II SA/Wa 1071/12

WyrokWSA w Warszawie2013-01-17

Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Andrzej Kołodziej, Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego przez zarząd dzielnicy, pomimo spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów dochodowych, braku zaległości czynszowych i odpowiedniej powierzchni lokalu, może być uzasadniona brakiem pisemnej zgody właściciela na zamieszkiwanie wnioskodawcy w lokalu przez okres co najmniej 7 lat, nawet jeśli wnioskodawca sprawował opiekę nad zmarłym najemcą i prowadził z nim wspólne gospodarstwo domowe?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że brak pisemnej zgody właściciela na zamieszkiwanie wnioskodawcy w lokalu przez wymagany okres 7 lat, zgodnie z § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady m. st. Warszawy, stanowił wystarczającą podstawę do odmowy zawarcia umowy najmu. Pomimo naruszeń proceduralnych dotyczących braku opinii Komisji Mieszkaniowej, nie miały one istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ brak przesłanki materialnoprawnej był decydujący.
Stan faktyczny
M. L. z rodziną złożył wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego, który zajmował bez tytułu prawnego po śmierci swojej babci, będącej najemczynią. Zarząd Dzielnicy odmówił zawarcia umowy, wskazując na brak pisemnej zgody właściciela na zamieszkiwanie wnioskodawcy w lokalu przez wymagany okres 7 lat. Wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących konieczności uzyskania opinii Komisji Mieszkaniowej oraz błędną wykładnię przepisów materialnoprawnych. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sławomir Antoniuk, , , Protokolant specjalista Elwira Sipak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia umowy najmu lokalu oddala skargę Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą nr [...] z [...] lutego 2012 r., na podstawie art. 6 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju m. st. Warszawy (Dz. U. nr 41, poz. 361 ze zm.) oraz § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m. st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazanie dzielnicom m. st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2008 r. nr 220, poz. 9485 ze zm.) i § 45 pkt 5 Statutu Dzielnicy [...], stanowiącego załącznik nr 11 do uchwały nr LXX/2182/2010 Rady m. st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2010 r. nr 32, poz. 453 ze zm.) oraz § 24 ust. 1 w związku z § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. nr 132, poz. 3937 ze zm.), odmówił zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] z M. L. (§ 1). Wykonanie uchwały powierzył Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] oraz Dyrektorowi Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] (§ . W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] kwietnia 1955 r. B. L. zawarł umowę najmu lokalu służbowego nr [...] przy ul. [...] w [...] z Zakładami [...]. Osobami uprawnionymi do zamieszkiwania byli m.in. żona H. i syn J. Najemca zmarł [...] maja 1993 r., a [...] grudnia 2009 r., H. L. wystąpiła z wnioskiem o uaktualnienie umowy najmu po śmierci męża, jednakże przygotowany aneks do umowy nie został podpisany z wagina pobyt wnioskodawczyni w szpitalu. H. L. zmarła w dniu [...] września 2010 r. O zawarcie umowy najmu podmiotowego lokalu o pow. użytkowej [...], składającego się z dwóch pokoi i kuchni, wystąpił M. L. z żoną i małoletnim synem z uwagi na zajmowanie go bez tytułu prawnego po śmierci babci. Organ wskazał, że z akt lokalowych i dokumentów posiadanych przez Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] wynika, iż w lokalu przy ul. [...] był zameldowany za zgodą urzędu (brak umowy na opiekę – osoba bliska) od lutego 1995 r. drugi wnuk, tj. P. L. W oświadczeniach o osobach zgłaszanych do opłat czynszowych (ostatnie z marca 2009 r.) składanych przez najemczynię, a także we wniosku o uaktualnienie umowy najmu z grudnia 2009 r. oraz o wyrażenie zgody na oddanie w bezpłatne używanie części lokalu na rzecz syna J. (z maja 2010 r.), figuruje wnuk P. L. Także J. L. – ojciec M. i P. – w oświadczeniu z [...] maja 2010 r. podał, że w lokalu zamieszkuje jego syn P., który nie może opiekować się babcią z powodu nienormowanego czasu pracy. Organ stwierdził ponadto, że poddano wnikliwej analizie warunki mieszkaniowe wnioskodawców w poprzednich miejscach zamieszkania oraz zameldowania i ustalono, iż powierzchnia mieszkalna obu lokali pozwala na ponowne zamieszkanie w nich wnioskodawców. Zainteresowany jest bowiem zameldowany w lokalu swoich rodziców przy ul. [...] w [...] (pow. użytkowa [...], w tym pow. mieszkalna [...]), a jego żona i syn w lokalu o takiej samej powierzchni u swoich rodziców przy ul. [...]