IV SA/Gl 783/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz – Kunicka (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Rady Miasta Katowice na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 5 lipca 2012r. nr NPII.4131.1.264.2012 w przedmiocie nauczycieli uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 5 lipca 2012 r. Nr NPII.4131.1.264.2012 Wojewoda Śląski, na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) stwierdził nieważność uchwały Nr XXIII/491/12 Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania nagród dla nauczycieli, szkół i placówek prowadzonych przez Miasto Katowice za ich osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, jako niezgodnej z art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 z późn. zm.). W uzasadnieniu organ nadzoru wskazał, że przedmiotową uchwałą Rada Miasta Katowice, działając m.in. na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela, uchwaliła kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli szkół i placówek prowadzonych przez Miasto Katowice za ich osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły. Organ nadzoru podniósł, że wydany akt stanowi wykonanie ustawowego upoważnienia, zobowiązującego organ prowadzący szkołę do określenia kryteriów i trybu przyznawania nagród dla nauczycieli za ich osiągnięcia w zakresie pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, w tym realizacji zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę, oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, ze środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając w szczególności sposób podziału środków na nagrody organów prowadzących szkoły i dyrektorów szkół, tryb zgłaszania kandydatów do nagród oraz zasadę, że nagroda może być przyznana nauczycielowi po przepracowaniu w szkole co najmniej roku. Organ podkreślił, że powyższy akt ma walor powszechnie obowiązującego w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i powoduje to konieczność formułowania zawartych w nim postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego. Dodał, że Rada Miasta, wydając akty będące źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danej gminy (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP) obowiązana jest przestrzegać zakresu udzielonego przez ustawę upoważnienia co do tworzenia przepisów wykonawczych, a w tych działaniach nie może tego upoważnienia zawężać i przekraczać (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2003 r., sygn. akt I SA/Lu 882/02). Organ nadzoru podkreślił, że ustawodawca, kształtując powyższe upoważnienie rady, precyzyjnie wskazał, które kwestie pozostawił regulacji jednostki samorządu terytorialnego. Podniósł, że wskazany wyżej przepis ustawy stanowi normę o charakterze iuris cogentis, formułującą zamknięty katalog problemów wymagających uregulowania w akcie wykonawczym i zadaniem organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, wydającego przepisy powszechnie obowiązujące na obszarze gminy, jest pełna realizacja upoważnienia ustawowego, wyczerpująca zakres przekazanych przez ustawodawcę uprawnień. W tym zakresie podniósł zarzut, że przedmiotowa uchwała pomija kwestie sposobu podziału środków na nagrody Prezydenta Miasta i dyrektora szkoły. W konsekwencji podjęta w dniu 30 maja 2012 roku uchwała nie zawiera elementów obligatoryjnych, wynikających z dyspozycji przepisu art. 49 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela. Zarzucił również, że w przedmiotowej uchwale znalazły się regulacje, które nie znajdują uzasadnienia w normie zawierającej delegację ustawową. Przepisem § 2 uchwały Rada ustaliła bowiem, że "nagrody, o których mowa w § 1 ust. 1, są przyznawane w terminie do dnia 14 października każdego roku z okazji Dnia Edukacji Narodowej. W szczególnie uzasadnionych przypadkach nagroda może być przyznana w innym terminie ". W tym zakresie organ zarzucił, że powyższym unormowaniem Rada Miasta Katowice określiła warunki wypłacania nagród, do czego nie była uprawniona. Określone w § 2 uchwały unormowanie dotyczy w całości warunków wypłacania nagród dla nauczycieli, obejmuje więc swym zakresem kwestie wymagające (na mocy art. 30 ust. 6 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela), uregulowania w tej