VI SA/Wa 1165/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2013 r. sprawy ze skarg F. S.A. z siedzibą w B., Szwajcaria i F. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz F. S.A. z siedzibą w B., Szwajcaria kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz F. Sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (organ) decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy KOLOREX o nr [...] udzielonego na rzecz K. Sp. z o.o. z siedzibą w R., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny wniesionego przez F. S.A z siedzibą w B. (Szwajcaria), działając na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej jako "p.w.p.") oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. z 1985 r. Nr 5, poz. 17 ze zm., dalej jako "u.z.t.") w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p. oraz w związku z art. 166 ust. 1 p.w.p., a także art. 100 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., unieważnił prawo ochronne na ww. znak towarowy w części dotyczącej towarów w klasie 27, tj. wykładzin podłogowych, wykładzin, linoleum, płótna woskowanego linoleum, w pozostałym zakresie oddalając sprzeciw. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 31 października 2005 r. spółka F. S.A. z siedzibą w B. (Szwajcaria), cytowana dalej jako "wnioskodawca" wniosła sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy KOLOREX o numerze [...] na rzecz K. Sp. z o.o. z siedzibą w R., cytowanej dalej jako "uprawniona" w zakresie towarów w klasie 27, tj. dywanów, wykładzin, dywaników łazienkowych, linoleum, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wykładzin podłogowych, wycieraczek ze słomy, płótna woskowanego linoleum i tapet papierowych. Zdaniem wnioskodawcy prawo ochronne na kwestionowany znak towarowy zostało udzielone z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że ww. znak towarowy jest podobny w stopniu mogącym wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów do zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy z wcześniejszym pierwszeństwem w trybie międzynarodowym znaku towarowego COLOREX [...] przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 27, tj. wykładzin na podłogi i posadzki, mat, dywanów, linoleum, tapet oraz obić na ściany z materiałów i innych tekstyliów. W ocenie wnioskodawcy przeciwstawione znaki towarowe są identyczne w warstwie fonetycznej i znaczeniowej, są one bowiem wymawiane jako " koloreks" i rodzą skojarzenia z kolorem. Przeciwstawione znaki wskazują także na podobieństwo w warstwie wizualnej w zakresie elementów dominujących, tj. elementów słownych KOLOREX/COLOREX. Podniesiono nadto, że porównywane znaki towarowe przeznaczone są do oznaczenia identycznych towarów w klasie 27, tj. różnego rodzaju wykładzin, mat, dywanów oraz tapet. Uprawniona wniosła o oddalenie sprzeciwu argumentując, że kwestionowany znak towarowy jest znakiem słowno-graficznym o specyficznej grafice, na którą składa się prostokąt o żółtym obramowaniu, w którym na tle poziomych pasów w kolorach ciemno i jasnoniebieskim umieszczony jest wykonany stylizowanymi, pogrubionymi literami w kolorze białym z czarnym cieniem napis KOLOREX. Zdaniem uprawnionej ta specyficzna grafika i kolorystyka składająca się na sporny znak towarowy powoduje, że znak ten wywiera na odbiorcy odmienne wrażenie od znaku towarowego wnoszącej sprzeciw. W jej ocenie występujące pomiędzy porównywanymi znakami różnice kolorystyczne i graficzne są łatwo zauważalne przez odbiorców towarów sklasyfikowanych w klasie 27, a tym samym nie ma tu znaczenia okoliczność, że porównywane znaki towarowe przeznaczone są do sygnowania identycznych towarów. Uprawniona argumentowała także, powołując się na art. 14 u.z.t., że możliwość zaistnienia pomyłek pomiędzy porównywanymi znakami dodatkowo wyklucza fakt, że sporny znak towarowy stanowi nazwę firmy, a znaki towarowe, które w swej treści zawierają nazwę firmy, należą do tzw. znaków mocnych. Ponadto podniosła, że firma, pod którą działa, funkcjonuje na polskim rynku od 1996 r., a firmowy znak towarowy KOLOREX na skutek dziesięcioletniego używania w obrocie gospodarczym, a także ciągłej, różnorodnej reklamy nabył tzw. wtórną zdolność odróżniającą, gdyż w tej samej, niezmienionej postaci, w jakiej został zarejestrowany, jest znany na polskim rynku i kojarzony tylko z firmą uprawnionej. Wobec uznania przez uprawnioną sprzeciwu za bezzasadny, sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2007 r. wnioskodawca podtrzymał swój sprzeciw oraz zaprezentowane w nim stanowisko, wnosząc o unieważnienie spornego znaku towarowego w zakresie towarów w klasie 27, natomiast uprawniona podtrzymała swoje stanowisko zawarte w odpowiedzi na sprzeciw. Urząd Patentowy RP decyzją z tego samego dnia unieważnił prawo ochronne na znak towarowy KOLOREX nr [...] w części dotyczącej towarów w klasie 27. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał między innymi, że w sprawie uzasadniony jest zarzut udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy KOLOREX z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. W świetle tego przepisu, zdaniem organu, niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. W ocenie organu, przeciwstawione znaki nie posiadają żadnego szczególnego znaczenia w języku polskim, choć wywołują one skojarzenia z kolorem. Jako że oba znaki są oznaczeniami fantazyjnymi, przy ocenie ich podobieństwa większe znaczenie posiadają, zdaniem organu, elementy fonetyczne i wizualne. Podkreślono jednocześnie, że porównywane znaki są podobne w warstwie wizualnej i fonetycznej w zakresie elementów dominujących i wyróżniających w tych znakach tj. słów COLOREX/KOLOREX. Urząd Patentowy uznał w związku z powyższym, że przeciwstawione znaki towarowe są podobne w takim stopniu, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Niebezpieczeństwa tego w żadnym razie nie eliminuje, zdaniem organu, fakt, że oznaczanie KOLOREX stanowi nazwę firmy uprawnionej. W świetle bowiem przepisu art. 14 u.z.t. rejestracja lub używanie znaku towarowego jest wyłączone także w przypadku, gdy zgłoszony znak zawiera oznaczenie firmy, które po rejestracji lub w wyniku używania wywołałoby konfuzję w obrocie, a taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie. Uprawniona wniosła skargę na decyzję organu z dnia [...] stycznia 2007 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1332/07), uchylił przedmiotową decyzję. Zdaniem WSA, organ nie odniósł się do wszystkich elementów stanu faktycznego dotyczących kwestii ryzyka konfuzji. Równocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ocena podobieństwa towarów oraz ocena podobieństwa znaków towarowych została dokonana prawidłowo. Ponadto WSA zauważył, że Urząd Patentowy RP rozpatrywał sprawę na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny i złożonego przez rzecznika patentowego, który nie został ustanowiony zgodnie z zasadą reprezentacji. W toku ponownego rozpatrywania niniejszej sprawy, podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2009 r., pełnomocnik wnioskodawcy – spółki F, S.A., przedłożył właściwy dokument pełnomocnictwa (m.in. poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z właściwego rejestru handlowego dotyczący wnoszącego sprzeciw, wraz z tłumaczeniem przysięgłym). Następnie uprawniona do spornego prawa ochronnego wystąpiła z wnioskiem o wygaszenie prawa wyłącznego COLOREX o numerze [...] stanowiącego przeciwstawienie w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o zawieszenie niniejszego postępowania z uwagi na toczące się postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony międzynarodowego znaku towarowego COLOREX o numerze [...] ([...]). Również uprawniona stwierdziła, że zasadne jest zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 k.p.a. Organ, działając na mocy art. 98 § 1 k.p.a. i na zgodny wniosek obu stron, postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. zawiesił postępowanie. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] stwierdził wygaśnięcie z dniem 30 sierpnia 2007 r. ochrony międzynarodowego znaku towarowego COLOREX o numerze [...] na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w części dotyczącej towarów zawartych w klasie 27 z wyłączeniem wykładzin podłogowych. W dniu [...] czerwca 2011 r. wpłynęło do organu pismo wnoszącego sprzeciw, w którym powiadomił o uprawomocnieniu się ww. decyzji organu z dnia [...] listopada 2010 r. i wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Uprawniona w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. wyraziła zgodę na podjęcie zawieszonego postępowania. W tym stanie sprawy organ postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] podjął