I SA/Bk 748/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 05 maja 2011 r. sprawy ze skargi Zakładu Doskonalenia Zawodowego w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmian w budżecie miasta na rok 2010 polegających m.in. na zmniejszeniu dotacji podmiotowej z budżetu w szkołach prowadzonych przez stronę skarżącą oddala skargę. Rada Miejska Ł. uchwałą z dnia [...] września 2010 roku nr [...] dokonała zmian w budżecie miasta za rok 2010. Zgodnie z podjętą uchwałą zmniejszono dotację podmiotową z budżetu w szkołach prowadzonych przez Z. [...] w Ł. W związku z powyższym w dniu 20 października 2010 roku Z. [...] w Ł. (dalej powoływany także jako: Skarżący) wezwał Radę Miejską Ł. do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej uchwale, poprzez uchylenie § 3 i wydanego na jego podstawie załącznika Nr 3 do uchwały, w którym zmniejszono dotację podmiotową dla szkół prowadzonych przez Skarżącego. Zdaniem Skarżącego, pozbawienie dotacji było bezprawne i narusza jego interes prawny. Skarżący w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wskazał, że jako osoba prawna prowadząca szkoły niepubliczne otrzymuje od Urzędu Miejskiego w Ł. dotacje przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki szkolnej. Powyższe dotacje są wykorzystywane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły. Skarżący podkreślił, że w piśmie informującym go o zmniejszeniu dotacji nie otrzymał żadnego uzasadnienia, tym niemniej spór dotyczy zakwalifikowania do innych, kwalifikowanych wydatków kosztów "amortyzacji". Skarżący wskazał, że na koszty amortyzacji składają się nakłady poczynione przez Skarżącego na remonty budynków w Ł. przy ul. S. i przy ul. C., w celu przystosowania na potrzeby prowadzonych przez Skarżącego szkół. Budynek przy ul. S. w Ł. jest własnością Miasta Ł., zaś przy ul. C. w Ł. jest własnością Skarżącego. Z uwagi, iż Skarżący jest osobą prawną i jest zobowiązany do stosowania ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( tekst. jedn. Dz.U. z 2000 roku, nr 54, poz. 654, ze zm.), zwanej dalej u.p.d.o.p., miał prawo stosowania odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z treścią art. 16a - 16m tejże ustawy. Skarżący za błędne i bezpodstawne uznał stanowisko Urzędu Miejskiego w Ł., że w kategorii "innych" wydatków nie może się znaleźć wydatek "amortyzacja" z uwagi, iż nie jest to wydatek bezpośrednio związany z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym profilaktyką społeczną. Podkreślił, że młodzież musi się uczyć w określonym pomieszczeniu, przystosowanym do prowadzenia zajęć dydaktycznych, a zatem wydatki poczynione na adaptację takich pomieszczeń powinny mieć możliwość sfinansowania z dotacji podmiotowej. Uchwałą z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] Rada Miejska Ł. stanęła na stanowisku, że uchwała Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. w sprawie zmian w budżecie miasta na rok 2010 nie narusza prawa, bowiem wprowadzone tą uchwałą zmiany w budżetach szkół prowadzonych przez Z. [...] w Ł. są zgodne z zapisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, ze zm.), dalej określanej jako: u.f.p., w art. 131 dotyczących przestrzegania dotacji podmiotowej oraz ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst. jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, ze zm.)., dalej określanej jako: u.s.o., w art. 90 ust. 3d (dla szkoły publicznej art. 80 pkt 3d) określającymi zakres dofinansowania, jakim jest wyłącznie działalność bieżąca szkół. W skardze na powyższą uchwałę, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, Skarżący podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazał, iż pozbawienie go dotacji podmiotowych na podstawie zaskarżonej uchwały jest bezprawne i narusza jego interes prawny. W ocenie Skarżącego wydatki poniesione na amortyzację mieszczą się w pojęciu bieżących wydatków szkoły, a zatem powinny być finansowane z otrzymywanej dotacji. Jednocześnie podniósł, iż z otrzymanych od Urzędu Miasta pism wynika, że Skarżący został pozbawiony dotacji za okres od 1 stycznia do 31 sierpnia 2010 r. a zatem za okres wsteczny od dnia podjęcia uchwały w przedmiocie zmian w budżecie na 2010 r., co jest niezgodne z prawem. Dodatkowo Skarżący wskazał, iż za lata wcześniejsze, od 2002 r. otrzymywał dotacje podmiotową, która obejmowała także wydatki z tytułu kosztów poniesionych na amortyzację budynków wykorzystywanych przez szkoły. Końcowo Skarżący powołał się na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U. Nr 107, poz. 726 ze zm.), w którym w załączniku nr 4, w § 472 wymienia się jako wydatki bieżące jednostek budżetowych amortyzację. Zatem koszty amortyzacji powinny zostać uwzględnione w rozliczeniu dotacji w kategorii "inne". Na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej zmodyfikował wniosek zawarty w skardze wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] września 2010 roku nr [...], w zakresie zapisów § 2 i § 3 tejże uchwały oraz wydanego na jego podstawie załącznika Nr 2 i 3 do uchwały, w którym zmniejszono dotację podmiotową dla szkół prowadzonych przez Skarżącego. W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska w Ł., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej również jako p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności - art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzygając niniejszą sprawę w jej granicach, stwierdza, że w sprawie nie naruszono ani przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, ani również nie naruszono przepisów prawa procesowego, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zwraca uwagę, iż w ogóle nie zrozumiały jest podniesiony w skardze zarzut nie zakwalifikowania do innych, wydatków w postaci "kosztów amortyzacji". W szczególności nie zrozumiałym pozostaje, w jaki sposób mogą zostać "poniesione wydatki na amortyzację", skoro czynności amortyzacji, na przykład środka trwałego, polegają w znaczeniu finansowym (podatkowym, rachunkowym, bilansowym) na systematycznym uwzględnianiu części jego wartości w kosztach działalności, z uwagi na zakładane jego zużycie. Polega to na dokonywaniu tzw. odpisów amortyzacyjnych. W tym znaczeniu w ogóle nie ma możliwości "poniesienia wydatku na amortyzację". Byłoby to nie wykonalne. Zarzut tak sformułowany można jednak odczytać, jako pewnego rodzaju skrót myślowy Skarżącego, przyjmując, iż chodziło autorowi skargi o gromadzenie środków w celu odtworzenia w bliżej nie określonej przyszłości nakładów poczynionych przez Skarżącego na remonty budynków położonych w Ł. przy ul. S. i przy ul. C., w celu przystosowania na potrzeby prowadzonych przez Skarżącego szkół (zob. pojęcie: amortyzacja – Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, Warszawa 2003, PWN, tom. I, s. 68-69.). W ocenie Sądu, w wyżej określonym drugim znaczeniu, tak sformułowany zarzut skargi w ogóle nie jest zasadny. Mając na uwadze w pierwszej kolejności wykładnię logiczną szeroko rozumianej instytucji amortyzacji, nie można przyjąć, że "wydatek na amortyzację" jako "gromadzenie środków finansowych na przyszłość" będzie mieścił się w kategorii "działalności bieżącej", o której mowa w przepisie art. 131 u.f.p. Należy zwrócić uwagę, że stosownie do treści wskazywanego przepisu art. 131 u.f.p., dotacje podmiotowe obejmują środki dla podmiotu wskazanego w odrębnej ustawie lub w umowie międzynarodowej, wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie określonym w odrębnej ustawie lub umowie międzynarodowej. W myśl przepisu art. 90 ust. 1 u.s.o., niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe i gimnazja, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy. Zgodnie zaś z przepisem art. 90 ust. 3d u.s.o., dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b tego artykułu, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki. W znaczeniu językowym "bieżący" – to przypadający na chwilę obecną, trwający obecnie; teraźniejszy (zob. pojęcie: bieżący – Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, Warszawa 2003, PWN, tom. I, s. 259.). Zgodnie z treścią art. 236 ust. 2 u.f.p., przez "wydatki bieżące", ale oczywiście budżetu jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi. W literaturze przedmiotu za wydatki majątkowe uznaje się wszelkie wpływy (w sensie wydatków) środków pieniężnych z budżetu, w wyniku których jednostka samorządu terytorialnego nabywa prawa własności lub inne prawa majątkowe, pozostałe zaś wydatki zalicza się do wydatków bieżących (zob. J. Glumińska-Pawlic w: C. Kosikowski (red.), Finanse samorządowe 2008, Warszawa 2008, s. 265-266; J. Salachna w: E. Ruśkowski i J. Salachna (red.), Nowa ustawa o finansach publicznych wraz z ustawą wprowadzającą. Komentarz praktyczny, Warszawa 2010, s. 744-745.). Reasumują Sąd stwierdza, że mając na uwadze zastosowaną powyżej wykładnię pojęcia wydatki bieżące", należy przyjąć, że wydatek na amortyzację rozumiany jako "gromadzenie środków finansowych na przyszłość" nie mieści się w kategorii dotacji podmiotowej na dofinansowanie "działalności bieżącej", o której mowa w przepisie art. 131 u.f.p. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu, uchwała Rady Miejskiej Ł. Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. w sprawie zmian w budżecie miasta na rok 2010 nie narusza prawa, bowiem wprowadzone tą uchwałą zmiany w budżetach szkół prowadzonych przez Z. [...] w Ł. są zgodne z zapisami u.f.p., w art. 131 dotyczących przestrzegania dotacji podmiotowej oraz u.s.o., w art. 90 ust. 3d (dla szkoły publicznej art. 80 pkt 3d) określającymi zakres dofinansowania, jakim jest wyłącznie działalność bieżąca szkół. Sąd pragnie końcowo zauważyć, że Skarżący w skardze odwołuje się do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U., Nr 107, poz. 726 ze zm.), w którym w załączniku nr 4, w § 472 wymieniło się, jako wydatki bieżące jednostek budżetowych - amortyzację. Jednak powyższe rozporządzenie utraciło moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2010 r., na mocy przepisów art. 85 oraz art. 119 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241, ze zm.). W tej sytuacji Sąd nie może odnieść ad argumentum do zapisów aktu prawnego, w zakresie okresu którego dotyczy spór (2010 r.). W tym stanie rzeczy, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.