I SA/Gd 1096/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Fabińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w . z dnia 8 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty oddala skargę. ZASKARŻONYM DO SĄDU POSTANOWIENIEM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE: - ART. 233 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 239 ORAZ ART. 165A USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 749) PO ROZPATRZENIU ZAŻALENIA PANA R. O. - NA POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 6 LIPA 2012 R., O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, W SPRAWIE STWIERDZENIA NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE ZA 2007 R.: - UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE ORGANA PIERWSZEJ INSTANCJI. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia, był następujący stan faktyczny: Z DOKUMENTACJI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W AKTACH SPRAWY WYNIKA, ŻE DNIA 8 CZERWCA 2009 R. PAN R. O. (WSKAZUJĄC NA WYDANĄ 6 KWIETNIA 2009 R., DECYZJĘ URZĘDU PODATKOWEGO W SZWECJI) ZŁOŻYŁ W URZĘDZIE SKARBOWYM WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY ZA 2007 R., ORAZ ZWROT ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZAPŁACONEGO W POLSCE OD PRZYCHODÓW UZYSKANYCH NA TERYTORIUM SZWECJI. PO ZAKOŃCZENIU POSTĘPOWANIA WSZCZĘTEGO TYM WNIOSKIEM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DECYZJĄ Z DNIA 1 WRZEŚNIA 2009 R. NR [...]: - ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE ZA 2007 R., - OKREŚLIŁ ZOBOWIĄZANIE W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE ZA 2007 R., W WYSOKOŚCI 8.447;00 ZŁ. WYŻEJ WYMIENIONA DECYZJA ZOSTAŁA SKUTECZNIE DORĘCZONA W DNIU 3 WRZEŚNIA 2009 R., A PONIEWAŻ PODATNIK NIE SKORZYSTAŁ Z PRAWA WNIESIENIA ODWOŁANIA - DECYZJA TA PO UPŁYWIE 14 DNI OD DNIA JEJ DORĘCZENIA STAŁA SIĘ DECYZJĄ OSTATECZNĄ. NASTĘPNIE PISMEM Z DNIA 29 MAJA 2012 R., PODATNIK (REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA) PONOWNIE WNIÓSŁ: O STWIERDZENIE NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA ROK 2007, A W PRZYPADKU ODMOWY O PODJĘCIE DZIAŁAŃ ZGODNIE Z ART. 24 (KONWENCJI MIĘDZY RZĄDEM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ A RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI) W ZAKRESIE PROCEDUR WZAJEMNEGO POROZUMIENIA SIĘ POMIĘDZY ORGANAMI POLSKI I SZWECJI. DO WNIOSKU DOŁĄCZONO: KOREKTĘ ZEZNANIA PIT-28 ZA ROK 2007, KSEROKOPIĘ TYTUŁU WYKONAWCZEGO Z DNIA 13 MARCA 2012 R., WYSTAWIONEGO PRZEZ MINISTRA FINANSÓW Z ZAWIADOMIENIEM O ZAJĘCIU PRAWA MAJĄTKOWEGO ORAZ PLIK PRZETŁUMACZONYCH Z JĘZYKA SZWEDZKIEGO DOKUMENTÓW. POSTANOWIENIEM Z DNIA 6 LIPA 2012 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ODMÓWIŁ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA NA WNIOSEK Z DNIA 29 MAJA 2012 R., W SPRAWIE STWIERDZENIA NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE ZA 