postępowanie w sprawie. Na rozprawie w dniu [...] grudnia 2011 r. obie strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnioskodawca zauważył, że oznaczenie przeciwstawione, tj. znak towarowy COLOREX o numerze [...], obejmuje obecnie "wykładziny podłogowe" w klasie 27 oraz potwierdził, że żądanie dotyczy wszystkich towarów w klasie 27 spornego znaku towarowego. Jego zdaniem "wykładziny podłogowe" są identyczne lub podobne do towarów znajdujących się w wykazie znaku spornego. Uprawniona z kolei wniosła o oddalenie sprzeciwu z uwagi na brak niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Ponadto, co odnotowano, doszło do zbycia przeciwstawionego prawa wyłącznego na znak towarowy COLOREX o numerze [...] przez wnioskodawcę na rzecz F. AG z siedzibą w B. (Szwajcaria). Urząd Patentowy w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] podał, że ponownie prowadząc postępowanie sporne miał na uwadze treść art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W pierwszej kolejności organ ustalił, że stroną niniejszego postępowania pozostaje podmiot, który wniósł sprzeciw, czyli F. S.A. z siedzibą w B. (Szwajcaria), a nie F. AG z siedzibą w B. (Szwajcaria). Zaznaczył przy tym, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych w Polsce istnieje możliwość powoływania się na cudze prawa w sprawach wszczętych na podstawie sprzeciwu uznanego za bezzasadny. Jak wskazał organ, na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy będzie miała wpływ decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], na podstawie której ochrona międzynarodowego znaku towarowego COLOREX o numerze [...] została wygaszona w części dotyczącej towarów zawartych w klasie 27 z wyłączeniem wykładzin podłogowych z dniem 30 sierpnia 2007 r. W świetle art. 166 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego, jeżeli ten ostatni nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Wobec tego, iż w przedmiotowej sprawie został postawiony zarzut podobieństwa spornego znaku towarowego do znaku towarowego wcześniejszego, a ten nie był używany dla towarów zawartych w klasie 27, z wyłączeniem wykładzin podłogowych, zatem nie można unieważnić prawa ochronnego na sporny znak towarowy w odniesieniu do tych towarów, które wykazują podobieństwo do towarów, dla których przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy COLOREX o numerze [...] nie był używany. Innymi słowy, jak podał organ, zakres ewentualnego unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy może odnosić się jedynie do części obejmującej towary podobne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. do towarów z klasy 27 obejmujących wykładziny podłogowe, bo tylko dla tych towarów wcześniejszy znak był używany. Organ wskazał, że w myśl art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia tego znaku do ochrony. W przedmiotowej sprawie znak towarowy KOLOREX o numerze [...] został zgłoszony do ochrony w dniu 9 listopada 2000 r., tj. pod rządami ustawy o znakach towarowych z 1985 r., a zatem przepisy tej ustawy będą stanowić podstawę oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania ochrony na ten znak. W rozpatrywanej sprawie wnoszący sprzeciw podniósł, że prawo ochronne na znak towarowy KOLOREX o numerze [...] zostało udzielone wbrew ustawowym warunkom wymaganym do uzyskania ochrony określonym w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. W ocenie Urzędu Patentowego w niniejszej sprawie uzasadniony jest zarzut udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy KOLOREX o numerze [...] z naruszeniem powyższego przepisu. W świetle art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Z treści tej regulacji wynika, że dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: jednorodzajowość towarów, do oznaczenia których znaki są przeznaczone, podobieństwo znaków towarowych oraz niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. W niniejszej sprawie przeciwstawiony znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasie 27, tj. wykładzin podłogowych. Z kolei oznaczenie sporne służy do sygnowania dywanów, wykładzin, dywaników łazienkowych, linoleum, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wykładzin podłogowych, wycieraczek ze słomy, płótna woskowanego linoleum i tapet papierowych. Zdaniem organu, wskazane w wykazie znaku spornego wykładziny