II SO/Sz 18/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. O. o wymierzenie grzywny Spółce A. za nieprzekazanie w terminie skargi w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1/ Spółce A. grzywnę w wysokości [...] złotych z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi w terminie, 2/ zasądzić na rzecz S. O. od Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]. S. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwaną dalej P.p.s.a, grzywny Centrum Renowacyjnemu Spółce A za nieprzekazanie skargi z dnia [...]. na bezczynność Centrum Renowacyjnego Spółki A w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu S. O. podał, że wnioskiem z dnia [...]. zwrócił się do ww. Spółki o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia umowy podpisanej przez Spółkę. W związku z brakiem odpowiedzi skierował skargę na bezczynność Centrum Renowacyjnego Spółki A do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za jej pośrednictwem. Powyższa skarga została mu przez Spółkę zwrócona z powodu nie wyczerpania trybu oraz zawartej w żądanej umowie klauzuli lojalności. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż żądana przez skarżącego informacja niewątpliwie należy do informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz odnosi się do podmiotu gospodarującego tym mieniem, jednakże powyższe nie przesądza kwestii tego, czy Spółka była zobligowana do udzielenia informacji, czy też nie. W ocenie pełnomocnika stanowisko Spółki zawarte w piśmie z dnia [...]. (zwracające skargę na bezczynność Spółki) było w pełni uzasadnione, a odmowa dostępu do informacji publicznej znajduje oparcie w przepisach prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym i kompensującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera definicji pojęcia organu administracji publicznej. W związku z powyższym należy uznać, iż w przypadku powierzenia jakiemukolwiek podmiotowi na mocy ustawy realizacji zadań publicznych w jednej z form określonych w art. 3 P.p.s.a., podmiot ten staje się organem administracji publicznej. Obowiązek o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. spoczywa nie tylko na organie administracji publicznej w sensie ustrojowym, lecz również na innych podmiotach, które z uwagi na nałożone na nie przepisami prawa zadania i kompetencje należy uznać za organy administracji w sensie funkcjonalnym (postanowienie NSA z 16 października 2012 r. , I OZ 309/12) W rozpoznawanej sprawie S. O. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Spółce gospodarującej mieniem komunalnym w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Z treści art. 4 ust. 4 i 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne w których Skarb państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycje dominująca w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W związku z powyższym należy stwierdzić, że Centrum Renowacyjne Spółka A mieści się w kręgu podmiotów, które są zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Tym samym jest organem administracji w sensie funkcjonalnym, którego działania, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlega kognicji sądów administracyjnych. Odnośnie meritum sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia ( art. 54 § 2 P.p.s.a.). W przypadku skarg z zakresu udostępniania informacji publicznej, stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia wniosku oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. W ocenie Sądu wniosek S. O. o wymierzenie grzywny Centrum Renowacyjnemu zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie organ nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. nie przekazał skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę mimo bezwzględnego obowiązku wynikającego z treści tego przepisu. S. O. prawidłowo bowiem wniósł skargę za pośrednictwem Centrum Renowacyjnego. Zatem obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż ocena w zakresie tego, czy skarżący wyczerpał tryb czy też nie, należy do kognicji sądu administracyjnego, co przesądza o braku możliwości samodzielnego decydowania przez organ w tym zakresie ( np. zwrot skargi skarżącemu). Niedopuszczalne jest, aby to podmiot do którego wpłynęła skarga decydował, czy w danej sprawie jest właściwy sąd administracyjny, czy też nie. Organ jest zobowiązany do przekazania skargi do sądu administracyjnego w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, niezależnie od tego, czy taką skargę uznaje za dopuszczalną, ponieważ to do sądu, a nie do organu należy ocena przekazanej skargi pod względem formalnym. Sąd wymierzając grzywnę, winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Okoliczności te mogą mieć wpływ na wysokość grzywny, ponieważ sądowi orzekającemu w tym przedmiocie ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości w ramach granic wynikających z art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6P.p.s.a., zgodnie z którym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło [...]zł. W niniejszej sprawie do dnia dzisiejszego organ nie przekazał skargi S. O. z dnia [...]. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Z tych względów na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.