III SA/Wa 1586/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania i umorzenia postępowania w sprawie oddala skargę 1. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpoznaniu zażalenia M. K. (zwany dalej: "Skarżącym"), uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie "wyłączenia pracownika Organu" z postępowania międzyinstancyjnego związanego ze złożonym odwołaniem od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej za 2011r. i umorzył postępowanie w sprawie. Z motywów rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wydał decyzję w dniu [...] listopada 2011 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. ustalającej Skarżącemu wysokość karty podatkowej na rok podatkowy 2011, która została zaskarżona odwołaniem z dnia 5 grudnia 2011 r. W dniu 9 grudnia 2011 r. do Urzędu Skarbowego W. wpłynął wniosek Skarżącego w sprawie "wyłączenia pracownika Organu" tj. M. P. z postępowania międzyinstancyjnego, o którym mowa w art. 226 i art. 227 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) – zwana dalej: "O.p.". Jako podstawę prawną swego żądania Skarżący wskazał art. 130 § 1 pkt 6 oraz art. 130 § 3 O.p. Podniósł, iż ww. osoba brała udział we wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu, jego prowadzeniu, a następnie wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2011 r., a to świadczy o "osobistym stosunku wnioskowanego pracownika do sprawy". Ponadto, w ocenie Skarżącego, wyłączenie ww. osoby od udziału w postępowaniu podatkowym w związku z wniesieniem odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2011 r., umożliwiłoby zakończenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 226 O.p. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. odmówił wszczęcia postępowania na wniosek Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie "wyłączenia pracownika Organu". W uzasadnieniu ww. postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, iż wymieniony we wniosku pracownik Urzędu Skarbowego W. brał udział w zebraniu materiałów i przygotowaniu projektów pism, nie posiadał natomiast kompetencji do rozstrzygania sprawy i podpisywania pism określonych w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Skarbowego W. wprowadzonym Zarządzeniem Nr 19/2010 Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 6 grudnia 2010 r. Ponadto postępowanie podatkowe w stosunku do Skarżącego zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2011 r., która na skutek jej zaskarżenia została przekazana w dniu 14 grudnia 2011 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w W. do rozpatrzenia zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania wyrażoną w art. 127 O.p. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. nie stwierdził wystąpienia okoliczności załatwienia przedmiotowego odwołania w trybie art. 226 O.p., jak również przesłanek do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o wyłączenie wskazanego pracownika. 2. W dniu 7 lutego 2012 r. do Urzędu Skarbowego W. wpłynęło zażalenie Skarżącego na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. z wnioskiem o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 165a § 1 i art. 130 § 1 pkt 6 O.p. przez niewłaściwe zastosowanie. W jego ocenie organ pierwszej instancji błędnie interpretuje pojęcia: piastuna funkcji organu, którym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego; pracownika upoważnionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowej na podstawie art. 143 § 1 O.p. do wydawania orzeczeń w jego imieniu (gdzie może znaleźć zastosowanie art. 243 pkt 3 Op); pracownika, który brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, o którym mówi art. 130 § 1 pkt 6 O.p. Skarżący stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji winien z urzędu uwzględnić normę przepisu art. 130 § 1 pkt 6 O.p., a jeżeli przez niedopatrzenie tego nie zrobił, winien uwzględnić jego wniosek z dnia 9 grudnia 2011 r. 3. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ odwoławczy po przytoczeniu treści art. 165 § 1 i art. 165a § 1 O.p. podkreślił, że zwrot "nie może być wszczęte" zawarty w art. 165a O.p. należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawą bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Chodzi zatem o sytuacje w których w sprawie toczy się już postępowanie podatkowe, zapadła już decyzja ostateczna lub niestateczna, w przepisach ustaw podatkowych nie istnieje podstawa do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego. Zauważył, że w przypadku wydania orzeczenia odmawiającego wszczęcia postępowania istotą tak rozstrzygniętej sprawy jest stwierdzenie istnienia przesłanek powodujących niedopuszczalność rozpoczęcia postępowania. Orzeczenie to skutkuje brakiem postępowania w sprawie żądania strony i ma charakter formalny. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 r. poinformował Skarżącego, iż postępowanie w sprawie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej za 2011 r. w organie podatkowym pierwszej instancji zostało zakończone poprzez wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2011 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego nie stwierdził okoliczności do rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji na podstawie art. 226 O.p., a w związku z powyższym organ podatkowy pierwszej instancji nie znalazł przesłanek do rozpatrzenia wniosku Skarżącego w sprawie wyłączenia wskazanego pracownika z "postępowania między instancyjnego, o którym mowa w art. 226 i art. 227 § 2 O.p.". Podniósł, iż zgodnie z art. 226 § 1 O.p. jeżeli organ podatkowy, który wydał decyzję, uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Stosownie do art. 227 § 1 O.p. organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, lecz nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania odwołania, chyba, że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226. Zgodnie z art. 130 § 1 O.p. pracownicy m.in. urzędu skarbowego podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których: są stroną; pozostają ze stroną w takim stosunku prawnym, że rozstrzygnięcie sprawy może mieć wpływ na ich prawa lub obowiązki; stroną jest ich małżonek, rodzeństwo, wstępny, zstępny lub powinowaty pierwszego stopnia; stronami są osoby związane z nimi z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; byli świadkami lub biegłymi, byli lub są przedstawicielami podatnika albo przedstawicielem podatnika jest jedna z osób wymienionych w pkt 3 i 4; brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji; zaistniały okoliczności, w związku z którymi wszczęto przeciw nim postępowanie służbowe, dyscyplinarne lub karne; stroną jest osoba pozostająca wobec nich w stosunku nadrzędności służbowej. Natomiast zgodnie z art. 130 § 3 O.p. bezpośredni przełożony pracownika lub funkcjonariusza celnego jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1 ww. artykułu, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika lub funkcjonariusza celnego. Podał, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego z dnia 5 grudnia 2011 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2011 r., decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Niemniej jednak Naczelnik Urzędu Skarbowego W. uwzględniając fakt, iż odwołanie od skarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. przekazane zostało wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego w dniu 14 grudnia 2011 r., a tym samym zostało zakończone postępowanie, z udziału którego Skarżący żądał wyłączenia wskazanego pracownika Urzędu Skarbowego W., winien wydać orzeczenie o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku z dnia 9 grudnia 2011 r. jako bezprzedmiotowego. Analiza akt sprawy wykazała, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 200 O.p., wyznaczył Skarżącemu 7-dniowy termin do zapoznania się i wypowiedzenia w sprawie materiału dowodowego zebranego "w toku postępowania podatkowego wszczętego na wniosek Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie wyłączenia pracownika organu". Powyższe działanie organu podatkowego pierwszej instancji należy uznać za nieuzasadnione w świetle wydanego w dniu [...] stycznia 2012 r. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na wniosek Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011 r. Wskazując na powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012r. i umorzył postępowanie w sprawie. Odnosząc się natomiast do powołanego przez Skarżącego art. 130 § 1 pkt 6 O.p. wyjaśnił, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 marca 2002 r. sygn. akt. III RN 15/2001 (OSNP 2002, nr 18, poz. 423) dotyczy wyłączenia "osoby, która orzekała w sprawie w pierwszej instancji a po wydaniu decyzji została przeniesiona (oddelegowana) do organu drugiej instancji i miałaby orzekać w tej sprawie". Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku sygn. akt. I SA/Gl 605/09 z dnia 3 marca 2010 r. wskazał, że wymieniony przez ustawodawcę w art. 130 § 1 pkt 6 O.p. "udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" odnosi się do stadium decyzyjnego, tj. podpisania rozstrzygnięcia przez osobę zajmującą stanowisko organu właściwego do jego wydania albo pracownika imiennie upoważnionego przez osobę sprawującą stanowisko organu, nie dotyczy zaś pracownika, który prowadził postępowanie w sprawie a formalnie decyzji nie podejmował. 4. W skardze na ww. postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie, w istocie sankcjonuje bezprawność działania organu pierwszej instancji, a co więcej, pozbawia Skarżącego istotnego środka dowodowego w sprawie, jakim w jednolitym poglądzie doktryny, pozostaje dokument określony przez art.227 § 2 O.p. 5. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał, że w niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. i umorzył postępowanie w sprawie, gdyż żądanie Skarżącego, dotyczące wyłączenia pracownika Urzędu Skarbowego W. z postępowania między instancyjnego, o którym mowa w art. 226 i art. 227 § 2 O.p., z uwagi na zakończenie postępowania odwoławczego i wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzji z dnia [...] lutego 2012 r.. którą została utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie wygaśnięcia, decyzji, ustalającej Skarżącemu wysokość stawki karty podatkowej za 2011 r., stało się bezprzedmiotowe. 6. Pismem z dnia 5 grudnia 2012 r. Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zobowiązanie organu do uzupełnienia akt postępowania oraz akt administracyjnych sprawy o: - pełnomocnictwa udzielonego przez pełniącego obowiązki Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, panią G. A. dla pana A. P., który podpisał dokument zatytułowany "Odpowiedź na skargę", do reprezentowania jej w niniejszej sprawie, - potwierdzenia przez panią G. A. czynności procesowych w sprawie, dokonanych dotychczas przez A. P.; - upoważnienia o którym mowa w art. 143 O.p., udzielonego przez panią G. A. dla A. P., który podpisał postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. które jest przedmiotem skargi. - dokumentu z dnia 3 stycznia 2011 r. zatytułowanego "Arkusza zakresu czynności" B. M. z Urzędu Skarbowego W., która podpisała postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że brak właściwej reprezentacji Organu, zgodnie z treścią art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwana dalej – “P.p.s.a.", stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania sądowego. 7. Skarżący pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. jak również o zwrot kosztów postępowania sądowego. W ocenie Skarżącego B. M. która podpisała postanowienie pierwszej instancji nie posiadała upoważnienia, o którym mowa w art. 143 O.p., do wydania postanowień w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia pracownika organu. Natomiast nieuchylenie przez organ nadrzędny aktu dotkniętego wadą braku legalności stanowi rażące naruszenie prawa. 8. Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. Sąd oddalił wnioski Skarżącego o przeprowadzenie dowodu z kserokopii tj. zakresu czynności B. M. z dnia 3 stycznia 2011 r. i 15 maja 2012 r. oraz protokołu z dnia 9 listopada 2012 r. Ponadto wezwał Dyrektora Izby Skarbowego w W. do doręczenia regulaminów organizacyjnych Urzędu Skarbowego W. i Izby Skarbowej w W. oraz imiennego upoważnienia Wicedyrektora Izby Skarbowej w W. A. P. wraz z zakresem czynności do działania za Dyrektora Izby Skarbowej w W. jak również imiennego upoważnienia Zastępcy Naczelnika Urzędu Skarbowego B. M. wraz z zakresem czynności do działania w imieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. 9. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w W. wraz z pismem z dnia 20 gudnia 2012r. nadesłał arkusz zakresu czynności Wicedyrektora Izby Skarbowej w W. A. P. i udzielonych mu upoważnień tj. upoważnienia nr 30/2012, 25/2011, 29/2011, 4/12 oraz arkusz zakresu czynności Zastępcy Naczelnika Urzędu Skarbowego W. B. M. jak również Regulamin Organizacyjny Izby Skarbowej i Urzędu Skarbowego W.. 10. Sąd na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013r. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadził dowód uzupełniający z ww. dokumentów przesłanych przez pełnomocnika Dyerektora Izby Skarbowej przy piśmie z dnia 20 grudnia 2012r. oraz z dokumentów zawartych w aktach podatkowych sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1580/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 11.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a.") sprawowana jest na mocy kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że by wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 11.2. Przede wszystkim w pierwszej kolejności Sąd rozpatrzył zarzut nieważności, jako że zasadność tego zarzutu skutkowałaby stwierdzeniem nieważności wydanych w sprawie postanowień i wynikającą stąd niemożnością oceny ich merytorycznej zasadności. Strona skarżąca podnosząc powyższy zarzut wskazała, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. odmawijące wszczęcia postępowania zostało podpisane przez osobę nie posiadającą upoważnienia, o którym mowa w art. 143 O.p., do wydania postanowień w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia pracownika organu. Natomiast nieuchylenie przez organ odwoławczy aktu dotkniętego wadą braku legalności stanowi rażące naruszenie prawa. Wyjaśnić należy, że podpisanie decyzji przez osobę nieuprawnioną stanowi przesłankę stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jako wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2010 r. sygn. akt II FSK 276/09). Natomiast stwierdzenie takiej wadliwości w postępowaniu odwoławczym obliguje Dyrektora Izby Skarbowej do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 