II SA/Lu 819/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy Leśniowice na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 9 lipca 2012 r., nr SKO.41/1840/LI/2012 w przedmiocie uznania za uzgodniony projekt zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Leśniowice z ustaleniami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 6 marca 2012 r., nr BPP.L.WG.PK.LG.4300/25/12; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie na rzecz Wójta Gminy Leśniowice kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Lu 819/12 Uzasadnienie Wójt Gminy Leśniowice, pismem z dnia 6 lutego 2012 r. Nr PP.6720.1.2012, zwrócił się do Zarządu Województwa Lubelskiego o uzgodnienie projektu zmian Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Leśniowice. Wskazując na art. 25 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - autor powyższego wystąpienia wyznaczył jego adresatowi na zajęcie stanowiska w sprawie termin do dnia 16 marca 2012 r. Zarząd Województwa Lubelskiego postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r. Nr BPP.L.WG.4300/25/12 uzgodnił projekt zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Leśniowice z ustaleniami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego za wyjątkiem lokalizacji turbin wiatrowych w strefach oznaczonych: "A" - 13 turbin, "B" - 2 turbiny, "C" – 1 turbina, "D" - 2 turbiny, "E" - 9 turbin i "F" 5 turbin. W uzasadnieniu powyższego postanowienia podniesiono: -Zarząd Województwa pismem z dnia 12 maja 2011 r. Nr BPP.L.AG.MK.0612/39/11, w odpowiedzi na zawiadomienie Wójta Gminy Leśniowice z dnia 11 kwietnia 2011 r. o przystąpieniu do sporządzania zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Leśniowice, przekazał wytyczne z dnia 4 maja 2011 r. Nr BPP.CH.DP-l.LZ.4200/5/11 do zmiany studium gminy Leśniowice, które wynikają z obowiązującego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego; -w wytycznych, o których wyżej, wnoszono o uwzględnienie uwarunkowań wynikających z lokalizacji i planów rozwojowych dot. rozbudowy lotniska szkoleniowego w Depułtyczach Królewskich gmina Chełm, co też jest przedmiotem uchwały Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 28 sierpnia 2006 r. Nr XLIX/783/06 w sprawie zmiany Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego, nad którą (zmianą) prace są w toku; -P. w C., w terminie przewidzianym art. 41 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, złożyła wniosek o ujęcie lotniska Depułtycze Królewskie w opracowywanej zmianie Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego; -w/w wniosek P. w Chełmie w odniesieniu do lotniska w Depułtyczach Królewskich wskazuje, że dla lotniska tego oprócz charakteru szkoleniowego przewiduje się funkcję komunikacyjną, oraz że współinwestorem budowy lotniska będzie Nadbużański Oddział Straży Granicznej w Chełmie, który zamierza na tym lotnisku umiejscowić Wydział Lotniczy NOSG; -Rektor w/w Szkoły, w związku mającymi miejsce pracami nad Strategią Rozwoju Województwa Lubelskiego, w piśmie skierowanym do Marszałka Województwa Lubelskiego, wnioskuje o uwzględnienie w tej Strategii planów rozwojowych związanych z rozbudową lotniska w Depułtyczach Królewskich, a zwłaszcza o uwzględnienie dwóch stref ograniczeń wysokości - pierwsza strefa o promieniu 5 km od pasa z zabudową do 50 m i druga strefa od 5 km do 10 km od pasa z zabudową nie przekraczającą 100 m; -w odniesieniu do działań podejmowanych przez władze gminy Leśniowice mających na celu uznanie terenu tej gminy, jako obszaru produkcji energii ze źródeł odnawialnych, co pozostaje w zgodzie z Programem Rozwoju Energetyki dla Województwa Lubelskiego przyjętym przez Zarząd Województwa Lubelskiego uchwałą z dnia 14 lipca 2009 r. Nr CCXLVI/3054/09, a na co wskazują władze w/w gminy, jak i opracowania poczynione przez Biuro Planowania Przestrzennego w Lublinie potwierdzające korzystne warunki wiatrowe na terenie tej gminy zauważono, że •obowiązujący Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego przewiduje lokalizacje lądowiska śmigłowców i lekkich samolotów w rejonie Dorohuska (Tom II PZWL str. 122), •Strategia Rozwoju Województwa Lubelskiego na lata 2006 - 2020 (uchwała Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 4 listopada 2005 r. Nr XXXVI/530/05) ujmuje lokalizację lotniska w Depułtyczach Królewskich o funkcji sportowej z lądowiskiem dla śmigłowców i lekkich samolotów, •Wojewódzki Program Rozwoju Infrastruktury Transportowej i Komunikacyjnej (uchwała Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 8 listopada 2004 r. Nr XXVII/375/04) wskazuje docelowo, aby lotnisko znajdowało się w Depułtyczach Królewskich, zaś Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego przewiduje realizację lądowiska śmigłowców i lekkich samolotów w rejonie Dorohuska, •Program Rozwoju Sieci Lotnisk i Lotniczych Urządzeń Naziemnych, opracowany przez Ministerstwo Transportu, przyjęty uchwałą Rady Ministrów z dnia 8 maja 2007 r. Nr 86/2007 wymienia uchwałę Rady Gminy Chełm z dnia 14 października 2005 r. Nr XXXII/195/2005 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tej gminy dla obszaru położonego w m. Depułtycze Królewskie Wieś, co uczyniono w załączniku nr 9 do tej uchwały zatytułowanym "Uchwały i stanowiska władz samorządowych dot. infrastruktury lotniskowej, •lądowisko w Depułtyczach Królewskich o przeznaczeniu wielofunkcyjnym widnieje w wykazie lądowisk cywilnych i wpisane zostało w 2008 r. do ewidencji prowadzonej w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego pod poz. 33; -lokalizacja i budowa lotnisk, stosownie do art. 6 pkt 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, jest inwestycją celu publicznego, co pozwala na przyjęcie, iż obecna funkcja istniejącego lądowiska w Depułtyczach Królewskich, jak i funkcja planowana, to jest funkcja komunikacyjna oraz lokalizacja Wydziału Lotniczego Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w Chełmie, stanowi inwestycję celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym; -niejako w nawiązaniu do powyższego, produkcji energii ze źródeł odnawialnych, w tym elektrowni wiatrowych, nie można zaliczyć do inwestycji celu publicznego, bowiem nie wymienia tej produkcji w/w art. 6, jak i nie zaliczają tej produkcji, do tego rodzaju inwestycji inne przepisy prawa (ustawy). W ocenie Zarządu Województwa Lubelskiego zapisy w obecnie obowiązującej Strategii rozwoju Województwa Lubelskiego i zapisy Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego dot. lądowiska śmigłowców i lekkich samolotów w rejonie Dorohuska oraz przyjęcie wniosku Rektora P. w C. do prac nad zmianą w/w Planu są wystarczająca rekomendacją do ochrony planistycznej terenów związanych z rozbudową lądowiska w Depułtyczach Królewskich przed takim zagospodarowaniem, które w przyszłości uniemożliwi jego rozbudowę. Dlatego też przedstawiony sposób zagospodarowania przestrzennego Gm. Leśniowice w stadium, podlegającym uzgodnieniu, polegający na lokalizacji masztów elektrowni wiatrowych o ogólnej wysokości urządzeń energetycznych nie przekraczającej 200 m.n.p.t., w obszarach projektowych oznaczonych na rys. przedstawionego studium literami: "A" - 13 turbin, "B" - 2 turbiny, "C' - 1 turbina, "D" - 2 turbiny, "E" - 9 turbin i "F" - 5 turbin, koliduje z powierzchniami ograniczającymi wysokość zabudowy w promieniu od 5 km do 10 km od pasa startowego w Depułtyczach Królewskich (druga strefa powierzchni ograniczających), gdzie wprowadzono ograniczenie wysokości nie przekraczającej 100 m. Stan, o którym wyżej, wg badanego postanowienia narusza zapis § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska, bowiem zagrożone może być bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych, a w szczególności § 4 tego rozporządzenia, stosownie do którego dla obiektów trudno dostrzegalnych z powietrza (tu: masztów elektrowni wiatrowych wraz z elementami wirującymi) ich całkowita wysokość "powinna być niższa o co najmniej 10 m od dopuszczalnej wysokości zabudowy wyznaczonej przez powierzchnie ograniczające". Zarząd Województwa Lubelskiego w swoim postanowieniu wyraził ocenę, iż na terenie Gm. Leśniowice znajdują się inne obszary predestynowane do rozwoju elektrowni wiatrowych nie kolidujące z powierzchniami ograniczającymi wysokość zabudowy wokół planowanego lotniska w Depułtyczach Królewskich. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r. Nr SKO.41/1840/LI/2012, zaskarżonym w niniejszej sprawie, wydanym po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy Leśniowice Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy powyższe postanowienie Zarządu Województwa Lubelskiego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy podzielił stanowisko prezentowane w orzeczeniu pierwszoinstancyjnym a nadto wskazał, że w świetle dyspozycji art. 9 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie powinno być kwestionowane, iż studium, które sporządza wójt (burmistrz, prezydent miasta) winno uwzględniać ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa, a konsekwencją tego jest okoliczność objęcia uzgodnieniem z art. 11 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w/w ustaleń. Takie stanowisko jest zasadne nie tylko z uwagi na wskazany wcześniej stan prawny, lecz również z uwagi na to, że plany zagospodarowania przestrzennego dot. poszczególnych województw mają charakter ogólny (wręcz ogólnikowy), natomiast strategia rozwoju województwa wraz z innymi dokumentami (materiałami) pozostającymi w ścisłej korelacji z tą strategią stanowi ich doprecyzowanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozstrzyganej sprawy należy zwrócić uwagę, że Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego zatwierdzony uchwałą Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 29 lipca 2002 r. Nr XLV/597/02 (Dz. Urzęd. Wojew. Lubel. Nr 107 poz. 2449) przewiduje (lokalizuje) lądowisko śmigłowców i lekkich samolotów w okolicach Dorohuska (str. 122). Natomiast obowiązująca Strategia Rozwoju Województwa Lubelskiego na lata 2006 - 2020 (uchwała w/w Sejmiku z dnia 4 listopada 2005 r. Nr XXVI/530/05) podaje: "(...). Docelowo przewiduje się też lokalizację lotniska o funkcji sportowej z lądowiskiem dla śmigłowców i lekkich samolotów w miejscowości Depułtycze Królewskie przy drodze 843" (patrz akta: płyta CD Zarządu Województwa Lubelskiego z lipca 2005 r., Strategia Rozwoju Województwa Lubelskiego na lata 2006 - 2020, T.l "Uwarunkowania i diagnoza stanu wyjściowego" - rozdz. III "Atrakcyjność i spójność terytorialna" od s. 146, podrozd. "Komunikacja i transport." od s 183, na s. 207). Wobec powyższego, dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy (jako skonkretyzowanie planu i strategii województwa), ma znaczenie również Wojewódzki Program Rozwoju Infrastruktury Transportowej i Komunikacji dla Województwa Lubelskiego zatwierdzony uchwałą Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 8 listopada 2004 r. Nr XXVII/375/04 (zmieniony uchwałą tegoż Sejmiku z dnia 6 grudnia 2004 r. Nr XXVIII/402/04). Powyższy program w omawianej materii stanowi: "W okresie do roku 2015 powstać też powinno w okolicach Chełma - Dorohuska lotnisko sportowe, które spełniałoby też funkcję lądowiska dla śmigłowców i lekkich samolotów. Jest to zgodne z planem przestrzennego zagospodarowania Województwa, który przewiduje tego rodzaju obiekt w rejonie Dorohuska. Celowe jest, aby lotnisko to znajdowało się w miejscowości Depułtycze Królewskie w gminie Chełm przy drodze wojewódzkiej 843, przy istniejącej tam uczelni (P. w C. z siedzibą w D). Lokalizacja ta uzyskała już akceptację Agencji Ruchu Lotniczego oraz wojska i straży granicznej. Należy podjąć działania celem pozyskania inwestora strategicznego". Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia 7 marca 2012 r. Nr BPP.L.WG.LG.0611/17/12 kierowanego do Rektora P. w C. wynika, że lądowisko w Depułtyczach Królewskich jest inwestycją celu publicznego o znaczeniu ponad lokalnym, co też nie budzi w świetle obowiązującego prawa wątpliwości Kolegium Odwoławczego, i dlatego wniosek w/w Szkoły odnoszący się do zmiany Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego m.in. dotyczący zachowania dwóch stref ograniczeń wysokości wokół lotniska (pierwsza o promieniu 5km od pasa lotniska z zabudową do 50 m, zaś druga od 5 km do 10 km, od pasa lotniska, z zabudową nieprzekraczającą 100 m), uznano za zasadny i przyjęto do dalszych prac nad zmianą planu. Nadto z pisma tego płynie informacja, że lotnisko w Depułtyczach Królewskich oprócz charakteru szkoleniowego będzie miało charakter komunikacyjny, a jego współinwestorem będzie Nadbużański Oddział Straży Granicznej, który planuje na tym lotnisku umiejscowić swój Wydział Lotniczy. W uzupełnieniu powyższego należy zwrócić też uwagę na wniosek P. w C. z dnia 22 marca 2010 r. Nr R-R-061-2/3/10, skierowany do Marszałka Województwa Lubelskiego, informujący, że już na etapie koncepcji budowy lotniska niezbędne jest zachowanie dwóch stref ograniczeń wysokości, o których było wcześniej oraz na rysunek (mapę) mającą za przedmiot opracowanie koncepcji budowy lotniska usytuowanego na gruntach wsi Depułtycze Królewskie w Gminie Chełm, gdzie w sposób obrazowy przedstawiono konieczne strefy ograniczeń wysokości. Sprawa lotniska w Depułtyczach Królewskich jest również przedmiotem ustaleń uchwały Rady Gminy Chełm z dnia 14 października 2005 r. Nr XXII/195/2005 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to plan został wymieniony w załączniku nr 9 Programu Rozwoju Sieci Lotniczych i Urządzeń Naziemnych opracowanego przez Ministerstwo Transportu, przyjętego uchwałą Rady Ministrów z dnia 8 maja 2007 r. Nr 86/2007. Innymi słowy funkcjonowanie w/w lotniska pozostaje w zgodzie z obowiązującym planem miejscowym gm. Chełm, a więc jego rozbudowa, jak najbardziej zasługuje na akceptację i ochronę nie tylko z uwagi na jego znaczenie lokalne i ponadlokalne, lecz również z uwagi na zaspokojenie niezbędnych potrzeb w tym zakresie Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej, na co można spojrzeć nie tylko w kontekście ochrony granic państwa polskiego, ale również w kontekście ochrony zewnętrznych granic Unii Europejskiej. W takich realiach Kolegium potwierdziło brak zasadności stanowiska zażalenia, jakoby postanowienie organu niższej instancji swoje oparcie znajdowało w projektach zmiany Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego. Kolegium nie dopatruje się prawidłowości zarzutu Wójta Gm. Leśniowice, jakoby Zarząd Województwa Lubelskiego odmówił uzgodnienia w części przedstawionego mu studium z uwagi na istniejące programy rządowe służące realizacji inwestycji celu publicznego, do których uzgodnienia właściwy jest wojewoda. Nie budzi wątpliwości Kolegium, że powodem odmowy powyższego uzgodnienia studium jest zaistniała kolizja z ustaleniami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego precyzowanego Strategią Rozwoju Województwa Lubelskiego na lata 2005 - 2020 i związanymi z tą strategią aktami planistycznymi, a powołanie programów rządowych ma na celu wskazanie ważkości planowanej rozbudowy lotniska w Depułtyczach Królewskich. Podobnie ma rzecz się z zarzutem, iż podstawą kontrolowanego postanowienia była uchwała Rady Ministrów z dnia 8 maja 2007 r. Nr 86/2007 przyjmująca Program Rozwoju Sieci Lotniczych i Urządzeń Naziemnych opracowany przez Ministerstwo Transportu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie wniósł Wójt Gminy Leśniowice domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia jak również utrzymanego nim w mocy postanowienia Zarządu Województwa Lubelskiego z także zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Autor skargi zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie: 1. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 11 pkt 6 UPZP poprzez nieuzasadnioną wykładnię rozszerzającą następującego fragmentu ww. przepisu "uzgodnienie projektu studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa", tj. poprzez uznanie, że użyte w przepisie pojęcie "plan zagospodarowania przestrzennego województwa" obejmuje również inne dokumenty niż obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego województwa. - art. 9 ust. 2 UPZP poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż przepis ten przyznaje uprawnienie Zarządowi Województwa do dokonywania uzgodnień projektu zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy z ustaleniami innych dokumentów niż obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego województwa, w tym z ustaleniami strategii rozwoju województwa; - art. 6 KPA oraz art. 19 KPA w zw. z art. 11 pkt 6 UPZP poprzez przyjęcie, że Zarząd Województwa był uprawniony do dokonania uzgodnienia projektu zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy z ustaleniami innych dokumentów niż obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego województwa; - art. 7 oraz 77 § 1 KPA poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego co doprowadziło do przyjęcia, że lokalizacja turbin wiatrowych w strefie "A" koliduje z powierzchniami ograniczającymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie warunków jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska - art. 11 i 107 § 3 KPA w zw. z art. 126 KPA oraz art. 124 § 2 KPA poprzez przedstawienie zdawkowego i wyrywkowego uzasadnienia nieodnoszącego się zarzutów zażalenia z dnia 23 marca 2012 r. oraz niewskazanie w uzasadnieniu Postanowienia SKO dowodów, na których organ oparł się oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z następujących dokumentów dołączonych do skargi: 1. pisma Rektora P. w C. z dnia 13.06.2011 r. (PRR/063-6-1/11), 2. pisma Rektora P. w C. z dnia z dnia 1.02.2012 r. (PRR/063-1-/12) o 3. pisma E. sp. z o.o. z dnia 11.10.2011 r. (k. 01/10/2011LK) na okoliczność braku niezgodności projektu zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Leśniowice z powierzchniami ograniczającymi wysokość zabudowy wokół planowanego lotniska w Depułtyczach Królewskich. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skardze nie można odmówić słuszności. Zgodnie z art. 11 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, dalej powoływanej jako u.p.z.p.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (zwanego dalej studium)w toku kolejno podejmowanych czynności – uzgadnia projekt studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa. W myśl art. 24 ust. 1 u.p.z.p. organy, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 oraz art. 17 pkt 7 (a więc m.in zarząd województwa) w zakresie swojej właściowści rzeczowej lub miejscowej, uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. Sporządzając projekt studium należy, zgodnie z art. 11 ust. 4 u.p.z.p. uwzględnić ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Zakres zgodności projektu studium z planem zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi skomplikowaną problematykę. Rozpatrując powyższe zagadnienie należy podnieść kwestię ustrojową w postaci zasady decentralizacji administracji publicznej i usytuowania konstytucyjnego gminy jako podstawowej jednostki samorządu terytorialnego, wykonującej zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Status ustrojowy gminy wyklucza jej hierarchiczne podporządkowanie samorządowi województwa w zakresie planowania przestrzennego, a co za tym idzie, ukształtowanie planowania na szczeblu wojewódzkim jako “ogólnego" i “nadrzędnego", którego ustalenia muszą zostać obowiązkowo uszczegółowione w aktach planowania lokalnego (zob. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne – Komentarz pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2006, s.115-116). Sąd podziela pogląd wyrażony w powołane wyżej pracy o potrzebie zawężającej interpretacji obowiązku uwzględnienia ustaleń planu województwa w studium gminnym, za czy przemawia unormowanie art. 12 ust. 3 u.p.z.p. wprowadzając sankcję, w postaci zarządzenia zastępczego wojewody tylko w przypadku nieuwzględnienia przez gminę ustaleń dotyczących inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, a nie wszelkich innych ustaleń planu województwa. Ową potrzebę zawężającej wykładni należy tym bardziej odnieść do kwestii uzgodnienia projektu studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Uzgodnienie to ma więc dotyczyć tylko zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa, a nie z jakimikolwiek innymi aktami. W szczególności cyt. przepis art. 11 pkt 6 nie upoważnia zarządu województwa do oceny zgodności projektu studium z ustaleniami strategii rozwoju województwa. Strategia ta, jak wskazuje jej nazwa, jest perspektywicznym planem rozwoju województwa. Wytycza ona - zgodnie z obraną przez województwo polityką rozwoju (art. 11 ust.2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa - tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm., dalej powoływanej jako u.s.w.) cele i kierunki jego rozwoju społecznego, gospodarczego, kulturowego i cywilizacyjnego oraz określa niezbędne do tego środki i harmonogram realizacji wynikających z niej zadań. Przy jej konstruowaniu samorząd województwa musi uwzględnić zarówno aspekty ogólnonarodowe (polskość, tożsamość narodową) jak i miejscowe (tożsamość lokalną, a w jej ramach specyfikę etniczną związaną z mniejszościami narodowymi), ekonomiczne (aktywność gospodarczą, konkurencyjność i innowacyjność gospodarki), a także kulturowe (wspieranie rozwoju kultury) i ekologiczne (środowisko przyrodnicze oraz ład przestrzenny). Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1d i 1e u.s.w. strategie województwa powinny być nie tylko zgodne, ale również dostosowane do średniookresowej strategii rozwoju kraju, krajowej strategii rozwoju regionalnego, a także odpowiednich strategii ponadregionalnych oraz planu zagospodarowania przestrzennego województwa każdorazowo w terminie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały o przyjęciu lub aktualizacji ww. strategii lub planu. Mimo niewątpliwych związków łączących plan zagospodarowania przestrzennego województwa i strategię rozwoju województwa, należy podtrzymać stanowisko co do niedopuszczalności powoływania się przez zarząd województwa przy uzgadnianiu projektu studium gminnego, na ustalenia strategii rozwoju województwa i inne akty planistyczne, które nie mogą być traktowane tylko jako doprecyzowujące ustalenia planu. Oceny tej nie zmienia także obowiązek uwzględnienia przez organ sporządzający projekt studium m.in ustaleń strategii rozwoju województwa, sformułowany wprost w dyspozycji art. 9 ust. 2 u.p.z.p. Nałożenie takiego obowiązku na organ gminy nie jest bowiem jednoznaczne z jednoczesnym przyznaniem zarządowi województwa prawa do uzgodnienia w tym zakresie. Chybiona jest przy tym argumentacja Samorządowego Kolegium Odwoławczego przedstawiona w odpowiedzi na skargę, iż brak uwzględnienia ustaleń strategii rozwoju województwa przy czynności uzgadniania projektu studium przez zarząd województwa czyniłby całkowicie martwym cyt. przepis art. 9 ust 2 u.p.z.p. z uwagi na niemożność jego wyegzekwowania, co z kolei pozostawałoby - zdaniem Kolegium - w sprzeczności intencjami ustawodawcy. Należy bowiem zauważyć, że uchwała rady gminy w sprawie studium, jak każda uchwała i zarządzenie organu gminy, podlega kontroli organu nadzoru nad działalnością gminną na podstawie kryterium zgodności z prawem. Gdyby zatem uchwalone przez radę gminy studium z naruszeniem art. 9 ust. 2 u.p.z.p. nie uwzględniało ustaleń strategii rozwoju województwa, uzasadniałoby to ingerencję organu nadzoru na podstawie art. 91 ust. 1 bądź art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Przechodząc do okoliczności rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w świetle uzasadnienia postanowienia Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 6 marca 2012 r. w części nie uzgadniającej lokalizacji szczegółowo określonych turbin wiatrowych, rozstrzygnięcie takie spowodowane zostało