2007 R., ALBOWIEM POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZAŁ, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ZOSTAŁA JUŻ WYDANA DECYZJA Z DNIA 1 WRZEŚNIA 2009 R., KTÓRA JEST DECYZJĄ OSTATECZNĄ. W ZAŻALENIU NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE, PEŁNOMOCNIK PODATNIKA WNIÓSŁ O JEGO UCHYLENIE I ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA WŁAŚCIWEGO SPRAWY PRZEZ IZBĘ SKARBOWĄ W ZAKRESIE UNORMOWANYM PRZEZ ART. 24 WSKAZANEJ WYŻEJ KONWENCJI. KWESTIONUJĄC PRZEDMIOTOWE POSTANOWIENIE PEŁNOMOCNIK ZARZUCIŁ NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO, ŻE POWOŁUJĄC SIĘ NA ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE WYARTYKUŁOWAŁ FAKTYCZNEJ PODSTAWY ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE NADPŁATY. PO CZYM WSKAZAŁ, ŻE PODSTAWĘ DO PONOWNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA I WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA W TYM KONKRETNYM PRZYPADKU DAJE ART. 240 § 1 PKT 9 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA W TREŚCI WNIOSKU Z DNIA 29 MAJA 2012 R., WSKAZANE ZOSTAŁY ZARZUTY POD ADRESEM ORGANU PODATKOWEGO, ŻE WÓWCZAS W RAMACH PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA NIE POINFORMOWAŁ STRONY O MOŻLIWOŚCI SKORZYSTANIA Z ART. 24 KONWENCJI CZYM NARUSZONO ELEMENTARNE ZASADY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO TJ. ART. 120, ART. 121 § 1 I § 2, A TAKŻE ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W OCENIE PEŁNOMOCNIKA SKORO DZIAŁANIE ORGANU PODATKOWEGO BYŁO NIEPRAWIDŁOWE I DOSZŁO DO PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA, TO NA MOCY ART. 240 § 1 PKT 9 ORAZ ART. 201 § 1 PKT 2 I 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ NALEŻAŁO DOKONAĆ ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ROZPOZNANIU ZAŻALENIA PRZYWOŁUJĄC TREŚĆ ART. 165A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W MYŚL KTÓREGO, GDY ŻĄDANIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 165, ZOSTAŁO WNIESIONE PRZEZ OSOBĘ NIEBĘDĄCĄ STRONĄ LUB Z JAKICHKOLWIEK INNYCH PRZY CZYM POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE, ORGAN PODATKOWY WYDAJE POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, PODKREŚLA, ŻE W KOMENTARZACH DO CYTOWANEGO PRZEPISU WSKAZUJE SIĘ, IŻ PRZYCZYNY, KTÓRE POWODUJĄ, ŻE POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE, MOGĄ DOTYCZYĆ: 1) BRAKU W PRZEPISACH USTAW PODATKOWYCH PODSTAWY DO ROZPATRZENIA TREŚCI ŻĄDANIA W TRYBIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, 2) SYTUACJI, GDY W DANEJ SPRAWIE TOCZY SIĘ POSTĘPOWANIE PODATKOWE ORAZ 3) PRZYPADKÓW, GDY W SPRAWIE ZAPADŁA JUŻ DECYZJA (RÓWNIEŻ NIEOSTATECZNA). W NAWIĄZANIU DO OSTATNIEGO ZE WSKAZANYCH PRZYPADKÓW WSKAZUJE SIĘ, ŻE ORGAN PODATKOWY ODMAWIA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NA PODSTAWIE ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NADPŁATY, JEŻELI