I SA/Bk 385/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi U. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej U. K. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku z 27 lutego 2011 r. U. K. (dalej Skarżąca) wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której zamierza nabyć od publicznego operatora pocztowego oferowaną przez ten podmiot usługę pod nazwą "przesyłka aglomeracja". Usługa ta polega na przyjęciu, przemieszczeniu i doręczeniu przesyłek nierejestrowanych opatrzonych adresem w obszarach miejskich (miastach powiatowych i miastach powyżej 10 tys. mieszkańców). Usługa świadczona jest na zasadach określonych w zawieranych z klientami umowach, na warunkach, o których mówi ustawa Prawo Pocztowe, tak jak wszystkie usługi niemające charakteru powszechnego, znajdujące się w ofercie usługowej operatora publicznego. Zgodnie z ogólnymi założeniami usługi "przesyłka aglomeracja", dostępna jest ona dla wszystkich kontrahentów, którzy spełniają określone wymagania. Są to minimalne kryteria ilościowe (ilość przesyłek nadawanych przez jednego nadawcę w jednym punkcie pocztowym) i jakościowe (przesyłki nierejestrowane, o określonych wymiarach i wadze, posortowane i przygotowane w określony, zunifikowany sposób). Wskazane ogólne założenia świadczenia przedmiotowej usługi są takie same dla wszystkich klientów. Dodatkowe ustalenia pomiędzy każdym klientem (np. Skarżącą), a Pocztą Polską określane są w pisemnej umowie na świadczenie tej usługi i mogą dotyczyć kwestii: formy płatności za usługę, terminu płatności, sposobu rozliczania, sposobu przekazania przesyłek do nadania. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Skarżąca będzie miała prawo do odliczenia, na zasadach ogólnych, podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze dokumentującej nabycie od Poczty Polskiej usługi "przesyłka aglomeracyjna", jeśli zostanie ona opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej? Zdaniem Skarżącej, w związku z nabyciem usługi "przesyłka aglomeracja" będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług pod ogólnymi warunkami, ponieważ usługa ta będzie podlegała opodatkowaniu z zastosowaniem podstawowej stawki, obecnie 23%. Wskazana usługa nie jest bowiem objęta zwolnieniem od opodatkowania podatkiem VAT, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: u.p.t.u.). Na mocy tego przepisu, zwalnia się z opodatkowania usługi pocztowe realizowane przez operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Jednak zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. wyrok C-357/07), zakres przedmiotowego zwolnienia obejmuje wyłącznie usługi świadczone w interesie publicznym, rozumianym jako zapewnienie dostępu ogółu społeczeństwa do usług pocztowych, na jednakowych warunkach. Natomiast usługi inne niż powszechne, które nie są dostępne na równych zasadach dla wszystkich użytkowników, powinny być opodatkowane. W ocenie Skarżącej, usługa "przesyłka aglomeracja" nie mieści się w zakresie pojęciowym usługi powszechnej, zarówno według definicji przepisów krajowych, jak i unijnych. Okoliczność tę potwierdza operator publiczny, jak również Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który usługę "przesyłka aglomeracja" kwalifikuje wprost jako niepowszechną (tzw. umowną) usługę pocztową w obrocie krajowym (Raport Prezesa UKE o stanie rynku usług pocztowych w Polsce w 2010 r., s. 21, www.uke.gov.pl). Niedostępność omawianej usługi na równych zasadach dla wszystkich użytkowników wynika również wprost z opisu stanu faktycznego wniosku. Usługa ta dostępna jest bowiem wyłącznie dla klientów, którzy są w stanie spełnić m.in. wymogi ilościowe w zakresie nadania powyżej 3.000 sztuk przesyłek w ciągu miesiąca w jednej placówce nadawczej. Nie jest to zatem usługa świadczona w interesie publicznym, rozumianym zgodnie z orzecznictwem TSUE, jako zapewnienie dostępu ogółu społeczeństwa do usług pocztowych na jednakowych warunkach. Okoliczność, iż usługa nie ma charakteru powszechnej usługi pocztowej przesądza zatem o wyłączeniu możliwości stosowania do niej zwolnienia z podatku VAT. Tym samym, oferowana stronie usługa, powinna być traktowana jako opodatkowana VAT według stawki podstawowej. Skoro tak, nie ma przeszkód, aby Podatnik od faktur dotyczących wskazanej usługi (zawierających VAT według stawki podstawowej) odliczał VAT pod ogólnymi warunkami, tj. pod warunkiem istnienia związku ze sprzedażą opodatkowaną - zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów uznając, że wniosek nie dotyczy indywidualnej sprawy Skarżącej, wydał w dniu [...] maja 2012 r. postanowienie, w którym odmówił wszczęcia postępowania. Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia, Skarżąca złożyła w dniu 11 czerwca 2012 r. zażalenie. Postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. organ uchylił w całości zaskarżone postanowienie, umarzając postępowanie w tym zakresie i jednocześnie przystąpił do merytorycznego rozpatrzenia wniosku. W wydanej interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2012 r. nr [...] organ interpretacyjny uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. kreuje zwolnienie o charakterze przedmiotowo-podmiotowym. Zwolnienie to obejmuje podmioty świadczące usługi pocztowe, które posiadają status operatora publicznego - zobowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Na gruncie regulacji prawa pocztowego status podmiotu działającego w takim charakterze przypisuje się Poczcie Polskiej. Konstrukcja art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. wpisuje się w wyznaczony zapisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa 112) cel zwolnienia tego rodzaju czynności, którym jest zapewnienie usług pocztowych o określonej jakości, odpowiadających potrzebom społeczeństwa. Tak zaś nakreślony cel spełnić może jedynie operator, który w określonym reżimie prawnym został wyznaczony do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Na podstawie przepisów Prawa pocztowego ma on bowiem obowiązek zachować warunki przewidziane do świadczenia tych usług, ponadto podlega w tym zakresie kontroli przez odpowiednie organy nadzoru. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe, w ocenie organu interpretacyjnego, nabywane przez Skarżącą usługi korzystać będą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, co wynika z faktu, że w opisanej sprawie spełnione zostaną regulacje art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. Usługa "przesyłka aglomeracja" stanowi bowiem w myśl prawa pocztowego usługę pocztową i jednocześnie jest świadczona przez operatora obowiązanego ustawowo do świadczenia powszechnych usług pocztowych. W konsekwencji dla omawianych usług zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT. Z tych względów, Skarżącej nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej zakup tych usług. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości, orzeczenie zwrotu kosztów postępowania oraz o rozważenie wystąpienia, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującym pytaniem: Czy przepisy unijne, w tym w szczególności art. 132 ust. 1 lit a) Dyrektywy 112 dopuszczają taką wykładnię przepisów prawa krajowego, zgodnie z którą świadczone przez publicznego operatora pocztowego usługi, które nie mają charakteru powszechnego, a w szczególności nie są świadczone na równych zasadach dla ogółu społeczeństwa, lecz stanowią ofertę ukierunkowaną na indywidualne potrzeby odbiorców mogą podlegać zwolnieniu z podatku VAT przewidzianemu dla usług pocztowych, czy też przeciwnie – usługi o takim charakterze powinny podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych? W skardze zarzucono naruszenie: - przepisów postępowania, tzn. art. 14d i art. 14o § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej: o.p.), które miało istotny wpływ na wynik sprawy; - przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tzn. art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u., art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112 oraz art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., polegające na błędnym uznaniu, że usługi umowne świadczone przez Pocztę Polską S.A. na rzecz Skarżącej (usługa "przesyłka aglomeracja") podlegają zwolnieniu od podatku VAT, co w konsekwencji pozbawia Skarżącą prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup tych usług. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podtrzymała stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji, podkreślając, że przepisy wiążą zwolnienie usług pocztowych z ich powszechnym charakterem. Natomiast usłudze o nazwie "przesyłka aglomeracja", takiej cechy przypisać nie sposób. W konsekwencji nieprawidłowe jest stanowisko organu, że Skarżącej nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z zakupem od Poczty Polskiej przedmiotowej usługi. Odnośnie zarzutu naruszenia prawa procesowego Skarżąca podniosła, że skarżona interpretacja została wydana z przekroczeniem przewidzianego dla tego aktu trzymiesięcznego terminu, co stosownie do art. 14o § 1 o.p. skutkuje koniecznością uznania stanowiska przedstawionego we wniosku za prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, chociaż nie wszystkie z postawionych w niej zarzutów zasługują na uwzględnienie. Za nietrafny Sąd uznał zarzut Skarżącej, iż skarżona interpretacja indywidualna została wydana z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 14d o.p., co w myśl art. 14o o.p. winno skutkować obowiązkiem uznania stanowiska zawartego we wniosku za prawidłowe. W ocenie Sądu nie można pominąć tego, że w sprawie początkowo organ wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie udzielenia interpretacji (w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku). W wyniku zażalenia złożonego przez Skarżącą organ uchylił ww. postanowienie. Do czasu jego