podłogowe, wykładziny, linoleum i płótno woskowane linoleum są identyczne lub podobne do wykładzin podłogowych ujętych w wykazie znaku przeciwstawionego. Stosunek identyczności dotyczy wykładzin podłogowych, natomiast relacja podobieństwa dotyczy wykładzin, linoleum i płótna woskowanego linoleum. Organ przywołując treść definicji słowa "linoleum" wskazał, że bardzo podobne są w tym przypadku przeznaczenie, sposób użytkowania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary określane tym mianem, sposób działania, sprzedaży (dystrybucji) towarów, a także ich wygląd. W analizowanym przypadku ocenie poddane zostało podobieństwo obu znaków towarowych. Podkreślono, że ocena podobieństwa oznaczeń prowadzona jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi. W ocenie organu znaki towarowe, słowny COLOREX (znak przeciwstawiony) oraz słowno-graficzny KOLOREX (znak sporny) są do siebie podobne. Istotna pozostaje okoliczność, że znak towarowy COLOREX jest znakiem słownym, natomiast sporny znak towarowy KOLOREX jest chronionym znakiem słowno-graficznym. Dominującym elementem w całościowym wrażeniu jakie sporny znak towarowy wywiera na odbiorców i który dzięki temu zapadnie ich w pamięci jako wyróżnik tak oznaczonego towaru jest słowo KOLOREX. Pozostałe elementy w spornym znaku towarowym, w ocenie organu, pełnią jedynie funkcję dekoracyjną i jako takie nie będą postrzegane przez odbiorców jako element identyfikujący źródło pochodzenia towarów. Zdaniem organu porównywane znaki są podobne w warstwie wizualnej i fonetycznej w zakresie elementów dominujących, tj. elementów słownych COLOREX i KOLOREX. Porównywane znaki składają się z 7 liter, przy czym różnią się tylko jedną, pierwszą literą. W spornym znaku litera "c" została zastąpiona literą "k". Jak podał organ, oba znaki będą wymawiane przez przeciętnego polskiego odbiorcę tak samo, tj. jako słowo "koloreks". Jak wskazał organ, ostatnią badaną przesłankę wskazaną w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. stanowi możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. W sprawach, w których powstaje problem możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jest on wypadkową dwóch - ściśle ze sobą powiązanych - elementów: po pierwsze - podobieństwa oznaczeń, a po drugie podobieństwa (jednorodzajowości) towarów/usług, dla których znaki są zgłaszane, zarejestrowane lub używane (wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 lutego 2010 roku, sygn. akt VI SA/Wa 1904/09). Zdaniem organu, ogólna i całościowa ocena ryzyka wprowadzenia w błąd uwarunkowana jest szeregiem współzależności występujących pomiędzy wszystkimi elementami, które należy poddać analizie w danej sprawie. Jak podano, organ miał na uwadze także warunki obrotu dotyczące przedmiotowych towarów, w szczególności fakt, że klienci nabywając tego rodzaju towary dokonują wyborów konsumenckich szybko i nie analizują znaku. Zwrócono uwagę, że przy dokonywaniu oceny podobieństwa znaków z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy (dobrze poinformowanego, rozsądnie spostrzegawczego i ostrożnego), którym na gruncie rozpatrywanej sprawy może być przeciętny konsument (nabywca wykładzin), należy uwzględniać nie tylko to, że taka osoba rzadko ma możliwość bezpośredniego porównania znaków i zachowuje w pamięci jedynie ich niedoskonały obraz. Zdaniem organu, przeciętny konsument zapamięta ogólny ich wygląd i nie rozróżni znaków COLOREX i KOLOREX. W ocenie organu, możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego nie zależy od okoliczności wcześniejszego używania oznaczenia KOLOREX przez uprawnioną do spornego prawa w formie firmy, pod którą działała na rynku, a dowody przedłożone przez uprawnioną świadczą o używaniu tego oznaczenia jako firmy. W świetle orzecznictwa firma odróżnia podmiot w obrocie gospodarczym wśród innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, podczas gdy funkcją znaku towarowego jest odróżnianie towarów lub usług jednych podmiotów od towarów lub usług innych podmiotów działających na rynku. Podkreślono, że ocenie podobieństwa podlegają zarejestrowane znaki towarowe w takiej postaci, w jakiej została udzielona ochrona. Ponadto w świetle art. 14 ust. 1 u.z.t. dopuszczalna jest ochrona znaku towarowego (późniejszego) przeznaczonego do sygnowania towarów tego samego rodzaju, gdy