I SA/Gd 546/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 września 2011 r. sprawy ze skargi T. T. i G. C. – T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. oddala skargę. PAŃSTWO T. T. I G. C. - T. W DNIU 29 KWIETNIA 2009 R., ZŁOŻYLI W URZĘDZIE SKARBOWYM NA FORMULARZU PIT-36 ZEZNANIE PODATKOWE O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU (PONIESIONEJ STRATY) W ROKU PODATKOWYM 2008 R., NA KTÓRYM WYKAZALI ŁĄCZNE DOCHODY W WYSOKOŚCI 60.796.94 ZŁ. W ZEZNANIU TYM PAN T. T. ZADEKLAROWAŁ DOCHÓD Z TYTUŁU EMERYTURY - RENTY KRAJOWEJ WYPŁACANEJ PRZEZ ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH W WYSOKOŚCI 30.358,70 ZŁ, NATOMIAST PANI G. C. - T. WYKAZAŁA DOCHÓD Z TYTUŁU EMERYTURY - RENTY KRAJOWEJ WYPŁACANEJ PRZEZ ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH W WYSOKOŚCI 9.165,60 ZŁ. JAKO ZAŁĄCZNIK PODATNICY ZŁOŻYLI RÓWNIEŻ PIT-ZG W LICZBIE 2 EGZEMPLARZY, W KTÓRYCH PAN T. T. WYKAZAŁ DOCHÓD Z INNYCH ŹRÓDEŁ, TJ. W PIERWSZYM EGZEMPLARZU EMERYTURĘ OTRZYMANĄ ZE SZWECJI W WYSOKOŚCI 11.869,68 ZŁ, W DRUGIM - EMERYTURĘ OTRZYMANĄ Z HOLANDII W WYSOKOŚCI 9.402,96 ZŁ. OD POWYŻSZYCH DOCHODÓW PŁATNICY POBRALI ZALICZKI W ŁĄCZNEJ KWOCIE 3.278,00 ZŁ. PO USTALENIU DOCHODU DO OPODATKOWANIA (PO ODLICZENIU OD DOCHODÓW WYDATKÓW Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA SIECI INTERNET W WYSOKOŚCI 585,12 ZŁ) W WYSOKOŚCI 38.939,18 ZŁ PODATNICY, ZGODNIE Z ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, OBLICZYLI PODATEK NA IMIĘ OBOJGA MAŁŻONKÓW W KWOCIE 6.643,16 ZŁ, KTÓRY NASTĘPNIE POMNIEJSZYLI O SKŁADKI NA POWSZECHNE UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 3.063,08 ZŁ (MĄŻ - 2.352,78 ZŁ, ŻONA - 710,30 ZŁ). W KONSEKWENCJI POWYŻSZYCH ODLICZEŃ PAŃSTWO T. T. I G. C. - T. ZADEKLAROWALI NALEŻNY PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA ROK 2008 W KWOCIE 3.580,00 ZŁ ORAZ WYKAZALI NADPŁATĘ W WYSOKOŚCI 302,00 ZŁ. W WYNIKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO WSZCZĘTEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 8 PAŹDZIERNIKA 2010 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO STWIERDZIŁ, IŻ PODATNICY ZADEKLAROWALI DO OPODATKOWANIA DOCHODY W PRAWIDŁOWEJ WYSOKOŚCI. W CAŁOŚCI UZNAŁ RÓWNIEŻ PRAWO DO ODLICZENIA SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE WYNIKAJĄCE Z ART. 27B UST. 1 PKT 2 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. SKORYGOWANO KWOTĘ ZALICZEK POBRANYCH PRZEZ PŁATNIKÓW W WYSOKOŚCI 3.273,00 ZŁ, GDYŻ W DEKLARACJI PODATKOWEJ OMYŁKOWO WYKAZANO ŁĄCZNE ZALICZKI W WYSOKOŚCI 3.278,00 ZŁ NIE UWZGLĘDNIAJĄC NADPŁAT ROZLICZONYCH PRZEZ PŁATNIKA, TJ. ZUS WYKAZANYCH W PIT-40A ORAZ ODLICZENIE WYDATKÓW PONOSZONYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA SIECI INTERNET W BUDYNKU BĘDĄCYM MIEJSCEM ZAMIESZKANIA PODATNIKA W KWOCIE 586,20 ZŁ (W DEKLARACJI W WYNIKU BŁĘDU RACHUNKOWEGO ODLICZONO KWOTĘ 585,12 ZŁ). W WYNIKU ANALIZY CAŁOKSZTAŁTU ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI ZAKWESTIONOWAŁ JEDNAKŻE PRZYJĘTĄ PRZY ODLICZENIU NALEŻNEGO PODATKU METODĘ UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA W ODNIESIENIU DO DOCHODÓW UZYSKANYCH PRZEZ PANA T. T. Z HOLANDII. W EFEKCIE POWYŻSZEGO DECYZJĄ Z DNIA 30 LISTOPADA 2010 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ PAŃSTWU T. T. I G. C. – T. WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2008 ROK W KWOCIE 5.179,00 