II SO/Po 14/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Rektorowi oraz Dziekanowi Wydziału Historycznego U. w Poznaniu w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia oddalić wniosek. /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r., sprecyzowanym następnie w piśmie z dnia [...] października 2012 r., D. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się: (1) uznania "działalności Rady Wydziału Historycznego U. w kadencji [...].09.2008-[...].08.2012 i od [...].09.2012 r. (nowa czteroletnia kadencja) w dwóch różnych składach osobowych (w odniesieniu do profesorów i doktorów habilitowanych) – czyli odbywania posiedzeń nadzwyczajnych (tzw. naukowych) i zwyczajnych (tzw. administracyjnych)" za niezgodną z art. 67 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.), (2) "stwierdzenia nieważności członkowstwa w Radzie Instytutu W. U. dr M. G. prof. U.", gdyż nie jest on tytularnym profesorem lub doktorem habilitowanym, ani nie został wybrany przez doktorów na ich przedstawiciela w Radzie Instytutu. Żądania sformułowane we wskazanym piśmie zarejestrowano jako odrębne skargi pod sygn. II SA/Po 855/12 i II SA/Po 1002/12. Pismem z dnia [...] października 2012 r. D. M. wniósł o wymierzenie grzywny (1) B. M., Rektorowi U., (2) H. K.-K., Dziekanowi Wydziału Historycznego U. w Poznaniu (kadencja do [...] sierpnia 2012 r.) oraz (3) K. I., Dziekanowi Wydziału Historycznego U. w Poznaniu (kadencja od [...] września 2012 r.) w związku z nieprzekazaniem w terminie ustawowym jego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko, a w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. rozszerzył pierwotny wniosek, zwracając się z wnioskiem o wymierzenie grzywny także A. L., Prorektorowi U. w Poznaniu z uwagi na brak nadzoru nad administracją, co spowodowało przekroczenie terminu do przekazania skargi. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny z dnia [...] listopada 2012 r. Rektor U. w Poznaniu – działając jako podmiot uprawniony do reprezentacji Uczelni – wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podniesiono, że na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) można wymierzyć grzywnę jedynie organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tymczasem w skardze z dnia [...] czerwca 2012 r. nie wskazano Rektora, ani Dziekana, a zatem przedmiotowy wniosek nie może dotyczyć tych organów. Ponadto, brak jest także podstaw do wymierzenia grzywny zarówno Radzie Wydziału Historycznego, gdyż jej działanie stało się przedmiotem skargi dopiero na skutek pisma D. M. z dnia [...] października 2012 r., jak i Radzie Instytutu Wschodniego Wydziału Historycznego, gdyż nie ma ona statusu organu. Z ostrożności procesowej wskazano również, że pismo z dnia [...] października 2012 r., złożone przez skarżącego w trybie uzupełnienia skargi, stanowi w istocie całkowicie nowe żądanie i dotyczy zdarzenia, które miało miejsce po dniu [...] czerwca 2012 r. Tym samym należy przyjąć, że dopiero w tym piśmie D. M. przedstawił rzeczywisty przedmiot skargi, rezygnując z zarzutów stawianych w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Podkreślono przy tym, że brak wyraźnego wskazania organu w skardze sprawia, że grzywna nie może być wymierzona wobec żadnego organu U. w Poznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się bezzasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270- z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje następnie skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny konsekwentnie wskazywano na wadliwe oznaczenie organu w samej skardze z dnia [...] czerwca 2012 r. (k. 7-10 akt sądowych). Argumentacja ta nie jest jednak trafna. W świetle powołanego przepisu podmiot, do którego skierowano skargę, nie jest bowiem uprawniony do samodzielnej weryfikacji jej dopuszczalności lub usuwania braków formalnych. Czynności te są zastrzeżone dla Sądu, a rolą organu jest jedynie przekazanie pisma stron w terminie zakreślonym przez ustawodawcę. Taki pogląd został również wyrażony w orzecznictwie (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 września 2012 r., II SO/Go 8/12; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 19 listopada 2007 r., II SO/Gd 5/07 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym fakt ewentualnego wadliwego oznaczenia organu zarówno w skardze, jak i we wniosku o wymierzenie grzywny pozostaje w analizowanym kontekście bez znaczenia. Odnosząc te uwagi do specyfiki niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarga z dnia [...] czerwca 2012 r. (akta sądowe II SA/Po 855/12 i II SA/Po 1002/12), sprecyzowana następnie pismem z dnia [...] października 2012 r. (akta sądowe II SA/Po 855/12 i II SA/Po 1002/12), została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu [...] czerwca 2012 r. Następnie zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2012 r. skargę przekazano zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Radzie Wydziału Historycznego U. w P, przy czym pismo to zostało doręczone organowi w dniu [...] czerwca 2012 r. (akta sądowe II SA/Po 855/12 i II SA/Po 1002/12). Tym samym termin do przekazania skargi do sądu wraz z odpowiedzią na skargę upływał w dniu [...] lipca 2012 r. Odpowiedź Rektora U. na skargę – datowana na [...] czerwca 2012 r. – wraz ze skargą wpłynęła natomiast do Sądu dopiero w dniu [...] października 2012 r. (akta sądowe II SA/Po 855/12 i II SA/Po 1002/12). Skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. trafnie zauważył, że datowanie odpowiedzi na skargę może budzić wątpliwości, skoro w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. (k. 23 akt sądowych) Rektor U. w Poznaniu potwierdził fakt odebrania skargi w dniu [...] czerwca 2012 r., zwracając się zarazem dopiero wtedy o analizę prawną. Niemniej, nie ulega wątpliwości, że dla spełnienia wymogu z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi istotny jest moment przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę, a nie data odpowiedzi na skargę, co w kontekście rozpatrywanej sprawy prowadzi do wniosku, że wspomniany 30-dniowy termin został bezspornie przekroczony. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niezastosowania się obowiązku przekazania skargi w terminie Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Trzeba jednak zauważyć, że ustawodawca użył w treści powyższego przepisu wyrazu "może", co oznacza, że wymierzenie grzywny nie ma charakteru obligatoryjnego. Sąd jest zatem uprawniony do zbadania zasadności zastosowania opisanego wyżej środka dyscyplinującego. Analizując materiał zgromadzony w aktach sprawy, a w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotowe skargi w sprawach II SA/Po 855/12 i II SA/Po 1002/12 zostały ostatecznie przekazane Sądowi, przy czym okazały się one niedopuszczalne i zostały przez Sąd odrzucone, Sąd uznał, że wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 wymienionej ustawy nie jest zasadne. Cel dyscyplinujący omawianego środka został bowiem już osiągnięty, a powodowanie dalszych dolegliwości dla organu stanowiłoby przejaw nadmiernej represji. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik