IV SA/Po 859/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Donata Starosta (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]; 2. nakazuje ściągnąć od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w P.) kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], znak [...] (dalej postanowienie z dnia [...] marca 2012 r.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej PINB albo organ I instancji) działając na podstawie art. 149 §3 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) po rozpatrzeniu podania Z. G. – pełnomocnika M. A. (dalej wnioskodawczyni), postanowił z urzędu odmówić wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], znak [...] (dalej decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r.), dotyczącą udzielenia A. Spółka z o.o. pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] nr [...], zlokalizowanej w P. przy ul. Ż. na działce o nr geodezyjnym [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że wnioskodawczyni nie była inwestorem stacji bazowej zlokalizowanej przy ul. Ż. w P., nie będąc zatem stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie tej inwestycji. W konsekwencji wnioskodawczyni nie mogła w sposób skuteczny wnieść podania, które zgodnie z art. 147 kpa przynależy stronie postępowania. Z tego względu podanie z dnia 19 stycznia 2012 r., podpisane przez pełnomocnika wnioskodawczyni było dla organu I instancji jedynie informacją o zaistniałej sytuacji, którą organ ocenił pod kątem zaistnienia przesłanki do wszczęcia postępowania z urzędu. Organ I instancji zwrócił uwagę, że pozwolenie na użytkowanie inwestycji na działce o numerze geodezyjnym 106 w P. zostało wydane decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Dnia [...] października 2010 r. Starosta Pilski uchylił własną ostateczną decyzję z dnia [...] września 2006 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej w P. przy ul. Ż. i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla tej inwestycji. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymał w mocy tę decyzję. Zważyć należy, że podczas postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie prowadzonego przez PINB decyzja Starosty P. z dnia [...] września 2006 r. funkcjonowała w obrocie prawnym. Wstrzymanie wykonania tej decyzji postanowieniem Starosty P. z dnia [...] lipca 2007 r. (spowodowane wznowieniem postępowań przez Prezydenta Miasta P., wnioskiem o stwierdzenie nieważności tzw. "decyzji środowiskowej"), nie dawało w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) wyrażonej w wyroku z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Po 579/08 prawa do wstrzymania postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. PINB został zobowiązany do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli i merytorycznego rozpatrzenia wniosku inwestora. Tak więc w dacie wydawania przedmiotowej decyzji PINB nie mógł postąpić inaczej. Przywołana przez pełnomocnika wnioskodawczyni przesłanka ujęta w 145 §1 pkt 5 kpa w przedmiotowej sprawie nie dawała podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, gdyż nie wyszły na jaw żadne nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie a nie były znane organowi, który tę decyzję wydał. Poza tym, między decyzją Starosty P. z dnia 20 września 2006 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a decyzją o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji wydaną przez PINB nie istnieje związek, o którym mowa w art. 145 §1 pkt 8 kpa. Zażalenie na powyższe postanowienie pismem z dnia 7 kwietnia 2012 r. wniosła wnioskodawczyni reprezentowana przez pełnomocnika w osobie Z. G. Zaskarżonemu postanowieniu wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie: 1) art. 149 §3 kpa w zw. z art. 2 Konstytucji RP przez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sytuacji, w którym istniała konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, 2) art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 7-11 kpa przez stwierdzenie, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie (zależna) może funkcjonować w obiegu prawnym, pomimo że decyzje ją poprzedzające zostały wyeliminowane z obiegu prawnego, 3) art. 2, 64 ust 1, 2,3 Konstytucji RP w związku z art. 8 kpa w związku z art. 3 pkt 20 w związku z art. 28 ust 2, art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej pr.bud.) w związku z art. 140, 143, 144 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 r., nr 16, poz. 93 ze zm., dalej kc) w związku z art. 21 Konstytucji RP w związku z art. 1 protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 roku (Dz. U. 1993 r., nr 61, poz. 284 ze zm.), w związku z art. 144 ust 1 oraz ust 2 ustawy prawo ochrony środowiska, przez pozbawienie wnioskodawczyni prawa do obrony swojego interesu prawnego, 4) art. 145 § 1 pkt 4, 5, 8 kpa przez pominięcie faktu, że w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie w której wyeliminowano decyzję o pozwoleniu na budowę oraz o środowiskowych uwarunkowaniach orzeka