ZŁ. W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI PODATNICY WNIEŚLI O JEJ UCHYLENIE. ODWOŁANIE DOTYCZY GŁÓWNIE SPOSOBU ROZLICZENIA EMERYTUR ZAGRANICZNYCH OTRZYMANYCH PRZEZ PANA T. T., KTÓRE SĄ SKUTKIEM WCZEŚNIEJSZEJ PRACY NAJEMNEJ W HOLANDII. ODWOŁUJĄCY UWAŻAJĄ, ŻE DLA CELÓW ZASTOSOWANIA SIĘ DO WYMOGÓW PODLEGANIA NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU PRZEZ EMERYTA ZAMIESZKANEGO W POLSCE, KTÓRY TEŻ OTRZYMUJE EMERYTURY ZAGRANICZNE, W TYM Z HOLANDII I ZE SZWECJI JEDYNA OBECNIE AKCEPTOWALNA I ZGODNA Z NORMAMI UNIJNYMI JEST METODA STOPY PROCENTOWEJ, WEDŁUG ART. 27 UST. 8 USTAWY O PDOF Z 1991 R. PODATNICY UWAŻAJĄ, ŻE POWYŻSZE ROZLICZENIE POWINNO BYĆ DOKONANE Z ZACHOWANIEM NADRZĘDNEJ ZASADY UNIJNEJ, KTÓRA ZABRANIA STOSOWANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA TYCH SAMYCH DOCHODÓW UZYSKIWANYCH W KRAJACH UNII EUROPEJSKIEJ PRZEZ OBYWATELI W NIEJ ZAMIESZKAŁYCH, ZAŚ W POLSCE OBOWIĄZUJE ONA OD 1 MAJA 2004 ROKU I POLSKIE PRZEPISY PODATKOWE I ICH INTERPRETACJE WINNY BYĆ ODPOWIEDNIO DOSTOSOWANE (ZMIENIONE), CO JEST ZGODNE Z DYREKTYWAMI UE I ROZSTRZYGNIĘCIAMI PRAWNYMI INSTYTUCJI UNIJNYCH W TYCH KWESTIACH. PAŃSTWO T. T. I G. C. - T. PRZYJMUJĄ, ŻE ZASADY OPODATKOWANIA ZAWARTE W UMOWACH MIĘDZYNARODOWYCH SĄ NADRZĘDNE W STOSUNKU DO POLSKIEGO SYSTEMU PODATKOWEGO. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 4 KWIETNIA 2010 R., UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO ROZPATRZENIU ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W ODWOŁANIU STWIERDZIŁ, CO NASTĘPUJE: ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 3 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. NR 14 Z 2000 R., POZ. 176 Z PÓŹN. ZM.), W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2007 ROKU, OSOBY FIZYCZNE, JEŻELI MAJĄ MIEJSCE ZAMIESZKANIA NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, PODLEGAJĄ OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU OD CAŁOŚCI SWOICH DOCHODÓW BEZ WZGLĘDU NA MIEJSCE POŁOŻENIA ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW (NIEOGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY). PRZEPISY ART. 3 UST. 1 I 2A STOSUJE SIĘ ZGODNIE Z ART. 4A WW. USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, Z UWZGLĘDNIENIEM DWUSTRONNYCH UMÓW W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIU, KTÓRYCH STRONĄ JEST RZECZYPOSPOLITA POLSKA ORAZ ZASADY, ŻE UMOWY O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA MAJĄ PIERWSZEŃSTWO PRZED POLSKIM WEWNĘTRZNYM PRAWEM PODATKOWYM. W PRZEDMIOCIE OPODATKOWANIA DOCHODÓW UZYSKANYCH W BADANYM ROKU PODATKOWYM PRZEZ T. T. Z TYTUŁU EMERYTURY Z HOLANDII ZASTOSOWANIE MAJĄ POSTANOWIENIA KONWENCJI Z DNIA 13 LUTEGO 2002 ROKU ZAWARTEJ MIĘDZY RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ A KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA I ZAPOBIEGANIA UCHYLANIU SIĘ OD OPODATKOWANIA W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU (DZ. U. Z 2003 R. NR 216, POZ. 2120) ORAZ USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W MYŚL POWOŁANEJ KONWENCJI Z 2002 ROKU ZASTOSOWANIE MAJĄ PRZEPISY ART. 18 ZATYTUŁOWANEGO "EMERYTURY, RENTY I UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE" UST. 1 I 5 ORAZ ART. 23 UST. 5A, KTÓRY PORUSZA METODĘ OPODATKOWANIA. STOSOWNIE DO TREŚCI PRZEPISU ART. 18 UST. 1 - Z UWZGLĘDNIENIEM POSTANOWIEŃ ART. 19 UST. 2, EMERYTURY I INNE PODOBNE ŚWIADCZENIA WYPŁACONE OSOBIE MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA W UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE (W POLSCE) W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYM ZATRUDNIENIEM, JAK I RENTY WYPŁACONE OSOBIE MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA W UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE POLEGAJĄ OPODATKOWANIU TYLKO W TYM PAŃSTWIE (POLSCE). JEDNOCZEŚNIE ART. 18 UST. 5 KONWENCJI MÓWI, ŻE EMERYTURA PODATNIKA MOŻE BYĆ OPODATKOWANA W HOLANDII, ACZKOLWIEK ZGODNIE Z ART. 18 UST. 1 PODLEGA ZASADNICZO OPODATKOWANIU W POLSCE, CYT. (...) WSZELKIE EMERYTURY I INNE PŁATNOŚCI WYPŁACANE WEDŁUG PRZEPISÓW SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH UMAWIAJĄCEGO SIĘ PAŃSTWA OSOBIE MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA W DRUGIM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE MOGĄ BYĆ OPODATKOWANE W TYM PIERWSZYM WYMIENIONYM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE. ORGAN ZWRACA UWAGĘ NA TO, IŻ UMOWY O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA ZAWIERAJĄ Z REGUŁY SFORMUŁOWANIE, ŻE DANY DOCHÓD "MOŻE" BYĆ OPODATKOWANY W DRUGIM PAŃSTWIE, CO NIE OZNACZA BYNAJMNIEJ MOŻLIWOŚCI WYBORU, W KTÓRYM PAŃSTWIE MA BYĆ OPODATKOWANY. SFORMUŁOWANIE TO OZNACZA BOWIEM, ŻE DRUGIE PAŃSTWO MA PRAWO OPODATKOWAĆ TAKI DOCHÓD, JEŻELI NA PODSTAWIE PRZEPISÓW TEGO PAŃSTWA TEN DOCHÓD PODLEGA W TYM PAŃSTWIE OPODATKOWANIU. ZGODNIE Z POWOŁANĄ REGULACJĄ ART. 18 UST. 1 KONWENCJI, ŚWIADCZENIA O CHARAKTERZE EMERYTALNO - RENTOWYM PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU TYLKO W POLSCE, JAKO PAŃSTWIE REZYDENCJI ICH ODBIORCY. JEŻELI JEDNAK NA MOCY DWUSTRONNEJ UMOWY MIĘDZYNARODOWEJ PRAWO DO OPODATKOWANIA EMERYTURY MA RÓWNIEŻ PAŃSTWO ŹRÓDŁA (TU: HOLANDIA), TO POLSKA JEST ZOBLIGOWANA POPRZEZ ZASTOSOWANIE PRZEWIDZIANEJ W TEJ UMOWIE METODY WYELIMINOWAĆ PODWÓJNE OPODATKOWANIE. ZGODNIE Z ART. 23 UST. 5A WW. KONWENCJI, W ODNIESIENIU DO OSOBY MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA LUB SIEDZIBĘ W POLSCE PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA UNIKAĆ SIĘ BĘDZIE W NASTĘPUJĄCY SPOSÓB: JEŻELI OSOBA MAJĄCA MIEJSCE ZAMIESZKANIA LUB SIEDZIBĘ W POLSCE OSIĄGA DOCHÓD, KTÓRY ZGODNIE Z POSTANOWIENIAMI NINIEJSZEJ KONWENCJI MOŻE BYĆ OPODATKOWANY W NIDERLANDACH, TO RZECZYPOSPOLITA POLSKA ZEZWOLI NA ODLICZENIE OD PODATKU OD DOCHODU TEJ OSOBY KWOTY RÓWNEJ PODATKOWI OD DOCHODU ZAPŁACONEMU W NIDERLANDACH. JEDNAKŻE TAKIE ODLICZENIE NIE MOŻE PRZEKROCZYĆ TEJ CZĘŚCI PODATKU OD DOCHODU, JAKA ZOSTAŁA OBLICZONA PRZED DOKONANIEM ODLICZENIA I KTÓRA ODPOWIADA TEJ CZĘŚCI DOCHODU, KTÓRA MOŻE BYĆ OPODATKOWANA W NIDERLANDACH. JEST TO TZW. METODA ODLICZENIA PROPORCJONALNEGO, KTÓRA W USTAWIE O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH Z 1991 ROKU, ZOSTAŁA UNORMOWANA W ART. 27 UST. 9, ZGODNIE Z KTÓRĄ, JEŻELI PODATNIK, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 UST. 1 OSIĄGA RÓWNIEŻ DOCHODY Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI WYKONYWANEJ POZA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ LUB ZE ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ POZA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, A UMOWA O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA NIE STANOWI O ZASTOSOWANIU METODY OKREŚLONEJ W UST. 8 (STOPA PROCENTOWA), LUB Z PAŃSTWEM, W KTÓRYM DOCHODY SĄ OSIĄGANE, RZECZYPOSPOLITA POLSKA NIE