219 O.p. do postanowień, na które przysługuje zażalenie stosuje się również art. 240-249 oraz art. 252. Zdaniem Sądu wskazywana przez Skarżącego okoliczność nie stanowi w niniejszej sprawie podstawy stwierdzenia nieważności zarówno zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. Zgodnie z art. 217 § 1 pkt 7 O.p. postanowienie powinno zawierać podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Przepis ten nie nakłada obowiązku wykazania w postanowieniu, że osoba ją podpisująca jest osobą upoważnioną do podpisania postanowienia. Konieczne jest natomiast, aby osoba ta była rzeczywiście upoważniona do podpisania postanowienia. Wskazane w ww. przepisie oznaczenie osoby podpisującej służy kontroli ustalenia umocowania pracownika organu podatkowego, który wydaje postanowienie. W niniejszej sprawie jest niesporne, że postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiające wszczęcia postępowania na wniosek strony w sprawie wyłączenia pracownika, zawiera podpis osoby wraz ze wskazaniem, że działa z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z podaniem imienia i nazwiska – B. M. oraz ze wskazaniem stanowiska podpisującej- Zastępca Naczelnika Urzędu Skarbowego. W ocenie Sądu, ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że B. M. Zastępca Naczelnika Urzędu Skarbowego była uprawniona do podpisania ww. postanowienia. Zarządzeniem Nr 19 Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 6 grudnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Skarbowego W. został wprowadzony Regulamin Organizacyjny Urzędu Skarbowego W.. Podstawą prawną do wydania tego Regulaminu jest § 3 ust. 1 statutu urzędu skarbowego stanowiącego zał. nr 2 do zarządzenia Nr 39 Ministra Finansów z dnia 21 września 2010 r. w sprawie organizacji urzędów i izb skarbowych oraz nadania im statutów (Dz. Urz. MF Nr 10, poz. 45 ze zm.), który stanowi, że naczelnik urzędu skarbowego nadaje, na podstawie statutu, regulamin organizacyjny urzędu. W myśl postanowień § 2 ust. 5 ww. zarządzenia Nr 39 Ministra Finansów szczegółowy zakres kompetencji zastępcy (zastępców) naczelnika urzędu skarbowego ustala naczelnik urzędu skarbowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Skarbowego określił zakres kompetencji swoich zastępców, przy czym w § 18 upoważniając swoich zastępców do podejmowania rozstrzygnięć i podpisywania pism oraz zajmowania stanowiska we wszystkich sprawach z zakresu bezpośrednio nadzorowanych komórek organizacyjnych, niezastrzeżonych w niniejszym regulaminie do ostatecznej aprobaty Naczelnika wskazał, że w szczególności do Zastępcy Naczelnika do spraw Postępowań Podatkowych ( ZNA I ) należy podpisywanie postanowień o wszczęciu postępowania podatkowego oraz o odmowie wszczęcia postępowania ( § 18 ust. 1 pkt 1 lit. e Regulaminu Organizacyjnego ). Naomiast z arkusza zakresu czynności B. M. z dnia 3 stycznia 2011r. wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. powierzył jej z dniem 1 stycznia 2011r. prowadzenie spraw należących do Zastępcy Naczelnika ds. Postępowań Podatkowych. Jednocześnie w pkt. I ust. 2 lit. e) zakresu czynności wskazano, iż należy do niej podpisywanie postanowień o wszczęciu postępowania podatkowego oraz o odmowie wszczęcia postępowania. W tym miejscu podkreślić trzeba, że prawo zastępcy organu podatkowego do podpisywania decyzji ( postanowień ) podejmowanych przez organ wynika z istoty zastępstwa, a nie z upoważnienia uzyskanego od organu (por. wyrok NSA z dnia 11 marca 1997r. sygn.akt III SA 1395/95; Postępowanie administracyjne, podatkowe i administracyjnosądowe E. Smoktunowicz, D. Kijowski, J. Mieszkowski, Warszawa 2001, s. 780). Upoważnienie w takim wypadku może wynikać z Regulaminu lub podziału czynności w danym urzędzie do działania w imieniu organu administracji skarbowej. Zastępca naczelnika urzędu skarbowego nie jest jedynie pracownikiem danego urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 143 O.p. Z istoty rzeczy pełni on obowiązki naczelnika urzędu skarbowego nie na podstawie upoważnienia udzielonego przez naczelnika urzędu skarbowego w trybie art. 143 O.p., lecz na mocy zakresu przydzielonych mu czynności. Należy podkreślić, że decyzja ( postanowienie ) administracyjna nie jest nieważna z tego tylko powodu, że została podpisana przez zastępcę naczelnika urzędu skarbowego lub wicedyrektora izby skarbowej bez wyraźnego powołania się na odpowiednie upoważnienie naczelnika urzędu lub dyrektora izby. Sąd powinien w razie wątpliwości badać, czy podpisujący decyzję miał w świetle regulaminu lub podziału czynności w danym urzędzie bądź izbie upoważnienie do działania w imieniu tych organów administracji skarbowej (wyrok SN z dnia 11 października 1996 r., III RN 8/96, OSNAPiUS 1997, nr 9, poz. 144, z glosą: B. Adamiak, OSP 1997, nr 10, poz. 190; podobnie w: OSNAPiUS 1997, nr 9, poz. 145; OSNAPiUS 1997, nr 12, poz. 207; OSNAPiUS 1997, nr 