VII SO/Wa 66/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. C. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego grzywny w związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego grzywnę w wysokości 500 złotych (pięćset złotych) za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. 2. zasądzić od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz wnioskodawcy T. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 22 listopada 2012 r. T. C. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego, w związku z nieprzekazaniem do Sądu jego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wnioskodawca wskazał, iż skarga została złożona w dniu 24 września 2012 r. (data oddania pisma w polskim urzędzie pocztowym). Zaznaczył, że z informacji uzyskanych telefonicznie w dniu 22 listopada 2012 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie oraz w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego wynikało, iż do chwili obecnej wniesiona skarga nie została przekazana Sądowi. Zważywszy na okoliczność, że skarga dotyczy bezczynności Prezesa Urzędu Lotnictwa oraz na miesięczną zwłokę w przekazaniu tej skargi, T. C. wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości nie niższej niż pięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 1 października 2012 r. W odpowiedzi na skargę przekazaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Prezes Urzędu podtrzymał swoje stanowisko, że wszelkie czynności które do tej pory wykonywał organ wobec skarżącego były wykonane w terminie i zgodnie z przepisami prawa. Organ zauważył, iż T. C. w swoim wniosku z dnia 22 listopada 2012 r. wniósł o wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej przez art. 154 § 6 p.p.s.a. W tym kontekście zaznaczył, iż przede wszystkim trzeba mieć na względzie, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej stanowi przesłankę wymierzenia temu organowi grzywny. Dlatego też rozpoznając skargę o wymierzenie organowi grzywny Sąd w pierwszej kolejności musi zbadać czy organ prowadzi postępowanie przewlekle. Ustalenie tej okoliczności bezpośrednio determinuje rozstrzygnięcie o wymierzeniu organowi grzywny. Przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie daje podstaw uzasadniających odrębne rozstrzyganie w przedmiocie istnienia przewlekłości postępowania, a następnie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny. Do rozstrzygnięcia skargi o wymierzenie organowi grzywny niezbędne jest zbadanie, czy zachodziła przewlekłość postępowania lub czy organ pozostawał w bezczynności. Skarga T. C. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wpłynęła do Sądu w dniu 28 listopada 2012 r. (sprawa o sygn. akt VII SAB/Wa 226/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści § 2 tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono przekazuje do sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Podkreślić należy, iż zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Odwołując się także do uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA i WSA 2010/1/2) stwierdzić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a, jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, represyjnej, a także prewencyjnej. Wymierzenie grzywny, o której mowa ww. przepisie, służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Pomimo, iż przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, a nie do organu administracji publicznej, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę. Grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie organu służy zapobieganiu naruszeniu prawa przez organ w przyszłości. Realizacja tej funkcji odnosi się zarówno do organu, któremu grzywnę wymierzono, jak i innych organów. Jej celem jest zapobieganie przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego, zasada szybkości postępowania jest jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie organ spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku. Skarga, jak wynika z akt sprawy o sygn. VII SAB/Wa 226/12, wpłynęła do organu w dniu 26 września 2012 r. (data prezentaty – Urząd Lotnictwa Cywilnego Punkt Obsługi Klienta i Kancelaria), na marginesie na skardze widnieje też prezentata z datą 1 października 2012 r., organ winien przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia 26 października 2012 r. Tymczasem organ wykonał swój obowiązek w dniu 28 listopada 2012 r., tj. 33 dni po upływie trzydziestodniowego terminu. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r., który Sąd przyjął za obowiązujący w obecnej chwili, wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3399,52 złotych. Biorąc pod uwagę, iż organ wypełnił ciążący na nim obowiązek, Sąd uznał, iż grzywna określona w sentencji postanowienia, mając na uwadze także funkcję prewencyjną, została wymierzona w odpowiedniej do uchybienia wysokości. Na marginesie jedynie wypada zauważyć, w odniesieniu do argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na wniosek, iż regulacja zawarta w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie ma związku z regulacją określoną w art. 154 § 1 p.p.s.a. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.