ZAWARŁA UMOWY O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA, DOCHODY TE ŁĄCZY SIĘ Z DOCHODAMI ZE ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW POŁOŻONYCH NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. W TYM PRZYPADKU OD PODATKU OBLICZONEGO OD ŁĄCZNEJ SUMY DOCHODÓW ODLICZA SIĘ KWOTĘ RÓWNĄ PODATKOWI DOCHODOWEMU ZAPŁACONEMU W OBCYM PAŃSTWIE. ODLICZENIE TO NIE MOŻE JEDNAK PRZEKROCZYĆ TEJ CZĘŚCI PODATKU OBLICZONEGO PRZED DOKONANIEM ODLICZENIA, KTÓRA PROPORCJONALNIE PRZYPADA NA DOCHÓD UZYSKANY W PAŃSTWIE OBCYM. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STOI NA STANOWISKU, IŻ PRZYWOŁANY PRZEZ STRONĘ ART. 18 UST. 5 KONWENCJI Z DNIA 13 LUTEGO 2002 R., ZAWARTEJ MIĘDZY RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ A KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA I ZAPOBIEGANIA UCHYLANIU SIĘ OD OPODATKOWANIA W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU, NIE STANOWI WBREW TWIERDZENIU STRONY, ŻE DOCHÓD Z TYTUŁU EMERYTURY OPODATKOWANY W HOLANDII KORZYSTA ZE ZWOLNIENIA W POLSCE. Z POWYŻSZEGO UREGULOWANIA PRAWNEGO WYNIKA, IŻ EMERYTURA PODATNIKA MOŻE BYĆ OPODATKOWANA W HOLANDII, CO NIE ZMIENIA FAKTU, ŻE ZGODNIE Z ART. 18 UST. 1 PODLEGA CO DO ZASADY OPODATKOWANIU W POLSCE. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE DOCHÓD OSIĄGNIĘTY PRZEZ T. T., KTÓRY MA MIEJSCE ZAMIESZKANIA NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, Z TYTUŁU EMERYTURY UZYSKIWANEJ Z HOLANDII WEDŁUG HOLENDERSKIEGO SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH - PODLEGA OPODATKOWANIU ZARÓWNO W POLSCE, JAK I W HOLANDII. W CELU WYELIMINOWANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA TEGO DOCHODU KORZYSTA SIĘ W TYM PRZYPADKU Z ODLICZENIA OD PODATKU ZAPŁACONEGO Z TEGO TYTUŁU W POLSCE KWOTY RÓWNEJ PODATKOWI DOCHODOWEMU ZAPŁACONEMU W HOLANDII. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NIESŁUSZNE SĄ ROSZCZENIA STRONY O STOSOWANIE ROZLICZENIA EMERYTURY OTRZYMYWANEJ Z HOLENDERSKIEGO SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH W OPARCIU O ART. 15 CYT. KONWENCJI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYJAŚNIA, IŻ ARTYKUŁ TEN ODNOSI SIĘ WYŁĄCZNIE DO OPODATKOWANIA WYNAGRODZEŃ UZYSKIWANYCH Z PRACY NAJEMNEJ, A NIE JAK DOMAGAJĄ SIĘ TEGO SKARŻĄCY DO ROZSZERZENIA GO NA DOCHODY UZYSKIWANE Z TYTUŁU EMERYTUR. EMERYTURA BOWIEM JEST ODRĘBNĄ KATEGORIĄ DOCHODÓW NIŻ DOCHODY Z PRACY. Końcowo organ zauważył, iż zgodnie 2 art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ratyfikowana umowa międzynarodowa, ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 1991 roku za pomocą którego następuje eliminacja podwójnego opodatkowania w Polsce - nie narusza art. 23 ust. 5a Konwencji między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Niderlandów z 2002 roku, ani art. 22 ust. 1 lit. a) Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji z dnia 19 listopada 2004 r. Wobec powyższego, nie zachodzi tutaj sprzeczność między umowami międzynarodowymi o unikaniu podwójnego opodatkowania a prawem wewnętrznym, są one szczegółowymi uregulowaniami ustawy w zakresie dochodów uzyskiwanych z zagranicy. REASUMUJĄC POWYŻSZE, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, IŻ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI W KWESTIONOWANEJ ODWOŁANIEM DECYZJI PRAWIDŁOWO ZAKWALIFIKOWAŁ OTRZYMANE W BADANYM ROKU DOCHODY PRZEZ T. T. Z TYTUŁU WYPŁACANYCH