaje spornemu wzorowi cechę oryginalności. Tego ostatniego stanowiska, nie zmieniałoby także ewentualne usunięcia plomby np. przez końcowego użytkownika, gdyż różnica ta (po usunięciu plomby) jeszcze bardziej się zmniejsza, jedynie do szerokości wgłębienia po plombie, które jest nieznacznie węższe w spornym wzorze. Opisana różnica, ze względu na niewielkie rozmiary wgłębień w stosunku do wielkości wiader powoduje, że sporny wzór nie różni się w tym zakresie w sposób wyraźny od zgłoszenia wzoru użytkowego "Wiadro z pokrywą" [...]. Kolejną nieznaczną różnicą występującą pomiędzy wzorem spornym, a wiadrami mu przeciwstawionymi jest to, iż według opisu wzoru spornego (cyt: część opisu przed zastrzeżeniami ochronnymi) "w dnie jest duża ilość wystających garbików rozmieszczonych promieniowo i tworzących obwodowy pierścień. W części środkowej i w denku wykonane jest wgłębienie kołowe" (Rys. 1, fig. 2). Dno spornego wzoru ma kształt okręgu (na Rys. 1, fig.2 widać także czopy/uchwyty, które nie są elementami dna "Wiadra" [...]), podobnie jak wiadra według wzorów (patentów) przeciwstawionych, co wynika pośrednio z ich kształtu. Wzory przeciwstawione (patenty) mają kształt "stożka ściętego" ([...]) lub są zbudowane "z dna i ze ściany rozszerzającej się stożkowo od dna do górnego obrzeża" [...]. “Stożek ścięty", co do zasady, ma w przekroju okrąg, tym samym powołane powyżej przeciwstawione wiadra także mają w podstawie okrąg, tak samo jak wzór sporny. Elementami które występują we wzorze spornym (a nie zaznaczone w wiadrach przeciwstawionych) są zatem jedynie "garbiki rozmieszczone promieniowo" oraz "wgłębienie kołowe". Różnica ta jednak nie jest na tyle łatwo dostrzegalna, aby uznać, iż nadaje spornemu wzorowi cechę oryginalności. Właściwością wiader, jest fakt, że ich dna (widok od dołu) są elementami w zasadzie niedostrzegalnymi przez użytkownika, podobnie jak dla nabywcy samochodu osobowego niedostrzegalne są elementy płyty podłogowej, gdyż nie zagląda on "pod samochód w celu porównania design-u". Poza powyższym odwrócenie wiadra w celu zapoznania się z ornamentem znajdującym się na dnie pomimo, iż fizycznie możliwe, jest w dużej mierze utrudnione przez zawartość, która może zostać "wylana" lub "wysypana". Tym samym użytkownicy (sprzedawcy i inni fachowcy etc.) nie będą zwracać szczególnej uwagi na umieszczone pod spodem "garbiki rozmieszczone promieniowo" czy też na "wgłębienie kołowe", przez co różnica ta nie nadaje spornemu wzorowi cechy oryginalności stypizowanej w art. 104 p.w.p. Reasumując organ podniósł, że sporny wzór nie różni od wiader i ich elementów, przedstawionych na Rys. 2 ze zgłoszenia wzoru "Wiadro z pokrywą" [...] oraz na Rys. 3 z patentu "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...], w sposób umożliwiający uznanie, iż postać spornego wzoru przemysłowego, jest oryginalna i różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych, o czym stanowi art. 104 p.w.p. Tym samym porównywane postacie wiader i ich poszczególnych elementów mimo, iż się różnią, to różnice między nimi są zbyt mało wyraźnie (nieistotne szczegóły), aby uznać oryginalność wzoru spornego. Przedmiotowy wzór przemysłowy przedstawiony na Rys. 1 (fig. 1, fig. 2, fig. 3) nie jest oryginalny w rozumieniu powołanego przepisu art. 104 p.w.p. ponieważ ogólne wrażenie jakie wywołuje nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez zgłoszenie wzoru użytkowego "Wiadro z pokrywą" [...] oraz przez ogólne wrażenie wywołane przez patent "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...], które to zostały publicznie udostępnione przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo (18 kwietnia 2000 r.). Organ podkreślił, że w kontekście uznania, iż przed datą zgłoszenia spornego wzoru zostały upublicznione (kształtem jak i poszczególnymi elementami) podobny wzór "Wiadro z pokrywą" [...] oraz patenty "Wiadro z tworzywa sztucznego, formowane wtryskowo" [...] i "Pojemnik z pokrywą z tworzywa sztucznego" [...] oraz uznania istnienia interesu prawnego po stronie uczestnika postępowania, bez większego znaczenia dla sprawy jest pozostały materiał dowodowy przedstawiony przez strony w toku postępowania, w tym wyciąg z patentów (wzorów): [...],[...],[...],[...],[...],[...]