WCZEŚNIEJ W ODNIESIENIU DO TEGO SAMEGO PODATKU ZOSTAŁA WYDANA DECYZJA OKREŚLAJĄCA ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ. [PIETRASZ P. KOMENTARZ LEX 2011 STAN PRAWNY: 2011-03-0 I KOMENTARZ DO ART. 165 (A) USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA]. TAKŻE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z DNIA 27 MAJA 2010 R., SYGN. AKT II FSK 76/09 [LEX NR 596601] WSKAZAŁ, IŻ: Z UTRWALONEGO JUŻ ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH WYNIKA, ŻE ORGAN PODATKOWY ODMAWIA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NA PODSTAWIE ART. 165 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NADPŁATY, JEŻELI WCZEŚNIEJ W ODNIESIENIU DO TEGO SAMEGO PODATKU ZOSTAŁA WYDANA DECYZJA OKREŚLAJĄCA ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ (POR. WYROK WSA W WARSZAWIE Z 28 WRZEŚNIA 2004 R. III SA 3279/03, OSP 2006, NR 3, POZ. 31; WYROK NSA Z 12 MAJA 1999 R. I SA/WR 349/98, LEX NR 37249; R. HAUSER W S. BABIARZ, B. DAUTER. B. GRUSZCZYŃSKI., R. HAUSER. A. KABAT. M. NIEZGÓDKA – MEDEK, ORDYNACJA PODATKOWA, KOMENTARZ, LEXISNEXIS WARSZAWA 2010, STR. 724). Z DOKUMENTACJI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W AKTACH NINIEJSZEJ SPRAWY WYNIKA, ŻE W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NADPŁATY ZA 2007 R., ORAZ ZWROTU ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZAPŁACONEGO W POLSCE OD PRZYCHODÓW UZYSKANYCH NA TERYTORIUM SZWECJI PAN R. O. WYSTĘPOWAŁ PISMEM Z DNIA 8 CZERWCA 2009 R., I SPRAWA TA ZOSTAŁA ZAKOŃCZONA NIEKWESTIONOWANĄ ODWOŁANIEM DECYZJĄ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 1 WRZEŚNIA 2009 R. NR [...]. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM STANEM FAKTYCZNYM I PRAWNYM W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ - NIE JEST DOPUSZCZALNE ŻĄDANIE STWIERDZENIA NADPŁATY, BEZ WCZEŚNIEJSZEGO WZRUSZENIA TEJ DECYZJI W DRODZE NADZWYCZAJNYCH ŚRODKÓW PRAWNYCH, BOWIEM TYLKO TAKIE WOBEC DECYZJI OSTATECZNEJ PRZYSŁUGUJĄ. ORGAN PODKREŚLA, PRZYWOŁUJĄC TREŚĆ ART. 72 § 1 PKT 1 O.P., ŻE W SPRAWIE NINIEJSZEJ ŻADNA ZE WSKAZANYCH WW. ARTYKULE OKOLICZNOŚCI NIE ZACHODZI, SKORO W OBROCIE PRAWNYM ZNAJDUJE SIĘ DECYZJA OSTATECZNA OKREŚLAJĄCA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. DO CZASU WZRUSZENIA TEJ DECYZJI PRZYJMUJE SIĘ, ŻE ŚWIADCZENIE PODATNIKA POWINNO MIEĆ MIEJSCE I W TAKIEJ WYSOKOŚCI, JAKA WYNIKA Z DECYZJI OSTATECZNEJ. WYDANIE W TAKIEJ SYTUACJI DECYZJI W SPRAWIE NADPŁATY POWODOWAŁOBY, ŻE DECYZJA TAKA DOTKNIĘTA BYŁABY WADĄ OKREŚLONĄ W ART. 247 § 1 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, BOWIEM DOTYCZYŁABY TEGO SAMEGO PODMIOTU, TEGO SAMEGO PRZEDMIOTU I TEGO SAMEGO STANU PRAWNEGO I FAKTYCZNEGO. W SPOSÓB OCZYWISTY NARUSZAŁOBY TO TAKŻE ZASADĘ TRWAŁOŚCI DECYZJI PODATKOWYCH, KTÓRA SŁUŻY NIE TYLKO OCHRONIE PRAW NABYTYCH, ALE PRZEDE WSZYSTKIM OCHRONIE OGÓLNEGO PORZĄDKU PRAWNEGO. GWARANCJĄ PRZESTRZEGANIA TEJ ZASADY JEST PRZYWOŁANY JUŻ WCZEŚNIEJ ART. 247 § 1 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRY OBLIGUJE DO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI OSTATECZNEJ DOTYCZĄCEJ SPRAWY JUŻ POPRZEDNIO ROZSTRZYGNIĘTEJ INNĄ DECYZJĄ OSTATECZNĄ. ODNOSZĄC SIĘ DO ZAWARTEGO W PIŚMIE Z DNIA 29 MAJA 2012 R., POZA WNIOSKIEM O SIERDZENIE NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA ROK 2007 ŻĄDANIA, ABY W PRZYPADKU ODMOWNEGO ZAŁATWIENIA TEGO WNIOSKU PODJĄĆ DZIAŁANIA ZGODNIE Z ART. 24 (KONWENCJI MIĘDZY RZĄDEM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ A RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI) W ZAKRESIE PROCEDUR WZAJEMNEGO POROZUMIENIA SIĘ POMIĘDZY ORGANAMI POLSKI I SZWECJI, ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻA, ŻE PEŁNOMOCNIK ZARZUCAJĄC, ŻE "URZĄD SKARBOWY POWYŻSZĄ SPRAWĄ ZAJMOWAŁ SIĘ W 2009 R. I MIMO PRAWNEGO OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO WPROST Z KONWENCJI, TO NIE DOKONAŁ USTALEŃ FAKTYCZNYCH W POROZUMIENIU Z ORGANAMI PAŃSTWA SZWEDZKIEGO, W KTÓRYM TO PAŃSTWIE WINNO NASTĄPIĆ OPODATKOWANIE", POMINĄŁ FAKT, IŻ PROWADZONE WÓWCZAS POSTĘPOWANIE ZOSTAŁO ZAKOŃCZONE DECYZJĄ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 1 WRZEŚNIA 2009 R., KTÓRA JEST DECYZJĄ OSTATECZNĄ I NIE ZAMIEŚCIŁ ŻADNYCH WNIOSKÓW MAJĄCYCH NA CELU WYELIMINOWANIE TEJ DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO. NIEMNIEJ JEDNAK NACZELNIK US WYSTOSOWAŁ DO MINISTRA FINANSÓW WNIOSEK O PODJĘCIE DZIAŁAŃ W ZAKRESIE PROCEDURY WZAJEMNEGO POROZUMIEWANIA SIĘ ZGODNIE ART. 24 KONWENCJI MIĘDZY RZĄDEM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKI A RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI, KTÓRY WRAZ Z AKTAMI SPRAWY ZOSTAŁ PRZEKAZANY PRZY PIŚMIE Z DNIA 26 LIPCA 2012 R. ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO ZARZUT, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO W POSTANOWIENIU Z DNIA 6 LIPCA 2012 R., NIE WYARTYKUŁOWAŁ FAKTYCZNEJ PODSTAWY ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE NADPŁATY - JEST NIEZGODNY ZE STANEM FAKTYCZNYM, BOWIEM UZASADNIAJĄC WYDANE POSTANOWIENIE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PO PRZYWOŁANIU ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ WYJAŚNIŁ, ŻE W SPRAWIE, KTÓREJ DOTYCZY WNIOSEK Z DNIA 29 MAJA 2012 R., WYDANA ZOSTAŁA JUŻ DECYZJA Z DNIA 01.09.2009 R., KTÓRA JEST DECYZJĄ OSTATECZNĄ I BRAK JEST PODSTAW DO PONOWNEGO PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W TEJ SAMEJ SPRAWIE. POZA TYM Z TREŚCI DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 1 WRZEŚNIA 2009 R., (LICZĄCEJ 15 STR.) WYNIKA, ŻE JEJ WYDANIE ZOSTAŁO POPRZEDZONE KONTROLĄ PODATKOWĄ I PRZYWOŁYWANO W NIEJ PRZEPISY PRZEDMIOTOWEJ KONWENCJI. NATOMIAST, JEŚLI WÓWCZAS NIE POINFORMOWANO PODATNIKA O MOŻLIWOŚCI SKORZYSTANIA Z PROCEDURY, O KTÓREJ MOWA W ART. 24 KONWENCJI TO TYLKO, DLATEGO ŻE NIE BYŁO TAKIEJ POTRZEBY. RÓWNIEŻ, ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO ZARZUT DOTYCZĄCY NIEZASTOSOWANIA W TEJ SPRAWIE ART. 240 § 1 PKT 9 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA FAKTYCZNEGO ANI PRAWNEGO, SKORO WNIOSEK PEŁNOMOCNIKA DOTYCZYŁ ŻĄDANIA STWIERDZENIA NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM. NATOMIAST WSKAZANY WYŻEJ PRZEPIS DOTYCZY PRZESŁANEK WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, O KTÓRE PODATNIK NIE WNIOSKOWAŁ. TYM SAMYM BEZPODSTAWNY JEST POGLĄD, ŻE NA PODSTAWIE WSKAZANEGO PRZEPISU PRZEPIS ART. 240 § 1 PKT 9 ORDYNACJI PODATKOWEJ NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WINIEN BYŁ ZAWIESIĆ POSTĘPOWANIE. PRZESŁANKI ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA OKREŚLA ART. 201 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKORO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BRAK BYŁO PODSTAW DO WSZCZYNANIA POSTĘPOWANIA, TYM SAMYM ZARZUT NIE ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA MOCY ART. 201 § 1 PKT 2 I 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN - POZBAWIONY JEST PODSTAW FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH. REASUMUJĄC POWYŻSZE W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ - W PEŁNI ZASADNIE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 6 LIPCA 2012 R., ODMÓWIŁ PODATNIKOWI WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA PRZEDMIOTOWEJ NADPŁATY I ZGODNIE Z SUGESTIĄ PEŁNOMOCNIKA PODATNIKA PISMEM Z DNIA 10 LIPCA 2012 R. NR [...] (ZA POŚREDNICTWEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ) SKIEROWAŁ DO MINISTRA FINANSÓW WNIOSEK O PODJĘCIE DZIAŁAŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 24 KONWENCJI PODPISANEJ MIĘDZY RZĄDEM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ A RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO WNIÓSŁ O: - UCHYLENIE POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORAZ ROZSTRZYGNIECIE, CO DO KONIECZNOŚCI ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ MINISTRA FINANSÓW ORAZ WŁAŚCIWY ORGAN PODATKOWY KRÓLESTWA SZWEDZKIEGO W ZAKRESIE, KTÓRE Z UMAWIAJĄCYCH SIĘ PAŃSTW JEST WŁAŚCIWYM ORGANEM DO POBRANIA PODATKU OD TEGO SAMEGO ŹRÓDŁA PRZYCHODU, - OBCIĄŻENIE IZBY SKARBOWEJ KOSZTAMI POSTĘPOWANIA WG NORM PRZEPISANYCH. ZDANIEM SKARŻĄCEGO DO POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA POWINIEN MIEĆ ZASTOSOWANIE PRZEPIS ART. 201 § 1 UST. 2 W ZWIĄZKU Z UST. 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ DYREKTOROWI IZBY SKARBOWEJ, ŻE UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 6 LIPCA 2012 R., O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE POMIMO, IŻ W ZAŻALENIU PEŁNOMOCNIK WSKAZYWAŁ JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ ART. 240 § 1 PKT 9 ORDYNACJI PODATKOWEJ. SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE ZAŁATWIENIE JEGO WNIOSKU O ZASTOSOWANIE PROCEDUR