EMERYTUR ZAGRANICZNYCH JAKO PODLEGAJĄCE W POLSCE PRZEPISOM ART. 27 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W TYCH OKOLICZNOŚCIACH W ODNIESIENIU DO EMERYTURY HOLENDERSKIEJ ZASTOSOWANIE ZNAJDUJE ART. 27 UST. 9 CYT. USTAWY, TJ. METODA ODLICZENIA PROPORCJONALNEGO. NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ T. T. I G. C. - T. WNIEŚLI SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. SKARŻĄCY W UZASADNIENIU SKARGI PODTRZYMALI SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE WYRAŻONE M.IN. W ODWOŁANIU OD DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO A DOTYCZĄCE ZASTOSOWANEJ PRZEZ ORGANY PODATKOWE METODY OPODATKOWANIA EMERYTUR ZAGRANICZNYCH T. T. I ZWIĄZANEJ Z TYM INTERPRETACJI PRZEPISÓW W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA TJ. KONWENCJI Z DNIA 13 LUTEGO 2002 R., ZAWARTEJ MIĘDZY RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ A KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW ORAZ UMOWY Z DNIA 5 CZERWCA 1975 R., ZAWARTEJ MIĘDZY RZĄDEM POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ A RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI I KONWENCJI Z RZĄDEM KRÓLESTWA SZWECJI Z DNIA 18 LISTOPADA 2004 R. ZDANIEM SKARŻĄCYCH DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ZASKARŻONEJ DECYZJI WŁAŚCIWIE ZASTOSOWAŁ PRZEPIS ART. 18 UST. 1 KONWENCJI ZAWARTEJ MIĘDZY RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ A KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW Z 2002 ROKU, GDYŻ W OPINII T. T. I G. C. - T. DOTYCZY ON TYLKO OPODATKOWANIA EMERYTUR DLA OSOBY ZAMIESZKAŁEJ W PAŃSTWIE JEJ WYPŁACANIA, W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYM ZATRUDNIENIEM TEJ OSOBY W TYM PAŃSTWIE, A NIE DRUGIM UMAWIAJĄCYM SIĘ KRAJU. PODATNICY NIE NEGUJĄ, ŻE CYT. EMERYTURA T. T. OBECNIE ZAMIESZKAŁEGO W POLSCE I TU WYPRACOWANA, A OTRZYMYWANA Z ZUS PODLEGA OPODATKOWANIU W CAŁOŚCI W POLSCE I WZAJEMNIE TAKA REGULACJA DOTYCZYĆ BĘDZIE OSÓB DAWNIEJ PRACUJĄCYCH I OBECNIE MIESZKAJĄCYCH W HOLANDII, JEŚLI TAM WYPRACOWALI I POBIERAJĄ STOSOWNE ŚWIADCZENIE EMERYTALNE. PONADTO ZDANIEM PODATNIKÓW NIEWŁAŚCIWA INTERPRETACJA PRZEPISÓW KONWENCJI ZAWARTEJ W 2002 ROKU DOTYCZĄCA ZASTOSOWANIA ART. 18 UST. 5 POLEGA NA NIEDOSTOSOWANIU DO OBOWIĄZUJĄCYCH W EU REGULACJI PRAWNO - PODATKOWYCH. W OCENIE SKARŻĄCYCH OPODATKOWANA NA PODSTAWIE ART. 18 UST. 5 KONWENCJI EMERYTURA Z HOLANDII, DO KTÓREJ W TYM PAŃSTWIE ZE WZGLĘDU NA NISKĄ KWOTĘ STOSUJE SIĘ STAWKĘ 0% POWINNA BYĆ W POLSCE RÓWNIEŻ ZWOLNIONA Z OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: ARTYKUŁ 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 ROKU - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. Z 2002 ROKU NR 153, POZ. 1269) STANOWI, IŻ SĄD ADMINISTRACYJNY SPRAWUJE WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI, W ZAKRESIE SWEJ WŁAŚCIWOŚCI, PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. ZGODNIE NATOMIAST Z ART. 134 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2002 ROKU NR 153, POZ. 1270), SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. SKARGA T. T. I G. C. - T. NIE ZASŁUGIWAŁA NA UWZGLĘDNIENIE. W SPRAWIE NINIEJSZEJ SKARŻĄCY NIE KWESTIONOWALI KONIECZNOŚCI OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM EMERYTUR OTRZYMANYCH W BADANYM ROKU PODATKOWYM PRZEZ T. T. Z HOLANDII, ALE ZASTOSOWANĄ METODĘ ICH OPODATKOWANIA. W KONSEKWENCJI PROBLEM SPROWADZAŁ SIĘ JEDNAK DO FAKTU OPODATKOWANIA EMERYTUR W POLSCE. SKARŻĄCY OD POCZĄTKU (TWIERDZILI, ŻE SKORO POWYŻSZE DOCHODY SĄ JUŻ OPODATKOWANE W KRAJU Z KTÓREGO POCHODZĄ TO STOSUJĄC SIĘ DO UMOWY DWUSTRONNEJ Z HOLANDIĄ O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA, KTÓRYCH STRONĄ JEST POLSKA - OD DOCHODÓW TYCH NIE POWINIEN BYĆ JUŻ POBIERANY PODATEK DOCHODOWY W POLSCE. ARGUMENTUJĄC POWYŻSZY POGLĄD SKARŻĄCY POWOŁYWALI SIĘ PONADTO NA WYŻSZOŚĆ PRAWA UNIJNEGO NAD KRAJOWYM, KONIECZNOŚĆ DOSTOSOWANIA POLSKICH PRZEPISÓW DO UNIJNYCH DYREKTYW, KTÓRE STANOWIĄ, ŻE CZŁONEK WSPÓLNOTY MOŻE PODLEGAĆ TYLKO JEDNEMU PRAWODAWSTWU. W OCENIE SĄDU, TRAFNIE STWIERDZIŁ ORGAN ODWOŁAWCZY, IŻ PRZYSTĄPIENIE POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ NIE SPOWODOWAŁO ZMIAN REGUŁ OPODATKOWANIA DOCHODÓW ZAGRANICZNYCH UZYSKIWANYCH NA TERYTORIUM POLSKI. ZASADY POSTĘPOWANIA W SPRAWACH PODATKOWYCH DOTYCZĄCYCH TAKICH DOCHODÓW, W DALSZYM CIĄGU WYNIKAJĄ Z DWUSTRONNYCH UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA. UNIA EUROPEJSKA ZAŚ, POZOSTAWIA PAŃSTWOM CZŁONKOWSKIM SWOBODĘ KSZTAŁTOWANIA POLITYKI PODATKOWEJ W ZAKRESIE PODATKÓW BEZPOŚREDNICH, A ZWŁASZCZA PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH. W NINIEJSZEJ SPRAWIE DO DOCHODÓW Z TYTUŁU EMERYTURY HOLENDERSKIEJ T. T. ZASTOSOWANIE MAJĄ POSTANOWIENIA KONWENCJI Z DNIA 13 LUTEGO 2002 ROKU ZAWARTEJ MIĘDZY RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ A KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA I ZAPOBIEGANIA UCHYLANIU SIĘ OD OPODATKOWANIA W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU (DZ. U. Z 2003 R. NR 216, POZ. 2120). OPRÓCZ POWOŁANEJ WYŻEJ UMOWY DWUSTRONNEJ, DO DOCHODÓW Z POWYŻSZEGO TYTUŁU ZASTOSOWANIE MA RÓWNIEŻ POLSKA USTAWA Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14 POZ. 176 ZE ZM.). JAK WYNIKA BOWIEM Z ART. 91 UST. 2 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, RATYFIKOWANA UMOWA MIĘDZYNARODOWA MA PIERWSZEŃSTWO PRZED USTAWĄ, JEŻELI USTAWY TEJ NIE DA SIĘ POGODZIĆ Z UMOWĄ. PRZYWOŁANA UMOWA MIĘDZYNARODOWA NIE POZOSTAJE JEDNAK W SPRZECZNOŚCI Z POLSKĄ USTAWĄ, BOWIEM ZARÓWNO METODĘ OPODATKOWANIA OPISANĄ W ART. 27 UST. 9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH Z 1991 ROKU, JAK TEŻ METODY OPISANE W ART. 23 UST. 5A KONWENCJI Z HOLANDIĄ - MOŻEMY ZALICZYĆ DO TAK ZWANYCH METOD ODLICZENIA PROPORCJONALNEGO. TOTEŻ WOBEC FAKTU, ŻE DA SIĘ POGODZIĆ POLSKĄ USTAWĘ Z WYMIENIONĄ UMOWĄ MIĘDZYNARODOWĄ - NIE MA ONA, W TYM PRZYPADKU, PIERWSZEŃSTWA PRZED USTAWĄ, ALE STANOWI LEX SPECIALIS W STOSUNKU DO NIEJ. SĄ WIĘC SZCZEGÓŁOWYMI UREGULOWANIAMI USTAWY W ZAKRESIE DOCHODÓW UZYSKIWANYCH ZZZAGRANICY. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 3 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2007 ROKU, OSOBY FIZYCZNE, JEŻELI MAJĄ MIEJSCE ZAMIESZKANIA NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, PODLEGAJĄ OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU OD CAŁOŚCI SWYCH DOCHODÓW BEZ WZGLĘDU NA MIEJSCE POŁOŻENIA ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW (NIEOGRANICZONY OBOWIĄZEK PODATKOWY). STOSOWNIE ZAŚ DO TREŚCI ART. 4A POWOŁANEJ USTAWY, PRZEPISY ART. 3 UST. 1 I 2A STOSUJE SIĘ Z UWZGLĘDNIENIEM UMÓW W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIU, KTÓRYCH STRONĄ JEST RZECZYPOSPOLITA POLSKA. ZDANIEM SĄDU, ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI PRAWIDŁOWO PRZYJĘŁY, ŻE