. Wobec faktu, iż brak oryginalności jest wystarczającą i samodzielną przesłanką do unieważnienia spornego wzoru, organ nie rozpatrywał pozostałych zarzutów w świetle przedłożonego materiału. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. R., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zarzucając jej: 1. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie sprawy w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia, 2. naruszenie art. 104, art. 107 ust. 2 i art. 108 ust. 3 p.w.p. poprzez ich błędne zastosowanie lub nieuwzględnienie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organ nie uwzględnił oryginalnego rozwiązania estetyczno-technicznego, które umożliwia sprawne używanie wiadra z jego zawartością w transporcie i na stanowisku pracy. Sporne wiadro, oprócz pałąka znanego z innych rozwiązań, ma dodatkowo dwa usytuowane naprzeciw siebie, charakterystyczne w zakresie kształtu i miejsca ich uformowania, uchwyty ręczne (nieuwzględnione w analizie organu). Uchwytów takich nie posiadają inne rozwiązania. Uchwyty są przydatne szczególnie wtedy, gdy wiadro ma dużą pojemność i zawiera ciężki ładunek. Uchwyty ręczne spornego wzoru przedstawione są na rysunku Fig. 1 i Fig. 2 oraz w opisie na str. 1 w sposób następujący: "Przedmiotem wzoru przemysłowego jest wiadro z pokrywą, uchwytami i pająkiem, przeznaczone zwłaszcza na materiały sypkie i płynne", a na str. 2 "Na powierzchni zewnętrznej pierścienia oporowego naprzeciwległe rozmieszczone są uchwyty o zarysie zewnętrznym korpusu, a od czoła zbliżone do prostokątów. Powyżej uchwytów usytuowane są przelotowe otwory okrągłe do zamocowania pałąka". Oryginalne cechy wiadra charakteryzują się tym, że uchwyty ręczne ukształtowane na szerokim pierścieniu oporowym i tylko nieznacznie wychodzą na zewnętrz tego pierścienia. Takie rozwiązanie jest możliwe dla wiader o dużych wymiarach, takich właśnie jak sporne wiadro, w którym pierścień oporowy jest znacznie oddalony od ścianki korpusu wiadra, dzięki czemu palce dłoni użytkownika mogą wchodzić w uchwyty uformowane na pierścieniu. Między oporowym pierścieniem a ścianką korpusu są usztywniające obrzeże wiadra żebra, które mają mniejszą długość w miejscach uchwytów. Rozwiązanie przedmiotowego wiadra różni się znacznie od znanych pojemników, koszy czy kuchennych naczyń, mających uchwyty znacznie wystające na zewnątrz ich ścianek. Przeciwstawne patenty, to jest "Wiadro z tworzywa sztucznego" [...] oraz "Pojemnik z tworzywa sztucznego" [...], nie posiadają uchwytów ręcznych, natomiast mają uchwyty pałąkowe, w których są mocowane końcówki pałąka. Natomiast przeciwstawne wiadro według zgłoszenia wzoru użytkowego "Wiadro z pokrywą" [...] nie posiada uchwytów ręcznych i nie posiada pałąka, tym samym nie ma uchwytów pałąkowych. W spornym wiadrze nie ma uchwytów pałąka, a jego końcówki są mocowane bezpośrednio w otworach szerokiego pierścienia oporowego, które to otwory są usytuowane powyżej ręcznych uchwytów. Zdaniem skarżącego organ nie dokonał szczegółowej analizy rysunku i opisu, umożliwiających ocenę uchwytów spornego wiadra według wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 33/10, albowiem dokonał analizy porównawczej nie tej samej klasy (rodzaju) elementów, to jest porównywał ukształtowanie uchwytów ręcznych wiadra spornego z ukształtowaniem uchwytów pałąka w przeciwstawnych patentach. Błędnie ocenił, że uchwyty wiadra spornego mają odpowiednik w patencie [...] (Rys. 3), ponieważ uchwyty z tego patentu, a także uchwyty z patentu [...] (Rys. 4) są uchwytami z otworami, w których ulokowane są końcówki pałąka. Dolna część tych uchwytów, o kształcie zaokrąglonym lub trapezowym, jest poniżej krawędzi pierścienia oporowego. Wskazane uchwyty nie mają odpowiednika w spornym wiadrze, ponieważ końcówki pałąka są ulokowane bezpośrednio w otworach szerokiego pierścienia oporowego. Pod otworami z końcówkami pałąka, na szerokim oporowym pierścieniu, są ukształtowane uchwyty ręczne (Rys. 1. fig. 1 i fig. 2). Zdaniem skarżącego wskazane wcześniej rysunki oraz opisy jednoznacznie pozwalają ocenić, że sporne wiadro różni się wyraźnie od wiader ze wzorów przeciwstawnych i jego cechy nie są wyłączną kombinacją cech przeciwstawnych wzorów. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie, w sposób obszerny odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze. W piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2012 r. skarżący podtrzymał zarzuty zawarte w skardze. Dodatkowo wskazał, że dowodem oryginalnego wzornictwa spornego wiadra jest ukształtowanie zwłaszcza jego górnej części, charakteryzującej się tym, że na zewnętrznej powierzchni obrzeża korpusu ukształtowany jest szeroki pierścień oporowy, na którym są inne ukształtowania: - naprzeciwległe szerokiego pierścienia oporowego są ukształtowane ręczne uchwyty o zarysie zewnętrznym korpusu, a od czoła zbliżone do prostokątów; - powyżej ręcznych uchwytów, w szerokim pierścieniu oporowym są okrągłe otwory, w których zatrzaskowo zamocowane są czopowe końcówki drucianego pałąka; - na powierzchni szerokiego pierścienia oporowego uformowana jest o szerokości dwukrotnie mniejszej łamliwa plomba z napisem OPEN; - od góry szeroki pierścień oporowy tworzy z powierzchnią boczną korpusu obwodowy rower do zaciskowego łączenia z krawędzią pokrywy. Skarżący ponownie wskazał, że organ błędnie uznał, że uchwyty ręcznie wychodzące z uchwytów pałąka wzoru spornego są bardzo podobne do uchwytów pałąka w patencie [...], które mają postać wystających na zewnątrz z górnego obrzeża czopów. Elementy te wyraźnie różnią się formą przedstawienną. Uchwyty ręczne spornego wzoru od czoła w kształcie prostokątów nie "wychodzą" z uchwytów pałąka, lecz "wychodzą" nieznacznie z szerokiego pierścienia oporowego. Przeciwstawne wzory nie mają uchwytów ręcznych. Ponadto niezgodna ze stanem faktycznym jest ocena organu, że pałąk wzoru spornego jest w zasadzie identycznego kształtu jak ten przedstawiony w patencie [...], albowiem jest on wykonany z drutu z lekko pogrubionymi końcami i zamocowany zatrzaskowo w otworach szerokiego pierścienia oporowego ukształtowanego na górnej części korpusu. Natomiast pałąk w przeciwstawnym patencie zamocowany jest przez zagięcie jego końcówek w otworach poszerzeń kołnierza korpusu. Wzór [...] także nie posiada szerokiego pierścienia oporowego, lecz niewielkiej szerokości kołnierz o szerokości plomby z odmiennymi elementami mocującymi oraz nie posiada pałąka ani innych uchwytów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Na wstępie należy podkreślić, że sprawa była już wcześniej prawomocnie rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Oznacza to iż przy ponownym rozpoznaniu skargi ma zastosowanie regulacja z art. 153 p. p. s. a. Zgodnie z tą regulacją ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zdaniem Sądu rozpoznając po raz kolejny sprawę wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Wiadro" nr [...] wskazane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 33/10 uchybienia zostały przez Urząd Patentowy prawidłowo usunięte, uzupełnione i uzasadnione. Do oceny zdolności rejestrowej organ zastosował przepisy p.w.p. w ich pierwotnym brzmieniu. Zgodnie ze wskazaniem Sądu Urząd Patentowy dokonał szczegółowej analizy całej dokumentacji zgłoszenia spornego wzoru, tj. opisu, zastrzeżeń ochronnych i rysunków, dokonał łącznej analizy tej dokumentacji, przy ocenie szczegółowo odniósł się do rysunków. Zgodnie ze wskazaniami Sądu przy ocenie ustawowych warunków wymaganych do rejestracji wzoru przemysłowego zastosował przepisy p.w.p. o następującej treści: Art. 102 ust. 1: Wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. ust. 2: Nie stanowi wzoru przemysłowego postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Art. 103: Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, nie został taki wzór podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie ani nie był z wcześniejszym pierwszeństwem zgłoszony i następnie zarejestrowany. Art. 104: Wzór przemysłowy uważa się za oryginalny, jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów. Art. 107 ust. 1: Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie. ust. 2: Zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. Według definicji wzoru przemysłowego "wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania postać wytworu przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie". Z definicji tej wynika, iż przedmiotem analizy wzoru przemysłowego dla potrzeb