PRZEWIDZIANYCH W ART. 24 KONWENCJI ZAWARTEJ MIĘDZY RZĄDEM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ A RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI MOŻE WYJŚĆ POZA RAMY OKRESU PRZEDAWNIENIA EWENTUALNEGO ZWROTU NADPŁATY, A MIANOWICIE PO DNIU 31 GRUDNIA 2013 R. ZDANIEM SKARŻĄCEGO POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO W ZAKRESIE ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA I JEGO ZAWIESZENIA BYŁO, CO NAJMNIEJ PRZEDWCZESNE I WYNIKA TO Z ART. 72 § 1 PKT 2 W ZWIĄZKU Z ART. 240 § 1 PKT 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ PRZEPISÓW KONWENCJI W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA. NASTĘPNIE SKARŻĄCY PODKREŚLIŁ, ŻE JEGO WNIOSEK Z DNIA 29 MAJA 2012 R., ZOSTAŁ PODYKTOWANY ZMIENIONYM W STOSUNKU DO ROKU 2009 STANEM PRAWNYM (BYŁA WÓWCZAS WYDANA DECYZJA PRZEZ URZĄD SKARBOWY, CO DO PODATKU ZA ROK 2007). W OCENIE SKARŻĄCEGO NASTĄPIŁA ISTOTNA ZMIANA W STOSUNKU DO POPRZEDNIEJ SYTUACJI. DOSZŁO, BOWIEM W CHWILI OBECNEJ DO POTRĄCANIA PODATKU NA RZECZ KRÓLESTWA SZWECJI OD TYCH SAMYCH CZYNNOŚCI (...). W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UZNAŁ, ŻE ZARZUTY ZAWARTE W SKARDZE NIE ZASŁUGUJĄ NA UWZGLĘDNIENIE I PODTRZYMAŁ STANOWISKO WYRAŻONE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ODPOWIADA PRAWU. OTÓŻ BEZSPORNYM W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST, ŻE W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NADPŁATY ZA 2007 R., ORAZ ZWROTU ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZAPŁACONEGO W POLSCE OD PRZYCHODÓW UZYSKANYCH NA TERYTORIUM SZWECJI PAN R. O. WYSTĘPOWAŁ PISMEM Z DNIA 8 CZERWCA 2009 R., I SPRAWA TA ZOSTAŁA ZAKOŃCZONA NIEKWESTIONOWANĄ ODWOŁANIEM DECYZJĄ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 1 WRZEŚNIA 2009 R. NR [...]. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 165A § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA "GDY ŻĄDANIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 165, ZOSTAŁO WNIESIONE PRZEZ OSOBĘ NIEBĘDĄCĄ STRONĄ LUB Z JAKICHKOLWIEK INNYCH PRZYCZYN POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE, ORGAN PODATKOWY WYDAJE POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA". JAK TRAFNIE PODKREŚLONO W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU, W KOMENTARZACH DO CYTOWANEGO PRZEPISU WSKAZUJE SIĘ, IŻ PRZYCZYNY, KTÓRE POWODUJĄ, ŻE POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE, MOGĄ DOTYCZYĆ M.IN. PRZYPADKÓW, GDY W SPRAWIE ZAPADŁA JUŻ DECYZJA (RÓWNIEŻ NIEOSTATECZNA). TAKŻE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU PRZYWOŁANYM PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 27 MAJA 2010 R., SYGN. AKT II FSK 76/09 [LEX NR 596601] WSKAZAŁ, IŻ: Z UTRWALONEGO JUŻ ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH WYNIKA, ŻE ORGAN PODATKOWY ODMAWIA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NA PODSTAWIE ART. 