15, poz. 264). Jak już wykazano, Sąd zbadał w niniejszej sprawie, czy osoba, która podpisała postanowienie z dnia [...] stycznia 2012r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania była do tego upoważniona i wbrew zarzutom strony skarżącej stwierdził, że B. M. Zastępca Naczelnika Urzędu Skarbowego była upoważniona do podpisania postanowienia, zatem w powyższym zakresie postanowienie to nie jest dotknięte wadą nieważności. Również ze złożonych przez pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej dokumentów; zakresu czynności Wicedyrektora Izby Skarbowej A. P. oraz Regulaminu Oganizacyjnego Izby Skarbowej w W. wynika, że podpisujący zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2013r. A. P. był osobą uprawnioną do jego podpisania . Zgodnie z § 36 pkt 2 Regulaminu organizacyjnego wpowadzonego Zarządzeniem nr 42/2010 Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 grudnia 2010r. w sprawie nadania Izbie Skarbowej w W. regulaminu oganizacyjnego Wicedyrektor do spraw nadzoru w szczególności podejmuje rozstrzygnięcia w sprawach objętych właściwością nadzorowanych komórek organizacyjnych. Natomiast z zakresu czynności z dnia 3 stycznia 2011r. wynika, iż A. P. pełniący stanowisko Wicedyrektora pionu nadzoru upoważniony jest do podejmowania w imieniu Dyrektora Izby Skarbowej w W., w granicach zakreślonych regulaminem Izby, rozstrzygnięć w sprawach objętych właściwością nadzorowanych komórek oganizacyjnych, w tym dotyczących decyzji i postanowień wydawanych na podstawie Ordynacji podatkowej i Kodeksu postępowania administacyjnego. Jak wynika z oznaczenia zaskarżonego postanowienia o nr [...] wydane zostało w wydziale nadzoru oznaczonego symbolem ,,NU" ( § 5 ust. 1 pkt 24 Regulaminu Organizacyjnego ), a tym samym w świetle wskazanych regulacji zawartych w Regulaminie Organizacyjnym Wicedyrektor do spraw nadzoru A. P. był osobą uprawnioną do podpisania zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze zarzuty Skarżącego dotyczące nieważności zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia oganu piewszej instancji nie zasługują na uwzględnienie. Natomiast odnosząc się do podnoszonego przez stronę skarżącą zarzutu braku właściwej reprezentacji Dyrektora Izby Skarbowej w związku z podpisaniem odpowiedzi na skargę przez Wicedyrektora A. P. należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu sądowym Dyrektor Izby Skarbowej reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika na podstawie pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy. 11.3. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo uznał, iż organ pierwszej instancji winien umorzyć postępowanie w sprawie wniosku Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011r. o wyłączenie pracownika jako bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy wniosek "wyłączenia pracownika Organu" z postępowania międzyinstancyjnego związanego ze złożonym odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej za 2011 r. został złożony w dniu 9 grudnia 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. winien uwzględnić fakt, iż odwołanie od skarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. przekazane zostało zgodnie z art. 227 § 1 O.p. wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego w dniu 14 grudnia 2011 r., ( k. 20-25 akt podatkowych w sprawie III SA/Wa 1580/12 ). Tym samym zostało zakończone postępowanie przed organem pierwszej instancji związane ze złożonym odwołaniem określone w art. 226 O.p z udziału którego Skarżący żądał wyłączenia wskazanego pracownika Urzędu Skarbowego W.. W związku z powyższym organ pierwszej instancji winien wydać orzeczenie o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku z dnia 9 grudnia 2011 r. gdyż postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Jednocześnie nieprawidłowa była odmowa wszczęcia postępowania w sytuacji gdy Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 200 O.p., wyznaczył Skarżącemu 7-dniowy termin do zapoznania się i wypowiedzenia w sprawie materiału dowodowego zebranego "w toku postępowania podatkowego wszczętego na wniosek Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie wyłączenia pracownika organu". Skoro organ pierwszej instancji prowadził postępowanie wszczęte na wniosek Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011r. to tym samym nie mógł odmówić jego wszczęcia. Dlatego też w ocenie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej uchylając postanowienie organu pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że powyższe działanie organu podatkowego pierwszej instancji należy uznać za nieuzasadnione w świetle wydanego w dniu [...] stycznia 2012 r. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na wniosek Skarżącego z dnia 9 grudnia 2011r. i umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. 11.4. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.