II SA/Wa 994/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Joanna Kube, Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia W. S., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez funkcjonariusza służby w okresie od listopada 1997 r. do [...] grudnia 2000 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. W motywach uzasadnienia organ wskazał, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. zwolnił W. S. ze służby w Policji z dniem [...] października 2009 r. Podał, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2009 r. W. S. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wydanie zaświadczenia o uznaniu okresu pracy w Policji od listopada 1997 r. do [...] lipca 2002 r. jako pracy w zwalczaniu terroryzmu. W dniu [...] listopada 2009 r. Zastępca Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. nr 86, poz. 734), wydał zaświadczenie potwierdzające, że W. S.: od dnia [...] maja 1999 r. do dnia [....] grudnia 2000 r. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 1% - na podstawie § 3 ust. 5 ww. rozporządzenia; od dnia [...] grudnia 2000 r. do dnia [...] lutego 2003 r. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 2% - na podstawie § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia; od dnia [...] lutego 2003 r. do dnia [...] października 2009 r. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 2% - na podstawie § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia. Organ odwoławczy podał, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2009 r. W. S. ponownie zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o uznaniu pracy w Policji od listopada 1997 r. do [...] grudnia 2000 r., jako pracy w zwalczaniu terroryzmu, uzasadniając to faktem, że podczas jego pracy od listopada 1997 r. został przeniesiony do Samodzielnej Sekcji Specjalnej Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], gdzie nabył uprawnienia pirotechnika. W okresie tym wykonywał czynności związane z lokalizowaniem, rozpoznawaniem, transportem, niszczeniem materiałów wybuchowych. Rozkazem personalnym z dnia [...] maja 1999 r. zwolniono go z zajmowanego stanowiska i mianowano na stanowisko policjanta dowódcy drużyny Zespołu Minersko-Pirotechnicznego Oddziału Prewencji Policji w [...]. Poprzednie obowiązki, jakie wykonywał podczas służby, jak i po otrzymaniu rozkazu z dnia [...] maja 1999 r. niczym się nie różniły, wykonywał te same czynności. Organ wskazał, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. - wydanym na podstawie art. 217 § 1 i 2, art. 218 § 2, art. 35 § 3 i art. 219 k.p.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 roku w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin, a także § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej - odmówił W. S. wydania zaświadczenia, że pełniąc służbę w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] w okresie od listopada 1997 r. do [...] grudnia 2000 r. pełnił ją w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Komendant Główny Policji, uwzględniając ocenę prawną i wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt I OSK 376/11, odnoszące się do niniejszej sprawy, stwierdził, że wobec braku dokumentacji, potwierdzającej spełnienie przesłanek wymienionych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Granicznej i Służby Więziennej (Dz. U. nr 21, poz.114 ze zm.), Komendant Wojewódzki Policji w [...] słusznie odmówił W. S. wydania zaświadczenia o pełnieniu przez niego służby w okresie od listopada 1997 r. do dnia [...] grudnia 2000 r. w warunkach określonych w § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia. W ocenie Komendanta Głównego Policji do uznania, że W. S. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 2% jej wymiaru, koniecznym jest spełnienie warunku przewidzianego w § 2 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia - branie udziału, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Skoro zaś, zgodnie z § 1 ust. 2 decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2000 r. w sprawie utworzenia oddziałów prewencji Policji i samodzielnych pododdziałów prewencji Policji, w strukturze Oddziału Prewencji Policji w [...] utworzono antyterrorystyczny zespół minersko-pirotechniczny, a decyzja ta weszła w życie z dniem [...] grudnia 2000 r., to dzień [...] grudnia 2000 r. jest momentem rozpoczęcia pełnienia służby przez W. S. w komórce antyterrorystycznej, a zatem również zwalczania fizycznego terroryzmu. Organ wskazał również, że funkcjonariusz został mianowany na stanowisko w komórce zawierającej nazwę "antyterrorystyczny" dopiero z dniem [...] lipca 2002 r. (asystent Antyterrorystycznego Zespołu Minersko-Pirotechnicznego). Organ podkreślił ponadto, że ustawodawca w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. odróżnił służbę pełnioną bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu od służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, zatem nie każde czynności wykonywane w charakterze minera-pirotechnika są równoznaczne ze zwalczaniem fizycznym terroryzmu. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. S. zarzucił organowi obrazę art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Wewnętrznej, polegającą na przyjęciu, iż nie wykonywał w trakcie pełnienia służby czynności związanych ze zwalczaniem terroryzmu. Wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w trakcie postępowania przedstawił zarządzenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], z którego wynika, iż od [...] stycznia 1999 r. zadania jakie na nim spoczywały zmierzały bezpośrednio do zwalczania terroryzmu i dlatego przysługuje mu uprawnienie do podwyższenia emerytury o 2%. Wskazał, że zastosowana przez organy wykładnia prowadzi do nieuzasadnionego dyskryminowania funkcjonariuszy. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W ocenie organu skarżący nie zgadza się z ustaleniami organu, co do definicji zakresu zadań służbowych, polegających na fizycznym zwalczaniu terroru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Skarżący W. S. ubiegał się o wydanie zaświadczenia potwierdzającego fakt pełnienia przez niego służby w okresie od listopada 1997 r. do [...] grudnia 2000 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej, o których mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Granicznej i Służby Więziennej (Dz. U. nr 21, poz.114 ze zm.). W świetle powyższego przepisu, emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w jednostce realizującej zadania w tym zakresie, jeżeli funkcjonariusz wykonał czynności służbowe, polegające na rozpoznawaniu i likwidowaniu zamachów terrorystycznych. Oznacza to, że przyznanie prawa do podwyższenia emerytury o 2% podstawy wymiaru może mieć miejsce wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza Policji, który pełnił służbę bezpośrednio przy zwalczaniu fizycznym terroryzmu, przy czym służba ta musiała być pełniona w jednostce realizującej zadania w zakresie zwalczania fizycznego terroryzmu, a funkcjonariusz musiał wykonywać czynności służbowe polegające na rozpoznawaniu i likwidowaniu zamachów terrorystycznych. Przepis § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. nr 239, poz. 2404) stanowi, że środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej. Wydawanie zaświadczeń w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy art. 217 do art. 220 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przepis art. 217 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zgodnie natomiast z art. 218 § 1 k.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 (gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego), organ administracji obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Oznacza to, że obowiązek wydania zaświadczenia wiąże się z prowadzeniem przez organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organy Policji odmawiając W. S. wydania zaświadczenia żądanej przez niego treści wyjaśniły, iż z dokumentów, którymi dysponują nie wynika, ażeby skarżący we wskazanym we wniosku okresie, pełnił służbę bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Jak wynika z akt sprawy W. S. w dniu [...] stycznia 1999 r. złożył egzamin końcowy na kursie doskonalącym o specjalności rozpoznawczo-poszukiwawczej w Centrum Szkolenia Policji w [...], natomiast w dniu [...] maja 1999 r. zdał egzamin końcowy na kursie doskonalącym minerów-pirotechników z PAT w tym Centrum. Oznacza to, że przed 1999 r. skarżący nie posiadał stosownych uprawnień, które pozwalałyby na wykonywanie czynności służbowych, polegających na rozpoznawaniu i likwidowaniu zamachów terrorystycznych. Dlatego, należy zgodzić się z organem, iż w świetle przepisu § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. brak jest podstaw do stwierdzenia, że okres służby pełnionej przez skarżącego przed nabyciem przez niego formalnych uprawnień i kwalifikacji do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną oraz przed podjęciem przez niego służby w takiej jednostce, uznać za służbę pełnioną bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Należy wskazać, że nie wszystkie czynności, wykonywane w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia, są równoznaczne ze zwalczaniem fizycznym terroryzmu. Za służbę pełnioną bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu należy rozumieć służbę w jednostce lub komórce antyterrorystycznej, a taką komórką jest – stosownie do zarządzenia Komendanta Głównego Policji nr 1041 z dnia 28 września 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji (Dz. Urz. KGP nr 18, poz. 135) – samodzielny pododdział antyterrorystyczny Policji. Skarżący dopiero w roku 1999 nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, natomiast antyterrorystyczny zespół minersko-pirotechniczny został utworzony w strukturze Oddziału Prewencji Policji w [...] dopiero decyzją nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2000 r. W sytuacji, gdy organ nie dysponował dokumentami, które potwierdzałyby, że Oddział Prewencji KWP w [...] we wnioskowanym okresie realizował zadania w zakresie fizycznego zwalczania terroryzmu, nie mógł wydać zaświadczenia żądanej treści. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że okres służby pełnionej przez W. S. od dnia [...] maja 1999 r. do dnia [...] grudnia 2000 r. został uznany przez organ za służbę pełnioną bezpośrednio w charakterze sapera uzasadniającą podwyższenie emerytury o 1% - na podstawie § 3 ust. 5 ww. rozporządzenia, gdyż skarżący po zdaniu egzaminu kończącego przeszkolenie na kursie doskonalącym minerów-pirotechników, od dnia [...] maja 1999 r. zajmował stanowisko policjanta dowódcy drużyny Zespołu Minersko Pirotechnicznego Oddziału Prewencji KWP w [...]. Okres służby od dnia [...] grudnia 2000 r., (od kiedy w strukturze Oddziału Prewencji KWP Policji w [...] utworzono antyterrorystyczny zespół minersko-pirotechniczny), został natomiast zaliczony jako służba pełniona przez skarżącego bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury o 2% - na podstawie § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.