rejestracji są postacie wytworów. Ponadto, prawo z rejestracji nie może obejmować elementów nie umieszczonych w postaci wytworu. W myśl stanowiska zawartego w literaturze przedmiotu wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że zarówno przy weryfikacji przesłanki nowości, jak i indywidualnego charakteru, ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość. Wzór nie spełnia zatem przesłanki indywidualnego charakteru, jeśli zachodzi ogólne wrażenie podobieństwa z wzorem wcześniej ujawnionym. Z drugiej strony cechy nowości i indywidualnego charakteru ustala się zawsze w odniesieniu do określonego produktu." (Wojciechowska Anna, Radca Prawny 2004/3/82, artykuł, Numer publikacji: 44128, Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy: Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej). Nie ulega też wątpliwości, że wzór przemysłowy powinien być oceniany w takiej postaci, w jakiej będzie możliwe wizualne zapoznanie się z nim przy zachowaniu wszystkich właściwości wyrobu (wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r., sygn. akt II GSK 277/06). Nie można też pomijać sytuacji, że gdy wygląd produktu jest ściśle związany z jego cechami użytkowymi, zakres swobody twórczej jest mały. Tam zaś, gdzie są małe możliwości dokonania zmian, relatywnie małe różnice będą wymagane w celu ustalenia indywidualnego charakteru wzoru (wyrok WSA z 10 października 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1116/07). Ponadto wzór przemysłowy nie może zostać uznany, jeśli w dacie zgłoszenia publicznie był już udostępniony wzór identyczny, a za taki należy uznać wzór różniący się od zgłaszanego do ochrony nieistotnymi szczegółami (wyrok WSA z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 652/07). Zasadnie zatem organ uznał, iż sporny wzór nie posiada cechy oryginalności, o której mowa w art. 104 p.w.p. bowiem postać spornego wzoru, którego zasadniczą cechą jest kształt (sporny: wiadro w kształcie stożka ściętego zwężającego się ku dołowi składające się z korpusu, w zgłoszeniu [...]: wiadro z pokrywą z tworzywa sztucznego w kształcie stożka ściętego, w patencie [...]: wiadro z tworzywa sztucznego (...) z dnem i ze ścianą rozszerzającą się stożkowo od dna do górnego obrzeża) wywołuje identyczne ogólne wrażenie. Na podstawie analizy opisów i rysunków wywiódł, że sporny wzór nie różni się w sposób zasadniczy od wiader już ujawnionych, gdyż kąt nachylenia ścian względem podstawy oraz proporcje szerokości i wysokości są w zasadzie identyczne we wszystkich porównywanych wiadrach. Wiadro posiada pokrywę, uchwyt i pałąk ale są to elementy bardzo podobne do analogicznych elementów przedstawionych. Wbrew twierdzeniu skarżącego organ nie pominął żadnego elementu (składnika) wzoru, w tym uchwytów, którym skarżący wydaje się nadawać szczególne znaczenie i które w jego ocenie mają decydować o oryginalności wzoru. Urząd Patentowy ocenił kształt uchwytów spornego wzoru zaznaczając, iż są zbudowane z zaokrąglonych prostokątów wychodzących z uchwytów pałąków, podczas gdy odpowiednik w patencie jest bardziej półokrągły i ma postać wystających na zewnątrz z górnego obrzeża czopów uznając, iż te różnice w kształcie są nieznaczne. Sąd podziela powyższą ocenę organu. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2010 r. (sygn. akt II GSK 932/09) o indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów. Jak wskazano wyżej widoczny kształt spornego wzoru jest niemalże identyczny jak kształty przeciwstawionych wiader i jak słusznie wskazywał organ różnice są nieistotne, gdyż są zbyt mało wyraźne lub trudno dostrzegalne aby nadać spornemu wzorowi cechę oryginalności. Sąd zauważa, iż sam skarżący oryginalność swojego wzoru upatrywał w kształcie wiadra uznając je za istotę zgłoszonego wzoru. Zatem w ocenie Sądu, organ zasadnie przyjął, że ogólne wrażenie jakie na użytkowniku wywierają porównywane wzory jest takie samo. Wobec faktu, że brak oryginalności jest wystarczającą i samodzielną przesłanką unieważnienia spornego wzoru, prawidłowo w ocenie Sądu uczynił organ rezygnując z rozpatrywania zarzutu braku nowości. Za niezasadny należy uznać także zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu, organ wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.