JEDYNYM KRYTERIUM PODLEGANIA W POLSCE NIEOGRANICZONEMU OBOWIĄZKOWI PODATKOWEMU JEST POSIADANIE W NIEJ MIEJSCA ZAMIESZKANIA. RÓWNIEŻ PRAWIDŁOWO, W KWESTIONOWANYCH PRZEZ SKARŻĄCYCH DECYZJACH, ORGANY ZAKWALIFIKOWAŁY UZYSKANE W BADANYM ROKU PODATKOWYM DOCHODY T. T. Z TYTUŁU EMERYTUR ZAGRANICZNYCH - JAKO PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU W POLSCE ZGODNIE Z ZASADAMI OKREŚLONYMI W ART. 27 UST. 9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH Z 1991 ROKU. MIEJSCE ZAMIESZKANIA SKARŻĄCYCH ZNAJDUJE SIĘ BOWIEM NA TERYTORIUM POLSKI, CO PROWADZI DO WNIOSKU, ŻE CAŁOŚĆ DOCHODÓW SKARŻĄCYCH PODLEGA OPODATKOWANIU W POLSCE - JEDNAKŻE Z UWZGLĘDNIENIEM UMÓW W SPRAWIE ZAPOBIEŻENIA PODWÓJNEMU OPODATKOWANIU, KTÓRYCH STRONĄ JEST RZECZYPOSPOLITA POLSKA. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 27 UST. 9 USTAWY Z 1991 ROKU - JEŻELI PODATNIK, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 UST. 1, OSIĄGA RÓWNIEŻ DOCHODY Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI WYKONYWANEJ POZA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ LUB ZE ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ POZA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, A UMOWA O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA NIE STANOWI O ZASTOSOWANIU METODY OKREŚLONEJ W UST. 8, DOCHODY TE ŁĄCZY SIĘ Z DOCHODAMI ZE ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW POŁOŻONYCH NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. W TYM PRZYPADKU OD PODATKU OBLICZONEGO OD ŁĄCZNEJ SUMY DOCHODÓW ODLICZA SIĘ KWOTĘ RÓWNĄ PODATKOWI DOCHODOWEMU ZAPŁACONEMU W OBCYM PAŃSTWIE. W ODNIESIENIU DO OPODATKOWANIA EMERYTURY HOLENDERSKIEJ T. T. W POLSCE ZASTOSOWANIE BĘDĄ MIAŁY TUTAJ PRZEPISY ART. 18 POWOŁANEJ KONWENCJI Z 2002 ROKU, ZATYTUŁOWANEGO "EMERYTURY, RENTY I UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE" - KONKRETNIE ART. 18 UST. 1 I 5 - A TAKŻE ART. 23 UST. 5A, W KTÓRYM MOWA O METODZIE OPODATKOWANIA. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 18 UST. 1 - Z UWZGLĘDNIENIEM POSTANOWIEŃ ART. 19 UST. 2, EMERYTURY WYPŁACONE OSOBIE MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA W UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE (W POLSCE) W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYM ZATRUDNIENIEM, PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU TYLKO W TYM PAŃSTWIE (W POLSCE). DLA PORZĄDKU, W ARTYKULE 19 UST. 2 MOWA JEST O EMERYTURZE POCHODZĄCEJ Z TYTUŁU PEŁNIENIA FUNKCJI PUBLICZNYCH, JAKĄ EMERYTURA SKARŻĄCEGO NIE JEST CZEGO SKARŻĄCY NIGDY NIE KWESTIONOWAŁ. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 18 UST. 2A NATOMIAST - BEZ WZGLĘDU NA POSTANOWIENIA UST. 1 EMERYTURA MOŻE BYĆ RÓWNIEŻ OPODATKOWANA W TYM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE, Z KTÓREGO JEST ONA UZYSKIWANA (Z HOLANDII), ZGODNIE Z PRAWEM TEGO PAŃSTWA, JEŻELI TYTUŁ TAKIEJ EMERYTURY W UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE, Z KTÓREGO JEST UZYSKIWANA (W HOLANDII), JEST ZWOLNIONY Z OPODATKOWANIA. Z POWYŻSZEGO WNIKA, ŻE ZASADĄ JEST OPODATKOWANE TAKIEJ EMERYTURY W POLSCE, JAKO KRAJU ZAMIESZKANIA. PONIEWAŻ, JAK WYNIKA Z MATERIAŁU ZEBRANEGO W SPRAWIE, TYTUŁ DO EMERYTURY SKARŻĄCEGO JEST ZWOLNIONY Z OPODATKOWANIA W HOLANDII JAKO KRAJU, Z KTÓREGO EMERYTURA JEST UZYSKIWANA (STOSUJE SIĘ TAM DO NIEJ STAWKĘ 0% ZE WZGLĘDU NA NISKĄ KWOTĘ EMERYTURY), A WIĘC SPEŁNIA