znak ten zawiera oznaczenie firmy, o ile nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. W przedmiotowej sprawie, jak podano, ustalono, że oznaczenie KOLOREX zawarte w spornym znaku towarowym jest podobne do słownego znaku towarowego COLOREX w stopniu wprowadzającym w błąd odbiorców. Organ rozważył podnoszoną przez uprawnioną okoliczność używania spornego znaku towarowego w działalności dotyczącej sprzedaży detalicznej i hurtowej wykładzin opatrzonych indywidualnym znakiem towarowym. Zaznaczył, że przy ocenie ryzyka określonego w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. bierze się pod uwagę zwyczajowe formy używania znaku towarowego dla towarów, do których znak ten został przeznaczony, a nie sposób faktycznego używania znaku towarowego. Nie ma zatem w tym przypadku, zdaniem organu, znaczenia twierdzenie uprawnionej, że wnioskodawca nie będzie oferować swoich towarów w hurtowniach lub sklepach. Znaczenia nie ma też okoliczność, że są to wykładziny specjalistyczne. Taka informacja nie została zawarta w wykazie, a zatem należało uznać, że towary wnioskodawcy będą mogły występować w hurtowniach i sklepach, a zatem będzie miał do nich dostęp przeciętny odbiorca. Z uwagi na powyższe organ uznał, że istnieje prawdopodobieństwo powstania wśród części odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między badanymi znakami towarowymi w odniesieniu do wykładzin podłogowych, wykładzin, linoleum oraz płótna woskowanego linoleum i w związku z tym orzekł, jak w decyzji. W skardze na powyższą decyzję uprawniona – K. Sp. z o.o. z siedzibą w R., cytowana dalej jako "skarżąca" wniosła o jej uchylenie w całości. Zarzuciła organowi naruszenie prawa procesowego, tj. przepisu art. 7 k.p.a. stwierdzając, że przepis ten nakłada na organ prowadzący postępowanie obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zdaniem skarżącej, Urząd Patentowy obowiązku tego nie dopełnił, bowiem jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dokonał jedynie powierzchownej oceny rodzajowego podobieństwa towarów oznaczanych przeciwstawionymi sobie znakami z uwzględnieniem warunków obrotu towarowego, mimo że uprawniona do znaku chronionego prawem nr [...] w sposób dobitny podnosiła kwestię odmiennego funkcjonowania w obrocie gospodarczym przeciwstawionych znaków. Skarżąca nie zgodziła się ze stwierdzeniem organu, jakoby porównywane znaki były podobne w warstwie wizualnej i fonetycznej w zakresie elementów dominujących, to jest elementów słownych. Zwróciła uwagę, że znak [...] "COLOREX" jest znakiem słownym i rozpatrywanie podobieństwa warstwy graficznej tego znaku do graficznej strony słowno-graficznego znaku uprawnionej, nawet w odniesieniu do elementu słownego, jest nieporozumieniem. Nadto skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego podając, że podstawą prawną unieważnienia prawa ochronnego [...] na znak towarowy "KOLOREX" jest przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Jej zdaniem, aby wskazany przepis mógł stanowić skuteczną podstawę unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, jednocześnie muszą być spełnione trzy następujące przesłanki, a mianowicie powinno występować podobieństwo znaków, podobieństwo towarów (jednorodzajowość towarów) oraz istnieć powinna możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów rozpatrywana w zwykłych warunkach obrotu towarowego. O ile, jak podała, stanowisko organu w zaskarżonej decyzji odnośnie podobieństwa znaków należy uznać generalnie za prawidłowo uzasadnione, to z dokonaną przez organ oceną podobieństwa towarów i możliwości zaistnienia konfuzji odbiorców, co do źródła ich pochodzenia przy uwzględnieniu warunków obrotu towarowego, nie można się zgodzić. Z kolei F. S.A. z siedzibą w B., Szwajcaria, cytowana dalej jako "skarżąca spółka" zaskarżyła decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2011 r. w części odnoszącej się do pkt 2 rozstrzygnięcia organu, tj. w zakresie oddalenia sprzeciwu wobec decyzji z dnia [...] września 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy KOLOREX nr [...] w odniesieniu do dywanów, dywaników łazienkowych, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wycieraczek ze słomy, tapet papierowych w klasie 27 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług. Wskazanej na wstępie decyzji organu skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewłaściwe uzasadnienie decyzji, oparcie decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym oraz pominięcie mających istotne znaczenie dla sprawy faktów i argumentów strony, co skutkowało częściowym oddaleniem sprzeciwu, tj. w odniesieniu do dywanów, dywaników łazienkowych, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wycieraczek ze słomy, tapet papierowych w klasie 27. W ocenie skarżącej spółki organ między innymi nie ustalił i nie uzasadnił, dlaczego część towarów w klasie 27 objętych spornym znakiem, tj. dywany, dywaniki łazienkowe, maty, maty antypoślizgowe, maty gimnastyczne, maty łazienkowe, słomianki, wycieraczki ze słomy, tapety papierowe, nie jest podobna do towarów objętych jej wcześniejszym znakiem, tj. wykładzin podłogowych. Zdaniem skarżącej spółki, wskazana sytuacja stanowi naruszenie jednej z podstawowych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego zawartej w art. 8, jaką jest obowiązek pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, a także art. 107 § 1 i 3 k.p.a., który zobowiązuje organ do wyczerpującego wskazania, jakimi motywami kierował się on wydając decyzję. W ocenie skarżącej spółki, organ niewłaściwe ustalił i ocenił stan faktyczny, a mianowicie nie uznał podobieństwa towarów objętych spornym znakiem towarowym KOLOREX [...] (tj. dywanów, dywaników łazienkowych, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wycieraczek ze słomy, tapet papierowych) i towarów objętych znakiem towarowym COLOREX [...] (tj. wykładzin podłogowych), co przełożyło się na uznanie, iż porównywane znaki towarowe nie są do siebie podobne w stopniu mogącym wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Nadto nie przeanalizował realiów obrotu gospodarczego ww. wykładzin podłogowych, objętych znakiem towarowym COLOREX [...] i dywanów, dywaników łazienkowych, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wycieraczek ze słomy, tapet papierowych objętych spornym znakiem towarowym KOLOREX [...], w szczególności nie przeanalizował podstawowych kryteriów oceny podobieństwa towarów, tj. kryterium rodzaju, warunków zbytu oraz przeznaczenia, kanałów dystrybucyjnych, kryterium odbiorcy, źródeł pochodzenia, a także innych realiów ich obrotu. Jak podkreśliła skarżąca spółka, wskazany brak rzetelnego ustalenia i oceny stanu faktycznego jest tym bardziej istotny, gdy zauważy się, że ww. towary zawarte w klasie 27, przy zastosowaniu określonych wyżej kryteriów oceny ich podobieństwa, mają często to samo źródło komercyjnego pochodzenia, są względem siebie komplementarne, a także mają to samo przeznaczenie, kanały dystrybucji oraz odbiorców. Skarżąca spółka podniosła również zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało, jej zdaniem, wpływ na wynik sprawy, tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co przejawiło się w przyjęciu, że podobieństwo znaków towarowych, których przedmiotowa sprawa dotyczy oraz podobieństwo towarów nimi oznaczonych, nie jest tego rodzaju, że mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd oraz art. 166 ust. 1 p.w.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co przejawiło się w przyjęciu, że sporny znak towarowy KOLOREX [...] nie może być unieważniony w zakresie dywanów, dywaników łazienkowych, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wycieraczek ze słomy, tapet papierowych, ponieważ wcześniejszy znak COLOREX [...] nie był używany dla towarów innych niż wykładziny podłogowe, tj. mat, chodników (kilimów), linoleum, nietekstylnych obić ściennych i materiałów do pobrania podłóg w klasie 27. Zdaniem skarżącej spółki, w niniejszej sprawie należało przyjąć, że towary objęte spornym znakiem KOLOREX [...] wprawdzie są podobne do towarów, dla których ochrona wcześniejszego znaku COLOREX [...] została wygaszona, ale nie zmienia to faktu, że sporny znak towarowy w dalszym ciągu obejmuje towary, które są podobne do towarów nadal objętych wcześniejszym znakiem skarżącej spółki, tj. wykładzin podłogowych. W ocenie skarżącej spółki, ustalenie to skutkuje tym, że sporny znak towarowy jest w dalszym ciągu podobny w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. do jej wcześniejszego znaku towarowego, co uzasadnia jego unieważnienie również w zakresie dywanów, dywaników łazienkowych, mat, mat antypoślizgowych, mat gimnastycznych, mat łazienkowych, słomianek, wycieraczek ze słomy, tapet papierowych w klasie 27. W odpowiedzi na skargi organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o ich oddalenie. W wyroku z dnia 17 marca 2008 r. WSA w Warszawie uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi jednorodzajowość towarów do oznaczania. Których przeznaczony jest znak KOLOREX i przeciwstawiony mu znak COLOREX. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie organ dokonał prawidłowej oceny podobieństwa towarów, a kwestia tożsamości towarów nie była sporna między stronami. Ponadto w ocenie Sądu Urząd Patentowy RP dokonał prawidłowej oceny podobieństwa porównywanych znaków towarowych oceniając je zarówno w sferze wizualnej, fonetycznej, jak i znaczeniowej uznając znaki KOLOREX i COLOREX za podobne. Reasumując Sąd wyraził pogląd prawny na temat jednorodzajowości towarów do oznaczania których stosowany jest znak KOLOREX jak i przeciwstawiony mu znak COLOREX. Uznał również, że ocena oznaczenia KOLOREX i COLOREX są podobne. Organ w ocenie Sądu nie ustosunkował się natomiast do trzeciej przesłanki unieważnienia znaku a mianowicie ryzyka niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie połączył obie sprawy o sygn. VI SA/Wa 1165/12 i VI SA/Wa 1181/12 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i postanowił prowadzić je pod sygn. akt VI SA/Wa 1165/12. Również na rozprawie w dniu 14 stycznia 2013 r. peł. K. Sp. z o.o. oświadczył, że modyfikuje swoją skargę w ten sposób, że skarży tylko pkt 1 zaskarżonej decyzji i domaga się jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Sprawa o unieważnienie przedmiotowego znaku towarowego KOLOREX w części dotyczącej towarów w klasie 27 była już przedmiotem oceny tutejszego Sądu. Sąd zalecił, aby w toku ponownego postępowania Urząd Patentowy RP dokonał wszechstronnej oceny przedstawionego materiału dowodowego, oraz ustosunkował się szczegółowo - w kontekście ryzyka kontuzji - do zarzutów skarżącej w zakresie kwestii dotyczących używania przez skarżącego oznaczenia KOLOREX w obrocie jako znaku towarowego identycznego z nazwą przedsiębiorstwa, przed datą zgłoszenia przez uczestnika jego znaku towarowego COLOREX, a także w kontekście bezkolizyjnego funkcjonowania w obrocie tych oznaczeń. Biorąc powyższe pod rozwagę należy jeszcze raz przypomnieć, że rozpoznając ponownie sprawę Sąd jest związany wyżej wskazaną oceną prawną natomiast organ związany jest oceną prawną oraz wytycznymi co do zakresu dalszego postępowania. Oceniając sprawę powtórnie Urząd miał również na uwadze decyzję Urzędu Patentowego RP decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], którą to decyzją Urząd stwierdził wygaśnięcie z dniem 30 sierpnia 2007 r. ochrony międzynarodowego znaku towarowego COLOREX o nr [...] w części dotyczącej towarów zawartych w klasie 27 z wyłączeniem następujących towarów: wykładziny podłogowe. Jak już wyżej zostało wskazane Urząd rozpoznał ponownie powyższą sprawę i decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. postanowił: 1. unieważnić prawo ochronne na znak towarowy KOLOREX pod numerem [...] w części dotyczącej towarów w klasie 27, tj. wykładzin podłogowych, wykładzin, linoleum, płótna woskowanego linoleum; 2. w pozostałym zakresie sprzeciw oddalić; 3. znieść wzajemnie koszty postępowania między stronami. W skargach na powyższe rozstrzygnięcie zostały podniesione dwojakiego rodzaju zarzuty. Po pierwsze: zarzut naruszenia prawa materialnego - poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. oraz art. 166 ust. 1 p.w.p., po drugie: zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy rozpoznać zarzuty dotyczące naruszenia przez organ przepisów postępowania, gdyż tylko prawidłowo ustalony przez organ stan faktyczny daje możliwość prawidłowego zastosowania przez organ prawa materialnego. Innymi słowy legalność decyzji administracyjnej wymaga jej zgodności nie tylko z prawem materialnym, lecz także z przepisami postępowania administracyjnego. Wydanie decyzji administracyjnej z naruszeniem wymogów procesowych powoduje różne skutki w zależności od rodzaju tych naruszeń. Sąd administracyjny sprawuje funkcje kontrolne i w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Wskazać należy, iż naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Została ona wyrażona w art. 7 k.p.a. Z zasady tej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Tak, więc organy administracji mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (v. wyrok NSA z 17 października 2001 r., sygn. I SA 1110/01, Lex nr 75516). Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Jak stanowi, bowiem art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, co winno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W sytuacji, gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkować się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął jako podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, oraz uzasadnienie, dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto w ocenie Sądu, spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody. Możliwość dokonania oceny legalności decyzji warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Zgodnie natomiast z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie zaskarżonej decyzji ma na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Innymi słowy organ winien uzasadnić swoja decyzję w całości a nie ograniczyć się jedynie do uzasadniania pkt 1 rozstrzygnięcia jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Organ nie ustalił i nie uzasadnił, dlaczego w punkcie drugim rozstrzygnięcia w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił, nie wskazał również jakich towarów w klasie 27 objętych spornym znakiem, to oddalenie dotyczy. Samo powołanie się na rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego w przedmiocie wygaśnięcia z dniem 30 sierpnia 2007 r. ochrony międzynarodowego znaku towarowego COLOREX o numerze [...] w części dotyczącej towarów zawartych w klasie 27 z wyłączeniem wykładzin podłogowych jest w ocenie Sądu niewystarczające. Również rozważania na temat relacji miedzy art. 166 p.w.p. a 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. nie wskazują czego dotyczy rozstrzygnięcie z pkt 2 decyzji. Urząd wskazuje, że: "W świetle bowiem art. 166 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego, jeżeli ten ostatni nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Wobec tego, iż w przedmiotowej sprawie został postawiony zarzut podobieństwa spornego znaku towarowego do znaku towarowego wcześniejszego, a ten ostatni nie był używany dla towarów zawartych w klasie 27, z wyłączeniem wykładzin podłogowych, zatem nie można unieważnić prawa ochronnego na sporny znak towarowy w odniesieniu do tych towarów, które wykazują podobieństwo do towarów, dla których przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy COLOREX o numerze [...] nie był używany. Innymi słowy zakres ewentualnego unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy może odnosić się jedynie do części obejmującej towary podobne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. do towarów z klasy 27 obejmujących wykładziny podłogowe, bo tylko dla tych towarów wcześniejszy znak był używany". Ponieważ Sąd nie jest uprawniony do ustalenia stanu faktycznego sprawy w związku z czym nie może wyinterpretować czego dotyczy pkt 2 rozstrzygnięcia organu, a tym samym powyższa część rozstrzygnięcia organu nie poddaje się kontroli Sądu, a to z uwagi na brak w tym zakresie zarówno uzasadnienia prawnego jak i faktycznego decyzji, czym doszło do naruszenia przez organ art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazać również należy, że w niniejszej sprawie doszło w ocenie Sądu także do naruszenia przez organ art. 153 p.p.s.a., gdyż uzasadnienie decyzji w żaden sposób nie uwzględnia wskazań tego Sądu co do zakresu ewentualnego bezkolizyjnego funkcjonowania znaku towarowego COLOREX i KOLOREX w obrocie. Przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy organ winien pamiętać o kwestii związania wynikającej z treści art. 153 p.p.s.a. tj. o tym, że Sąd - WSA w Warszawie w wyroku z dnia 17 marca 2008 r. sygn. akt VI SA 1332/07 przesądził o: 1. podobieństwie oznaczeń COLOREX i KOLOREX, 2. o identyczności towarów w klasie 27 a także wykonać wytyczne płynące z powyższego wyroku a ponadto organ winien w sposób pełny uzasadnić swoje rozstrzygnięcie o czym mowa powyżej. Biorąc pod uwagę przedstawione rozważania Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. uchylił przedmiotowe rozstrzygnięcie, o niewykonalności orzekł w oparciu o art. 152 p.p.s.a., a o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a.