II OZ 71/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2565/12 w zakresie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2565/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wstrzymania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca Spółka zawarła w skardze na w/w decyzję wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję PINB dla m. st. Warszawy z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] i nakazującej [...] Sp. z o.o. rozbiórkę trwale związanego z gruntem nośnika reklamowego znajdującego się w północno-zachodniej części działki nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. Ż. róg ul. S. w Warszawie, na tzw. pasie zieleni, składającego się z podświetlanej jednostronnej tablicy reklamowej o wymiarach ok. 12,00 x 3,00 m, zamocowanej do stalowego słupa o średnicy 45 cm i wysokości ok. 8,00 m [licząc od stopy fundamentowej do szczytu], zakotwionego w stopie fundamentowej o wymiarach ok. 2,25 x 4,00 m, opisanego jako nośnik reklamowy nr [...] w protokole PINB dla m. st. Warszawy nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Oddalając wniosek Sąd I instancji wskazał, że skarżąca Spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka we wniosku podniosła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zmuszona będzie do zerwania umów na umieszczanie reklam na przedmiotowym urządzeniu reklamowym i zapłacenia wysokich kar umownych. Sąd I instancji podzielił pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12, iż samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 271, dalej jako "p.p.s.a."). Sąd I instancji wyjaśnił, iż dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd I instancji podkreślił, iż nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla Spółki znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Ogólnikowe twierdzenia strony, dotyczące konieczności zerwania umów i zapłacenia wysokich kar umownych, nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie Spółki powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Sąd I instancji wskazał, że argumentacja skarżącej Spółki przedstawiona we wniosku dotyczy sytuacji, gdy decyzja o rozbiórce pozostanie w obrocie jako prawomocna. Co prawda wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, to jednak nie oznacza, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie reprezentowana przez radcę prawnego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej w tym kosztów postępowania procesowego. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca Spółka nie zgadza się z twierdzeniem Sądu I instancji, że szkoda w postaci zapłacenia kar umownych z powodu zerwania umowy jak konieczność ponoszenia kosztów za dzierżawę terenu do końca obowiązywania umowy zawartej na czas określony w tym przypadku do kwietnia 2013 r. nie powoduje znacznej szkody. Podniesiono, iż ustawodawca pod pojęciem znaczna szkoda brał pod uwagę szkodę o znacznych rozmiarach w znaczeniu obiektywnym, dotkliwą dla każdego, a nie w pojęciu subiektywnym w odniesieniu do stanu majątkowego konkretnej strony postępowania. Zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonalności decyzji do czasu rozpatrzenia skargi czyli na okres kilku miesięcy, nie spowoduje start ogólnospołecznych, a pozwoli skarżącej na nieponiesienie dodatkowych nieprzewidzianych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania jej wykonania, co uniemożliwiło Sądowi I instancji merytoryczną ocenę przedmiotowego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie podobnie jak Sąd I instancji podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12, iż samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się koniecznością zapłacenia kar umownych z powodu zerwania umowy jak i z koniecznością ponoszenia kosztów za dzierżawę terenu tj. do kwietnia 2013 r., która będzie dla Spółki znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.