PRZESŁANKI ART. 18 UST. 2A - TO EMERYTURA TA MOŻE BYĆ OPRÓCZ OPODATKOWANIA W POLSCE, RÓWNIEŻ OPODATKOWANA W HOLANDII. POWOŁANY PRZEPIS ART. 18 UST. 2A NIE STANOWI BYNAJMNIEJ, ŻE OPODATKOWANY W HOLANDII Z TYTUŁU EMERYTURY DOCHÓD - W POLSCE KORZYSTA ZE ZWOLNIENIA OD OPODATKOWANIA, CO ZDANIEM SKARŻĄCYCH POWINNO MIEĆ MIEJSCE. WYSTĘPUJĄCE W OMAWIANYM PRZEPISIE SŁOWO "RÓWNIEŻ" WSKAZUJE NA RÓWNOCZESNĄ MOŻLIWOŚĆ OPODATKOWANIA TEGO DOCHODU W HOLANDII POZA OPODATKOWANIEM GO W POLSCE. NIE STANOWI O TYM TAKŻE ART. 18 UST. 5 KONWENCJI, KTÓRY JAKO OBOWIĄZUJĄCY W ICH SPRAWIE POWOŁUJĄ SKARŻĄCY - WSZELKIE EMERYTURY WYPŁACANE WEDŁUG PRZEPISÓW SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH UMAWIAJĄCEGO SIĘ PAŃSTWA (HOLANDII) OSOBIE MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA W DRUGIM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE (W POLSCE) MOGĄ BYĆ OPODATKOWANE W TYM PIERWSZYM WYMIENIONYM UMAWIAJĄCYM SIĘ PAŃSTWIE (HOLANDII). PRZEPIS TE MÓWI JEDYNIE, ŻE EMERYTURA SKARŻĄCEGO MOŻE BYĆ PODATKOWANA W HOLANDII, CO NIE ZMIENIA FAKTU, IŻ ZGODNIE Z ART. 18 UST 1 PODLEGA ZASADNICZO OPODATKOWANIU W POLSCE. WBREW TWIERDZENIU SKARŻĄCYCH, RÓWNE TRAKTOWANIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 25 KONWENCJI Z DNIA 13 LUTEGO 2002 ROKU - NIE POLEGA NA, W ODNIESIENIU DO NINIEJSZEJ SPRAWY, ZWOLNIENIU OD PODATKU W POLSCE EMERYTURY ZWOLNIONEJ OD PODATKU W HOLANDII. NA PRZYKŁADZIE MOŻNA PRZEDSTAWIĆ, IŻ RÓWNE TRAKTOWANIE MA POLEGAĆ NA OBCIĄŻENIU POLAKA MIESZKAJĄCEGO W HOLANDII TAKIMI SAMYMI OBOWIĄZKAMI JAK MIESZKAJĄCEGO TAM HOLENDRA. TYLKO NA MARGINESIE SĄD WYJAŚNIA, ŻE PRZYWOŁYWANY PRZEZ SKARŻĄCYCH ART. 23 UST. 2 KONWENCJI MA ZASTOSOWANIE DO OSÓB MAJĄCYCH MIEJSCE ZAMIESZKANIA W HOLANDII, NIE W POLSCE. JEŻELI NA MOCY DWUSTRONNEJ UMOWY MIĘDZYNARODOWEJ (ART. 18 UST. 2A KONWENCJI) PRAWO DO OPODATKOWANIA EMERYTURY MA RÓWNIEŻ PAŃSTWO ŹRÓDŁA (HOLANDII), TO POLSKA JEST ZOBLIGOWANIA POPRZEZ ZASTOSOWANIE PRZEWIDZIANEJ W TEJ UMOWIE METODY WYELIMINOWAĆ PODWÓJNE OPODATKOWANIE. W MYŚL ART. 23 UST. 5A KONWENCJI, W ODNIESIENIU DO OSOBY MAJĄCEJ MIEJSCE ZAMIESZKANIA LUB SIEDZIBĘ W POLSCE PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA UNIKAĆ SIĘ BĘDZIE W NASTĘPUJĄCY SPOSÓB - JEŻELI OSOBA MAJĄCA MIEJSCE ZAMIESZKANIA LUB SIEDZIBĘ W POLSCE OSIĄGA DOCHÓD, KTÓRY ZGODNIE Z POSTANOWIENIAMI TEJ KONWENCJI MOŻE BYĆ OPODATKOWANY W NIDERLANDACH, TO RZECZYPOSPOLITA POLSKA ZEZWOLI NA ODLICZENIE OD PODATKU OD DOCHODU TEJ OSOBY KWOTY RÓWNEJ PODATKOWI OD DOCHODU ZAPŁACONEMU W NIDERLANDACH. JEDNAKŻE TAKIE ODLICZENIE NIE MOŻE PRZEKROCZYĆ TEJ CZĘŚCI PODATKU OD DOCHODU, JAKA ZOSTAŁA OBLICZONA PRZED DOKONANIEM ODLICZENIA I KTÓRA ODPOWIADA TEJ CZĘŚCI DOCHODU, KTÓRA MOŻE BYĆ OPODATKOWANA W NIDERLANDACH. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE JEŻELI PRAWO DO OPODATKOWANIA DOCHODU MAJĄ W PRAKTYCE OBA PAŃSTWA I DOCHÓD UZYSKIWANY Z HOLANDII JEST OPODATKOWANY W POLSCE, TO OD NALEŻNEGO PODATKU W POLSCE ODLICZA SIĘ PODATEK ZAPŁACONY W HOLANDII. WSZYSTKO PO TO, ABY OD DANEGO DOCHODU POBRAĆ PODATEK JEDEN RAZ, A NIE DWA RAZY - ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCĄ OBA PAŃSTWA ZASADĄ UNIKANIA PODWÓJNEGO PODATKOWANIA. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE, SĄD NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2002 ROKU NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ODDALIŁ SKARGĘ T. T. I G. C. – T.