VII SA/Wa 1796/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] wydanym [...] lipca 2012r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie Starosty Powiatowego w M. z dnia [...] czerwca 2012r. wydane w przedmiocie zawieszenia na podstawie art. 97 ust 4 kpa postępowania w sprawie pozwolenia na budowę warsztatu mechaniki i elektroniki samochodowej na działce przy ul. W. w M.. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że w dniu 2 kwietnia 2012r. do Starosty Powiatowego wpłynął wniosek J. J. o zawieszenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę prowadzonego z wniosku inwestora M. P.. W ocenie organu odwoławczego organ architektoniczno budowlany prawidłowo uznał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę ma obowiązek ocenić zgodność planowanej inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji w rozpoznawanej sprawie w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2012r., w sprawie IV SA/Wa 55/12 słusznie uznał, że w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyli decyzję Burmistrza Miasta M.o warunkach zabudowy. Wobec tego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji należy uznać – w ocenie organu odwoławczego za zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 ust 4 kpa w postępowaniu Starosty M. prowadzonym w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wobec tego postanowienie organu I instancji jest w ocenie organu odwoławczego zgodne z prawem. Skargę na powyższe postanowienie wniósł M. P.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7, 8,9 10 § 1, 77 § 1 i art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Wojewody [...] wydane w dniu [...] lipca 2012r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Powiatowego w M. z dnia [...] czerwca 2012r. z Urzędu zawieszające postępowanie na podstawie art. 97 ust 4 kpa. W myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod redakcją Barbary Adamiak i Janusza Borkowskiego, Wydawnictwo C.H.Beck, wydanie 10). Zwrócić należy przy tym uwagę, że zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, dlatego winno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę. Stąd też; przepis ten nie może podlegać wykładni rozszerzającej (wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2005 r., II GSK 27/05). Konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ i obowiązek wstrzymania się z rozstrzygnięciem danej sprawy administracyjnej do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia będzie zatem zachodziła jedynie w sytuacji bezpośredniego uzależnienia rozstrzygnięcia tej sprawy od rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego, a zatem w sytuacji istnienia pomiędzy tymi aktami ścisłego związku. Związek ten nie zachodzi natomiast w sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie innej sprawy administracyjnej może (a nie musi) jedynie w przyszłości wpłynąć na daną sprawę, co do której orzeka organ prowadząc dane postępowanie. W sytuacji takiej brak podstaw do wstrzymania się z orzekaniem do czasu rozstrzygnięcia tej sprawy, tj. sprawy jedynie związanej ze sprawą będącą przedmiotem danego postępowania administracyjnego (wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 września 2010r., II SA/Kr 619/10). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, bowiem postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego wydane zostało w toku postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie było – w ocenie Sądu zagadnieniem prejudycjalnym. Bowiem skoro decyzja o warunkach zabudowy uzyskała walor ostateczności i funkcjonowała w obrocie prawnym, to do czasu jej wyeliminowania z obrotu prawnego organ architektoniczno – budowlany związany był jej treścią. Nie było więc bezpośredniego związku prawnego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy o pozwolenie na budowę a postępowaniem nadzorczym w sprawie decyzji o warunkach zabudowy. Jeżeli nawet w przyszłości w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy stwierdzona zostałaby jej nieważność to byłaby to przesłanka wznowieniowa wskazana w art. 145 § 1 kpa. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270.) orzekł jak w sentencji wyroku.