. W pierwszym lokalu zameldowani są rodzice i wnioskodawca, a według informacji wnioskodawców, zamieszkują w nim rodzice z bratem P., w drugim zameldowana jest żona z dzieckiem i jej rodzice. Ustalono również, że dochód do 1 osobę w rodzinie M. L. w okresie 6 miesięcy przed złożeniem wniosku wynosił 1059,92 zł, ww. wymieniony sprawował od 2002 r. opiekę nad babcią i prowadził z nią wspólne gospodarstwo domowe oraz nie zalega z opłatami czynszowymi, a zajmowany lokal posiada wymaganą przez § 31 ust. 1 pkt 2 uchwały nr LXIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z 9 lipca 2009 r. powierzchnię mieszkalną. W ocenie organu M. L. wraz ze swoją rodziną zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu bez zgody wynajmującego, czyli nie spełnia wszystkich przesłanek określonych w § 31 cyt. uchwały i brak jest podstaw do zawarcia z nim umowy najmu obecnie zajmowanego lokalu. Ponadto powyższa sprawa, zgodnie z § 23 pkt 1 ww. uchwały, nie wymaga opinii Komisji Mieszkaniowej. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa M. L. wniósł o uchylenie uchwały nr [...] z [...] lutego 2012 r. oraz podjęcie uchwały o uregulowaniu na jego rzecz tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] poprzez skierowanie go do zawarcia umowy najmu tego lokalu. W uzasadnieniu wnioskodawca zarzucił organowi naruszenie prawa, tj. § 22 ust. 4 oraz § 23 uchwały nr LXIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy poprzez brak wymaganej opinii Komisji Mieszkaniowej przed podjęciem uchwały. Ponadto zarzucił naruszenie § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały z dnia 9 lipca 2009 r., gdyż odmowa uregulowania na jego rzecz tytułu prawnego do wymienionego lokalu nastąpiła pomimo faktu zamieszkiwania przez niego z najemcą lokalu i prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego przez okres co najmniej ostatnich 7 lat. Zdaniem wnioskodawcy, gdy idzie o wymóg zgody właściciela, tj. m. st. Warszawy, wymieniony w cyt. przepisie, to należy zauważyć, że w myśl § 36 ust. 1 zd. 2 cyt. uchwały, zgoda nie jest wymagana w stosunku do osoby, względem której najemca jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym. W świetle art. 128 i 129 § 1 w zw. z art. 132 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny wobec wnioskodawcy obciążał najemcę H. L., która była jego babką, bowiem uzyskanie potrzebnych środków utrzymania od rodziców było połączone z nadmiernymi trudnościami. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. odmówił uchylenia uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. wobec niestwierdzenia naruszenia prawa, a w uzasadnieniu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. W skardze na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. L. zarzucił jej: 1. rażące naruszenie § 23 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w uznaniu, że w zakresie kompetencji Komisji Mieszkaniowej nie leży opiniowanie wniosków o zawarcie umowy najmu z osobami, które pozostały w lokalu po śmierci najemcy, a nie wstąpiły w stosunek najmu w trybie art. 691 Kodeksu cywilnego lub pozostały w lokalu po opuszczeniu lokalu przez najemcę, tj. wnioskami, o których mowa w § 31 cyt. uchwały, a w konsekwencji poprzez niezastosowanie § 23 tej uchwały skutkujące niezaopiniowaniem jego wniosku zgłoszonego w trybie ww. § 31, przez co nie został on poddany kontroli społecznej, 2. rażące naruszenie § 22 ust. 4 cyt. uchwały poprzez jego niezastosowanie wyrażające się tym, że wniosek skarżącego o zawarcie umowy najmu nie został przedstawiony Komisji do zaopiniowania przez wskazanego przez burmistrza dzielnicy pracownika komórki organizacyjnej urzędu dzielnicy właściwej do prowadzenia spraw lokalowych, 3. rażące naruszenia § 24 ust.1 cyt. uchwały poprzez jego niezastosowanie i rozpatrzenie przez zarząd dzielnicy wniosku skarżącego o zawarcie umowy najmu lokalu pomimo braku opinii Komisji Mieszkaniowej, 4. rażące naruszenie § 24 ust. 2 cyt. uchwały poprzez jego niezastosowanie polegające na braku zawiadomienia Komisji Mieszkaniowej przez zarząd dzielnicy o ustaleniach podjętych w sprawie wniosku skarżącego,. 