wyeliminowania, postanowienie formalnie kończyło postępowanie w sprawie udzielenia interpretacji. Zdaniem Sądu należy przyjąć, że trzymiesięczny termin do wydania interpretacji rozpoczął bieg w chwili uchylenia postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania. Przejęcie stanowiska prezentowanego przez Skarżącą, iż termin ten biegnie od momentu złożenia wniosku w praktyce mogłoby pozbawiać organ możliwości wydania interpretacji indywidualnej. Zasadniczą kwestią sporną w sprawie jest ustalenie zakresu zwolnienia usług pocztowych od podatku od towarów i usług. Zdaniem Skarżącej, biorąc pod uwagę art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112 oraz stanowisko wyrażone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 kwietnia 2009 r. w sprawie C-357/07 (TMT Post UK Ltd) objęte ww. przepisem zwolnienie dla usług świadczonych przez operatora pocztowego dotyczy jedynie usług o charakterze powszechnym, natomiast usługi wynegocjowane indywidualnie, powinny być opodatkowane VAT według podstawowej stawki tego podatku. Przyjęcie tego poglądu winno zaś skutkować możliwością odliczenia przez Skarżącą podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup opisanej we wniosku usługi "przesyłka aglomeracja", która nie mieści się w pojęciu usługi powszechnej. Natomiast według Ministra Finansów usługa przedstawiona we wniosku stanowi usługę pocztową w myśl ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.) i jednocześnie jest świadczona przez operatora obowiązanego ustawowo do świadczenia powszechnych usług pocztowych. W konsekwencji dla omawianych usług zastosowanie znajdzie zwolnienie z podatku VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u., a Skarżącej nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT. Rozstrzygając ten spór, w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. zwalnia się od podatku usługi pocztowe oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną – realizowane przez operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Zwolnienie to ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Obejmuje usługi pocztowe oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, jeżeli są one wykonywane przez operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych, czyli Pocztę Polską. Literalna treść przywołanego przepisu wskazuje zatem, że zakresem przedmiotowym zwolnienia objęte są wszelkie usługi pocztowe świadczone przez Pocztę Polską, a nie tylko usługi powszechne. Ustalając zakres omawianego zwolnienia nie można jednak pomijać odpowiednich zapisów Dyrektywy 112. Otóż stosownie do art. 132 ust. 1 lit a) zawartego w rozdziale – Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym, państwa członkowskie zwalniają świadczenie usług przez pocztę państwową i dostawę towarów z tymi usługami związaną, z wyjątkiem przewozu osób i usług telekomunikacyjnych. Odnośnie zakresu zwolnienia z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej usług pocztowych wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powoływanym wyroku z 23 kwietnia 2009 r. Wprawdzie wyrok w tej sprawie dotyczy wykładni art. 13 część A ust. 1 lit. a VI Dyrektywy 77/388/EWG Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L Nr 145, poz. 1 ze zm., dalej: VI Dyrektywa), jednak ma zastosowanie przy wykładni treści identycznie zredagowanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112, gdzie zachowano omawiane zwolnienie w tej samej formie. Trybunał podkreślił, że pojęcia używane do opisywania zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami realizowanymi przez owe zwolnienia oraz z zasadą neutralności podatkowej. Z wyroku Trybunału wynika, że pojęcie "publicznych służb pocztowych", zawarte w art. 13 część A ust. 1 lit. a) VI Dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono operatorów publicznych lub prywatnych, którzy zobowiążą się do zapewnienia w danym państwie członkowskim całości lub części powszechnych usług pocztowych, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług, zmienionej dyrektywą 2002/39/WE (pkt 1). Zwolnienie przewidziane w art. 13 część A ust. 1 lit. a) VI Dyrektywy ma zastosowanie do świadczenia usług i dostaw towarów z nimi związanych - z wyjątkiem transportu osób i usług telekomunikacyjnych - które publiczne służby pocztowe wykonują jako takie, a więc w charakterze operatora, który zobowiązał się do zapewnienia w danym państwie członkowskim całości lub części powszechnych usług pocztowych. Zwolnienie to nie ma zastosowania do świadczenia usług ani dostaw towarów z nimi związanych, których warunki zostały wynegocjowane indywidualnie (pkt 2). Trybunał wskazał, że zwolnienia przewidziane w art. 13 część A VI Dyrektywy mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym. Ten ogólny cel przekłada się w dziedzinie poczty na bardziej szczegółowy cel oferowania, po zmniejszonych cenach, usług pocztowych odpowiadających podstawowym potrzebom społeczeństwa. Zwolnienie z podatku nie może mieć zastosowania do szczególny usług – do których należą usługi odpowiadające potrzebom indywidualnych podmiotów gospodarczych – które można oddzielić od usług świadczonych w interesie publicznym (podobnie wyrok z 19 maja 1993 r. w sprawie C-320/91). Nie mogą zostać uznane za zwolnione z podatku usługi świadczone przez publiczne służby pocztowe, których warunki zostały wynegocjowane indywidualnie, bowiem tego rodzaju usługi odpowiadają indywidualnym potrzebom danych użytkowników. W świetle ww. wyroku, aby świadczenie usług pocztowych było objęte zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112, konieczne jest, by miały one charakter powszechnych usług pocztowych. Konsekwentnie inne usługi pocztowe należy traktować jako opodatkowane. Z tych względów należy uznać, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. rozumiany w ten sposób, że z unormowanego tam zwolnienia korzystają wszelkie usługi pocztowe realizowane przez operatora publicznego, bez względu na ich charakter jest sprzeczny z art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112. Trzeba zwrócić uwagę, że trwają prace na projektem ustawy nowelizującej m.in. art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. w celu pełniejszego dostosowania zakresu określonego tam zwolnienia do prawodawstwa unijnego (druk sejmowy nr 805). Zgodnie z uzasadnieniem projektu wprowadzona zmiana ma jednoznacznie wskazywać, że zwolnienie dotyczy tylko powszechnych usług pocztowych. Skarżąca we wniosku o interpretację wyjaśniła, na czym polega usługa świadczona przez Pocztę Polską "przesyłka aglomeracja" przedstawiając jej ogólne założenia. Wskazała m.in., że skierowana jest ona do kontrahentów, którzy spełniają określone wymagania ilościowe i jakościowe dotyczące przesyłek, podała kwestie, które są regulowane w drodze dodatkowych ustaleń pomiędzy klientem, a Pocztą Polską. Podniosła również, że okoliczność, iż usługa "przesyłka aglomeracja" nie stanowi powszechnej usługi pocztowej, wynika wprost z raportu Prezesa UKE o stanie rynku usług pocztowych w Polsce w roku 2010, potwierdza to też sam operator publiczny. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Minister Finansów wydając interpretację indywidualną powinien rozważyć, czy usługa świadczona przez Pocztę Polską tj. "przesyłka aglomeracja", jest usługą powszechną, czy też ma charakter usługi indywidualnej, z uwzględnieniem wskazań zawartych w wyroku Trybunału z 23 kwietnia 2009 r. Jeżeli usługa ta nie zostanie zaklasyfikowana jako usługa powszechna, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Podjęta w tym zakresie ocena będzie rozstrzygać o prawie odliczenia przez Skarżącą podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Pocztę Polską dokumentującej świadczenie ww. usług. Podatnik nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji niedostosowania prawa krajowego do przepisów wspólnotowych (por. wyrok ETS z 18 stycznia 2001 r. w sprawie C-150/99). Pomimo zwolnienia w prawie krajowym wskazanych usług z opodatkowania, podatnikowi, który jest ich nabywcą, powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wydana interpretacja takiej oceny jednak nie zawiera. Trzeba też wskazać, że interpretacja indywidualna nie będzie w żaden sposób wiązać podmiotu świadczącego usługę, czyli Poczty Polskiej. Ewentualne uznanie stanowiska Skarżącej za prawidłowe, będzie dawać jej ochronę wynikającą z art. 14k o.p., jedynie w sytuacji, gdy otrzyma fakturę od Poczty Polskiej, w której usługa "przesyłka aglomeracja" zostanie opodatkowana podatkiem od towarów i usług (taki opis zdarzenia przyszłego przedstawiono we wniosku o udzielenie interpretacji). Wówczas podatek wykazany w fakturze będzie stanowił dla Skarżącej podatek naliczony podlegający odliczeniu. Z tych względów Sąd uwzględnił zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 43 ust. 1 pkt 17 u.p.t.u. oraz art. 132 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112. Pominięcie w wydanej interpretacji wyroku Trybunału w sprawie C-357/07 świadczy też o naruszeniu art. 14e § 1 oraz art. 121 o.p. Ponownie rozpoznając sprawę i dokonując oceny stanowiska Skarżącej zawartego we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego organ obowiązany jest uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu. W sprawie Sąd nie stwierdził podstaw do wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskowanym przez Skarżącą pytaniem dotyczącym zakresu zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit a) Dyrektywy 112. Kwestia ta została bowiem wyjaśniona w przywoływanym wyroku w sprawie C-357/07. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) uwzględnił skargę. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w związku z art. 205 § 2 i 3 ww. ustawy oraz na podstawie przepisów § 2 ust. 1-2, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1369 ze zm.).