165 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NADPŁATY, JEŻELI WCZEŚNIEJ W ODNIESIENIU DO TEGO SAMEGO PODATKU ZOSTAŁA WYDANA DECYZJA OKREŚLAJĄCĄ ZALEGŁOŚĆ PODATKOWA (POR. WYROK WSA W WARSZAWIE Z 28 WRZEŚNIA 2004 R., III SA 3279/03, OSP 2006, NR 3, POZ. 31; WYROK NSA Z 12 MAJA 1999 R., L SA/WR 349/98, LEX NR 37249; R. HAUSER W S. BABIARZ, B. DAUTER, B. GRUSZCZYŃSKI, R. HAUSER, A. KABAT, M. NIEZGÓDKA - MEDEK, ORDYNACJA PODATKOWA, KOMENTARZ. LEXISNEXIS WARSZAWA 2010, STR. 724). W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM STANEM FAKTYCZNYM I PRAWNYM W OCENIE SĄDU - NIE JEST DOPUSZCZALNE ŻĄDANIE STWIERDZENIA NADPŁATY, BEZ WCZEŚNIEJSZEGO WZRUSZENIA TEJ DECYZJI W DRODZE NADZWYCZAJNYCH ŚRODKÓW PRAWNYCH, BOWIEM TYLKO TAKIE WOBEC DECYZJI OSTATECZNEJ PRZYSŁUGUJĄ. ART. 128 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWI, ŻE "DECYZJE, OD KTÓRYCH NIE SŁUŻY ODWOŁANIE W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, SĄ OSTATECZNE. UCHYLENIE LUB ZMIANA TYCH DECYZJI, STWIERDZENIE ICH NIEWAŻNOŚCI ORAZ WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA MOGĄ NASTĄPIĆ TYLKO W PRZYPADKACH, PRZEWIDZIANYCH W NINIEJSZEJ USTAWIE ORAZ W USTAWACH PODATKOWYCH". ZATEM WZRUSZENIE TAKICH DECYZJI NIE JEST DOPUSZCZALNE W DRODZE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA O STWIERDZENIE NADPŁATY, JAK CHCIAŁBY TEGO SKARŻĄCY. ZA NADPŁATĘ W ROZUMIENIU ART. 72 § 1 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ UWAŻA SIĘ KWOTĘ NADPŁACONEGO LUB NIENALEŻNIE ZAPŁACONEGO PODATKU. INNYMI SŁOWY NADPŁATA WYSTĘPUJE, GDY ŚWIADCZENIE PODATKOWE W ŚWIETLE OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA W OGÓLE NIE POWINNO MIEĆ MIEJSCA - ŚWIADCZENIE NIENALEŻNE, ALBO TEŻ ŚWIADCZENIE DŁUŻNIKA PODATKOWEGO JEST WYŻSZE NIŻ POWINNO TO WYNIKAĆ Z TREŚCI OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA - ŚWIADCZENIE NADPŁACONE. W SPRAWIE NINIEJSZEJ ŻADNA Z TYCH OKOLICZNOŚCI NIE ZACHODZI, SKORO W OBROCIE PRAWNYM ZNAJDUJE SIĘ DECYZJA OSTATECZNA OKREŚLAJĄCA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. DO CZASU WZRUSZENIA TEJ DECYZJI PRZYJMUJE SIĘ, ŻE ŚWIADCZENIE PODATNIKA POWINNO MIEĆ MIEJSCE I W TAKIEJ WYSOKOŚCI, JAKA WYNIKA Z DECYZJI OSTATECZNEJ. WYDANIE W TAKIEJ SYTUACJI DECYZJI W SPRAWIE NADPŁATY POWODOWAŁOBY, ŻE DECYZJA TAKA DOTKNIĘTA BYŁABY WADĄ OKREŚLONĄ W ART. 247 § 1 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, BOWIEM DOTYCZYŁABY TEGO SAMEGO PODMIOTU, TEGO SAMEGO PRZEDMIOTU I TEGO SAMEGO STANU PRAWNEGO I FAKTYCZNEGO. W SPOSÓB OCZYWISTY NARUSZAŁOBY TO TAKŻE ZASADĘ TRWAŁOŚCI DECYZJI PODATKOWYCH. KTÓRA SŁUŻY NIE TYLKO OCHRONIE PRAW NABYTYCH, ALE PRZEDE WSZYSTKIM OCHRONIE OGÓLNEGO PORZĄDKU PRAWNEGO. GWARANCJĄ PRZESTRZEGANIA TEJ ZASADY JEST ART. 247 § 1 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRY OBLIGUJE DO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI OSTATECZNEJ DOTYCZĄCEJ SPRAWY