5. rażące naruszenie § 31 ust. 1 pkt 1 cyt. uchwały poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, iż pojęcie zgody wynajmującego, o którym mowa w tym przepisie należy utożsamiać z dopełnieniem obowiązku meldunkowego, 6. rażące naruszenie § 31 ust. 4 cyt. uchwały poprzez jego niezastosowanie wyrażające się w braku wnikliwej analizy warunków mieszkaniowych w poprzednim miejscu zamieszkania wnioskodawcy oraz warunków mieszkaniowych wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu poprzez ograniczenie się do zbadania stanu zameldowania poszczególnych osób, bez ustalenia prawnej i faktycznej możliwości zamieszkania skarżącego i jego żony oraz dziecka w innych lokalach. Z uwagi na powyższe zarzuty wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie odmowy uchylenia uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., a nadto o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu, ponawiając przedstawione wcześniej argumenty, dodatkowo wskazał w szczególności, że żaden przepis § 23 uchwały nr LVIII/1751/2009 z 9 lipca 2009 r. nie wyłącza spod zakresu działania Komisji Mieszkaniowej spraw, o których mowa w § 31 tej uchwały. Ponadto stwierdził, że na gruncie § 31 ww. uchwały nie można wiązać zgody właściciela z kwestiami dopełnienia lub nie obowiązku meldunkowego. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 ze zm.), dopełnienie obowiązku zameldowania się w miejscu pobytu stałego oznacza li tylko potwierdzenie, że określona osoba przebywa w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. W żaden sposób nie wiąże się natomiast ze sferą praw do lokalu bądź zajmowanego pomieszczenia, czy też zgody właściciela lub wynajmującego na zajmowanie danego lokalu. Skarżący podniósł w związku z tym, że organ gminy zdawał sobie sprawę, że od szeregu lat to skarżący, a nie jego zameldowany w lokalu brat, zamieszkuje w nim z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad najemczynią. Jednocześnie wynajmujący, pomimo tej wiedzy, nigdy nie wzywał najemczyni do zaprzestania oddawania skarżącemu części lokalu do bezpłatnego korzystania, co każe uznać, że w rozumieniu § 31 cyt. uchwały skarżący zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu ze zgodą właściciela. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] wniósł o jej oddalenie z argumentacją zbieżną z przedstawioną w zaskarżonej uchwale oraz uchwale o odmowie jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści § 31 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. nr 132, poz. 3937 ze zm.), zwanej dalej "uchwałą z 9 lipca 2009 r.", z osobami, które pozostały w lokalu po śmierci najemcy, a nie wstąpiły w stosunek najmu w trybie art. 691 Kodeksu cywilnego lub pozostały w lokalu po opuszczeniu lokalu przez najemcę, może zostać zawarta umowa najmu zajmowanego lokalu, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: 1) osoby te zamieszkiwały z najemcą w lokalu za zgodą właściciela i prowadziły wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe przez okres co najmniej ostatnich 7 lat; 2) zajmowana powierzchnia mieszkalna lokalu nie przekracza 15m2 na każdą osobę uprawnioną, a w przypadku gospodarstwa jednoosobowego 30m2; 3) osoby te nie zalegają z opłatami za korzystanie z lokalu, przy czym warunek ten uważa się za spełniony również w przypadku występowania zaległości, jeśli zostało podpisane i jest realizowane porozumienie o spłacie zadłużenia; 4) osoby te osiągają dochód nieprzekraczający 160% minimum dochodowego. Stosownie do treści § 31 ust. 2 powołanej uchwały, przez osoby wymienione w ust. 1 rozumie się małżonka najemcy, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] z uwagi na zajmowanie go bez tytułu prawnego, wystąpił M. L. wraz z żoną M. L. i synem D. L. Najemcą przedmiotowego lokalu był od [...] kwietnia 1955 r. B. L, a osobami uprawnionymi do zamieszkiwania w nim byli m.in. jego żona H. L. i syn J. L. B. L. zmarł w dniu [...] maja 1993 r. Najemczynią lokalu została H. L. (jednakże bez uaktualnienia umowy najmu po śmierci męża), która zmarła w dniu [...] września 2010 r. Lokal ten składa się z dwóch pokoi i kuchni o pow. [...], w tym mieszkalnej [...]