się z uwzględnieniem tego skutku na dzień wydawania decyzji w trybie zwykłym, 5) art. 59 ust 7 pr.bud. przez jego przywoływanie w sytuacji, w której w obiegu prawnym nie istnieje decyzja o pozwoleniu na budowę, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji wydana z uwzględnieniem wszystkich anten sektorowych oraz radioliniowych, 6) art. 145 § 1 pkt 5 kpa przez stwierdzenie, że organ wiedział, że inwestor nie spełnia warunków o których mowa w art. 57 ust 1 pkt 2 lit a pr.bud. i pomimo tego wydał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie (brak decyzji środowiskowej oraz lokalizacyjnej obejmującej wszystkie parametry techniczne inwestycji), 7) art. 145 § 1 pkt 8 kpa przez absurdalne i niedorzeczne przyjęcie, że wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę nie powoduje konieczności wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Mając na uwadze sformułowane zarzuty wnioskodawczyni zwróciła się o uchylenie postanowienia z dnia [...] marca 2012 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] maja 2012 r.) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu (dalej WWINB albo organ II instancji) uchylił postanowienie z dnia 29 marca 2012 r. w całości i działając na podstawie art. 149 §3 oraz art. 104 §1 kpa po rozpatrzeniu podania z dnia [...] stycznia 2012 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB z dnia [...] czerwca 2009 r. udzielającej A. Spółka z o.o. pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] nr [...], zlokalizowanej w P. przy ul. Ż., na działce o nr geodezyjnym [...]. W uzasadnieniu WWINB opisując dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ostateczna decyzja PINB udzielająca Polskiej Telefonii Cyfrowej pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej ERA, zlokalizowanej w P. przy ul. Ż. na działce o nr geod. [...]. W dalszej części rozważań WWINB w oparciu o art. 59 ust. 7 pr.bud. podkreślił, że stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor wówczas, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydawana jest po zakończeniu budowy, realizowanej na podstawie funkcjonującego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę. Taki stan faktyczny wystąpił w niniejszej sprawie. W ocenie WWINB, wnioskodawczyni w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na użytkowanie nie legitymowała się przymiotem strony. Dlatego organ nadzoru budowlanego zobligowany był do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni jako podmiot nie mający w sprawie interesu prawnego, nie mogła wnieść skutecznego podania o wznowienie postępowania. W konsekwencji organ I instancji prawidłowo wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Tylko bowiem strona może złożyć wniosek o wznowienie postępowania. Wobec powyższego WWINB nie mógł odnieść się merytorycznie do podniesionych w zażaleniu zarzutów, bowiem rozważanie, czy zarzuty będące podstawą wniosku są zasadne (art. 145 § 1 pkt 5 i 8 kpa) mogłoby nastąpić dopiero w postępowaniu wyjaśniającym, prowadzonym po wznowieniu postępowania. Podstawą wniesienia podania o wznowienie postępowania był art. 145 § 1 pkt 5 i 8 kpa, natomiast w zażaleniu wnioskodawczyni wskazała na art. 145 § 1 pkt 4, 5, 8 i 149 § 3 kpa, art. 59 ust. 7 pr.bud. oraz art. 2 Konstytucji RP. Zdaniem WWINB, w postępowaniu zażaleniowym wnioskodawca nie możne zmieniać podstawy prawnej swojego żądania, ponieważ wskazanie nowej podstawy prawnej wznowienia postępowania powinno stanowić odrębny przedmiot postępowania. Postępowanie zażaleniowe prowadzone jest w granicach postępowania organu I instancji. W skardze do WSA z dnia [...] czerwca 2012 r. wnioskodawczyni (dalej zwana skarżącą) zaskarżyła postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. zarzucając naruszenie: 1) art. 59 ust. 7 pr.bud. przez przyjęcie, że w dniu złożenia wniosku w obiegu prawnym znajdowało się pozwolenie na budowę, 2) art. 59 ust. 7 pr.bud. przez pominięcie faktu, że z obiegu prawnego ze skutkiem ex tunc została wyeliminowana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, 3) art. 145 §1 pkt 8 kpa przez pominięcie znaczenia skutku ex tunc w niniejszej sprawie, 4) art. 8 w zw. z art. 2 Konstytucji RP przez przyjęcie, że osoba posiadająca interes prawny w postępowaniu dotyczącym decyzji o pozwoleniu na budowę oraz o środowiskowych uwarunkowaniach po ich wyeliminowaniu z obrotu prawnego nie może domagać się wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Mając na uwadze sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z dnia [...] maja 2012 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że w niniejszej sprawie inwestor w dniu złożenia podania o wznowienie postępowania w sprawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie nie dysponował już decyzją o pozwoleniu na budowę oraz o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżąca jako strona w tych postępowaniach została pozbawiona możliwości obrony swoich praw, ponieważ dopóki decyzja o pozwoleniu na użytkowanie nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, dopóty nie ma możliwości przeprowadzenia postępowania naprawczego. Ponadto WWINB pominął okoliczność, że podanie o wznowienie postępowania jest czynnością przyszłą opartą na aktualnym stanie faktycznym oraz prawnym gdzie na dzień złożenia podania inwestor nie posiadał pozwolenia na budowę ani decyzji zastępczej wydanej przez organ nadzoru budowlanego. WWINB powinien wskazać, dlaczego pomimo tego, że w dniu złożenia podania o wznowienie postępowania w obiegu prawnym nie znajdowała się decyzja udzielająca pozwolenia na budowę uznał, że skarżąca nie miała prawa obrony swojego interesu prawnego. Powyższe stanowisko narusza również art. 2 Konstytucji RP albowiem w demokratycznym państwie nie jest dopuszczalne, aby strona mająca interes prawny w niniejszej sprawie nie mogła go bronić, ponieważ nie ma możliwości ingerencji w decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, która nigdy nie może zostać wyeliminowana z obiegu prawnego (k. 3-5 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], WWINB wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie (k. 7 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożona skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów aniżeli w niej przywołane. Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd pod względem zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu było postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. oraz poprzedzające jego wniesienie czynności procesowe organów nadzoru budowlanego mające na celu ocenę zainicjowania postępowania administracyjnego w nadzwyczajnym trybie wznowienia z uwagi na okoliczności wskazane w podaniu [...] stycznia 2012 r. W pierwszej kolejności rozważenia wymagało zaprezentowane przez organy obu instancji stanowisko o braku przymiotu strony przez skarżącą w domaganiu się wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił w tej mierze pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] maja 2012 r., że w niniejszej sprawie wydanie pozwolenia na użytkowanie nastąpiło, gdy w obrocie prawnym istniała decyzja o pozwoleniu na budowę, zatem strony tego postępowania powinny zostać określone na podstawie art. 59 ust. 7 pr.bud. Sąd miał przy tym na uwadze, że Starosta postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., znak [...] wstrzymał wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej, które w następstwie wniesionego zażalenia zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., znak [...]. Jak jednak ustalił WSA w wyroku z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Po 579/08, którego przedmiotem było dokonanie oceny kontroli zgodności z prawem postanowienia WWINB z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak [...] utrzymującego w mocy postanowienie PINB z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], znak [...], o zawieszeniu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej do czasu uzyskania przez inwestora wznowienia decyzji z dnia [...] września 2006 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji, prace związane z budową stacji bazowej w zakresie wynikającym z powyższej decyzji zostały zakończone do dnia [...] lipca 2007 r., na co wskazują zapisy w dzienniku budowy oraz oświadczenie kierownika budowy. Zdaniem WSA, rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej wznowienia postępowania w przedmiocie wyżej wskazanej ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 §1 pkt 4 kpa w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W związku z tym ustaleniem WSA nakazał organowi nadzoru budowlanego przeprowadzenie obowiązkowej kontroli o której stanowi art. 59a pr.bud., celem ustalenia wykonania inwestycji zgodnie z ustaleniami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz merytorycznego rozpatrzenia wniosku inwestora. Ponieważ PINB zastosował się do tego wskazania, czego efektem było wydanie decyzji z dnia 19 czerwca 2009 r., niezasadnym był zarzut naruszenia przez organy nadzoru budowlanego art. 59 ust. 7 pr.bud. oraz wskazanie, że w sprawie powinien znajdować zastosowanie art. 28 ust. 2 pr.bud. Przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. nie było bowiem zalegalizowanie samowoli budowlanej, ponieważ jak to już zostało zauważone, w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja o pozwoleniu na budowę. W art. 59 ust. 7 pr.bud. ustawodawca stanowi, że stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Wobec tego skarżąca nie mając przymiotu strony postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na użytkowanie, nie mogła w sposób prawnie skuteczny zainicjować postępowania wznowieniowego zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. W drugiej kolejności, w rozpoznawanej sprawie należało mieć na uwadze, że postępowanie wznowieniowe zgodnie z art. 147 kpa następuje albo na żądanie strony, albo z urzędu. Jedynie w odniesieniu do przesłanek wznowienia o których stanowi art. 145 §1 pkt 4, art. 145a i art. 145b kpa ustawodawca zastrzegł, że wznowienie następuje na żądanie strony. W każdym innym przypadku organ obowiązany jest bez wyczekiwania na impuls z zewnątrz wszcząć postępowanie w przedmiocie wznowienia jeżeli stwierdzi wystąpienie którejkolwiek z jego podstaw. Nie oznacza to, że organ administracji w każdej zakończonej sprawie powinien badać ewentualność wznowienia postępowania. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd, że wznowienie postępowania z urzędu przez organ jest jego prawem. Oznacza to, że organ nie ma obowiązku wszczynać postępowania w każdej prawomocnie zakończonej sprawie celem sprawdzenia, czy nie zachodzą postawy do wznowienia (wyrok NSA z dnia 27.03.2002 r., sygn. akt II SA 2791/00, lex nr 83816). Nie oznacza to jednak, że wznowienie postępowania z urzędu pozostawione zostało arbitralnemu uznaniu organu, które nie poddawałoby się jakiejkolwiek weryfikacji. Jeżeli organ uzyska wiarygodną informację o zaistniałej podstawie wznowienia, wówczas mając na uwadze zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim zasady praworządności i prawdy obiektywnej, powinien z własnej inicjatywy rozważyć potrzebę wznowienia postępowania z urzędu (B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 569-560). Tymczasem w niniejszej sprawie organy obu instancji dowiadując się od skarżącej, a następnie dokonując samodzielnie ustaleń faktycznych dotyczących wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę po uprzednim wydaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej, w swoich rozważaniach ograniczyły się do konstatacji, że skarżącej nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie i dlatego nie mogła ona w sposób prawnie skuteczny złożyć podania o wznowienie postępowania. Organy obu instancji nie rozważyły w ogóle, czy postępowanie w niniejszej sprawie nie powinno było zostać wszczęte z urzędu. Dlatego w trzeciej kolejności odpowiedzi na powyższą wątpliwość należy poszukiwać we wzajemnym związku jaki zachodzi pomiędzy wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę a decyzji o wydaniu pozwolenia na użytkowanie. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego jako końcowy etap procesu inwestycyjno-budowlanego wydawana jest stosownie do art. 59 ust. 1 pr.bud. w zw. z art. 59a pr.bud. po przeprowadzeniu kontroli obiektu budowlanego, podczas której organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza wykonanie budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Stąd w orzecznictwie sądowym wskazuje się na pewien ciąg zdarzeń prawnych, składających się na proces inwestycyjny. W ciągu tym wydanie jednej decyzji stanowi podstawę wydania kolejnej. Z tego też względu uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje dla wydanej wcześniej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie konsekwencje wynikające z art. 145 §1 pkt 8 kpa w zw. z art. 59 ust. 1 pr.bud. (wyrok NSA z dnia 10.06.2011 r., sygn. akt II OSK 492/11, lex nr 1083654. Zob. też J. Goździewicz-Biechońska, Wadliwość decyzji administracyjnych w procesie inwestycyjno-budowlanym, Warszawa 2011 r., str. 321-322, Z. Kostka, w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2012 r., str. 549). Dlatego też w orzecznictwie sądowym wskazuje się również, że nie należy kończyć postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, jeżeli trwa postępowanie w sprawie naruszeń pr.bud. (wyrok NSA z dnia 14.12.2011 r., sygn. akt II OSK 1687/10, lex nr 1151999). Z tych względów uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego po uprzednim wydaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej nie może pozostawać obojętnym dla bytu prawnego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W czwartej kolejności Sąd miał na uwadze, że skarżąca aktualnie nazywa się M. S. (poprzednio M. A., k. 52 akt sądowych). Wobec tego wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego po stronie skarżącej, zawarty w odpowiedzi na skargę należało uznać za niezasadny. Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt 1 wyroku działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa) uchylił postanowienie z dnia 18 maja 2012 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę PINB w świetle dokonanej powyżej oceny prawnej powinien rozważyć zasadność wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 145 §1 pkt 8 kpa, mając na uwadze wpływ uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej na byt prawny decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego samego obiektu budowlanego. Organ powinien mieć również na uwadze konieczność dokładnego zbadania swojej właściwości rzeczowej w sprawie mając na uwadze, że zgodnie z art. 150 §1 kpa organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest ten organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, za wyjątkiem sytuacji o której stanowi art. 150 §2 kpa. W pkt 2 Sąd działając na podstawie art. 223 §2 ppsa nakazał ściągnąć od WWINB na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem nieziszczonego wpisu sądowego.