III SA/Wr 442/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Sędzia WSA Maciej Guziński Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi H. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. [...] Prezydenta Miasta W. w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez pełnomocnika H. C. co do "umiejscowienia istniejących dwóch wjazdów na działkę nr [...],[...] S. z ul. U. w W." . W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji powołał się na art. 217 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, regulujący kwestię wydawania zaświadczeń przez organ administracji publicznej i wydanie zaświadczenia, które jest aktem wiedzy organu administracji publicznej. Według organu, miejsca wskazane przez stronę jako zjazdy z działki nr [...] nie odpowiadają warunkom technicznym określonym w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Organ I instancji nie mógł wydać zaświadczenia, że takowe zjazdy istnieją. Według organu II instancji pojęcie "wjazd" jest odmienną kategorią, pochodzącą z języka potocznego, od pojęcia "zjazd", zdefiniowanego w § 3 pkt.12 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej oraz art.4 pkt. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Zatem wydanie zaświadczenia o żądanej przez stronę treści przez organ I instancji poświadczyłby nieprawdę. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł pełnomocnik strony, wnioskując o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skarżący zarzucił, że w sprawie zostały naruszone przepisy postępowania, a to: art. 218 § 2 k.p.a. poprzez zaniechanie prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sytuacji, gdy orzeczenie oparto o twierdzenia nie wykazane żadnymi dowodami; art.7 k.p.a. poprzez wydanie orzeczenia bez dokładnego ustalenia stanu taktycznego i prawnego; art. 9 k.p.a. poprzez brak wyczerpujących informacji w zakresie okoliczności mających wpływ na przysługujące skarżącemu prawa. Naruszono także przepisy prawa materialnego, czyli: art. 29 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez przyjęcie, że połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy tej drodze nie jest zjazdem, o ile nie spełnia warunków technicznych przewidzianych w odpowiednich przepisach wykonawczych. W uzasadnieniu skargi skarżący nie kwestionując, że zjazdy nie odpowiadają warunkom technicznym, podniósł, że w toku postępowania jak i w uzasadnieniu orzeczenia należało wykazać, jakim konkretnie warunkom konstrukcja przedmiotowych zjazdów uchybia. Według skarżącego, ocena techniczna istniejących zjazdów, gdy nie spełniają one obowiązujących, nie stanowi przesłanki do odmowy zaświadczenia. Obowiązujące przepisy nie nakładają bowiem na właściciela działki obowiązku dostosowania zjazdu do aktualnie obowiązujących norm technicznych. Ewentualne dostosowanie zjazdów do odpowiednich norm technicznych powinno być realizowane w drodze uzyskania zgody na przebudowę istniejącego zjazdu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, nie podzielając zarzutów skargi. Organ nie zgodził się z poglądem Skarżącego, że w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie wydania zaświadczenia organ powinien ustalić, jakim warunkom uchybia obecna konstrukcja zjazdów, co sprowadziłoby się do oceny technicznej istniejących zjazdów. Zgodnie z art. 218 k.p.a., gdy wydanie zaświadczenia następuje w przypadku określonym w art. 217 § 2 pkt. 2 k.p.a., gdy o wydanie zaświadczenia ubiega się osoba ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (to ma miejsce w rozpatrywanej sprawię), organ administracji publicznej jest obowiązany wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jeżeli potwierdzenia faktów lub stanu prawnego nie można dokonać na podstawie danych znajdujących się w posiadaniu organu z uwagi na istotę jego działalności, organ ten może uchylić się od wydania zaświadczenia (wyrok NSA z dnia 16 marca 1999 r., III SA 955/98). Organ podkreślił, że określenia w art. 218 § 1 k.p.a.: "danych znajdujących się w jego posiadaniu", nie można interpretować rozszerzająco i dowolnie. Dane te mogą obejmować okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji lub postanowienia (wyrok NSA z dnia 16 września 2005 r. II OSK 36/05). Według organu w sprawie nic budzi wątpliwości okoliczność, że w prowadzonych przez organ I instancji ewidencji czy rejestrach, jak też w innych danych znajdujących się w jego posiadaniu brak jest informacji żądanej przez stronę we wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ I instancji i organ II instancji nie może dokonywać oceny technicznej istniejących zjazdów i wskazywać warunków koniecznych do dostosowania zjazdów do odpowiednich norm technicznych jak to wskazuje Skarżący. W tym stanie rzeczy organ podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu w sprawie wydania zaświadczenia wszczętego zgodnie z art. 217 § 1 pkt 2 k.p.a., na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, która ma interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W postępowaniu nie zakwestionowano prawa skarżącego będącego właścicielem działek połączonych dwoma zjazdami z drogi publicznej, do uzyskania takiego zaświadczenia. Zgodnie z art. 218. § 1 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Biorąc pod uwagę treść tego przepisu Sąd stwierdza, że organy orzekające wykroczyły poza zakres kompetencji oceniając, że miejsca wskazane przez skarżącego jako zjazdy z działki nr [...] nie odpowiadają warunkom technicznym określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430). Organ I instancji był bowiem właściwy jedynie do stwierdzenia, czy te zjazdy są ujęte w prowadzonej przez niego ewidencji, rejestrach lub w innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ I instancji nie dysponował na tę okoliczność taką ewidencją, rejestrami bądź innymi danymi. Organ ten był zatem niewłaściwy w sprawie. Według art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie oraz uzasadniając przekazanie. Według sądu w rozpatrywanej sprawie organ I instancji obowiązany był zatem zastosować się do dyspozycji powołanego art. 65 § 1 k.p.a. i przekazać podanie skarżącego organowi właściwemu. W aktach administracyjnych znajduje się kserokopia mapy geodezyjnej, na której są naniesione dwa zjazdy, których potwierdzenia istnienia w formie zaświadczenia żądał skarżący. Takiego potwierdzenia może jedynie dokonać organ, dysponujący ewidencją, rejestrami lub innymi danymi znajdującymi się w jego posiadaniu. Sąd stwierdza, że odmowa wydania zaświadczenia stanowiła naruszenia art. 65 § 1 k.p.a., czyli naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Przy ponownym rozpatrzeniu wszystkich okoliczności sprawy należy uwzględnić przedstawione wytyczne Sądu, a w szczególności dokonać ustalenia organu właściwego w sprawie.