uchwale. Ponadto organ wskazał, iż kwestia warunków wypłacania nagród została już określona w § 10 ust. 4 uchwały Nr XXXVII/777/09 Rady Miasta Katowice z dnia 23 lutego 2009 r. w sprawie regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz wysokość i warunki wypłacania nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy. Organ nadzoru zarzucił, że przepisem § 7 ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 uchwały, Rada ustaliła, iż nagroda może być przyznana nauczycielowi, jeżeli osoba ta m.in. nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz nie toczy się przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego. W ocenie organu wskazane przez Radę Miasta kryteria podmiotowe nie są związane z osiągnięciami nauczyciela w jego pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej. Podniósł, że ustawowe upoważnienie organu prowadzącego szkołę do ustalenia kryteriów przyznawania nagród dla nauczycieli obejmuje kompetencję do wyznaczenia mierników służących za podstawę oceny pracy nauczyciela, które związane są tylko i wyłącznie z jego pracą dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą, a inne kryteria - nie związane ściśle z pracą nauczyciela - nie mają w tym zakresie znaczenia. Organ podkreślił, że art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela wyczerpująco określa, co może być przedmiotem regulacji Rady w zakresie uchwalania kryteriów i trybu przyznawania nagród dla nauczycieli. W związku z tym wskazał, że cytowane wyżej zapisy, tj. § 2 oraz § 7 ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 uchwały, nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa. Tym samym Rada przekroczyła przyznane jej przepisem art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, kompetencje normotwórcze. Z tego powodu, uchwałę Nr XXIII/491/12 Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 roku w sprawie kryteriów i trybu przyznawania nagród dla nauczycieli szkół i placówek prowadzonych przez Miasto Katowice za ich osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, organ nadzoru uznał za sprzeczną z prawem i stwierdził jej nieważność w całości. W skardze wniesionej od powyższego rozstrzygnięcia nadzorczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Rada Miasta w Katowicach podniosła zarzut naruszenia przez organ nadzoru przepisów art. 49 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z późn. zm.), polegającego na błędnym przyjęciu, że Rada Miasta Katowice, ustalając kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli, nie zawarła w zaskarżonej uchwale elementów obligatoryjnych, wynikających z dyspozycji przepisu art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, a ponadto, że w części określonej w § 7 ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 uchwała zawiera postanowienia wykraczające poza upoważnienie ustawowe wynikające z przepisu art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela. W związku z tym skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego aktu nadzoru i obciążenie Wojewody Śląskiego kosztami postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 23 lutego 2009 r. podjęła uchwałę nr XXXVII/777/09 w sprawie regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz wysokość i warunki wypłacania nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, zgodnie z delegacją określoną w art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela. Podkreśliła, że w § 10 uchwały został określony sposób podziału środków na nagrody organu prowadzącego szkoły i dyrektorów szkół z ustalonego w budżecie Miasta Katowice specjalnego funduszu na nagrody dla nauczycieli, który określono na poziomie 1% planowanych rocznych wynagrodzeń osobowych. Dodała, że wymieniona uchwała stanowi akt powszechnie obowiązującego prawa na terenie Miasta Katowice, który dotąd nie został uchylony i w całości obowiązuje. Wskazała, że konsekwencją tego jest § 1 ust. 2 kwestionowanej przez organ nadzoru uchwały nr XXIII/491/12 Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r., zgodnie z którym, wysokość nagród oraz sposób podziału środków na nagrody prezydenta oraz nagrody dyrektora określają odrębne przepisy. Podkreśliła, że zapis ten odpowiada delegacji zawartej w art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, według którego organy prowadzące szkoły ustalają kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli [...] uwzględniając w szczególności sposób podziału środków na nagrody organów prowadzących szkoły i dyrektorów szkół [...]. Podniosła, że w kontekście językowym, wbrew twierdzeniu organu nadzoru, z delegacji tej nie wynika, że organ stanowiący powinien w przedmiotowej uchwale ustalić, a nie jedynie uwzględnić ustalony w odrębnej uchwale, sposób podziału środków na nagrody. Ponadto wskazała, że argumentów w tym zakresie dostarcza również historyczna wykładnia treści delegacji zawartej w art. 49 ust. 2, który według stanu poprzednio obowiązującego (do dnia 01.01.2009 r.) stanowił, iż organy prowadzące ustalają (a nie uwzględniają), także sposób podziału środków na nagrody organów prowadzących szkoły i dyrektorów szkół. Skarżąca dodała, że gdyby uznać pogląd organu nadzoru za zasadny, to z chwilą wejścia w życie kwestionowanej uchwały o kryteriach i trybie przyznawania nagród dla nauczycieli, doszłoby do dwukrotnego (na mocy odrębnych uchwał), ustalenia sposobu podziału tych samych środków przewidzianych w budżecie miasta i przeznaczonych na ten sam cel. Podniosła, że w obrocie prawnym występują uchwały jednostek samorządu terytorialnego, w których zawarte są postanowienia stanowiące wykonanie delegacji zarówno z art. 30 ust. 6, jak i art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela. Dodała, że zgodnie z zasadami języka polskiego uwzględnić można tylko coś, co istnieje już i jest ważne, zaś ustalić można tylko coś, czego nie ma a ma być. Odnosząc się do zarzutu, że w § 2 uchwała określiła warunki wypłacania nagród - do czego Rada nie była uprawniona - wskazała, że stanowisko organu nadzoru jest chybione, bowiem jest dyskusyjne, czy określenie terminu wypłaty nagrody rzeczywiście można uznać za warunki wypłacania nagród. Podniosła, że w równym stopniu znaczenie tego pojęcia można odnosić do trybu przyznawania nagrody, co legło u podstaw powtórzenia tego zapisu w zaskarżonej uchwale. W odniesieniu do drugiego zarzutu, według którego w § 7 ust. 1 pkt 4 i 5, ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 uchwały, zostały zawarte postanowienia wykraczające poza upoważnienie ustawowe wynikające z przepisu art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, skarżąca wskazała, że organ nadzoru w ogóle nie dokonał uzasadnienia faktycznego i prawnego wskazanego naruszenia, pomijając obowiązek wykazania sprzeczności postanowień uchwały z prawem. W tym zakresie podniosła, że art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela uprawnia organ stanowiący do ustalenia kryteriów przyznawania nagród, które z woli tego organu mogą być nie tylko kryteriami o charakterze merytorycznym, ale także formalnym. Dodała, że trudno bowiem zaakceptować sytuację, iż nagrodę otrzymuje nauczyciel karany lub przeciwko któremu toczy się postępowanie karne. Wskazała, że kryteria stanowią w istocie ustalone warunki, których spełnienie przez nauczyciela pozwala dokonać pełnej oceny postawy kandydata warunkującej przyznanie nagrody. Odnosząc się do zarzutu organu nadzoru dotyczącego tej kwestii stwierdziła, że nie wydaje się, by wymienione postanowienia uchwały wykraczały poza delegację ustawową, a wręcz odwrotnie, w jej ocenie wychodzą naprzeciw potrzebie stworzenia prawnej bariery dla społecznie niepożądanych sytuacji oraz nie stoją w sprzeczności z dopuszczalną swobodą dopełnienia regulacji ustawowej. Dodała, że w przeciwnym wypadku brak byłoby podstaw prawnych do odmowy przyjęcia wniosku o przyznanie nagrody, jak i samego przyznania nagrody, kandydatowi nie spełniającemu wymogów określonych w zakwestionowanych postanowieniach uchwały. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Na rozprawie pełnomocnik organu nadzoru podkreślił, że podstawą stwierdzenia nieważności uchwały w całości był fakt, że nie wypełniała ona delegacji ustawowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Podkreślić należało, że zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym, rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, podlegają - w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia - zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem. W rozpoznawanej sprawie, zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 5 lipca 2012 r. Nr NPII.4131.1.264.2012 Wojewoda Śląski, na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania nagród dla nauczycieli, szkół i placówek prowadzonych przez Miasto Katowice za ich osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, jako niezgodnej z art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 z późn. zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru przede wszystkim podniósł, że podjęta w dniu 30 maja 2012 roku uchwała nie zawiera elementów obligatoryjnych, wynikających z dyspozycji przepisu art. 49 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela. Zarzucił również, że w przedmiotowej uchwale znalazły się regulacje, które nie znajdują uzasadnienia w normie zawierającej delegację ustawową. Podkreślenia zatem w tym miejscu wymagało, że na podstawie wyżej wymienionego przepisu art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 z późn. zm.), organy prowadzące szkoły ustalają kryteria i tryb przyznawania nagród dla nauczycieli za ich osiągnięcia w zakresie pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, w tym realizacji zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę, oraz realizacji innych zadań statutowych szkoły, ze środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 tego przepisu, uwzględniając w szczególności sposób podziału środków na nagrody organów prowadzących szkoły i dyrektorów szkół, tryb zgłaszania kandydatów do nagród oraz zasadę, że nagroda może być przyznana nauczycielowi po przepracowaniu w szkole co najmniej roku. W zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewoda Śląski przede wszystkim podniósł, że przedmiotowa uchwała pomija kwestie sposobu podziału środków na nagrody Prezydenta Miasta i dyrektora szkoły i w konsekwencji podjęta w dniu 30 maja 2012 roku uchwała nie zawiera elementów obligatoryjnych, wynikających z dyspozycji przepisu art. 49 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela. Wskazać więc należało, że w dacie wydania zaskarżonego aktu nadzoru, w obrocie prawnym funkcjonowała uchwała Rady Miasta Katowice z dnia 23 lutego 2009 r. nr XXXVII/777/09 w sprawie regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz wysokość i warunki wypłacania nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy. W § 10 tej uchwały został określony sposób podziału środków na nagrody organu prowadzącego szkoły i dyrektorów szkół z ustalonego w budżecie Miasta Katowice specjalnego funduszu na nagrody dla nauczycieli. W związku z tym, w § 1 ust. 2 zakwestionowanej przez organ nadzoru uchwały nr XXIII/491/12 Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r., zawarte zostało stwierdzenie, że wysokość nagród oraz sposób podziału środków na nagrody prezydenta oraz nagrody dyrektora określają odrębne przepisy. Nie ulega zatem wątpliwości, że kwestie dotyczące sposobu podziału środków na nagrody Prezydenta Miasta i dyrektora szkoły zostały uregulowane w innym akcie prawa miejscowego i odesłanie do jego przepisów w tym zakresie zawiera § 1 ust. 2 uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r., której nieważność stwierdził Wojewoda Śląski w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Natomiast z uzasadnienia aktu nadzoru wynika, że podstawowym powodem stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r., było pominięcie w tej uchwale kwestii sposobu podziału środków na nagrody Prezydenta Miasta i dyrektora szkoły. W konsekwencji tego organ nadzoru uznał bowiem, że podjęta w dniu 30 maja 2012 roku uchwała nie zawiera elementów obligatoryjnych, wynikających z dyspozycji przepisu art. 49 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela. Jednakże w powyższym zakresie, w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego, organ ograniczył się tylko do wskazania nie budzących wątpliwości, ogólnych stwierdzeń dotyczących obowiązków organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, wydającego przepisy powszechnie obowiązujące na obszarze gminy. Podkreślił bowiem, że zadaniem organu stanowiącego jest pełna realizacja upoważnienia ustawowego, wyczerpująca zakres przekazanych przez ustawodawcę uprawnień. Organ nadzoru pominął zatem całkowicie wskazanie, co było