JUŻ POPRZEDNIO ROZSTRZYGNIĘTEJ INNĄ DECYZJĄ OSTATECZNĄ. ZA NIEZASADNY UZNAĆ NALEŻY RÓWNIEŻ ZARZUT DOTYCZĄCY NIE ZASTOSOWANIA W TEJ SPRAWIE ART. 240 § 1 PKT 9 ORDYNACJI PODATKOWEJ. PODKREŚLIĆ BOWIEM NALEŻY, ŻE PRZEDMIOTEM WNIOSKU PEŁNOMOCNIKA PODATNIKA Z DNIA 29 MAJA 2012 R., BYŁO ŻĄDANIE STWIERDZENIA NADPŁATY W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM ZA ROK 2007 R. NATOMIAST WSKAZANY W ZAŻALENIU PRZEPIS ART. 240 § 1 PKT 9 ORDYNACJI PODATKOWEJ OKREŚLA TYLKO JEDNĄ Z PRZESŁANEK WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO DECYZJĄ OSTATECZNĄ, O KTÓRE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WNIOSKOWANO. TYM SAMYM BEZPODSTAWNY JEST POGLĄD, ŻE NA PODSTAWIE TEGO PRZEPISU ORGAN PODATKOWY POWINIEN BYŁ ZAWIESIĆ POSTĘPOWANIE. PRZESŁANKI ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA OKREŚLA ART. 201 ORDYNACJI PODATKOWEJ. A SKORO JAK TO JUŻ WYŻEJ WSKAZANO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BRAK BYŁO PODSTAW DO WSZCZYNANIA POSTĘPOWANIA, TYM SAMYM ZARZUT NIE ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA NA MOCY ART. 201 § 1 PKT 2 I 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN - POZBAWIONY JEST PODSTAW FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH. CAŁKOWICIE CHYBIONYM JEST TAKŻE POGLĄD SKARŻĄCEGO, ŻE POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO W ZAKRESIE ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA I JEGO ZAWIESZENIA BYŁO, CO NAJMNIEJ PRZEDWCZESNE I WYNIKA TO Z ART. 72 § 1 PKT 2 W ZWIĄZKU Z ART. 240 § 1 PKT 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ PRZEPISÓW KONWENCJI W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA. PRZEPIS ART. 72 § 1 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWIĄCY, ŻE: "ZA NADPŁATĘ UWAŻA SIĘ KWOTĘ PODATKU POBRANĄ PRZEZ PŁATNIKA NIENALEŻNIE LUB W WYSOKOŚCI WIĘKSZEJ OD NALEŻNEJ - NIE MA ZASTOSOWANIA W TEJ SPRAWIE, GDYŻ OKREŚLA NADPŁATĘ W PODATKU POBIERANYM PRZEZ PŁATNIKA. NATOMIAST W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEDMIOTEM SPORU NIE JEST PODATEK POBIERANY PRZEZ PŁATNIKA, TYLKO ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH PRZEZ PODATNIKA I UISZCZANY BEZ POŚREDNICTWA PŁATNIKA. NIETRAFNE SĄ RÓWNIEŻ ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA ART. 240 § 1 PKT 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWIĄCEGO, ŻE: "W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ DECYZJĄ OSTATECZNĄ WZNAWIA SIĘ POSTĘPOWANIE, JEŻELI DECYZJA WYDANA ZOSTAŁA BEZ UZYSKANIA WYMAGANEGO PRAWEM STANOWISKA INNEGO ORGANU" - ALBOWIEM, CO JUŻ ZOSTAŁO WYŻEJ POWIEDZIANE PRZEDMIOTEM WNIOSKU Z DNIA 29 MAJA 2012 R., NIE BYŁO WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO DECYZJĄ OSTATECZNĄ, LECZ ŻĄDANIE STWIERDZENIA NADPŁATY. Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2003 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), ORZECZONO JAK W WYROKU.