faktem iż - zdaniem organu uzgadniającego - projektowana lokalizacja tych turbin, a w szczególności ich masztów o ogólnej wysokości urządzeń energetycznych nie przekraczającej 200 m.n.p.t., koliduje z powierzchniami ograniczającymi wysokość zabudowy w promieniu 5 do 10 km od pasa startowego lotniska w Depułtyczach Królewskich (druga strefa powierzchni organiczających), gdzie wprowadzono ograniczenie w wysokości nie przekraczającej 100 m. Organ I instancji wskazał przy tym, że obowiązujący Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Lubelskiego (PZPWL) przewiduje lokalizację lądowiska śmigłowców i lekkich samolotów w rejonie Dorohuska. Lokalizacja lotniska w Depułtyczach Królewskich o funkcji sportowej z lądowiskiem dla śmigłowców i lekkich samolotów jest zaś ujęta w Strategii Rozwoju Województwa Lubelskiego na lata 2006-2020 (uchwała Sejmiku Woj. Lubelskiego Nr XXXVI/530/05 z dnia 4.11.2005 r.). Zatem już tylko z faktów przedstawionych przez organ uzgadniający wynika, że negatywne dla gminy Leśniowice uzgodnienie w części dotyczącej projektowanych turbin wiatrowych dokonane zostało na podstawie ustaleń Strategii Rozwoju Województwa Lubelskiego a nie PZPWL. Wypada podkreślić, że w podstawie prawnej zakreślonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego powołano także przepis art. 9 ust. 2 u.p.z.p. mówiący o obowiązku uwzględnienia w studium m.in. ustaleń rozwoju województwa, ale nie dający – jak wyżej zaznaczono – zarządowi województwa kompetencji do uzgadniania projektu studium w zakresie jego zgodności z tym aktem. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest też okoliczność, iż w toku trwających obecnie prac nad zmianą PZPW uznano za zasadny wniosek P. w C. dotyczący zachowania dwóch stref ograniczeń wysokości wokół lotniska. Dopóki bowiem zamierzona zmiana planu poprzez umieszczenie w nim lotniska w Depułtyczach Królewskich jako inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym nie zostanie w sposób formalny uchwalona, nie może stanowić punktu odniesienia dla uzgodnienia projektu studium. Wobec braku podstaw do oparcia czynności uzgodnienia studium z ustaleniami innych aktów niż obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego województwa a także z projektem zmiany tego planu i stwierdzeniem naruszenia prawa w tym zakresie przez organy samorządowe obu instancji, ubocznie już tylko trzeba wskazać, że skarga trafnie zarzuca niewyjaśnienie stanu faktycznego i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, co doprowadziło do przyjęcia, iż lokalizacja turbin wiatrowych w strefie "A" koliduje z powierzchniami ograniczającymi wynikającymi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska (Dz. U. Nr 130, poz. 1192). Z dołączonych do skargi pism Rektora i Prorektora P. w C. (k. 18 i 19) wynika, że uczelnia ta, będąca wnioskodawcą zmiany PZPWL i zlokalizowania lotniska w Depułtyczach Królewskich, nie dostrzega kolizji tej inwestycji z posadowieniem przynajmniej części projektowanych w studium elektrowni wiatrowych. Uzasadnienie postanowienia organu I instancji, poza przytoczeniem treści § 1 ust. 1 i § 4 cyt. rozporządzenia, nie wyjaśnia przy tym szczegółowo, na czym polega niespełnienie wynikających z nich warunków w odniesieniu do poszczególnych turbin. Z przytoczonych wyżej względów należało uznać, że zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji naruszają przepis prawa materialnego – art. 11 pkt 6 oraz art. 9 ust. 2 u.p.z.p. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co uzasadniało uchylenie orzeczeń organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) Rozpatrując ponownie sprawę Zarząd Województwa Lubelskiego mając na względzie przedstawione wyżej uwagi winien ocenić wniosek Wójta Gminy Leśniowice o uzgodnienie projektu studium tylko w aspekcie jego zgodności z obowiązującym aktualnie planem zagospodarowania przestrzennego województwa. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia przepis art. 200 p.p.s.a.