powodem uznania, że w omawianym zakresie doszło do istotnego naruszenia prawa przez organ stanowiący gminy, a więc co było podstawą jego oceny, że wystąpiły przesłanki stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały. Pominięcie organu nadzoru jest tym bardziej rażące, że naruszenie obowiązku wyczerpującego uregulowania w akcie prawa miejscowego kwestii przekazanych w upoważnieniu do uregulowania, traktuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych najczęściej jako nieistotne naruszenie prawa, uznając, że brak danej regulacji może być uzupełniony kolejnym aktem (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 2/04, ONSA i WSA 2005, nr 4, poz. 64, wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2005 r., II OSK 325/05, LEX nr 190943, wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 listopada 2005 r., I OSK 797/05. LEX nr 196724). W przedmiotowej sprawie – jak już była o tym mowa wyżej - kwestia sposobu podziału środków na nagrody Prezydenta Miasta i dyrektora szkoły, która według organu nadzoru została pominięta w uchwale Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r., była już uprzednio uregulowana w innym akcie prawa miejscowego i odesłanie do jego przepisów w tym zakresie zawiera § 1 ust. 2 uchwały, której nieważność stwierdził Wojewoda Śląski w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. W związku z tym, organ nadzoru był zobowiązany przedstawić argumenty uzasadniające ocenę, że w tym zakresie doszło do istotnego naruszenia prawa, które według art. 91 ust. 1 w związku z art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, stanowi podstawę stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy. Wojewoda Śląski nie zawarł również powyższej oceny w kolejnej kwestii – dotyczącej unormowania zawartego w § 2 przedmiotowej uchwały. W tym zakresie wskazał, że Rada Miasta Katowice określiła warunki wypłacania nagród, do czego nie była uprawniona i jednocześnie dodał, że warunki wypłacania nagród zostały już określone – na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 3 Karty Nauczyciela - w § 10 ust. 4 uchwały Nr XXXVII/777/09 Rady Miasta Katowice z dnia 23 lutego 2009 r. Podkreślenia wymaga, że przepis § 2 uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r. jest dokładnym powtórzeniem regulacji zawartej w § 10 ust. 4 uchwały Nr XXXVII/777/09 Rady Miasta Katowice z dnia 23 lutego 2009 r. Wobec tego organ nadzoru był zobowiązany do szczególnie wnikliwego wskazania podstaw oceny, że z powodu powtórzenia wymienionej regulacji, zawartej w innym obowiązującym akcie prawa miejscowego, doszło do istotnego naruszenia prawa w § 2 uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 30 maja 2012 r. Przede wszystkim jednak podnieść należało, że – jak podkreślił pełnomocnik organu na rozprawie – podstawą stwierdzenia nieważności uchwały w całości był fakt niepełnego wykonania delegacji ustawowej. Jednakże organ nadzoru – jak już była o tym mowa wyżej - pominął całkowicie wskazanie, co było powodem uznania przez niego, że doszło do istotnego naruszenia prawa przez organ stanowiący gminy, a więc co było podstawą jego oceny, że wystąpiły przesłanki stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały. Natomiast podkreślenia wymaga, że – jak wspomniano wyżej - pominięcie organu nadzoru w tej kwestii jest tym bardziej istotne, iż naruszenie obowiązku wyczerpującego uregulowania w akcie prawa miejscowego spraw przekazanych w upoważnieniu ustawowym, traktuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych najczęściej jako nieistotne naruszenie prawa, uznając, że brak danej regulacji może być uzupełniony kolejnym aktem. W podsumowaniu stwierdzić zatem należało, że przy wydaniu zaskarżonego aktu nadzoru, doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym zwłaszcza art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, z powodu całkowitego pominięcia przez organ nadzoru, wskazania podstaw oceny, że wystąpiły przesłanki stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały. W wyniku przeprowadzenia kontroli w zakresie określonym przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać więc należało, że skarga zasługiwała na uwzględnienie i na podstawie art. 148 P.p.s.a. uchylić zaskarżony akt nadzoru