. Z akt postępowania przed organem, a w szczególności z akt lokalowych i dokumentów posiadanych przez Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] wynika, że w lokalu od lutego 1995 r. był zameldowany za zgodą właściciela wnuk najemczyni – P. L., bez umowy o opiekę nad osobą bliską. Także w innych dokumentach, w tym w oświadczeniach o osobach zgłaszanych do opłat czynszowych (ostatnie z marca 2009 r.) składanych przez H. L. i wniosku o wyrażenie zgody na oddanie w bezpłatne używanie części lokalu na rzecz syna J. (z maja 2010 r.), wymieniony jest P. L. Ponadto J. L. – ojciec M. i P. L. – w oświadczeniu z [...] maj 2010 r. podał, że w lokalu zamieszkuje syn P., który nie może zajmować się schorowaną babcią z uwagi na nienormowany czas pracy. Natomiast sąsiedzi potwierdzili, że M. L. od 2002 r. sprawował opiekę nad babcią i prowadził z nią wspólne gospodarstwo domowe. Z powyższego wynika zatem, że wnioskodawca z rodziną zamieszkiwał w spornym lokalu bez zgody wynajmującego, co oznacza brak spełnienia przesłanki wymienionej w § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały z 9 lipca 2009 r. i skutkuje odmową zawarcia umowy najmu lokalu wobec wymogu spełnienia łącznie wszystkich przesłanek określonych w § 31 ust. 1. Powyższa zgoda, jak wynika z § 36 ust. 1 cyt. uchwały wymaga formy pisemnej i nie może być dorozumiana. Pomimo tego organ zbadał również pozostałe przesłanki z powyższego przepisu stwierdzając, że wnioskodawca spełnia kryteria dochodowe, nie zalega z opłatami czynszowymi, a zajmowany lokal posiada wymaganą powierzchnię mieszkalną. Wbrew stanowisku skarżącego organ dokonał też wnikliwej analizy warunków mieszkaniowych jego i jego rodziny w poprzednich miejscach zamieszkania, a nadto warunków mieszkaniowych rodziców jego oraz żony, zgodnie z treścią przepisu § 31 ust. 4 powołanej uchwały. Rację ma skarżący, że sprawy z zakresu zawierania umów najmu lokali poddane zostały społecznej kontroli, o czym świadczą postanowienia rozdziału 7 uchwały z 9 lipca 2009 r. zatytułowanego "Tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu lokali oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej". Zgodnie z § 21 ust. 1 w związku z § 23 uchwały, dla poddania kontroli społecznej spraw z zakresu zawierania umów najmu lokali, rada dzielnicy powołuje spośród swoich członków Komisję Mieszkaniową, zwaną dalej "Komisją", której zadaniem Komisji jest opiniowanie wniosków o zawarcie umowy najmu albo zamiany lokali, z wyjątkiem: 1) wstąpienia w stosunek najmu na podstawie art. 691 Kodeksu cywilnego oraz na podstawie art. 30 ust. 1 i art. 31 ustawy; 2) nawiązania stosunku najmu w związku z koniecznością zapewnienia lokali zamiennych w sytuacjach określonych w ustawie i niniejszej uchwale; 3) zawarcia umowy najmu z osobami określonymi w § 5 ust. 1 pkt 4 - 8, § 14 ust. 1 pkt 1 i 2, § 18, § 39, § 40, § 46 i § 47. Zasadnie zatem podnosi skarżący, że wyłączenie powyższe nie obejmuje wniosków o zawarcie umowy najmu w trybie przewidzianym w § 31 ust. 1 uchwały. Jednakże opinie Komisji nie mają charakteru wiążącego dla organu podejmującego uchwałę w tym przedmiocie, a nadto, co wynika już z tytułu rozdziału 7, przepisy regulujące te kwestie są przepisami o charakterze procesowym. Ich naruszenie (§ 22 ust. 4 , § 24 ust. 1), do którego w niniejszej sprawie niewątpliwie doszło, musiałoby mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, by skutkowało wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały. Tymczasem to brak spełnienia jednej z przesłanek zawartych w § 31 ust. 1 uchwały z 9 lipca 2009 r., stanowiącym materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, przesądził o odmowie zawarcia umowy najmu ze skarżącym. Nie jest natomiast zasadny zarzut naruszenia § 24 ust. 2 uchwały, gdyż, jak wynika z akt administracyjnych, zarząd dzielnicy zawiadomił w piśmie z [...] marca 2012 r. o ustaleniach podjętych w sprawach określonych w § 23 uchwały, w tym w sprawie skarżącego, zaś Komisja Mieszkaniowa zapoznała się z nimi na posiedzeniu w dniu [...] marca 2012 r., co wynika z wyciągu z protokołu nr [...]. W ocenie Sądu powyższe świadczy też, że sprawa M. L. nie została całkowicie pozbawiona kontroli społecznej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło